All Chapters of เฮียบาร์ขอรักสักที: Chapter 11 - Chapter 20

“พี่ ๆ สวัสดีค่ะ” ยอดเตยยกมือไหว้สวัสดีกลุ่มเพื่อนพี่ชายทุกคนรวม ๆ ไม่เจาะจงใคร แต่มีชะงักไปนิดเมื่อเห็นไอ้เดือนมหา’ลัย บาร์ถึงได้นึกอยากแกล้งเพื่อนสักหน่อยใครใช้ให้มันด่าเขา“หวัดดีครับคนสวย” บาร์ฉีกยิ้มกว้างให้ยอดเตย พอหันหน้าไปมองธารมันก็ด่าเขาไม่ออกเสียง‘ล่อตีน’ เพื่อนพากันเห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมาอีก ยอดเตยขอตัวไปพักผ่อน สักพักพวกเขาก็สั่งข้าวมากินง่าย ๆ บาร์กินไปนิดเดียว เขาขอหิ้วท้องรอกินกับใครบางคนด้านน้ำหวาน วันนี้ทั้งวันงานเยอะมากเธอออกฝึกงานได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว มาก่อนเวลาที่กำหนดเพราะอยากทดลองดูหน้างาน ฝึกก่อนก็ได้หยุดก่อนเธอไม่มีอะไรต้องทำอยู่แล้ว เลยชวนเพื่อนเข้าไซต์งานเร็วขึ้น จริง ๆ ต้องเข้าสัปดาห์หน้ามีรุ่นพี่วิศวกรในไซต์งานช่วยแนะนำทุกอย่างเกี่ยวกับงานให้ ซึ่งในออฟฟิศส่วนมากจะเป็นผู้ชายแต่ดีหน่อยที่ต้นหลิวกับหน้าผามาฝึกที่นี่ด้วย น้ำหวานนั่งเก็บของเก็บแลปท็อปใส่กระเป๋าเป้ใบใหญ่ เพราะถึงเวลาเลิกงานแล้ว ออฟฟิศในไซต์งานเป็นตู้คอนเทนเนอร์ตั้งเรียงกันหลายตู้มีโต๊ะทำงานสำหรับวิศวกรหน่วยงานต่

“เฮียบาร์ขา” สาวสวยชุดเดรสเกาะอกรัดรูปสีดำโชว์ทรวดทรงองค์เอวเต็มที่ นมล้นเต้าเดินกรีดกรายตรงมาที่เขา“ครับ” ถามว่าสาวตรงหน้าสวยไหมก็สวยแต่เขาเห็นจนเบื่อ แล้วนั่นนมหรือส้มโอใหญ่โตแค่ไหนก็ดูดได้แค่หัวอยู่ดี เจ้าของร้านคิดแล้วเซ็งหนักกว่าเดิมไม่มีอารมณ์ใด ๆ ข่มความหงุดหงิดเอาไว้ ใบหน้าหล่อเหล่าคมเข้มยังเผยรอยยิ้มเบาบาง หว่านเสน่ห์เพื่อนเรียกลูกค้าเข้าร้าน หงุดหงิดแค่ไหนก็ต้องทำงานหาเงินไว้เลี้ยงเด็ก เด็กดื้อด้วย“ส้มโอค่ะ” บาร์แทบจะสำลักเหล้าเมื่อสาวตรงหน้ายกแก้วขึ้นชนกับแก้วของเขา พร้อมบอกชื่อเธอชื่อเหมือนนมชะมัด“ยินดีครับ” หลังชนแก้วเสร็จเจ้าของร้านพูดทักทายกลับ ทั้งยกแก้วในมือขึ้นดื่มอีกครั้ง ทำไมเหล้าวันนี้มันขมจังวะ นักร้องชายบนเวทีร้องเพลงไม่เข้าหูเขาเลยสักนิด“อยู่ดึกไหมคะ” สาวส้มโอทรงโตยังไม่ละความพยายามบาร์ยังมองเห็นสาว ๆ หลายคนเดินผ่านหน้าเขาไปหลายรอบ ในมือยังถือแก้วมาด้วย พากันเดินไปเข้าห้องน้ำแท้ ๆ ยังถือแก้วมาอีก คงไม่วายเตรียมพร้อมเพื่อชนแก้วกับเขาและชวนคุย

หญิงสาวยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากริมฝีปากทั้งลมหายใจของชายหนุ่ม มือเล็กกำเข้ากับเนื้อผ้าเสื้อเชิ้ตสีดำที่เขาสวมตรงหน้าอกตึงแน่นของคนตัวโต   บาร์จูบคนในอ้อมกอดอยู่นานจวนพอใจถึงได้ผละถอย ยังจูบซับย้ำหนักอีกหลายทีถึงปล่อยให้เธอหายใจเอาอากาศ“หวาน”  “หือ” น้ำหวานยังมึนเมากับจูบเมื่อครู่ คนตัวโตยังแนบหน้าผากเขาลงมาหน้าผากเธอไม่ห่างไปไหนทั้งสองคนหายใจถี่เร็วโดยเฉพาะหญิงสาว แล้วเขาเรียกชื่อเธอทำไม“พี่หมายถึงปากเธอหวานมาก” น้ำหวานเริ่มได้สติสองข้างแก้มแดงระเรื่อ รู้สึกทำตัวไม่ถูกกับเหตุการณ์เมื่อครู่เอามาก ๆ “ทำไมถึงยอมให้จูบ มีใจ ?” คนถามยิ้มให้ทั้งตาทั้งปาก เขาผละใบหน้าออกห่างเธอแล้วแขนสองข้างยังกอดเอวบางไม่ยอมปล่อย“ฝันไปเถอะ” แล้วเธอไปยอมให้เขาจูบตอนไหนกัน ใครเป็นคนรวบหัวรวบหางจนเธอดิ้นไม่หลุด ตัวใหญ่อย่างกับยักษ์ใครจะไปขัดไหว หญิงสาวคิดทั้งที่ใจเต้นแรงโครมคราม“ช่วยคิดสักนิดก่อนตอบ”“พี่ช่วยถามคำถามที่มันต้องคิดก่อนตอบด้วยสิ จูบมาได้เกือบตายแล้วไหมถอยไปเ

