บังเอิญ(รัก) นายแบบตัวป่วน のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

15 チャプター

ตอนที่ 1 : ชั้นวางหนังสือและปาฏิหาริย์ที่ไม่ได้ตั้งใจ

ตอนที่ 1 : ชั้นวางหนังสือและปาฏิหาริย์ที่ไม่ได้ตั้งใจแสงยามบ่ายคล้อยสาดผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องสมุดกลางมหาวิทยาลัยอินเตอร์เนชันแนล เทคโนโลยี แอนด์ อาร์ตส์ หรือที่นักศึกษาทุกคนเรียกกันติดปากว่า "ไอต้า" ทำให้แสงสีทองอ่อนๆ ส่องลงมาบนแถวชั้นหนังสือที่เรียงรายสูงเกือบถึงเพดาน กลิ่นกระดาษเก่าผสมกับกลิ่นแอร์เย็นฉ่ำลอยอยู่ทั่วบริเวณ เสียงเงียบสงัดมีเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษและเสียงรองเท้าเดินเบาๆ ที่ดังขึ้นเป็นครั้งคราว“เมย์” สุทธิดา พรสวรรค์ นักศึกษาปีสามคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่น ยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือโซนภาษาและวรรณกรรมเปรียบเทียบ สายตาจ้องขึ้นไปยังหนังสือปกสีน้ำเงินเข้มที่วางอยู่บนชั้นสูงสุด"พจนานุกรมภาษาญี่ปุ่น-ไทย ฉบับวิชาการ ปรับปรุงครั้งที่ 4..." เธออ่านสันปกในใจ แล้วก็ถอนหายใจเบาๆชั้นหนังสือนั้นสูงประมาณเมตรแปดสิบ และเธอสูงแค่ร้อยห้าสิบหก ตัวเลขสองชุดนี้ไม่ว่าจะบวกลบคูณหารอย่างไร ก็ไม่มีทางให้มือเล็กๆ ของเธอเอื้อมถึงได้"อ้าย...ทำไมมันต้องอยู่ชั้นบนสุดด้วย" เมย์บ่นในใจ แว่นสายตาสี่เหลี่ยมอันใหญ่เลื่อนลงมาเล็กน้อยที่สันจมูก เธอเอานิ้วดันกลับขึ้นตามเดิม แล้วมองซ้ายมองขวาหาว่ามีเก้า
last update最終更新日 : 2026-04-28
続きを読む

ตอนที่ 2 : เบอร์โทร แว่นใหม่ และคนที่ไม่ควรจำ

ตอนที่ 2 : เบอร์โทร แว่นใหม่ และคนที่ไม่ควรจำเสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นตอนสี่ทุ่มครึ่งเมย์กำลังนอนคว่ำอยู่บนเตียงในหอพัก หนังสือภาษาญี่ปุ่นเปิดค้างอยู่ตรงหน้า ดินสอหนีบอยู่ที่หู แต่สายตาไม่ได้จ้องที่บรรทัดไหนจริงๆ สักพักใหญ่แล้วเพราะสมองมันวนเวียนอยู่กับเหตุการณ์ในห้องสมุดตลอดช่วงบ่ายเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโดยไม่ทันคิดแล้วก็แข็งทื่อข้อความจากเบอร์ที่ไม่รู้จัก: "สวัสดีครับ ริวครับ ขอโทษที่ทำแว่นแตก พรุ่งนี้ว่างไหมครับ? จะพาไปเลือกแว่นใหม่"เมย์อ่านซ้ำสามรอบแล้วก็ลุกขึ้นนั่งกระแทกหัวกับหัวเตียงเบาๆ"โอ้โห เขาจำได้จริงๆ ด้วย..."เธอกำลังจะพิมพ์ตอบว่า "ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ ไม่ต้องเสียเวลา" ตามที่คิดไว้ แต่นิ้วก็หยุดนิ่งประตูห้องเปิดพรวดพราด“เมเปิ้ล” พิชชา สุขเจริญ เดินเข้ามาพร้อมถุงข้าวเย็นในมือหนึ่ง โทรศัพท์อีกมือหนึ่ง หน้าตาตื่นเต้นผิดปกติ"เมย์ๆๆ! เห็นข่าวยัง?!"เมย์กะพริบตา "ข่าวอะไร?""มีคนถ่ายคลิปตอนที่นายริว มิยาโมโต้ ช่วยแบกใครไม่รู้ในห้องสมุดช่วงบ่าย!" เมเปิ้ลเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว โยนถุงข้าวลงบนโต๊ะแล้วยื่นโทรศัพท์ให้ดู "อยู่ในกระทู้มหาลัยเลย ไวรัลแล้ว!"เมย์รับโทรศัพท์
last update最終更新日 : 2026-04-28
続きを読む

