LOGINMahigpit na hinawakan ko ang bouquet ng bulaklak habang naririnig ang palakpakan, at ang mga bulungan ng ilang mga bisita.“Siya ba talaga?”“Ang tagal niyang nawala.”“Ang ganda niya… bagay sa kanya ang pangalang, Cally Alegre.”Nagsalita ang emcee at ibinigay sa akin ang microphone. Mas lalo lang akong kinabahan. "You can do it, hija," nakangiting turan ni mommy sa akin na may matamis na ngiti sa mga labi.Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng aking mga kamay.Sa sandaling ito, masasabi kong ito na ang simula ng buhay ko bilang isang Alegre.Pero ang tanong…Handa ba akong maging isa sa circle ng mga taong kilala sa lipunan? Makakasabay ba ako sa kanila?Humugot muna ako ng isang malalim na buntong-hininga bago magsalita sa harapan ng mga kilalang tao. Ayokong biguin ang aking mga magulang.“Good evening, everyone…”My voice echoed softly, and suddenly the room that was filled with laughter and music became quiet.“Tonight is… overwhelming in the best way possible.”A few poli
Habang nasa dressing room ay ramdam ko parin ang kakaibang kaba sa aking dibdib. Here I am looking at myself in front of the mirror habang abala ang mga make-up artist sa pag-aayos ng aking buhok at make-up."You're so pretty, Cally. Konting touch-up nalang tayo sa eyeshadow mo," sabi ni Lara, ang lead make-up artist. Dinampot ang brush saka sinimulang i-blend ang kulay sa eyelids ko."Thanks, but I feel so nervous," kinakabahan kong tugon. Handa na ba talaga akong harapin ang ilang mga guest para makilala akong bilang si Cally Alegre? At least, hindi na ako takot dahil hindi na kami magkamukha ni Lavinia.“You’re going to look breathtaking tonight.” Sumilay ang ngiti sa aking mga labi pero hindi abot sa mga mata. "Thanks, but I'm more scared.""Don't be scared, kung alam mo lang kung gaano ka kaganda sa gabing ito. This is your night. You must enjoy this night, Ms. Cally."Isang tipid na ngiti ang siyang pinakawalan ko mula sa aking mga labi. Muli kong tinititigan ang sariling repl
Ilang buwan ang lumipas at pagtitiis ay palaging nariyan si Ares sa aking tabi kahit na sabihing hindi sila in good terms ng aking ama.For now nasa Pilipinas na kami sa Hacienda Alegre. Mas gusto ko kasi rito dahil sa ganda ng tanawin at sariwang-hangin. "Ilang buwan na ang lumipas at hindi ko pa narinig mula sa'yo na nagpropose na ulit si Ares."Napabuga ako sa iniinom kong gatas nang marinig ang sinabi ni Dad. Pagdakay napa-ubo. Mabuti na lamang at katabi ko si Mommy na siyang humagod ngayon sa aking likuran. "Arman, para kang bàliw. Ginulat mo ang anak natin," palatak ni Mommy. "Sorry, hija. I'm just curious. Ano na nga bang lebel meron kayo ni Ares? Ilang buwan na rin siyang tila nanliligaw sa'yo."Ibig bang sabihin, approve na ni Dad na magpakasal ako kay Ares kung sakali mang magpropose ulit ito sa akin? Dinampot ko ang table napkin at pinunasan ang aking mga labi. Ano nga ba ang pwede kong i-sagot kay dad?"Dad, for now ay hindi pa namin napag-usapan 'yan," sagot ko."I se
Nanatili akong tahimik nang pumasok na kami ni doktora sa isang private room. Inaamin kong ang dating takot ay parang-bulang naglaho dahil sa nariyan si Ares. Malaki ang naitulong ni Ares sa akin lalo na sa sitwasyon ko. Nang una I feel like I'm disappearing. Two weeks din kasi akong naghintay, two weeks na tulog na parang may apoy sa aking mukha. Hindi ko akalaing maka-survive ako because of Ares. Alam kong scars will stay. Ares never let me face this alone. Iyan ang palaging ipinaramdam niya sa akin sa tuwing magkasama kami. Pinapalakas niya ang loob ko."The operating room is ready for you, Ms. Janeiro," nakangiting sabi ni Dra. sa akin.Sa wakas ay pumasok na rin kami sa operating room. Sumalubong sa akin ang malamig na buga ng aircon."Here, para hindi ka lamigin." Ibinigay sa akin ni doktora ang isang blanket.The lights above me are too bright.I can’t move much. My body feels heavy against the operating table, covered only by a thin sheet that does nothing to stop the cold.T
