Alle Kapitel von ระอุรักเจ้าทะเลทราย: Kapitel 11 – Kapitel 20

ท่าทางดีอกดีใจของมุกระวีทำให้ชีคหนุ่มคิดหนัก เพราะโอเอซิสที่เขาจะพักมันไม่ใช่โอเอซิสตรงนั้น ที่ที่มุกระวีชี้ไปมันเป็นโอเอซิสที่อยู่ในทำเลไม่ปลอดภัย ง่ายต่อการถูกดักซุ่มโจมตี“เราพักที่นั่นแล้วค่อยออกเดินทางต่อเถอะนะคะ ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ ขาฉันปวดไปหมด อยากล้างหน้าและทำกิจวัตรส่วนตัว พักสักสิบนาทีก็ยังดี”น้ำเสียงอ้อนวอนของมุกระวีทำให้ฟาริสระบายลมหายใจยาว ก่อนหันไปสั่งคนสนิท “อะลีฟ เดี๋ยวเราแวะที่โอเอซิสข้างหน้านี่”“ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะท่านชีค”“ทำตามที่ฉันสั่ง” พวกเขาสื่อสารกันด้วยภาษาที่มุกระวีไม่เข้าใจอะลีฟจำเป็นต้องหุบปากแล้วทำตามที่เจ้านายสั่ง เขาใช้โทรศัพท์ผ่านดาวเทียมบอกกับรถคันหน้าและรถที่ติดตามมาให้แวะพักที่โอเอซิสข้างหน้าไม่นานขบวนรถของฟาริสก็ไปหยุดที่โอเอซิส มุกระวีรีบเดินไปหาแอ่งน้ำแล้ววักน้ำล้างหน้าเพื่อเพิ่มความสดชื่นทันที เธอมองซ้ายมองขวาไม่เห็นใครอยู่แถวนี้ก็รีบไปหาที่ทำธุระส่วนตัว“ให้ตายเถอะ การมาเที่ยวทะเลทราย ความลำบากมันอยู่ตรงหาที่ปลดทุกข์นี่ล่ะ คิดแง่บวก มันคือ

มุกระวีคิดว่าเธอน่าจะเชื่อตามที่เขาบอกตั้งแต่แรก เพราะตอนนี้เธอเริ่มมึนไปหมดราวกับโดนยาสั่ง คนคออ่อนพยายามปรือตาให้กว้างแต่รู้สึกมึนหัวจนอยากหลับตาแล้วเอนตัวลงนอน เธอเห็นใบหน้าของฟาริสมีหลายคนซ้อนทับกันอยู่ นั่นยิ่งทำให้ปวดหัวมากขึ้น“ทำไมคุณมีหลายคนจัง มีคนเดียวฉันก็เวียนหัวจะแย่แล้ว”ฟาริสถอนใจ ส่ายหน้าอย่างระอา “ผมควรจะพูดประโยคนี้มากกว่า มีคุณแค่คนเดียวผมปวดหัวไปหมด และตอนนี้ผมว่าสิ่งที่คุณดื่มไปมันเริ่มทำงานแล้ว ปวดหัวก็นอนซะ ตื่นขึ้นมาก็จะดีขึ้นเอง”“แต่ว่าฉันไม่อยากนอนร่วมกับคุณในกระโจมนี่ เราสองคนจะนอนด้วยกันได้ยังไง เราไม่ใช่สา...”ฟาริสขยับเข้าไปใกล้คนเมา แล้วจ้องตาแม่สาวเอเชียร่างเล็กใกล้ๆ ยอมรับว่ารูปร่างบอบบางแบบนี้ไม่ใช่สเปกของเขาเสียทีเดียว แต่ทว่าเวลาที่ได้มองใบหน้าแดงระเรื่อก็รู้สึกว่าเธอมีเสน่ห์ที่ทำให้เขาไม่อยากมองไปทางอื่น อีกทั้งดวงตาของมุกระวีก็หวานเยิ้ม ยิ่งท่าทางที่เหมือนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้และท่าทางร้อนรุ่มอึดอัดของเธอยิ่งทำให้เขานึกอยากปลดปล่อยเธอจากชุดอึดอัดนี่ด้วยตัวเอง

