มุกระวีนิ่งงันไป เขาเก็บไว้จริงๆ แต่ไม่ยอมคืน คนเจ้าเล่ห์ มุกระวีก่นด่าเขาในใจ ก่อนจะระบายลมหายใจยาว ถึงเวลาที่เธอควรจะไปจากที่นี่แล้วสินะ“คุณจะกลับเมืองไทยแล้วหรือคะ”มุกระวีหันไปมองคนถาม เธอตั้งใจจะลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า “ใครบอกฮันน่า แต่ใช่แล้วล่ะ ฉันจะกลับเมืองไทย ที่นี่ไม่ใช่บ้านฉันนี่จ๊ะ”“แต่ท่านชีครักคุณมากนะคะ”มุกระวีส่ายหน้าช้าๆ ยิ้มหวานแต่เศร้า “อย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย เดี๋ยวฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว รบกวนฮันน่าช่วยยกกระเป๋าเดินทางออกไปให้ด้วยนะ ฉันจะไปสนามบิน”“ท่านชีคให้รถมารอรับแล้วค่ะ จะมีรถไปส่งคุณค่ะ”“อย่างนั้นเหรอ ขอบใจมากนะ” มุกระวีตอบเรียบๆ เขายังมีน้ำใจมอบให้แก่นางบำเรอชั่วคราวอย่างเธอ มุกระวีบอกตัวเองแล้วปัดความคิดเศร้าๆ ออก เธอต้องเข้มแข็ง ไม่ควรทำตัวอ่อนไหวง่ายจนคิดมากเกินไปมุกระวีอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็หยิบแหวนที่สั่งทำให้เขาขึ้นมาดู เธอบรรจงจูบที่หัวแหวนแล้วนำไปวางบนหมอนที่เขาหนุน“สุขสันต์วันเกิดนะคะท่านชีค ขอให้คุณเป็น
Zuletzt aktualisiert : 2026-05-26 Mehr lesen