Todos los capítulos de เฮียบาร์ขอรักสักที: Capítulo 61 - Capítulo 68

“อ๊า... หวานครับ” ยิ่งได้ยินเสียงเขาคนน้ำหวานยิ่งได้ใจ ปากเล็ก ๆ จูบซับข้างลำแข็งขืนค่อย ๆ ลากริมฝากปากจูบวนจนทั่ว ตั้งแต่โคนมาถึงส่วนปลาย บาร์ใจกระตุกวูบ มวลกล้ามท้องขึ้นลอนแข็ง นึกด่าตัวเองในใจ ‘มึงจะหลั่งแค่โดนเธอมองไม่ได้’ชายหนุ่มขบกรามแน่นระงับอารมณ์ความพลุ่งพล่าน เลือดในกายไหลเวียนมาอยู่ส่วนปลายของเขาหมด เมื่อโดนดวงตากลมโตจ้องมองกันอยู่      ไม่ทันจะควบคุมสติได้ดีเขาต้องส่งเสียงขึ้นอีกพร้อมก้มมองต่ำเมื่อปลายลิ้นเล็กแตะสัมผัสแผ่วเบา แม่งโคตรเสียว ใครทรมานใครกันแน่วะน้ำหวานใช้ลิ้นตวัดลากเลียส่วนปลาย ลากยาวจากปลายถึงโคนย้ำอยู่อย่างนั้น คนโดนสัมผัสใช้มือข้างหนึ่งค่ำยันผนังห้องน้ำไว้ มืออีกข้างลดลงลูบแก้มนวล พอเธออ้าปากรับเขาเข้าไปบอกตรง ๆ มันได้แค่หนึ่งส่วนสี่ บาร์เข้าใจดีถึงไม่เคยขอให้ทำ นิ้วจากลูบไล้ผิวแก้มกลับสอดแทรกเข้ากลุ่มผมนุ่มของเธอแต่แม่งเด็กมันสู้เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเธอคอลึก ลึกซะจนเขาจะหลั่งมันตรงนี้ น้ำหวานทั้งเม้ม ขบ ดูด ดึง ลิ้นเล็กตวัดเข้าหามาครบเซ็ตยกชุด พอนานไปปรับตัวได้เธอกลับรับเ

“ชื่นใจเหลือเกินเมียใคร” มุมปากคนหลับกดยกยิ้มขึ้นเพียงนิด บาร์คิ้วขมวดเธอขยับเข้าหาอกแกร่ง ยกมือสอดเข้าช่วงเอวกอดเขาแล้วหลับไป เมื่อลมหายใจเธอสม่ำเสมอคนมองยิ้มออกมาทั้งตาทั้งปากบาร์เองยังกดจมูกลงกลุ่มผมนุ่มอีกรอบ เวลาได้นอนกอดคนตัวเล็กเขาจะทำแบบนี้ประจำ จมูกแตะส่วนไหนก็ได้เหมือนจะให้ร่างกายน้ำหวานเป็นจุดกรองอากาศก่อนผ่านเข้าไปในตัวเขา ใครใช้ให้แม่คุณตัวหอมแบบนี้ ไม่นานชายหนุ่มหลับเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมกันคนในอ้อมแขนผ่านมาเกือบสามสัปดาห์วันนี้เป็นวันรับปริญญาของรุ่นพี่ที่จบใหม่ ผู้คนในมหา’ลัยหนาแน่น ทั้งคนมาแสดงความยินดี ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง เสียงบูมดังก้องไปทั่วบริเวณ น้ำหวานอยู่คณะตัวเอง เธอมีพี่รหัสและรุ่นน้องหลายคนที่ต้องแสดงความยินดีและถ่ายรูปร่วมกันกลุ่มคนพวกที่ทำรุ่มร่ามกับเธอวันงานเลี้ยงบายเนียร์ก็มา แต่ไม่เห็นคนที่จับตัวเธอไว้ เพื่อนเขาไม่มีใครกล้ามองหน้าเธอด้วยซ้ำออกจะหลบตากัน น้ำหวานยังไม่เข้าใจเธอไปทำอะไรให้ ต้นหลิวกับหน้าผาบอกไม่ต้องใส่ใจพวกรุ่นพี่คงรู้สึกผิด หญิงสาวถึงไม่ได้คิดอะไรมากถ่ายรูปยินดีกับรุ่นพี่อยู่นานกว่าจะได้มาหาเฮียบาร์ที่คณะ ก็เห็นเขายืนหน้าหงิกหน้าง