ตอนที่ 3 : ข่าวลือ แฟนคลับ และคนที่เดินเข้ามาในวงกว้างกว่าที่ตั้งใจ

ตอนที่ 3 : ข่าวลือ แฟนคลับ และคนที่เดินเข้ามาในวงกว้างกว่าที่ตั้งใจเช้าวันจันทร์มหาวิทยาลัยไอต้าในยามเช้าคึกคักตามเคย นักศึกษาเดินขวักไขว่ระหว่างตึก เสียงพูดคุยและเสียงล้อกระเป๋าลากดังประสานกัน กลิ่นกาแฟจากร้านในโถงตึก A ลอยออกมาไกลพอที่จะชวนให้อยากแวะเมย์เดินเข้ามาในมหาลัยตามเวลาปกติ แว่นกรอบน้ำตาลอ่อนเกาะอยู่บนจมูกอย่างพอดี ไม่หลวม ไม่เลื่อน ต่างจากอันเก่าที่เธอคุ้นเคยมานานเธอดันแว่นขึ้นด้วยนิสัยเดิม แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าไม่จำเป็นต้องทำแล้วชินไปเสียแล้ว..."เมย์!"เสียงเมเปิ้ลดังแทรกเสียงอื่นๆ รอบข้าง เธอโบกมือจากหน้าร้านกาแฟ คิรินยืนอยู่ข้างๆ ถือแก้วสองใบเมย์เดินเข้าไปหา รับแก้วกาแฟเย็นที่คิรินยื่นให้"ขอบคุณนะ""แว่นใหม่น่ารักมากเลยนะ" คิรินพูดพร้อมยิ้มหวาน "เข้ากับหน้าเมย์มากกว่าอันเก่าเยอะเลย""ริวเลือกให้" เมเปิ้ลพูดแทน ทำเสียงยืดยาวที่คำว่า "ริว" จนเมย์ขำไม่ออก"หยุดได้แล้ว""ฉันแค่บอกความจริง" เมเปิ้ลยักไหล่ แต่แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนจากแกล้งทำเป็นซีเรียสขึ้นเล็กน้อย "แต่เมย์ แกเห็นยัง? กระทู้เมื่อวานอัปเดตแล้ว"เมย์หยุดจิบกาแฟ "อัปเดตยังไง?"เมเปิ้ลยื่นโทรศัพท์มาให้กระทู้
last update最終更新日 : 2026-04-28
続きを読む

ตอนที่ 4 : เมื่อข่าวลือกลายเป็นเรื่องจริงที่ต้องรับมือ และคนที่ไม่คาดคิดก้าวเข้ามายืนข้าง

