All Chapters of ปรารถนาเถื่อนอาญาหัวใจ: Chapter 81 - Chapter 90

หลังจากได้รับโทรศัพท์จากแก้วตาเพื่อนรักของกานต์ธิดา อติเทพ ก็เดือดขึ้นมาทันทีทันควัน เมื่อรู้ว่าภาคีได้ชิงตัวน้องสาวไปที่เกาะแห่งหนึ่ง เขารีบร้อนขึ้นไปปลุกภรรยาสาวทันที            “เขมตื่น...เขมจิราตื่นเดี๋ยวนี้!” อติเทพเขย่าแขนภรรยาสาวให้รู้สึกตัว      เขมจิราสะลึมสะลือลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างมึนงง เพราะเมื่อคืนกว่าเธอจะได้นอนก็เกือบเช้า ไม่ใช่เพราะใครก็สามีเธอนั่นแหละที่เอาเปรียบเธอได้ทั้งคืน            “มีอะไรแต่เช้าพี่เทพ เขมยังง่วงอยู่นะ” หญิงสาวมองสามีตาขุ่น            “ไอ้คีย์มันลักพาตัวยายน้องไป” ได้ยินแค่นั้นเขมจิราถึงกับเบิกตาขึ้นมาด้วยความตกใจ นี่พี่ชายต่างสายเลือดเธอก่อเรื่องอีกแล้วใช่ไหม            “พี่เทพรู้ได้ยังไงว่าพี่คีย์ลักพาตัวคุณธิดาไป

จากนั้นกานต์ธิดาก็รู้สึกกังวลใจที่ประจำเดือนขาดหายไปสองเดือน วันรุ่งขึ้นหญิงสาวจึงรีบไปตรวจที่โรพยาบาลประจำจังหวัดทันที ผลตรวจออกมาทำให้ขาเธอแทบไม่มีแรงยืน ยกมือขึ้นสัมผัสหน้าท้องเบาๆ กานต์ธิดาเดินออกจากแผนกสูตินรีเวชอย่างอ่อนละโหยโรยแรง“ธิดา” แต่กานต์ธิดากลับไม่ได้ยินเสียงเรียกของแฟนหนุ่มที่กำลังเดินสวนมา ธีรวัฒน์หันไปอ่านชื่อแผนกที่หญิงสาวเพิ่งเดินออกมา“สูตินรีเวช” ชายหนุ่มครางออกมาเบาๆ“พี่ธีพาภรรยาพี่มาตรวจครรภ์หรือครับ”นายแพทย์หนุ่มเอ่ยทักรุ่นพี่ด้วยความดีใจ“เอ่อ...ตรวจครรภ์...ใช่แฟนพี่เขามาตรวจครรภ์”ธีรวัฒน์ตอบงงๆ แล้วนิ่งไปพักหนึ่ง ค่อยๆ เริ่มถามในสิ่งที่ค้างคาในใจมานาน และนี่คงจะเป็นการตัดสินอนาคตระหว่างเขากับกานต์ธิดาว่าควรไปในทิศทางไหน จบหรือไปต่อ “ผมเพิ่งตรวจเธอไปก่อนหน้าที่พี่มาถึงเอง ยินดีด้วยนะครับ พี่จะได้เป็นพ่อคนแล้ว” นายแพทย์กุมมือรุ่นพี่ด้วยความยินดี“พ่อคนงั้นเหรอ” ธีรวัฒน์รู้สึกช็อกมากกับสิ่งที่ได้ยิน เหมือนโ

เช้าตรู่ป้านวลเดินมาทำงานที่บ้านคุณอติศักดิ์เป็นประจำเหมือนทุกวัน แต่พอเดินผ่านศาลาตรงสนามหน้าบ้าน แกเห็นมีคนมานอนที่ศาลา จึงตกใจรีบวิ่งไปแจ้งพ่อเลี้ยงในบ้านทันที            “พ่อเลี้ยง แม่เลี้ยง” ป้านวลพาร่างท้วมวิ่งกระหืดกระหอบเข้าในตัวบ้าน            “แม่นวลมีอะไร เอะอะเสียงดังแต่เช้าเชียว” คุณยุพาที่เดินลงมาพร้อมคุณอติศักดิ์ถามด้วยตกใจ“ที่หน้าบ้านค่ะ” ทุกคนเดินตามป้านวลออกไป พร้อมกับกานต์ธิดาซึ่งกำลังลงมาชั้นล่างพอดี            “ตาคีย์” คุณยุพาเรียกชายหนุ่มที่สร้างตราบาปให้บุตรสาวด้วยความประหลาดใจ ภาคีได้ยินเสียงคนเรียกจึงงัวเงียตื่นขึ้นมา  เมื่อคืนเขานั่งรอกานต์ธิดาทั้งคืน และก็เผลอหลับไปเพราะความอ่อนเพลีย“คุณน้ายุ” เขาเผลอเรียกคุณยุพาด้วยความตกใจก่อนยกมือไหว้แล้วยิ้มอย่า

