Semua Bab ไฟรักพิศวาสร้อน: Bab 91 - Bab 98

            เพียงตะวันกำลังล้มตัวลงนอน อย่างอ่อนเพลีย รู้เหนื่อยๆ ไม่ทราบสาเหตุ แถมทุกค่ำคืนสามีเธอก็ตักตวงความสุขจากร่างกายเธอไม่เคยเว้น กว่าเธอจะได้นอนพัก ก็เกือบรุ่งสางของวันใหม่ เสียงข้อความในโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น ทำให้เพียงตะวันตื่นจากภวังค์ความคิดทันที และรีบหยิบโทรศัพท์มือถือ ที่หัวเตียงนอนมากดเปิดดู ภาพที่ปรากฏหน้าจอ ทำให้เธอถึงกับมือไม้สั่น น้ำตาเริ่มเอ่อคลอออกมาจากดวงตาคู่สวย“พี่คินต้องการแก้แค้นให้ตะวันเจ็บ หรือว่าพี่คินยังอาลัยอาวรณ์คุณแอนนิต้ากันแน่” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองเสียงสั่น ก่อนจะล้มตัวลงนอน พร้อมกับน้ำตา ที่เกลือกกลิ้งลงหมอนใบใหญ่ ชุ่มไปด้วยคราบน้ำตาเสียงรถอนาคินแล่นเข้ามาจอดในบริเวณบ้าน หญิงสาวจึงเหลือบตาไปดูนาฬิกาที่หัวเตียง เวลานี้เป็นเวลาตีสองครึ่ง เธอคิดว่าเขาคงไปอยู่กับแอนนิต้า ถึงได้กลับมาป่านนี้ เสียงเปิดประตูห้องเข้ามา ทำให้เพียงตะวันรีบหลับตาลงทันที กลัวเขาจะล่วงรู้ ว่าเธอยังไม่นอน เพราะเธอไม่อยากได้ยินคำพูดที่กระแนะกระแหน ให้ช้ำใจอีกอนาคินเห็นภรรยาสาวนอนหล

บ้านอัครภาค“ตาคิน หนูตะวันจะเดินทางไปไหนกันลูก” กานต์ธิดาเห็บบุตรชายกับลูกสะใภ้ถือกระเป๋าเดินทาง ผ่านหน้าห้องนั่งเล่นไป จึงรีบเรียกมาสอบถามทันที“เอ่อ...ผมจะไปดูงานที่เกาะแสนรักสักหน่อยครับ คุณพ่อคุณแม่”“อ้าว...ที่โน่นมีปัญหาอะไรหรือเปล่า สองวันก่อนพ่อโทรไปถามวิชัย เห็นบอกว่าทุกอย่างเรียบร้อยและไม่มีปัญหาอะไรนี่”“นิดหน่อยครับคุณพ่อ วิชัยพึ่งโทรมาตามผม เมื่อครึ่งชั่วโมงนี้เองครับ” เพียงตะวันเงยหน้าขึ้นมามองหน้าสามีเธอแวบหนึ่ง ที่โกหกได้หน้าตายเฉย จนเขาต้องถลึงตาใส่เธอ ไม่ให้พูดอะไรออกมา“ช่วงนี้ผมคงฝากคุณพ่อ ช่วยเข้าไปดูงานที่บริษัท แทนผมหน่อยนะครับ เพราะผมจะพาตะวันไปพักผ่อนต่อสักสองอาทิตย์ หลังดูงานเสร็จครับ” กานต์ธิดาถึงกับยิ้มออกมาอย่างปลื้มใจ ที่เห็นบุตรชายเอาใจใส่ลูกสะใภ้คนโปรดของเธอ“ได้สิ ไม่มีปัญหา พาหนูตะวันไปพักผ่อนนานๆ ก็ได้ พ่ออยากอุ้มหลานแล้ว” เพียงตะวันส่ายหน้าไม่อยากไป แต่กลับถูกอนาคินบีบมือไว้แน่น“แม่ด้วยจ้ะ”

“ถ้าจะให้แน่ใจ ต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกรอบครับ เดี๋ยวหมอจะจัดยาแก้แพ้ให้ทาน ช่วงแรกๆ นายหญิงอาจจะต้องแพ้มากหน่อยนะครับ แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไร” คำพูดของนายแพทย์หนุ่ม เข้าหูซ้ายทะลุงหูขวาของอนาคิน เพราะเขาไม่ยอมรับรู้อะไรอีก ได้เพียงแต่มองหน้าภรรยาสาว ที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ อยากจะเข้าไปกระชากเธอให้ขึ้นมาคุยกันให้รู้เรื่อง ว่าลูกในท้อง เป็นลูกของใครกันแน่ วิชัยมองหน้านายหัวหนุ่มด้วยความงุนงง และหันไปตอบคำถามแทนเจ้านายทุกอย่าง พร้อมกับเดินออกไปส่งคุณหมอ ปล่อยให้นายอยู่ตามลำพังกับนายหญิงของเขาอนาคินนั่งจ้องหน้าหญิงสาวไม่ละสายตา มองเธอด้วยสายตาที่เจ็บปวด เขาอยากจะฆ่าเธอให้ตายคามือเขานัก แต่ก็ไม่สามารถทำได้อย่างใจคิด แพรขนตางอนของเพียงตะวันเริ่มขยับ และค่อยๆ ลืมตาขึ้นมามองไปรอบๆ ห้อง แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง พิงที่หัวเตียงนอน เห็นอนาคินจ้องมองเธอด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด จนหญิงสาวเริ่มรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง“พี่คิน มีอะไรหรือเปล่าคะ”“พี่ควรถามเธอ ว่าปล่อยให้ตัวเองท้องได้ยังไง” หญิงสาวถึงกับเบิกตาโพลง ตกใจชาวาบไปทั้งร่าง เผลอยกมือขึ้นกุ

“นายหญิงไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกครับ แต่คราวหน้าต้องระวังให้มากกว่านี้ เพราะคราวหน้าอาจจะไม่โชคดีแบบนี้ นายหญิงอาจจะมีโอกาสแท้งได้ครับ” ชายหนุ่มโผเข้ากอดคุณหมอด้วยความดีใจ ก่อนจะให้วิชัยจัดการติดต่อเรื่องเอกสาร ส่วนตัวเขารีบตามหญิงสาวไปที่ห้องพักฟื้น เห็นหญิงสาวนอนหลับสนิทอยู่ ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปยืนดูหญิงสาวอยู่ใกล้ๆ และปัดปอยผม ที่ปรกหน้าผากหญิงสาวออก“พี่ขอโทษนะครับตะวัน” ชายหนุ่มก้มจุมพิตที่หน้าผากเนียนได้รูป อย่างอ่อนโยน“นายครับ นาย” อนาคินหันมาสนใจลูกน้องหนุ่มทันที“มีอะไรวิชัย”“ผมขอโทษนาย แทนน้องสาวผมด้วยนะครับ” อนาคินขมวดคิ้วด้วยความงุนงง“นายบอกฉันสิว่าเกิดอะไรขึ้น” วิชัยตัดสินใจเล่าทุกเรื่องอย่าง ให้นายหัวฟัง แม้แต่เรื่องที่น้องสาวเขาพูดกับนายหญิง“ระยำ ฉันไม่ได้อยู่กับน้องนายอย่างที่ตะวันเข้าใจ แล้ววิญาภา เข้าไปอยู่ที่ห้องฉันได้ยังไงกัน”“ผมก็ไม่ทราบครับนาย ผมก็เจอยัยญา พร้อมกับนายหญิง”“นายกลับไปถามน้องสาวนายให้รู้เ