ตอนที่ 4 : เมื่อข่าวลือกลายเป็นเรื่องจริงที่ต้องรับมือ และคนที่ไม่คาดคิดก้าวเข้ามายืนข้างเช้าวันพฤหัสบดีเมย์เดินเข้าโรงอาหารตึก A พร้อมกับเมเปิ้ลและคิริน ถือถาดข้าวต้มกับชาร้อน ตั้งใจจะนั่งโต๊ะมุมที่สามคนชอบนั่งประจำแต่พอเดินเข้ามาในโรงอาหาร เมย์สังเกตว่ามีสายตาบางคู่มองมาทางเธอไม่ใช่แบบที่เห็นนายแบบหล่อเดินผ่านแล้วเหลียวตาม แต่เป็นแบบที่กำลังประเมินบางอย่างเมย์เดินต่อทำเป็นไม่เห็น"เมย์" คิรินพูดเบาๆ ข้างๆ "เมื่อคืนที่บอกน่ะ เธอโอเคไหม?""อืม…โอเค" เมย์ตอบเร็วคืนก่อน คิรินโทรมาบอกเรื่องในกลุ่มแฟนคลับ ว่ามีคนระบุชื่อเธอแล้ว เมย์ฟังจบก็พูดว่าโอเค แล้วก็นอนหลับได้ปกติหรืออย่างน้อยก็พยายามให้ได้"ถ้าไม่โอเคบอกได้นะ" คิรินพูดต่อ เสียงเบาและจริงใจ"ขอบคุณนะ" เมย์ยิ้มให้เพื่อนทั้งสามนั่งลง เริ่มกินข้าว บทสนทนาปกติดำเนินไปสักพัก ก่อนที่เมเปิ้ลจะวางช้อนลงด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไป"อย่าหันนะ" เมเปิ้ลพูดเงียบๆเมย์และคิรินแข็งทื่อพร้อมกัน"มีสาวสี่คนนั่งอยู่โต๊ะหลังเธอ มองมาตลอดตั้งแต่เราเดินเข้ามา หนึ่งในนั้นชื่อมินตรา เป็นหัวหน้ากลุ่มแฟนคลับริวที่ไม่เป็นทางการ"เมย์จิบชาเฉยๆ "แล้วยังไง?"
last update最終更新日 : 2026-04-29
続きを読む

ตอนที่ 5 : ครั้งแรกของการสอนภาษาญี่ปุ่น

ตอนที่ 5 : ครั้งแรกของการสอนภาษาญี่ปุ่นเสาร์เช้าเมย์นั่งอยู่ที่โต๊ะในห้องพัก กางสมุดโน้ตและหนังสือภาษาญี่ปุ่นออกมาวางเรียง ดินสอสีต่างๆ เรียงอยู่ด้านข้าง แก้วชาอุ่นๆ วางอยู่มุมโต๊ะเธอมองสิ่งที่เตรียมไว้แล้วก็ถามตัวเองว่าเตรียมมากเกินไปไหมนัดสอนภาษาญี่ปุ่นครั้งแรก บ่ายโมง ที่ห้องสมุดชั้นสอง โซนโต๊ะทำงานส่วนตัวเธอเตรียมแผนการสอนคร่าวๆ ไว้แล้ว เริ่มจากประเมินระดับก่อน ว่าริวอยู่ตรงไหน เพราะถ้าเขาพูดญี่ปุ่นได้อยู่แล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะสอนตั้งแต่ต้น แต่ถ้าสำนวนวิชาการหรือธุรกิจยังอ่อนอยู่ ก็ต้องวางแผนอีกแบบโอเค เตรียมพอแล้ว…เธอบอกกับตัวเอง แล้วก็เปิดหนังสือขึ้นอ่านเพื่อฆ่าเวลา แต่อ่านได้ไม่ถึงสองหน้าก็วางลงเมเปิ้ลนอนอยู่บนเตียงฝั่งตรงข้าม กำลังสตรีมเกมส์ผ่านโทรศัพท์ด้วยหูฟัง และพูดคุยกับคนดูด้วยเสียงเบาๆ เพราะรู้ว่าเมย์กำลังเตรียมการสอน แต่ก็ยังหันมามองเมย์เป็นระยะ"อย่ามองแบบนั้นได้ไหม" เมย์พูดโดยไม่ต้องหันไปดูเมเปิ้ลกดปุ่มหยุดชั่วคราวในสตรีม "ฉันแค่มองปกติ""มองแบบแกล้ง""อ๊ะ ฉันทำแบบนั้นด้วยเหรอ?" เมเปิ้ลทำเสียงแปลกใจเกินจริง แล้วก็ยิ้ม "แก มันแค่การสอนภาษาญี่ปุ่น ไม่ใช่เดต
last update最終更新日 : 2026-05-05
続きを読む