พอทุกคนไปถึงโรงพยาบาลประจำจังหวัด ภาคีก็ได้เข้าไปพักที่ ห้องพิเศษเป็นที่เรียบร้อยแล้ว มีอติเทพคอยนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ เตียงไม่ยอมห่าง“ตาเทพ ตาคีย์เป็นยังไงบ้างลูก” คุณยุพารีบเดินเข้ามาถามบุตรชายทันทีด้วยความเป็นห่วง กลัวภาคีจะเป็นอะไรไปมากกว่าที่คิดกานต์ธิดารีบเดินตามมารดาเข้ามาดูชายหนุ่มใกล้ๆ เห็นสภาพเขาแล้วก็รู้สึกสงสารอย่างบอกไม่ถูก เธอก้มหน้าลงมองพื้นเมื่อน้ำตาคลอ กลัวคนอื่นจะรู้ว่าเธอร้องไห้เสียใจ“ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับคุณแม่ ไม่ต้องเป็นห่วงไอ้คีย์มันหรอก มันหัวแข็งจะตาย พักฟื้นสักอาทิตย์ก็เข้าไปทำงานที่ไร่ได้เหมือนเดิมแล้วครับ” อติเทพปลอบใจมารดาไม่อยากให้ท่านคิดมาก“คุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง หมดทุกข์ หมดโศกสักทีนะลูก” คุณยุพาจับมือหลานชายไร้สติให้กำลังใจ“จริงสิ แม่ลืมโทร. ไปบอกน้าดาเลย เกิดติดต่อตาคีย์ไม่ได้จะเป็นห่วงเอาได้” คุณยุพารีบออกไปโทรศัพท์ข้างนอกห้องทันที“จะเอายังไงต่อครับคุณพ่อ หมดเวลาทดสอบหรือยัง” อติเทพหันไปปรึกษาบิดาที่ยืนนิ่งมองภาคี ด้วยสายตาที่ใคร

อนาคินเล่นปั่นจักยานอยู่ที่หน้าบ้าน พอเห็นว่ารถใครแล่นเข้ามาจอดในบริเวณบ้านก็รีบจอดรถ และวิ่งเข้าไปหาด้วยความดีใจสุดชีวิต“แม่แพทมาแล้ว” หนุ่มน้อยวิ่งเข้าไปกอดหญิงสาวด้วยความดีใจ“มาให้แม่แพทหอมแก้มหน่อยสิครับ” แพทชยาหอมแก้มซ้ายขวาของหนุ่มน้อยด้วยความคิดถึง“แม่แพทหายไปไหนตั้งหลายวันครับ คินคิดถึงแม่แพทที่สุด” ธีรวัฒน์เห็นภรรยายิ้มได้แบบนี้ก็ดีใจ เรื่องลูกถ้าไม่มีวาสนาก็คงต้องปล่อยไปเขาไม่คิดอะไรมากอยู่แล้ว“มาแล้วเหรอแพท ตาคินบ่นคิดถึงเธอทุกวันเลย แม่อย่างฉันชักน้อยใจแล้วสิ” กานต์ธิดาแอบน้อยใจบุตรชายอยู่บ่อยๆ“โธ่แม่ธิดาครับ คินก็รักแม่ธิดาที่สุดเลยนะครับ” อนาคินเข้าไปสวมกอดมารดาไว้แน่น จนคนเป็นพ่อรีบเดินดิ่งๆ มาแทรกกลาง“ตาคิน ไม่ต้องกอดแม่เรานานขนาดนั้นก็ได้” ภาคีเข้าไปสวมกอดภรรยาไว้ แล้วก้มหอมแก้มหญิงสาวหนึ่งฟอด“หวานไม่เปลี่ยนเลยนะคะคุณคีย์” แพทชยาอดแซวไม่ได้“ก็คนมันรักนี่ครับคุณแพท” ภาคีมองภรรยาด้วยสายตาที่หวา