Semua Bab ทวงรักเมียเก่า: Bab 1 - Bab 10

26 Bab

[บทนำ] แฟนเก่า

“ไอ้ภู ไอ้ภู ไอ้ภู!!” ภูวศินชะงักมือที่ยกบรั่นดีพร้อมสายตาเหน็บแนม แหม่ เหล้ากำลังจะเข้าปากอยู่แล้วแท้ๆ แต่ถูกกวนจนได้“อะไรวะ” ภูวิศินขัดใจ พร้อมวางแก้วเหล้าองุ่นที่เรียกกันทั่วไปว่าบรั่นดีลงกับเคาน์เตอร์จนบาร์เทนเดอร์สะดุ้ง ไวน์กระฉอกออกจากแก้วเลอะโต๊ะ แต่ด้วยความรวยที่มีมากเกินไป เลยไม่ได้เสียดายอะไร“นู่น มึงดูอะไรนู่น” เทวาศินพยักพะเยิดไปยังสาวสวยเบื้องหน้าที่กำลังสาดแก้วเหล้าเข้าที่ใบหน้าฝ่ายชาย“เราเลิกกันเถอะ!!” เธอคนนั้นพูดด้วยความหัวร้อนเอาเรื่อง ฝ่ายชายไม่แพ้กัน อารมณ์พลุ่งพล่านทั่วร่าง เดือดดาล“ได้ ไม่ทนแม่งแล้ว”“เออ กูไม่ทนหรอกเว้ย เลิกไปได้ก็ดี อยู่ด้วยก็อึดอัดเปล่าๆ”บทสนทนาที่ภูวศินพอจะได้ยินคร่าวๆ เพราะเพลงในร้านเหล้าค่อนข้างดัง ทันใดนั้นไม่ทันได้ตั้งหลักอะไรมากนัก หญิงสาวสุดสวยถูกตบจนหน้าสะบัด ภูวศินนั่งมองอยู่ก่อนแล้วก็อดสูดปากไม่ได้ เจ็บน่าดูไม่ต้องสืบมองไปมองมา… อ้าว!แฟนเก่า…ฉิบหาย… เจอตอนไหนไม่เจอ มาเจอตอนที่เธอกำลังเลิกกับแฟนเก่าไม่สิ ไม่เรียกฉิบหายแล้ว นี่มันเรียกว่าโอกาสชัดๆ“มึงจะทำอะไรอ่ะ”ภูวศินถูฝ่ามือสองข้างเข้าด้วยกันให้พออุ่นๆ เสยปาดเข้าที่ปลายผมด
Baca selengkapnya

บทที่ 1 พี่คนรวย ...ก็ใหญ่ NC20+

ตอนนี้รถติดไฟแดง แต่อีกไฟแดงเดียวเท่านั้นจะถึงคอนโดของเขาในกรุงเทพชั้นใน สาวน้อยน่ารักของเขากำลังกลายร่างเป็นเสือสาวภายใต้ฤทธิ์ยาปลุกเซกส์ สายตายั่วยวนทอดมองเขาเป็นระยะ บวกกับปริมาณแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปยังไม่หายไปจากร่างกาย ร่างกายสาวร้อนวูบวาบ เสื้อสายเดี่ยวเส้นสปาเกตตีของเธอไหล่ร่นลงข้างหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจ แต่กลับยิ่งเผยให้เห็นเนินอกลูกโตที่ซ่อนไว้ใต้ผิวเสื้อ เธอขยับอีกทีนั่นยิ่งทำให้กระโปรงตัวจิ๋วที่ใส่มาร่นขึ้นจนเห็นขาอ่อนไปไหนต่อไหน มือสองข้างไล้ไปตามตัวคล้ายเชื้อเชิญ“อื้อ…ร้อน”“ครับ” ภูวศินมองสายตายั่วยวนที่ทอดมองมาอย่างจงใจ เห็นอย่างนั้นก็เร่งแอร์ให้แรงขึ้นรู้ทั้งรู้ว่าที่เธอบอกร้อน… ไม่ใช่ร้อนกาย แต่เธอร้อนรุ่มต่างหากรู้ทั้งรู้ว่าเร่งแอร์ไม่ค่อยช่วยอะไร แต่นาทีนี้สมองเขามึนงงไปกับฤทธิ์เสน่ห์เสือสาว อยากขย้ำให้หนำใจมือสีชมพูระเรื่อทั้งสองข้างยกขึ้นกอดตัวเอง ห่อไหล่เข้าเพราะโดนแอร์เต็มๆ บ่งบอกว่าสิ่งที่เขาทำให้นั้นไม่ได้ผล แต่สิ่งที่ไอ้ภูอยากทึ้งหัวตัวเองคือ สายตาเหลือบไปมองเห็นหน้าอกที่เบียดชิดกันจนแทบล้นออกจากอ้อมอกต้องฝึกวิทยายุทธวัดไหนตะบะถึงไม่แตกแต่ถึงอย่างนั้นถ้
Baca selengkapnya

