All Chapters of ไฟรักพิศวาสร้อน: Chapter 71 - Chapter 80

“หยุดเดี๋ยวนี้อัมพิกา อย่ามาก้าวร้าวกับคุณย่า ผมไม่ชอบ และผมไม่เคยคิดที่จะโกรธคุณเลยอัมพิกา”“จริงหรือคะโจ” หญิงสาวรีบเดินเข้าไปหาเขาด้วยความดีใจ และเบียดตัวให้ปริมพิตากระเด็นออกไป แต่ธนพลกับตวัดร่างสาวคนรักเข้ามากอดไว้“ใช่ ผมอโหสิให้คุณทุกอย่าง ต่อไปเราไม่มีอะไรต้องข้องเกี่ยวกันอีก” อัมพิกาแทบอยากจะร้องกรี๊ดออกมา“โจ ทำไมคะ อัมรู้นะว่าคุณยังรักอัมอยู่ แต่คุณยังน้อยใจอัมอยู่ใช่มั้ยคะ” ชายหนุ่มส่ายหน้าปฏิเสธ“ผมหมดเยื่อใยกับคุณ ตั้งแต่คุณทิ้งผมไปกับผู้ชายคนอื่นแล้ว คนที่ผมรักคือปริมพิตาคนเดียวเท่านั้นเข้าใจมั้ย”“นังนี่มันมีดีกว่าอัมตรงไหนคะ จนก็จน ไม่มีอะไรคู่ควรกับคุณได้เลย” สาวหวานแสนเรียบร้อยได้แปลงร่างเป็นแม่มดในพริบตา ทำให้บิดามารดาของธนพลถึงกับยืนมองอย่างอึ้งๆ อีกครั้ง“พอได้แล้วยัยอัม” อัมพรทนรอบุตรสาวที่รถไม่ไหว จึงอาสามาตามบุตรสาวแทนสามี เพราะสังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่อง“ไม่ค่ะคุณแม่ อัมไม่มีอะไรจะเสีย พวกโง่ อยากได้นังนี่เป็นสะใภ้จนตัวสั่

“ป่านนี้คุณแม่ท่าน คงลืมเรื่องนั้นไปหมดแล้วค่ะ ว่าแต่พี่คินคุยงานกับคุณพ่อเสร็จแล้วเหรอคะ” หญิงสาวผละออกจากอ้อมกอด ชายหนุ่มเล็กน้อย“ครับ วันนี้ตะวันอยากไปไหนหรือเปล่า เดี๋ยวพี่จะขับรถพาไป” เพียงตะวันส่ายหน้าปฏิเสธให้ทันที“ไม่ค่ะ ตะวันอยากอยู่กับบ้านมากกว่า ตอนเย็นนี้ ตะวันว่าจะไปทานข้าวกับคุณพ่อคุณแม่ที่บ้าน”“งั้นเดี๋ยวเย็นนี้ พี่ไปเป็นเพื่อนแล้วกัน ถือโอกาสไปกราบท่านด้วย เพราะตั้งแต่ฉกลูกสาว สุดรักสุดหวงของท่านมาไว้ข้างกาย ก็ยังไม่มีเวลาไปกราบท่านที่บ้านเลย” เพียงตะวันซุกหน้าลงบนอกแกร่งด้วยความเขินอาย จนชายหนุ่มต้องเชยปลายคางมนขึ้นมา“ตะวันจ๋า พี่ดีใจที่สุดที่เรามีวันนี้วันที่เราได้ใช้ชีวิตร่วมกัน พี่รักตะวันมากนะครับ” หญิงสาวตวัดแขนโอบรอบคอชายคนรัก“ตะวันก็รักพี่คินค่ะ พี่คินห้ามนอกใจตะวันด้วยนะคะ”“พี่มีเพชรแท้อยู่ในมือ พี่ไม่มีวันทำให้ตะวันของพี่เสียใจได้ พี่สัญญา” ชายหนุ่มก้มจุมพิต ริมฝีปากแดงชมพูระเรื่อ ที่เผยอปากขึ้นรับด้วยความเต็มใจ ทั้งสองหนุ่มสาว