ตอนพิเศษ 2น้ำหวานไม่ได้คิดอะไรมาก เขาดีกับเธอตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มีอย่างเดียวที่ผิดแปลกไปคือเขากินเธอบ่อยหลัง ๆ มารอบยิ่งเพิ่ม เห็นเธอชินยิ่งแล้วใหญ่ไม่รู้เอาแรงมาจากไหนเฮียบาร์ยังทำงานเยอะเหมือนเดิม เวลาพักผ่อนน้อยลงเหมือนเขารีบทำรีบสร้างและหาเวลาว่างอยู่กับเธอ น้ำหวานเดินลงมาหาทุกคนที่ชั้นล่าง พ่อกับแม่งีบหลับอยู่เปลริมสระข้างกัน ด้วยบรรยากาศลมเย็นสบาย ต้นหลิวหน้าผาทั้งสองคนขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ รอไม่นานก็ลงมา พวกเราสามคนคุยกันไว้อยากไปซื้อของแถวตลาดสด หาอาหารทะเลมาปิ้งย่าง ขับรถมาไม่ไกลก็ถึงสองเพื่อนชายอาสาเลือกเอง น้ำหวานยังช่วยเลือกบ้าง เดินซื้อของจนได้ครบทุกอย่าง หญิงสาวขมวดคิ้วมองของที่เพื่อนเลือกซื้อมันเยอะเกินคนที่อยู่ เหมือนจะทานได้หลายสิบคน“ไม่เยอะไปใช่ไหม”“หิวเห็นอะไรก็อยากกินไปหมด อาหารทะเลสด ๆ ทั้งนั้น” หน้าผาพูดพร้อมยกถุงในมือทั้งสองข้างขึ้นให้ดู“จริง” เสริมด้วยหน้าผาที่ทั้งสองมือถือของอยู่เต็มเช่นกันเพื่อนทั้งสองพูดแบบนั้นเธอไม่คิดจะขัด อยากกินก็กินนาน ๆ มากันทีกลับบ้านมาช่วยกันจัดเตรียมอาหารทั้งปิ้งย่าง พ่อกับแม่ตื่นแล้วนั่งอยู่ที่โต๊ะ ลานสนามหญ้าข้า

ตอนพิเศษ 4รักใคร่ได้เขาไปเต็ม ๆ ทั้งใบหน้าคมสันผมสีดำสนิทแต่ดีหน่อยได้ผิวแม่ กินเก่งเหมือนแม่อีกต่างหาก ชื่อทั้งสองคนบาร์เป็นคนตั้งเอง ตอนรู้ว่าน้ำหวานท้องชื่อรักใคร่โผล่มาในหัวทันที พอรู้ว่าเป็นแฝดชายหญิงชื่อชอบใจก็ตามมาอย่างไม่ต้องคิด เห็นหน้าแม่แล้วลูกของเขากับเธอต้องชื่อนี้เท่านั้น บาร์มองแม่ลูกสอนกันอยู่ห้องนั่งเล่น มีเขานั่งข้าง ถ้าน้ำหวานเป็นเหมือนดวงใจ รักใคร่กับชอบใจคงเป็นแก้วตาของเขา“หวานหวานก็ห้าม ให้เรียกแม่ไม่งั้นก็มี้ อันไหนเรียกง่ายเรียกแบบนั้นครับ” ผู้เป็นพ่อบอกย้ำออกไปอีกรอบ ลูกเขาพอมีดีเอ็นเอน้ำหวานมาบ้างเพราะเป็นแม่ น่าจะไม่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาหรอกมั้ง แต่พอลูกสองคนพูดขึ้นเหมือนดีเอ็นเอเขาจะเยอะไป“หวานหวาน กับ เฮียบาร์” สองเสียงเล็กดังผสานกันให้ได้ยิน ทีแบบนี้ไอ้ลูกชายพูดออกมาได้ เด็ก ๆ ยืนยันเรียกง่ายคือแบบนี้น้ำหวานนั่งยิ้มมองพ่อลูกสอนกันเรียกชื่อ จริง ๆ เธอรู้ว่าเขาไม่ติด เธอเองก็เช่นกัน เด็ก ๆ เรียกตอนเฉพาะอยากอ้อนและอยู่บ้าน เวลาออกไปข้างนอกลูกเธอจะเงียบ พูดทีก็เรียกป๋าบาร์ กับมี้หวานเหมือนคนอื่น ลูกเฮียบาร์ไม่กวนตีนเหมือนพ่อคงแปลกน้ำหวานมีลูกได้เพียงสอ