ตอนที่ 6 : เมเปิ้ลกับภูมิเจอกันโดยบังเอิญ

ตอนที่ 6 : เมเปิ้ลกับภูมิเจอกันโดยบังเอิญ อังคารเช้าฟ้าครึ้มตั้งแต่ตื่นนอนเมย์มองออกไปนอกหน้าต่างขณะแปรงฟัน ท้องฟ้าสีเทาหนักทับอยู่เหนือมหาลัย เมฆรวมกลุ่มกันแน่นจนดูเหมือนจะแตกได้ทุกเมื่อน่าจะฝนตกเธอคิด แล้วก็มองไปที่ร่มในกระเป๋ามีอยู่หนึ่งคัน พับเล็กสีน้ำเงินเข้ม เก่าแต่ยังใช้ได้โอเค เตรียมพร้อมแล้วห้องสมุดชั้นสี่ เวลาสิบโมง“ภูมิ” ภูมิภัทร วงศ์ประดิษฐ์ นั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะมุมสุด หน้าจอโน้ตบุ๊คเปิดอยู่สองหน้าต่างพร้อมกัน หูฟังครอบหัว สายตาจ้องโค้ดที่เลื่อนไปเรื่อยๆ บนหน้าจอ มือขวาพิมพ์ มือซ้ายถือแก้วกาแฟดำที่เย็นลงแล้วสักพักแต่เขาไม่ได้สังเกตโต๊ะรอบข้างว่างเกือบหมด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ภูมิเลือกชั้นนี้ทุกครั้งคนน้อย เสียงน้อย ไม่มีใครมารบกวนเขาพิมพ์โค้ดต่อไปอย่างมีสมาธิ จนกระทั่งมีเสียงเก้าอี้ข้างๆ ถูกดึงออกภูมิไม่ได้มองขึ้นแต่เมื่อได้ยินเสียงโน้ตบุ๊คเปิด ตามด้วยเสียงพิมพ์คีย์บอร์ด เขาก็แค่ขยับตัวนิดหนึ่งแล้วทำงานต่อสิบนาทีผ่านไป"โอ้โห..."เสียงนั้นเบา แต่ก็ดังพอที่ภูมิจะได้ยินแม้มีหูฟัง เขาเหลือบมองข้างๆ โดยอัตโนมัติสาวผมสั้นแสกกลาง ใบหน้ากลมๆ ผิวสองสี แต่งหน้าเบาๆ กำล
last update最終更新日 : 2026-05-07
続きを読む

ตอนที่ 7 : การเดินแบบครั้งแรก

ตอนที่ 7 : การเดินแบบครั้งแรกวันพฤหัสบดีเช้าเมย์นั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าวเช้ากับเมเปิ้ลและคิริน โรงอาหารตึก A ยุ่งวุ่นวายตามเคย เสียงพูดคุยและเสียงจานชามดังประสานกันคิรินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะหันหน้าจอมาให้เมย์ดู"เมย์ดูนี่"บนหน้าจอเป็นโพสต์ในเพจ Fashion Photography Thailand โพสต์ภาพโปรโมทงาน "URBAN EDGE Showcase - Rising Models of the Year" กำหนดการแสดงแฟชั่นโชว์และถ่ายแบบของนายแบบนางแบบรุ่นใหม่ จัดที่ศูนย์การค้าแห่งหนึ่งในเมือง วันเสาร์นี้และในลิสต์รายชื่อนายแบบที่จะร่วมงาน มีชื่อหนึ่งอยู่ตรงกลางRyu M.เมย์มองชื่อนั้น"ริวเดินแบบวันเสาร์นี้" คิรินพูดเบาๆ มีแววตาที่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่"อ่อ เมย์รู้แล้ว" เมย์พูดพลางส่งโทรศัพท์คืนเมเปิ้ลหยุดกัดขนมปัง "แกรู้แล้ว แล้วก็ไม่บอกพวกเรา?""บอกอะไรล่ะ?""บอกว่า…จะไปดูไหม" เมเปิ้ลพูดตรงไปตรงมาตามนิสัย "หรือว่าไม่ไป?"เมย์จิบนมถั่วเหลืองอยู่ครู่ความจริงคือริวบอกเรื่องนี้กับเมย์ในวันที่พูดคุยกันที่ร้านหนังสือมือสอง เขาแค่เล่าตารางเขาปกติ ไม่ได้ชวนตรงๆ แต่ก็ไม่ได้บอกว่าไม่ต้องไปด้วย"ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจอ่ะ""เมย์ไปสิ" คิรินพูดเสียงหวาน "ไ
last update最終更新日 : 2026-05-07
続きを読む

