Semua Bab เฮียบาร์ขอรักสักที: Bab 1 - Bab 10

“อะ... เอ่อ น้ำหวานครับ”ผู้จัดการร้านตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นคงนัก เพราะรู้ดีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้างได้ยินแค่นั้นเจ้าของร้านก็ลุกพรวดพราดออกจากโต๊ะทำงาน เปิดประตูปิดลงดังลั่นขายาว ๆ ย่างก้าวด้วยความเร่งรีบลงไปชั้นหนึ่งของร้านทันที“มันเป็นใครกัน”เจ้าของร้านลงมาถึงชั้นล่างดูจากสถานการณ์น่าจะยังไม่สงบดี เมื่อได้ยินเสียงคนเมาทำตัวกร่างด่าทอนักร้องในร้านเสีย ๆ หาย ๆ ไม่หยุด“เป็นแค่นักร้องกลางคืนอย่าอวดดีนักเลยแตะนิดแตะหน่อยทำเป็นหวงตัว” คนเมาที่ดึงนักร้องลงจากเวทีพูดเสียงดังลั่น ด้านข้างซ้ายขวามีการ์ดตัวใหญ่คุมตัวไว้ส่วนนักร้องที่โดนลากลงมาเธอเจ็บหัวเข่าเพราะตกจากเวทีสูงเมตรกว่า ๆ มีเพื่อนผู้ชายสองคนคอยพยุงไว้ ใบหน้าเธอเรียบนิ่งติดจะเย็นชาด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่“เฮียบาร์” ต้นหลิวกับหน้าผา เพื่อนสองคนที่พยุงหญิงสาวอยู่เรียกชื่อผู้มาใหม่พร้อมกัน“เจ็บตรงไหน”เจ้าของชื่อไม่สนใจใคร เขาสนใจอยู่คนเดียวคือนักร้องในคืนนี้ที่ตกเวที ไม่ใช่เพราะว่าเธอเรียกแขกได้ดีมันมีเหตุผลมากกว่านั้น“ไม่เจ็บ” เสียงเธอยังเรียบนิ่งปกติเอ่ยบอกเขาออกไปง่าย ๆ “หัวเข่ากับศอกแล้วก็ฝ่ามือครับ”“

น้ำหวานมาร้านบรั่น-แบรนด์-บาร์ บ่อยเธออยู่ที่นี่มาสองปีจะสามปี เหมือนบ้านอีกหลังแล้วเฮียบาร์ก็เหมือนพ่ออีกคน ถึงเขาจะไม่อยากเป็นพ่อก็เถอะตอนนี้เธอให้เขาได้มากสุดแค่นี้น้ำหวานเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อยืดพอดีตัวกับกางเกงขาสั้นเหนือเข่ามาเพียงนิด ก่อนหน้านี้เธอใส่กางเกงยีนขายาว ห้องทำงานของเฮียบาร์เขาให้เธอใช้เต็มที่มีเสื้อผ้าตัวเองหลายชุด เขาบอกให้ทิ้งไว้เผื่อจำเป็นต้องได้เปลี่ยนหญิงสาวเดินกะเผลกไม่ค่อยถนัดนักเหมือนแผลที่ได้จากเหตุการณ์ก่อนหน้าจะเริ่มตึง เดินตรงมาหาเจ้าของห้องที่นั่งรออยู่ บาร์รีบลุกไปจับมือเธอช่วยพยุงมาที่โซฟา ตรงโต๊ะกระจกเล็กด้านหน้ามีกล่องอุปกรณ์ยาปฐมพยาบาลเบื้องต้นมือหนาจับขาเธอวางพาดบนตักเขา หัวเข่าเล็กมีเลือดซึมหน่อย ๆ น้ำหวานผิวขาวมากเรียบเนียนอย่างกับผิวเด็ก เป็นแผลถลอกนิดเดียวก็เห็นชัด บาร์ใช้สำลีจุ่มแอลกอฮอล์ค่อย ๆ เช็ดทำความสะอาดเสร็จแล้วค่อยใช้ยาทาอีกรอบน้ำหวานมองการทำตัวอ่อนโยนของคนตรงหน้า เขาทำแบบนี้มาตลอดดูแลใส่ใจกันเสมอ สำหรับเธอแล้วเฮียบาร์หล่อไหมก็คงหล่อ เขาดีไหมก็มีทั้งสองด้านให้เห็นแล้วทำไมเธอถึงไม่รักเขาเธอเองก็ตอบไม่ได้ อาจเป็นเพราะว่าเห็นก