"I'm so sorry, hindi ko alam. Kay Ares ko lang talaga nalaman ang nangyari sa'yo," palatak ni Micah sa kabilang linya."I'm fine and it's okay," sagot ko. Pagdakay nagpakawala ako ng isang marahas na buntong-hininga. Dalawang linggo ang lumipas at heto na nga at dumating na ang araw ng aking operasyon. Sasamahan daw ako ni Ares sa clinic ni Dra. Smith. Hindi maipagkakaila ang kakaibang kaba sa aking puso. "And he told me na hayaan mo nalang si Aria sa ginawa niya?" "Yes, may sakit iyong tao," sagot ko."Aba't hindi excuse 'yan, a. Mabigat na krimen 'yan at pasok sa serious physical injuries o 'di kaya'y attempted homicide ang dapat ipataw sa bruha na 'yon! Life imprisonment ang maaring parusa sa kanya!" Halata ang inis at gigil sa boses ni Micah. Na-imagine ko ang mataray nitong mukha."Hindi naman siya makukulong kung hindi ko i-insist," sabi ko na lamang. "Ewan ko sa'yo. Paano kung saktan ka ulit ng bàliw na 'yon?" "She won't, napagkamalan lang niya akong si Lavinia. Alam mo na
Hindi ko akalaing magustuhan nina Ares at Adam ang niluto kong paboritong mga dish. Ako na proud sa sarili bilang ina sa aking anak. "Dad, mom, alam niyo bang kayo ang nais kong makasama as my family? I always pray to God na sana matupad na ang wish kong may buong family. Me, daddy and you, Mommy Cally."Naramdaman ko ang pagpisil ni Ares sa aking kabilang palad na ngayo'y nasa aking kandungan, kasalukuyang narito kami sa dinning table mag-uumpisa pa lang ako sa pagkain. Nauna si Adam na tumikim. "Adam, sige na kumain ka na," nakangiting ani ko kay Adam. "Thank you, mommy. It's kinda delicious po." Nagkatinginan kami ni Ares. Sa tuwing nagtatama ang aming paningin, there's something deep. Hindi ko alam kung anong nais iparating, basta ang alam ko lang ay masaya ako kapag kasama si Ares. I feel secured and at peace."Let's eat, sweetie," ani Ares sa akin saka nito binitiwan ang aking kamay. "Akala ko wala ka ng balak pakawalan ang kabila kong kamay," nakangising sabi ko.Nailing n
"HINDI mo ako madadaan sa mga pagluha mo, Lavinia!" Inis na binitiwan niya ang aking mga kamay na siyang labis kong ipinagpasalamat. Ibinaling ko ang tingin sa ibang direksyon para hindi makita ang seksi nitong kahubdan. He's dàmn hot deàd gorgeous, at hindi ko iyon pwedeng balewalain, napakabobo
PAGBUKAS ko ng pinto ay bumungad sa akin ang tatlong lalaki. "Palabasin niyo ako rito. Nais akong gahasain ng amo niyo!" Nanginginig ang tuhod ko sa sobrang takot at pangamba.Pero hindi ako pinakinggan man lamang ng mga lalaki at muling isinara ang pinto. Tila nawalan ako ng lakas. "Dāmn you, wo
SAPO ang aking ulo at unti-unting idinilat ang mga mata. Ngunit gano'n na lamang ang gulat ko nang mapagtantong hindi pamilyar sa akin ang naturang kwartong kinaroroonan.Lihim akong nagpasalamat dahil wala naman akong naramdamang kakaiba sa aking buong katawan, so far and so good ay kompleto pa na
Maraming gumugulo sa aking isipan pero nalilito ako kung bakit nangyari sa akin ang pangyayaring ito. Malakas ang kutob kong may kinalaman si Lavinia sa nangyari sa akin. Kailangan kong makatakas sa lugar na ito. Kailangan kong makauwi sa bahay. Nakaramdam ako ng matinding pangungulila sa aking mg







