“เฮียก็ช่วยถามคำถามที่มันต้องคิดก่อนตอบบ้างสิ”“พี่เอาเธอได้ไหม” น้ำหวานชะงักไป คนถามยิ่งแล้วใหญ่เขาหลุดปาก ปกติก็หยอดแต่ไม่เคยพูดตรงขนาดนี้“หวานพี่...” “ไปนะง่วงแล้ว” บาร์พูดยังไม่ทันจบ น้ำหวานรีบบอกตัดบทเปิดประตูเดินเร็วแทบเป็นวิ่ง ขึ้นห้องไปพร้อมหัวใจที่เต้นรัวคนบ้าอะไรพูดตรงเกินไปแล้วบาร์นั่งมองน้ำหวานวิ่งขึ้นห้องจากในรถ เธอต้องโกรธเขาแน่ยัยเด็กนี่ ยิ่งไม่ชอบให้เขาพูดอะไรแบบนี้ เธอบอกเหมือนโรคจิตแต่ปกติโดนด่าว่าเหี้ยไปแล้ว บางทีอาจจะโดนตบหรือจิกหัวกลับมาด้วยรอบนี้แปลก ชายหนุ่มอยากจะตบปากตัวเองจริง ๆ แต่กลัวเจ็บเอาไว้ก่อน น้ำหวานไม่เห็นเดี๋ยวหาว่าเขาไม่สำนึกจริง ในความรู้สึกผิดของเขามักปนอยู่กับความเจ้าเล่ห์เสมอวันจันทร์วันเปิดเรียนเต็มรูปแบบรถบิกไบก์คันใหญ่สีเหลืองตัดดำ เสียงท่อดังกระหึ่มวิ่งเข้ามาจอดลงข้างตึกคณะวิศวกรรมไฟฟ้า คนขับถอดหมวกกันน็อกเต็มใบออกจากหัววางลงบนรถ ก้าวขายาว ๆ ลงเดินเข้าตึกไปใบหน้าหล่อร้ายเจ้าเล่ห์ทะเล้นขี้เล่น วันนี้กลับติดเรียบนิ่งกว่าจะยกมุมปากขึ้นมาได้ก็ยากเย็น สาว ๆ เห็นเป็นใจไม่ดีเฮียบาร์ที่ใคร ๆ ในคณะวิศวกรรมหรือทั้งมหา’ลัยต่างรู้จักเขา นอก
Leer más
INICIAR SESIÓN