“โอเคแล้วค่ะ ยังไม่ตึงมากพอได้อยู่” น้ำหวานบอกกล่าวผู้จัดการร้านด้วยใบหน้ามีรอยยิ้มบาง ๆ บาร์ยกแก้วเครื่องดื่มในมือขึ้นกระดกไล่น้ำสีอำพันลงคอรวดเดียวหมด หันมาหาหญิงสาวตรงหน้า สายตาดันไปสะดุดมองริมฝีปากชมพูระเรื่อ เดี๋ยวเม้มเดี๋ยวคลายดั่งคนทำตัวไม่ถูก เขาถึงได้นึกอย่างแกล้งโดยการทำตัวนิ่งใส่“เดี๋ยวไปส่ง” “เดี๋ยวกลับพร้อมหลิวและผา” เขาดื่มนี่เธอยังไม่อยากตายนะ“แล้วเฮียก็ดื่มด้วย” คนฟังตวัดสายตามองคนพูด อ้อนได้แป๊บเดียวกลับมาเรียกเฮียอีกแล้ว“แก้วเดียวมันทำอะไรพี่ได้” บาร์พูดพร้อมมองหน้าเธอนิ่งอยู่เหมือนเดิม คนถูกถามพลันทำตัวไม่ถูก “ตามใจเฮีย” เธอเคยห้ามเขาได้ที่ไหนกันหน้าผากับต้นหลิวพยุงน้ำหวานออกจากร้านมาส่งที่รถสปอร์ตคันหรู       สีเหลืองตัดดำรถคันนี้เสี่ยเบียร์ เจ้บรั่นดี เฮียแบรนด์รวมเงินกันซื้อให้เขาในวันที่สอบเข้ามหา’ลัยได้ บาร์ไม่ค่อยได้ขับและมีไม่กี่คนที่ได้ขึ้น เพราะมีเพียงสองที่นั่ง ส่วนมากไปไหนมาไหนกับเพื่อนหรือครอบครัวเขาจะขับอีกคัน ไปมหา’ลัยเขาจะขับมอเตอร์ไซค์บ

“ทำไม” ก็คนมันยังไม่หิวนี่“เขาบอกดื่มน้ำเยอะ ๆ มันดี ผิวเธอจะได้เนียนนุ่มน่าสัมผัส” น้ำหวานมองเขาตาเขียวปั๊ด แต่ไม่พูดอะไรเหนื่อยจะคุยเหนื่อยจะเถียงกับคนช่างพูด บาร์ยิ้มขำ ๆ เหมือนแบตคนตัวเล็กเริ่มหมด เธอดูง่วงแล้วด้วย แบบนี้ต้องเสียบชาร์จพลังงาน   ซึ่งพลังงานชั้นดีสำหรับเธอก็ต้องมาจากเขา“ยังเจ็บอยู่ไหม” เห็นเธอไม่ตอบเขาถึงถามขึ้นอีก หลังกรอกน้ำลงคอหมดขวด ก้มมองลอยถลอกแดงตรงเข่าทั้งสองข้าง“ตึง ๆ อยู่” พูดไปด้วยหาวไปด้วย เป็นคนสวยแท้ ๆ พระเจ้าปั้นแต่งมาให้อย่างดีสงสัยลืมบอกวิธีใช้ ยัยทอมบอยเอ๊ย“อยู่ได้นะหรือจะให้อยู่เป็นเพื่อน” “อยู่ได้ กลับเถอะดึกแล้ว” ยังจะมายิ้มกรุ้มกริ่มให้กัน อยู่กับเขาเลือกสู้อยู่กับเสือกับจระเข้ไม่ดีกว่าเหรอ บาร์ก้มมองหน้าน้ำหวานที่แหงนขึ้นมองหน้าเขาตอบจนคอตั้ง บังเอิญเขายังยืนอยู่แถมสูงกว่าเธอมากซะด้วย เห็นจากสายตาก็รู้แม่คุณกำลังคิดเอาเขาไปเปรียบเทียบกับสัตว์ตัวไหนอีกล่ะ แฮมสเตอร์หรือชูการ์ไกลเดอร์เขาดูเวลาอีกครั้งที่นาฬิกาแขวนอยู่ผนังห้อง คิดว่าควรปล่อยให้เธอได้นอน

“ขนลุก” พี่ชายคนกลางนั่งอยู่โซฟาข้าง ๆ พ่อทำท่ายักไหล่ตัวสั่นขนลุกขนพองกับคำพูดของน้องสุดท้องเมื่อครู่เฮียแบรนด์ ลูกชายคนกลางของเสี่ยเบียร์เรียนจบมาแล้วสองปีช่วยงานที่บ้านได้ดี เป็นหน้าเป็นตาคุยค้าธุรกิจ เกิดก่อนน้องสองปีเกิดหลังพี่สองปี“เจ้ดีไปไหน” บาร์หัวเราะให้กับท่าทางของพี่ชาย สายตามองหาใครอีกคนหรือยังไม่เลิกงาน ก่อนจะสะดุ้งตกใจเมื่อมือใครบางคนตบลงไหล่กว้างของเขาไม่เบานัก“ทำงานสิจ๊ะ ป๋าสวัสดีค่ะ” คนถูกถามถึงเดินเข้ามาในบ้านพอดียกมือไหว้สวัสดีเสี่ยเบียร์เช่นกัน     ทั้งหันไปพยักหน้าเชิงทักทายให้น้องชายคนกลาง มือเธอยังยกขึ้นไปตบไหล่น้องชายคนเล็กเบา ๆ ก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างผู้เป็นพ่อ บาร์ก็ย้ายตัวเองไปนั่ง     โซฝาอีกตัวตรงข้ามกับพี่ชายเจ้บรั่นดี พี่สาวคนโตลูกสาวคนเดียวของเสี่ยเบียร์ผู้เป็นพ่อรักมากห่วงมาก ช่วยพ่อเลี้ยงน้องมาจนโตคุยรู้เรื่องสุดในบ้าน เรียนจบปริญญาตรี แล้วไปเรียนต่อปริญญาโทที่เมืองนอกอีกสอง