บทที่ 1 พี่คนรวย ...ก็ใหญ่ NC20+

เช้ามาวันนี้หนาวกว่าทุกวัน ช่อลดาพยายามขดตัวงอซุกใต้ผ้าห่มเพราะยังไม่อยากตื่น แต่แล้วก็ต้องลืมตาโพลงเมื่อภาพเบื้องหน้าเป็นแผ่นอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ไม่ใช่หมอนนุ่มนิ่มอย่างในห้องนอนที่คุ้นเคยใคร!?เธอเงยหน้าขึ้นทันที แทบขาดออกซิเจนเพราะเห็นเพียงเสี้ยวหน้าก็รู้ว่าใครฉิบหาย… พี่ภูพอได้ขยับตัวยันลุกขึ้นนั่งก็เจ็บกลางกาย เจ็บแสบจนต้องนิ่วหน้า มองไอ้คนก่อปัญหาอย่างคับแค้นใจ“ไอ้เลว!!”ช่อลดาทุบเข้าที่อก หัวไหล่ สันคาง ทุกที่ที่สามารถทุบตีลงไปได้เธอทุบหมด อย่างนั้นแหละภูวศินจึงรู้สึกตัวตื่น ยันตันขึ้นอย่างงัวเงีย แต่ก็ต้องตาสว่างเพราะโดนเข้ากับเท้านุ่มนิ่มที่ถีบเขาตกเตียงดังโครม ภูวศินจับเอวอย่างเจ็บสาหัสก่อนจะลุกขึ้นยืน โดยไม่รู้ตัวว่า…“กรี๊ดดดดด!!! ไปใส่เสื้อผ้าเลยนะ ไป!!”ภูวศินหัวเราะในลำคอ บอกไว้เลยว่าไม่ทำตามที่สั่งหรอกนะช่อลดา เขาปีนขึ้นเตียง ดึงเธอเข้ามากอดจนร่างอรชรหายใจแทบไม่ออก“ทำไมเมื่อคืนไม่เหมือนตอนนี้เลยล่ะช่อ”“เหมือน?? เหมือนอะไรยังไงคะ”“เมื่อคืนเรียกพี่ภูทั้งคืน ช่อจำไม่ได้หรอ” ภูวศินเว้นช่วงให้เธอได้ระลึกถึงเรื่องเมื่อคืน พอแก้มใสเห่อแดงเขาก็ไม่วายกระซิบข้างหู
Baca selengkapnya