บาร์ส่งข้อความหาน้ำหวานบอกว่าถึงแล้ว เขานั่งทิ้งสะโพกรอเธอที่หน้ารถ ไม่นานน้ำหวานก็ลงมาวันนี้เธอมาแปลก ปกติหญิงสาวสวมกางเกงยีนขายาวเสื้อยืดสีดำสวมทับด้วยช็อปแดง ผมสีน้ำตาลมักรวบเก็บเป็นหางม้าไว้ด้านหลังง่าย ๆแต่ตอนนี้ต่างออกไปน้ำหวานสวมกางเกงยีนเหมือนเดิม แต่คนละแบบกับที่ใส่เรียนใส่ฝึกงาน ตัวนี้สีเข้มเกือบดำช่วงต้นขารัดพอดีปลายขากลับกว้างออกเหมือนเธอใส่กระโปรงยีนดูเก๋ดีส่วนเสื้อบาร์ไม่เคยเห็นเธอใส่ตัวนี้ เสื้อแขนยาวสีขาวเปิดไหล่สองข้าง ไม่เห็นอะไรไปมากกว่าช่วงไหล่เล็กกับลานต้นคอเท่านั้น ผมสีน้ำตาลจากมัดรวบ เธอปล่อยสยายเต็มแผ่นหลังมีบางช่อแบ่งมาไว้ด้านหน้า มุมซ้ายบนศีรษะเล็กติดกิ๊บ  สีแดงไม่เล็กไม่ใหญ่ สวมรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดตาสะพายกระเป๋าครอสบอดี้ ใบหน้าที่ไม่ได้แต่งแต้มอะไรไปมากกว่าครีมกันแดดแป้งเด็กกับลิปกลอสจะหวานก็หวานไม่สุด ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มจ้องมองคนกำลังเดินมาหาเขา ชุดที่น้ำหวานใส่มันสวยและน่ารักมากและสำหรับบาร์คิดว่า‘มันไม่ได้อยู่ที่ชุดแต่มันอยู่ที่เธอมากกว่า’“เฮีย” น้ำหวานเดินมาถึงยืนข้างประตูรถฝั่งเธอนั่ง อยู่นานเ

“หวานค่อยไปพร้อมพี่” เขาเองอยากไปเที่ยวกับเธอ ยังไม่เคยไปต่างประเทศด้วยกันสักครั้งอาจเพราะต่างคนต่างยุ่ง แล้วเธอก็ไม่ไว้ใจเขาเท่าไรนักที่จะไปไกล ๆ กันสองคน แต่รอบนี้ต่างออกไปเพราะเสี่ยเบียร์ชวนซื้อตั๋วมาแล้ว แถมเจ้ดีก็ไปน้ำหวานต้องไม่ปฏิเสธแน่ แต่เป็นเขาที่ไม่ว่างซะเอง จนกลัวไม่ได้ไปพร้อมเธอ“นะครับ” น้ำหวานยังมองหน้าเขานิ่งติดยิ้มน้อย ๆ เป็นนิดเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่เสมอ“อ้อนเป็นแมวเลยนะมึง” เสี่ยเบียร์เห็นแล้วนึกหมั่นไส้ไอ้ลูกชาย“สาบานมาว่าไม่เคย” “สาบานไปก็ตายฟรี ไม่อ้อนจะได้ลูก 1 คน 2 ตัวแบบนี้เหรอ” บรั่นดีฉีกยิ้มขำให้กับผู้เป็นพ่อส่วนลูกชายสองคนมุมปากกระตุก ถ้าไม่ติดว่ามีใบหน้าเหมือนพ่อ แล้วบอกว่าเก็บมาเลี้ยงพวกเขาก็เชื่อ“พอก่อนค่ะทั้ง 2 คน หวานว่าไงเวลาและวันเอาที่หวานสะดวกป๋าจองไม่ได้กำหนดวัน เราจะไปพร้อมเจ้กับป๋าก่อน หรือต้องรอเฮียบาร์แล้วไปพร้อมกันจ๊ะ”ทุกคนต่างหันมามองหน้าหญิงสาวลูกนอกไส้เสี่ยเบียร์ น้ำหวานกะพริบตาปริบ ๆ มองหน้าคนนั้นทีคนนี้ที“ช่วงนี้หวานฝึกงานที่ไซต์ อาจลางานหลายวันไม่ได้เอาเป็นช่วงปิดเทอมได้ไหมคะ ที่ฝึกงานน่าจะไม่เคร่งอะไรมาก เฮียบาร์ก็ปิดเทอมด้วยน