“นะครับ นะ” ใบหน้าคมถูไถตามซอกคอขาวอย่างออดอ้อน“ตะวันยอมยกโทษให้ก็ได้ แต่ครั้งต่อไป ห้ามตวาดเสียงใส่ตะวันอีก ตะวันไม่ใช่ลูกน้องของพี่คิน ถึงต้องมารองรับอารมณ์พี่คินแบบนี้” อนาคินรีบพยักหน้ารับคำ อย่างไม่มีข้อแม้“ครับผม ยอดรักของพี่คิน”“งั้นตะวันขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ” อนาคินยอมปล่อยตัวภรรยาสาวเข้าไปอาบน้ำ ส่วนตัวเขาโทรไปสั่งงานเลขาสาว เพราะเช้านี้เขาตั้งใจ ว่าจะรับประทานอาหารเช้าที่บ้านพ่อตากับแม่ยาย เพื่อเอาใจภรรยาคนสวยของเขานั้นเอง เพียงตะวันเดินลงมาที่ห้องอาหาร เจอสามีสุดหล่อ นั่งยิ้มแป้นให้เธออย่างน่าหมั่นไส้ ชายหนุ่มรีบลุกขึ้น เลื่อนเก้าอี้ให้ภรรยานั่งลงข้างๆ เขา“ยัยหนูมา ทำไมไม่ปลุกพ่อกับแม่ล่ะลูก” แพทชยาเอ่ยถามบุตรสาวทันทีที่นั่งลง สงสัยว่าบุตรสาวกำลังมีปัญหา แต่ไม่กล้าปริปากบอก“ตะวันมาตอนห้าทุ่มแล้วค่ะคุณแม่ ไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคุณพ่อกับคุณแม่ค่ะ” อนาคินถึงกับยิ้มเจื่อนๆ สาเหตุที่เธอกลับบ้านดึก ก็เพราะเขาแท้ๆ ที่ทำอะไร โดยไม่คิดถึงใจเธอ

ความสัมพันธ์ของเพียงตะวันกับอนาคิน เริ่มจะแย่ลงทุกที ชายหนุ่มแสดงความหมางเมินให้แก่ภรรยาสาว และกลับบ้านดึกแทบทุกคืน บางคืนหญิงสาวนั่งรอจนทนไม่ไหว ต้องขึ้นนอนไปก่อน ทำให้มือที่สาม เข้ามาแทรกกลางได้ง่าย เช่นมาร์คนายแบบหนุ่ม เทียวรับเพียงตะวันออกไปรับประทานอาหารเกือบทุกวัน จนเป็นกระแสข่าวดังขึ้นมา พร้อมภาพยืนยันความสัมพันธ์ของทั้งคู่ อนาคินซึ่งกำลังยุ่งกับงานบริษัท จนแทบไม่มีเวลาให้กับภรรยาสาว ถึงกับเครียดเมื่อเห็นข่าวออกมา สร้างผลกระทบต่อจิตใจของอนาคินไม่ใช่น้อย“บอสคะ นี่ชาร้อนๆ ที่บอสสั่งได้แล้วค่ะ” เจนสุดาวางแก้วชาลงตรงหน้าชายหนุ่ม ที่นั่งหลับลงด้วยความเครียด“ขอบคุณมาก เจนสุดา” อนาคินถึงกับสะดุ้ง เมื่อมือเย็นมาสัมผัสที่ต้นคอ“เดี๋ยวสุดานวดให้ บอสจะได้หายเครียดนะคะ” แต่อนาคินกลับเบี่ยงตัวออก“ไม่ต้อง คุณกลับไปทำงานได้แล้ว”“แต่ว่า”“นี่คือคำสั่ง” หญิงสาวฮึดฮัดเสียงออกมาด้วยความไม่พอใจ แต่จำใจเดินออกมาตามคำสั่ง อนาคินเพียงแต่ส่ายหน้าให้เท่านั้น ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าหญิงสาวต

ธนพลอยู่เคลียร์กับตำรวจเสร็จ ก็รีบขับรถตามแฟนสาวไปที่โรงพยาบาลทันที ที่หน้าห้องฉุกเฉิน มีบิดามารดาเขา กับนางอัมพรตามมาสมทบ ธนพลเดินเข้าไปสวมกอดแฟนสาว ที่นั่งร้องไห้ตัวโยนอยู่ใกล้ๆ มารดา“โจ...อึก...คุณพ่อ...ต้องไม่เป็นอะไรนะ” หญิงสาวร้องไห้สะอึกสะอื้น จนทุกคนต่างสงสารและเห็นใจ ทุกคนได้แต่นั่งรออย่างมีความหวัง จนประตูห้องฉุกเฉินเปิดออก“คุณหมอ” ทุกคนต่างกรูเข้าไปถาม ด้วยความเป็นห่วง“ใจเย็นๆ ครับ คนไข้ปลอดภัยดี แค่โดนกระสุนปืนถากที่หัวไหล่ เดี๋ยวอีกสักพัก พยาบาลก็จะย้ายคนไข้ไปที่ห้องพักฟื้น ให้ญาติไปรอเยี่ยมที่นั่นได้เลยครับ งั้นเดี๋ยวหมอขอตัวก่อนนะครับ”ที่ห้องพักฟื้นพิเศษ เหลือเพียงปริมพิตากับธนพลเท่านั้นที่นั่งเฝ้าตัวก่อเรื่อง ก็ถูกมารดาลากตัวกลับบ้านอย่างไม่เต็มใจ ปริมพิตาคอยกุมมือบิดาของเธอตลอดเวลา และเผลอฟุบหลับไปนายอนันต์นิ่วหน้า ด้วยความเจ็บปวดแผลที่หัวไหล่ด้านซ้าย ก้มมองบุตรสาวที่ฟุบหลับข้างเตียงคนไข้ ตั้งใจจะยกมือขึ้นลูบไล้เรือนผมของบุตรสาว แต่กลับร้องออกมา เพราะเจ็บแผลที่หัวไหล่“โอ้ย!&rdq