ตอนที่ 8 : จีบ

ตอนที่ 8 : จีบวันอาทิตย์เช้าเมย์นอนอยู่บนเตียง ยังไม่ได้ลุก สายตาจ้องเพดานในแสงเช้าที่สาดเข้ามาทางม่านบางๆเมเปิ้ลนอนหลับอยู่อีกฝั่ง กรนเบาๆ ผมรุงรังกระจายบนหมอน หน้าจอโทรศัพท์ที่ชาร์จอยู่ยังเปิดค้างหน้า Twitchเมย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอัลบั้มรูปรูปที่ถ่ายริวเมื่อวานยังอยู่ตรงนั้น สามรูป รูปแรกเขามองออกไปนอกหน้าต่าง รูปที่สองเขามองตรงมาที่กล้อง รูปที่สามเขามองลงที่พื้นเมย์เลื่อนดูทีละรูปช้าๆทุกรูปดูเป็นตัวเขาจริงๆ ไม่ใช่นายแบบ ไม่ใช่คนที่ทุกคนมองจากระยะไกลในมหาลัย แต่เป็นคนที่เธอนั่งคุยด้วยในร้านหนังสือมือสอง คนที่ถามว่าหุ่นยนต์ควรมีสิทธิ์อะไรไหม คนที่ส่งข้อความถามว่ากลับถึงหอหรือยังเธอปัดออกจากอัลบั้มแล้วก็เปิดขึ้นมาดูอีกรอบOMG!เมย์วางโทรศัพท์คว่ำลง กลิ้งไปนอนหมอบคว่ำหน้าบนเตียงตอนนี้หัวใจของเธอเต้นเร็วและเธอก็รู้ดีว่าทำไมบ่ายโมงเมย์นั่งอยู่ที่โต๊ะในห้องสมุดชั้นสอง ทำงานอยู่คนเดียว เมเปิ้ลออกไปกับเพื่อนกลุ่มอื่น ส่วนคิรินมีติวกับกลุ่มของตัวเองเงียบดีจังเธอเปิดไฟล์นิยายขึ้นมา อ่านทบทวนสิ่งที่เขียนไว้ตั้งแต่ต้นนิยายเรื่องนี้เขียนมาสองปีแล้ว ค้างอยู่ตอนที่สิบสองเพราะเธอ
last update最終更新日 : 2026-05-07
続きを読む