บทที่ 2 กลับมาตอนนี้ อะไรๆ มันก็ไม่เหมือนเดิม

“อีช่อ มึงไปไหนมาทั้งคืน” เสียงเกรี้ยวกราดของแม่เลี้ยงดังขึ้นที่หน้าทีวี เธอนั่งอยู่กับลูกชายแท้ๆ ที่โซฟา เนวินปรายตามองเธอ สายตาดูดูแคลนตั้งแต่หัวจรดเท้า“ไปค้างกับผู้ชายมาแน่ๆ” ช่อลดาขบกรามแน่นจนตัวสั่น กำหมัดโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว เนวินยกยิ้มแต้มต่อเมื่อเห็นว่าที่ตัวเองเดานั้นถูก“ค้างบ้านเพื่อน พอดีมันจัดงานวันเกิด”“หรอจ๊ะ น่าเชื่อตายล่ะ เชื้อแม่ไม่ทิ้งแถวจริงจริ๊ง มันสำส่อนเหมือนกันทั้งแม่ทั้งลูกนั่นแหละ” แล้วทั้งคู่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะสะใจ ช่อลดาทนฟังไม่ไหวเดินตบเท้าไปยังชั้นสอง สู้ไปอาบน้ำเตรียมตัวทำงานดีกว่ามารบราฆ่าฟันกับคนพวกนี้ระหว่างปล่อยให้น้ำจากฝักบัวค่อยๆ ไหลกระทบผิว ช่อลดาเหลือบไปเห็นเนื้อตัวในกระจก ปากชมพูเผยอด้วยความตกใจ ยกนิ้วเรียวสัมผัสรอยจ้ำแดงในจุดต่างๆ ด้วยความอดสู นี่เขาทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายเธอมากขนาดนี้เลยหรือ? โชคดีที่เขาสุภาพพอที่จะไม่สร้างรอยไว้นอกร่มผ้า แต่ไม่ว่าจะเนินอก สีข้าง ต้นขาอ่อน กลับเต็มไปด้วยจ้ำแดงหัวสมองพลางนึกไปถึงคืนเร่าร้อนที่มีแค่เธอและเขา แสงดาวที่สาดส่องเข้ามาในห้องสะท้อนให้เห็นเพียงเสี้ยวหน้าและดวงตาที่ไม่ทอดมองสิ่งอื่นใด นอกจากร่างกายเ
Baca selengkapnya

บทที่ 2 กลับมาตอนนี้ อะไรๆ มันก็ไม่เหมือนเดิม

“เจ๊ติ๋ม ช่อมาถึงแล้วนะคะ” ช่อลดาพูดกรอกใส่โทรศัพท์ ปลายสายรับรู้และบอกให้เข้ามาในบ้านได้ บ้านที่เจ๊ติ๋มว่าคือซ่องประเวณี“เจ๊ติ๋มคะ โอนเข้าบัญชีได้มั้ยคะ พอดีช่อไม่กล้าเข้าไป”เพราะภายในนั้นมีทั้งนักเลงทวงหนี้ที่วนเวียนมาหาเธอบ่อยๆ ตอนขาดเงินส่ง ไหนจะผู้หญิงขายตัวที่คอยค่อนแคะช่อลดาเป็นลูกผู้หญิงอย่างว่าแต่กลับมีชีวิตที่ดีกว่าแม่ของเธอ ได้ดิบได้ดีมีงานการมีเกียรติ เธอไม่คุ้นชินกับคนพวกนี้เท่าไหร่นัก เลี่ยงได้ก็อยากเลี่ยงที่จะไม่เจอ แม้ว่าบางคนจะเคยเป็นเพื่อนเล่นสมัยเด็กก็ตาม“ไม่ได้ นี่ก็ขาดส่งมาหลายงวดแล้วไม่ใช่หรอ เข้ามาคุยเจรจาหนี้กันก่อนสิ”ช่อลดาขบเม้มปาก แดงจนห้อเลือด พอจะรู้ว่าต้องเข้าไปคุยอะไรก็กลัวจนตัวสั่น“ถ้าไม่เข้ามา แสนนึงที่จะมากู้เจ๊ไม่รับประกันว่าจะได้รึเปล่านะ”“ได้ค่ะ” เจ๊ติ๋มพูดไม่ทันขาดคำเธอก็รีบตอบกลับทันทีแบบไม่คิด…เมื่อใบหน้าของบุพการีลอยขึ้นมา ความระแวดระวังของตัวเธอย่อมเหลือศูนย์ช่อลดาเดินกำสายสะพายกระเป๋าด้วยความเกร็ง เดินผ่านพวกผู้ชายวัยฉกรรจ์ที่โลมเลียด้วยสายตา พบเจอกับสายตาดูถูกหยามเหยียดของสาวขายบริการที่นั่งอยู่ที่หน้าร้าน เดินไปจนสุดก็พบกับประตูบานใ
Baca selengkapnya

