“ไอ้ภู ไอ้ภู ไอ้ภู!!” ภูวศินชะงักมือที่ยกบรั่นดีพร้อมสายตาเหน็บแนม แหม่ เหล้ากำลังจะเข้าปากอยู่แล้วแท้ๆ แต่ถูกกวนจนได้“อะไรวะ” ภูวิศินขัดใจ พร้อมวางแก้วเหล้าองุ่นที่เรียกกันทั่วไปว่าบรั่นดีลงกับเคาน์เตอร์จนบาร์เทนเดอร์สะดุ้ง ไวน์กระฉอกออกจากแก้วเลอะโต๊ะ แต่ด้วยความรวยที่มีมากเกินไป เลยไม่ได้เสียดายอะไร“นู่น มึงดูอะไรนู่น” เทวาศินพยักพะเยิดไปยังสาวสวยเบื้องหน้าที่กำลังสาดแก้วเหล้าเข้าที่ใบหน้าฝ่ายชาย“เราเลิกกันเถอะ!!” เธอคนนั้นพูดด้วยความหัวร้อนเอาเรื่อง ฝ่ายชายไม่แพ้กัน อารมณ์พลุ่งพล่านทั่วร่าง เดือดดาล“ได้ ไม่ทนแม่งแล้ว”“เออ กูไม่ทนหรอกเว้ย เลิกไปได้ก็ดี อยู่ด้วยก็อึดอัดเปล่าๆ”บทสนทนาที่ภูวศินพอจะได้ยินคร่าวๆ เพราะเพลงในร้านเหล้าค่อนข้างดัง ทันใดนั้นไม่ทันได้ตั้งหลักอะไรมากนัก หญิงสาวสุดสวยถูกตบจนหน้าสะบัด ภูวศินนั่งมองอยู่ก่อนแล้วก็อดสูดปากไม่ได้ เจ็บน่าดูไม่ต้องสืบมองไปมองมา… อ้าว!แฟนเก่า…ฉิบหาย… เจอตอนไหนไม่เจอ มาเจอตอนที่เธอกำลังเลิกกับแฟนเก่าไม่สิ ไม่เรียกฉิบหายแล้ว นี่มันเรียกว่าโอกาสชัดๆ“มึงจะทำอะไรอ่ะ”ภูวศินถูฝ่ามือสองข้างเข้าด้วยกันให้พออุ่นๆ เสยปาดเข้าที่ปลายผมด
Last Updated : 2026-04-29 Read more