ตอนที่ 9 : วันแรก

ตอนที่ 9 : วันแรกวันอังคารเช้าริวตื่นขึ้นมาตามเวลาปกติ เวลาตีห้าครึ่งยืดกล้ามเนื้อข้างเตียงเล็กน้อย เปลี่ยนชุดออกกำลังกาย หยิบหูฟังริวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนออกไป เขาเห็นว่ามีข้อความจากเมื่อคืนเมย์: "ฝันดีนะคะ"ส่งมาตอนสี่ทุ่มสิบนาที ตอนที่เขาหลับแล้วริวมองข้อความนั้น แล้วพิมพ์ตอบริว: "ตื่นแล้วครับ ไปวิ่งก่อนนะ"เขาวางโทรศัพท์ลงในกระเป๋า แล้วก็รู้สึกว่าเช้านี้อากาศดีกว่าปกติที่สนามวิ่งข้างมหาลัย ตอนหกเช้าริววิ่งอยู่คนเดียวตามเคย หูฟังเสียบแต่ไม่ได้เปิดเพลง รอบที่สี่จากห้ารอบที่วางแผนไว้โทรศัพท์สั่นในกระเป๋า เขาไม่ได้หยุดวิ่ง เพียงแค่กดรับสาย"ฮัลโหล มึง"เสียงภาค"ตื่นเช้าจังวะ" ริวพูดระหว่างวิ่ง"อืม…กูฝันร้าย" ภาคพูดเสียงยังง่วง "แล้วนี่มึงไปวิ่งเหรอ?""เออ""เมื่อวานมึงไปไหนมาช่วงบ่ายๆ? กูหามึงไม่เจอ"ริววิ่งต่อ ไม่ตอบทันที"กูไปคุยกับเมย์มา"เสียงในหูฟังเงียบไปสักสองวินาที"...คุยเรื่องอะไร?""มีเรื่องที่ต้องคุย""มึง" เสียงภาคยืดออก "มึงบอกชอบพี่เค้าแล้วหรอเหรอ?""เออ""แล้วพี่เมย์ว่า?"ริวเข้าโค้งสุดท้ายของรอบ ก้าวเท้าสม่ำเสมอ"ก็…ตอบโอเค"เสียงในหูฟังเงียบอีกครั้ง ยาวก
last update最終更新日 : 2026-05-07
続きを読む

ตอนที่ 10 : จูบ

ตอนที่ 10 : จูบเช้าวันพฤหัสบดี หนึ่งอาทิตย์หลังจากวันพุธที่ร้านขนมตอนเช้า ณ มหาวิทยาลัยลัยไอต้าคึกคักตามเคยแต่สำหรับเมย์ เช้านี้รู้สึกต่างออกไปไม่ใช่เพราะอะไรพิเศษ ฟ้าก็สีฟ้าเหมือนเดิม ต้นไม้ก็สีเขียวเหมือนเดิม นักศึกษาก็เดินขวักไขว่เหมือนเดิมแต่ระหว่างที่เธอเดินเข้ามาในมหาลัย โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาริว: "มอนิ่งครับ กินข้าวเช้าหรือยัง?"เมย์อ่านข้อความ แล้วยิ้มเบาๆเมย์: "ยังค่ะ กำลังเดินไปโรงอาหารอยู่พอดี"ริว: "ริวก็กำลังเดินไป"เมย์: "งั้นไปด้วยกันเลยไหมคะ? ริวอยู่ตรงไหนคะ?"ริว: "หน้าตึก B ครับ"เมย์เปลี่ยนเส้นทางริวยืนรืออยู่หน้าตึก B มือหนึ่งถือโทรศัพท์ กระเป๋าเป้สะพายหลังเห็นเมย์เดินมาจากระยะไกล ร่างเล็กๆ แว่นกรอบน้ำตาลอ่อน กระเป๋าผ้าสะพายไหล่ เดินเร็วนิดนึงเหมือนรีบเขามองเธอมาตลอดทาง โดยไม่ได้ตั้งใจซ่อน"เมย์""รอนานไหมคะ" เมย์เดินมาหยุดข้างๆเขา มองขึ้นมา """ไม่ครับ"ทั้งคู่เดินไปโรงอาหารด้วยกัน ระหว่างเดิน ริวเดินชิดเธอพอที่ไหล่เกือบจะแตะกัน ไม่ได้จับมือเพราะอยู่ในมหาลัยกลางวันแสกๆ แต่ระยะห่างมันบอกอะไรบางอย่างอยู่แล้ว"วันนี้ริวมีเรียนวิชาอะไรคะ?" เมย์ถาม"Robotics De
last update最終更新日 : 2026-05-07
続きを読む
前へ
12
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status