บทที่ 3 นางงามตู้กระจก

3นางงามตู้กระจก“นี่มันอะไรคะ” ช่อลดางงไก่ตาแตก รู้สึกจับต้นชนปลายไม่ถูกที่อยู่ๆ ข้าวของบนโต๊ะของเธอก็ถูกเก็บใส่กล่องไว้รอการย้ายออก“ท่านประธาน ไล่ เธอ ออก” สุริยาเน้นคำแล้วเดินเอาไม้ขนไก่ปัดฝุ่นปัดป่ายบนโต๊ะของช่อลดาทั้งๆ ที่ไม่มีฝุ่นซักเม็ด “ก็ช่วยไม่ได้นะหนูช่อ เล่นชู้มันก็ต้องโดนแบบนี้แหละนะ ฮ่าๆๆๆ”หญิงวัยสี่สิบหัวเราะเยาะ จะว่าไปสุริยารอคอยเวลานี้มานานแล้วที่ตำแหน่งเลขาท่านประธานจะเป็นของเธอ เมื่อได้ยินว่าท่านประธานและช่อลดาลดสถานะกลายเป็นแฟนเก่า เธอก็เนื้อเต้นคาบข่าวกระจายไปทั่วออฟฟิศ เช้าวันถัดมาท่านประธานสั่งปลดช่อลดาออกจากตำแหน่งเลขาและดึงตัวสุริยาที่เป็นรองเลขามาทำงานแทน ประจวบเหมาะกับเมื่อวานช่อลดาไม่มาทำงานพอดิบพอดี สุริยาเลยหวังดีเก็บของใส่ลังเพื่อให้เธอขนย้ายง่ายๆ หน่อย“ช่วยขนของออกไปจากหน้าห้องผมด้วยนะครับช่อลดา มันเกะกะทางเดิน”คีตกาญจ์ที่เดินถือกาแฟมาหน้าห้องทำงานก็หยุดเดิน ผ่อนลมหายใจแรงจนแทบเหมือนถอนหายใจ ตำหนิด้วยสายตาก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องทำงาน ลับหลังสุริยาแบะปากคว่ำสะใจก่อนจะหันมายิ้มเลศนัยกับเธอ“ได้ยินชัดแล้วใช่มั้ยคะหนูช่อ อย่าให้พี่พูดไปมากกว่านี้อีกเ
Baca selengkapnya

บทที่ 3 นางงามตู้กระจก

“กูปล่อยแน่ แต่จะเอาไปปล่อยที่ซ่องไงล่ะอีโง่ ค้างเจ๊ติ๋มมากี่งวดแล้วล่ะมึงน่ะ”“ไหว้ล่ะ ปล่อยฉันเถอะนะ” ช่อลดายกมือประนมขอความสงสาร แต่ไม่เป็นผล เพราะหัวหน้าแก๊งได้หัวเราะเย้ยหยัน “กลัวอะไรกับแค่ซ่อง แต่ก่อนมึงตัวเล็กๆ ยังวิ่งเข้าออกซ่องเป็นว่าเล่น ตอนนี้เป็นสาวแล้วก็เอาตัวขัดดอกไปแล้วกัน หนี้เยอะดีนัก”น้ำตาแห่งความพ่ายแพ้ไหลเป็นทาง ไม่ว่าจะยื้อแย่งเท่าไหร่ก็ไม่หลุดซักที หัวหน้าแก๊งชกเข้าที่ท้องน้อยทำเอาจุกไม่ใช่เล่น ภาพสุดท้ายก่อนจะสลบล้มพับลงในมือชายกลุ่มทวงหนี้คือแววตาหื่นกระหายของกลุ่มชายฉกรรจ์“ลูกพี่ มันเป็นลมว่ะ”“ดีสิวะ จะได้เอาตัวไปง่ายๆ หน่อย”“ลูกพี่ไม่ลองเช็คของหน่อยหรอ” ปิ๊ก หัวหน้าแก๊งทวงหนี้มองใบหน้าหวานที่ตอนนี้ฟุบหลับที่อกหัวหน้าปิ๊ก“เจ๊ติ๋มสั่งให้มาเอาตัว ไม่ได้สั่งให้มันขายตัวกับกูเว้ย!”พอปิ๊กขับรถถึงซ่องประเวณีที่คุ้นตาก็ดับเครื่องยนต์ มองใบหน้าสวยหยาดหยดที่กำลังสลบอยู่ แม้ในตอนหลับไหลความเครียดก็ยังระบายเด่นชัดอยู่บนใบหน้า คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างเล็กน้อยแม้กระทั่งตอนนอนปิ๊กพ่นลมหายใจพรูออกเล็กน้อยก่อนจะปัดความคิดไม่ถูกไม่ควรลงไป ความสวยของเธอนี่มันเป็นภัยกับตัว
Baca selengkapnya