ฟาริสกลืนน้ำลายลงคอลำบาก อกอวบใหญ่ ผิวของมุกระวีขาวผ่อง นวลเนียน จนเขาอยากขบเม้มไปทั้งเต้าทรวงมือหนาข้างที่ว่างบีบเคล้นทรวงอกอวบอย่างเมามัน ก่อนจะปลดตะขอบราเซียออกเพื่อชื่นชมกับยอดบัวงาม“อ๊ะ อย่านะ” มุกระวีครางร้องเสียงสั่นเมื่อเห็นหน้าหล่อๆ กำลังจดจ่ออยู่ที่ปลายยอดถัน ตอนนี้เธอเหมือนยืนอยู่ปากเหว ทั้งรุ่มร้อน หวามไหว ไม่รู้จะจัดการกับอารมณ์แบบนี้อย่างไรฟาริสไม่สนใจคำห้ามปราม ก้มหน้าลงซอนไซกลางร่องอก สูดดมความหอมจนพอใจ ก็แลบเลียปลายลิ้นไปที่ยอดบัวที่ถูกปลุกเร้าจนชูชัน มุกระวีดิ้นเร่า ขอบตาร้อนผ่าว จากการถูกเขาล่วงล้ำอธิปไตยเกินขอบเขต“คุณกำลังข่มขืนฉัน” มุกระวีเค้นเสียงออกไปจนสุดเท่านั้นฟาริสก็ได้สติ เขาสบถหยาบคายในลำคอเป็นภาษาท้องถิ่นยาวเหยียด ใบหน้าหล่อเหลาแหยเกเพราะความทรมานแต่ก็ยอมผละออก อะไรทำให้เขาไร้การควบคุมแบบนี้ แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นเอง เขาเป็นถึงองค์รัชทายาท เขาจะหาที่สวย เซ็กซี่กว่านี้กี่คนก็ได้แต่ทำไมต้องเกือบทำในสิ่งที่มุกระวีประณามด้วย“ผมแค่สั่งสอนเท่านั้น แค่นี้คุณก็เหลวเป็นขี้ผึ้งแล้วมุกร

คิดบวกลบแล้ว มุกระวีเลยตัดสินใจอยู่ที่กระโจม โอเอซิสคงเป็นชัยภูมิที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับคนที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับทะเลทราย เผื่อมีใครผ่านมาที่นี่ เธออาจขออาศัยเขาไปด้วยมุกระวีกลับไปนั่งห่อเหี่ยวอยู่ในกระโจมด้วยความรู้สึกเศร้า “นึกว่าคุณจะเป็นคนดีกว่านี้นะคะชีคฟาริส ที่ไหนได้ชั่วร้ายสุดขีด อย่าให้เจออีกทีนะ ฉันเอาคืนแน่” เสียงลมหวีดหวิวด้านนอกทำให้สไตลิสต์สาวนึกกลัวจับใจ เธอก้มหน้าร้องไห้กับเข่าตัวเอง ทว่าเสียงดังเอะอะหน้ากระโจมก็ทำให้เธอต้องรีบวิ่งออกมาดู แล้วเบิกตาโต อ้าปากค้าง เพราะมีชายฉกรรจ์สองคนกำลังลงจากอูฐเข้ารื้อค้นหาสิ่งของจากรอบกระโจมเมื่อพวกมันเห็นเธอเข้า ก็เหมือนเห็นอาหารเลิศรสสดๆ ใหม่ๆสีหน้าของพวกมันดูดีใจยิ่งกว่าเจอโอเอซิสเสียอีก “เฮ้ย ในนั้นมีคน” หนึ่งในพวกมันตะโกนบอกกัน แล้วพากันวิ่งเข้ามาในกระโจม ไม่ต้องให้ใครบอกก็รู้ว่ามันเป็นโจรมุกระวีน้ำตาไหลพราก หวาดกลัวสุดหัวใจ ในกระโจมเล็กแค่นี้เธอจะหนีรอดไปไหนได้ พวกมันสองคนเข้ามาได้ก็แสยะยิ้ม ดวงตาเบิกกว้างหื่นกระหาย“อยู่คนเดียวในนี้ ผัวน้องไป

“ไม่ พี่ไม่เป็นอะไรมาก เรากลับไปที่โอเอซิสก่อน”“เสด็จพี่ควรรีบไปโรงพยาบาลนะพ่ะย่ะค่ะ”“ไม่ได้ พี่ต้องกลับไปที่โอเอซิส” ฟาริสยังยืนยันคำเดิมจนดานิชไม่สามารถปฏิเสธได้ แต่ฟาริสไม่ได้บอกว่าเพราะเหตุใดถึงต้องไปที่นั่น ทั้งที่ควรจะยอมไปโรงพยาบาลแต่โดยดีระหว่างที่ฟาริสนั่งรถจี๊ปกลับไปที่โอเอซิส หัวใจของชีคหนุ่มร้อนรนเป็นห่วงมุกระวี ใช้เวลาไม่นานก็กลับมาถึงโอเอซิสที่ตอนนี้เหลือเพียงกระโจมเปล่าหลังเดียว“เสด็จพี่จะกลับมาที่โอเอซิสนี้ทำไมอีก น้องให้คนของน้องมาตรวจค้นแล้วไม่พบอะไร นอกจากมีโจรจะทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่ง น้องเลยช่วยไว้”ฟาริสได้ยินประโยคนั้นแล้วถึงกับเผลอหันหน้าไปเขย่าตัวดานิชด้วยความตกใจ “ว่ายังไงนะดานิช มีโจรมาทำร้ายมุกระวีหรือ เธอเป็นอะไรไหม” น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวคนร้ายและห่วงใยในตัวมุกระวี“เสด็จพี่เย็นพระทัยก่อน น้องพบผู้หญิงคนหนึ่ง เธอกำลังจะถูกโจรทะเลทรายข่มขืน แต่น้องมาช่วยไว้ทัน ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้ว”ฟาริสเบิกตากว้าง เขารู้สึกโมโหตัวเองที