All Chapters of Her Fate: Chapter 71 - Chapter 80

Napasulyap ako kay Ares nang maramdaman ang mainit nitong palad na ngayo'y hawak ang kabila kong kamay. Nag-tama ang aming mga paningin, kitang-kita ko ang pagmamakaawa sa mga mata nito. May ganito ba talagang pangyayari iyong tipong sandali lang naman kaming nagkakilala at heto may namumuong kakaibang koneksyon sa pagitan namin."Ares, sigurado ka na ba talaga sa nararamdaman mo?" tanong ko rito."Huwag mong husgahan ang damdamin ko para sa'yo, Cally. Ngayon, ibabalik ko sa'yo ang tanong. Ano'ng maisasagot mo?""Alam mo naman kung ano'ng mas priority ko, hindi ba?" sagot ko."I know at kaya ko namang maghintay, pero iyong ganitong iniiwasan mo ako ay hindi kaya ng damdamin ko, Cally."Kaya lang naman ako umiiwas dahil sa nalilito pa ako sa nararamdaman ko kay Ares. Pero tama ba ang ganitong pakiramdam? "Ares, marami pa akong iniisip at gusto kong huwag ka na munang dumagdag pa.""Ibig sabihin ba niya'n ay pabigat ako sa'yo, Cally? I'm so sorry hindi ko alam. Alright, kung 'yan ang na

"Anak nina Lavinia at Mr. Han ang namatay, Cally." Pagtatama ni Mommy sa akin."He has the right to know the truth at handa na akong harapin kung ano man ang maging desisyon ni Ares.""Pero paano sina Dad at Lavinia?"Narinig ko ang malalim na buntong-hininga ni Mommy. Hindi biro ang hindi pagsasabi ng totoo tungkol sa tunay na pagkatao ni Adam. "Tulad ko ay dapat din nilang ipaalam ang katotohanan lalo na ngayong may plano si Ares na umakyat ng ligaw sa'yo.""Hindi ko alam kung paano simulan ito mom. Alam niyo bang ayaw ni Dad na magkaron kami ng relasyon ni Ares?""Too late, alam kong mas naunang nalaman ng iyong ama ang kakaibang damdamin ni Ares para sa'yo. Mas malakas ang kutob no'n kaysa sa'kin."Lihim akong natuwa ng marinig ang sinabi ni mommy. Ibig sabihin kilala na nga nito ang aking ama. Alam kong sa kasuluk-sulukan ng puso ng aking ina ay may konting pagmamahal pa ito sa aking ama. Kaya lang hindi ko hawak ang puso ng aking ina upang mas madali nitong mapatawad ang aking

"Ares, please..," pakiusap ko kahit pa nga sabihing kaysarap manatili sa posisyon naming ito. Iyong tipong sobrang komportable sa pakiramdam pero kailangan kong limitahan. Hindi ko kayang marinig ang sasabihin ng ibang tao patungkol sa akin. Lalo na at wala pang isang buwang annul ang kasal nina Lavinia at Ares."Alam kong nag-aalala ka, pero hindi iyon maging hindrance para hindi ko maipadama sa'yo ang totoo kong damdamin, Cally."Seryosong sabi ni Ares sa akin. Hindi ko kayang salubungin ang mga nanantiya nitong mga mata na kung makatitig ay halos sagad sa aking kaluluwa. Sino ba naman ang mag-aakalang ang isang Ares Walton ay mabibighani lang din sa mismong kapatid pa ng dati nitong asawa? "Paano kung dahil sa magkamukhang-magkamukha kami kaya mo naramdaman ang damdaming umusbong diyan sa puso mo?" tugon ko pero nasa ibang direksyon ang aking mga mata. "Then, look at me straight in the eye, Cally. Para malaman mo ang katanungan na nais mong bigyan ng sagot."Hindi ako tumalima s

"A—Ares..." Halos bulong kong sambit. Tila ba parang tumigil bigla ang mundo ko nang salubungin ang mga mata ni Ares. Iyong Ares noon na una kong nakilala ay tila biglang nagbalik. Tumigas ang anyo nito."I guess kailangan ko muna kayong iwan at pag-usapan ang dapat niyong talakayin," ani Micah na nakayuko. Tulad ko'y halatang takot kay Ares. Napasulyap ako rito sabay tango ng mahina. Humugot ako ng isang malalim na buntong-hininga. "Ares..." Hindi ko alam kung saan ako mag-uumpisa. Para bang umurong ang aking dila. Dàmn.Hindi ko na naman kayang salubungin ang nagtatanong nitong mga mata. "Look at me, sweetie. Is that really true?"Masuyong hinawakan ni Ares ang magkabila kong balikat. Nanatiling nakayuko lang ako. "Y—Yes." Sa wakas ay sagot ko at dahan-dahang nag-angat ng tingin. Sinalubong ng aking mga mata ang malamlam na mga mata ni Ares. "Hindi ko akalaing binilog ni Lavinia ang aking ulo sa matagal na panahon." Alam kong masakit para kay Ares ito pero nangyari na."Bitiwan

Alas diyes na pala ng gabi at narito parin kami ni Micah sa isang club na pagmamay-ari nito. Pinaunlakan ko lang naman ang imbitasyon nito dahil sa nagbakasakaling matanggal ang ilang isipin na nagbigay sa akin ng sakit ulo. Dinampot ko ang kopitang may lamang juice. Nailing na lamang ako, hindi ako mahilig sa alak at 'yan ang totoo. It's a grape juice. Mukhang wine pero hindi. "Dinala kita rito para maaliw at pansamantalang mawala ang problema mo pero mukhang mali ang ginawa ko," palatak ni Micah. "You can call me kill joy but I'm not. Kahit naman hindi ako uminom ng alak ay gano'n pa rin, hindi naman alak ang sagot sa problema, Micah," sagot ko rito. "Pansamantala lang namang mawawala.""I'm not agree sa kasabihang iyan. Then, what? Kinabukasan saka mo ma realize na pinapahamak mo lang ang health mo.""Maiwan na nga kita, diyan ka lang ha? I wanna dance," ani nito saka nakangiting nilisan ang mesa namin. Nakangiting naiiling na lamang ako habang nasundan ko ito ng tingin."Hi,