บทที่ 3 นางงามตู้กระจก

จวบจนตะวันตกดิน จวนเวลาจะหกโมงเธอก็ยังไร้วี่แววจะหาเงินมาได้ อย่าว่าแต่หลักแสน หลักพันเธอยังไม่มีติดตัว ช่อลดาไปพบหมอที่โรงพยาบาล ขอร้องให้ประวิงเวลาออกไปก่อนหรือขอผ่อนผันค่าใช้จ่ายเป็นก้อนๆ แต่ด้วยความที่เป็นโรงพยาบาลเอกชนเฉพาะทางที่รักษาด้านนี้โดยเฉพาะ การเจรจาของเธอใช้ไม่ได้ผลซึ่งมันก็เหลือทางออกสุดท้ายที่เธอจะคิดออก“มาแล้วหรอหนูช่อ”เจ๊ติ๋มเปิดประตูห้องทำงานต้อนรับอย่างสมอกสมใจ วันนี้วันอาทิตย์วันพักผ่อน เสี่ยมาเที่ยวที่เล้าก็มาก ได้ทีเห็นต้องอัพราคาเด็กใหม่อย่างหนูช่อสักหน่อย“รอบละสามพันห้า”เจ๊ติ๋มไม่พูดมาก ตั้งราคาตามความสวยสดของหญิงสาว ปากบางชมพูเม้มเกร็งแต่ก็พยายามนึกถึงตอนที่พ่อหายป่วย สามารถออกมาใช้ชีวิตนอกโรงพยายาบาลได้อย่างมีความสุขเธอทำให้พ่อแค่นี้ถือว่ายังน้อยไปด้วยซ้ำ“ได้ค่ะเจ๊ติ๋ม”“ไปแต่งตัวได้แล้ว นี่ก็จะทุ่มนึงแล้ว เดี๋ยวไม่ทันแขก”เธอเดินออกไปจากห้อง ลัดไปยังหลังซ่องที่เป็นบริเวณแต่งตัวของผู้หญิงทั้งหลาย สายตาหลากคู่มองด้วยความหยามเหยียด ช่อลดาไม่สนใจ เดินไปยังราวแขวนชุดที่ทางเจ๊ติ๋มเตรียมไว้แล้วราวกับรู้ว่าเธออับจนหนทาง ไม่นานนักเธอก็แต่งตัวเดินออกมานั่งในตู
Baca selengkapnya

บทที่ 3 นางงามตู้กระจก

“เปล่าๆ เสี่ยยังไม่ได้ทำอะไรอีหนูนี่เลยนะ” เสี่ยกำพลปฏิเสธเสียงแข็ง แต่ก็ร้องจ๊ากเมื่อภูวศินดึงหัวให้สูงขึ้นอีก“ให้กูเชื่อได้ยังไง ตามเนื้อตัวเป็นรอยแดงขนาดนั้น”“ก็อีนี่มันไม่ยอมง่ายๆ ตั้งตบทั้งเตะท่าเดียว แล้วจะให้กูทำยังไงล่ะวะ กูก็เสียเงินไปแล้วนะโว้ย ตั้งแสนนึง”ได้ฟังแบบนั้นเขาก็เบาใจที่เธอยังไม่ถูกทำอะไรไปมากกว่าถูกจับเนื้อต้องตัว“แล้วทำไมสลบ”“…” เสี่ยชราอ้ำอึ้งไม่กล้าบอกว่าต่อยท้องน้อยเธอไปหนึ่งหมัด“ผู้หญิงปฏิเสธ มึงก็ต้องหยุดความเงี่ยนของมึงไว้ยังไงล่ะไอ้โง่!” เขาออกแรงโยนหัวเหม็นๆ ของกำพลกับพื้น “กูเสียเงินไปล้านนึง แล้วดูมึงทำกับของราคาหนึ่งล้านบาทของกู” เขายิ้มเลือดเย็น ติ๋มและกำพลมองแล้วหลบตากลัว “กูไม่ฆ่ามึงก็บุญหัวแล้ว”“ส่วนเจ๊ติ๋ม เงินแปดแสนนี้แลกกับหนี้ทั้งหมดตามที่คุยกันไว้ และเงินอีกสองแสนที่จะโอนให้รวมอยู่ในนี้แล้ว จำไว้ให้ดีว่าเราตกลงกันเรียบร้อยแล้วว่าทั้งหมดเป็นค่าไถ่ตัวช่อออกจากซ่อง ถ้ายึกยักไม่ตกลงตามนี้ เจ๊เตรียมตัวไปขึ้นโรงพักได้เลย” เช็คราคาหนึ่งล้านบาทอยู่ในมือภูวศินก่อนจะถูกส่งให้เจ๊ติ๋มรับไว้“ต่ะ ตกลงค่ะเสียภู” มือสั่นตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวคำว่าคุ
Baca selengkapnya

บทที่ 3 นางงามตู้กระจก

“สมัยเรียนก็บ่อยอยู่” เธอตอกกลับจนภูวศินหน้าหงายไม่ให้โมโหยังไงไหว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นอนกับผู้ชายไปทั่วหรอกหรือ“ฝีมือไม่ได้เรื่อง แม่เล้าไม่สอนหรอว่าถ้าจะทำให้ผู้ชายติดใจต้องทำยังไง ร่านก็ต้องร่านให้สุด จะออมมือไว้ทำไม”เธอหยัดตัวขึ้นใต้ร่างของภูวศิน ตบเข้าที่ใบหน้าคมจนหันขวับ เขาเลียลิ้นเม้มปากด้วยความเดือดดาล หันมาพร้อมกับฉกจูบลงบนริมฝีปากสีชมพู สั่งสอนเธอด้วยความรุนแรงผ่านริมฝีปากจนได้กลิ่นเลือดจางๆ แต่ถึงอย่างไรก็ยังจงใจที่จะรุกล้ำเธอให้ขาดอากาศหายใจ จากที่เธอนั่งหยัดตัวอยู่ใต้ร่าง เขาผลักเธอลงจนแทบจมกับเตียง ล้มตัวตามลงไปติดๆ บีบขยำหน้าอกที่ล้นมือจนช่อลดานิ่วหน้าเจ็บ เอาตัวทาบทับลงมาเบียดเสียดจนไร้อากาศไหลผ่านร่างทั้งสอง พอสะใจแล้วก็พูดประโยคที่ย้ำเตือนว่าเธออยู่ที่นี่ในฐานะอะไร“คงต้องสอนกันใหม่ว่าอีตัวที่ดีต้องทำกันยังไง อันดับแรกคือต้องตามใจแขก”ไม่จบคำดี หัวหยักแทรกเข้ามาในช่องทางรักพรวดเดียวจนสุดลำ ช่อลดาเบิกตาโพลงด้วยความแสบ พยายามเบียดสะโพกหนีสิ่งที่แช่ตรึงอยู่ในช่อง มันยิ่งทำให้ภูวศินหมั่นไส้ ใช้มือสองข้างจับเอวบางกระแทกแก่นกายเข้าออกไม่ยั้งไม่แม้กระทั่งเล้าโลมให้เสี
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status