เย็นวันนี้ภูวศินพาช่อลดาไปยังร้านอาหารริมแม่น้ำเจ้าพระยา แสงไฟจากเรือสินค้าเป็นที่ตื่นตาสำหรับเธอ เป็นเพราะว่าเธอไม่ค่อยจะได้เห็นลุ่มน้ำเจ้าพระยาในมุมนี้เท่าไหร่นัก โค้งแม่น้ำยาวสุดลูกหูลูกตา เธอมองมันด้วยสายตาหลงใหลจากตึกร้านอาหารที่สูงเป็นอันดับต้นๆ ติดแม่น้ำ“ชอบหรอ”เธอไม่พูด แต่การที่สายตาสอดส่องไปยังรายละเอียดต่างๆ ด้วยความพอใจคือคำตอบ ภาพเบื้องหน้าเป็นบรรยากาศที่ไม่ค่อยจะได้เห็นในช่วงเวลากลางวัน มองดูตื่นเต้นราวกับเด็กๆ เจอของถูกใจจนไม่ละสายตาภูวศินยิ้มในใจเล็กน้อย ตักแซลมอนย่างเกลือใส่ในจานหนึ่งชิ้น แล้วกินอาหารในจานตัวเองโดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่อเมื่อสำรวจบรรยากาศรับลมเป็นที่จุใจแล้ว ช่อลดาหยิบช้อนและส้อมเพื่อตักอาหาร เธอนิ่งมองแซลมอนชิ้นใหญ่ในจาน เงยหน้ามองเขาด้วยสายตาคาดไม่ถึง“อร่อยนะ ลองชิม”เขาพูดแค่นั้นแล้วจัดการอาหารในจานตัวเองต่อราวกับว่ามันไม่สลักสำคัญอะไรสำหรับเขาอันที่จริงมันอาจจะแค่ฟลุ๊ค-แจ็กพอตแตกก็ได้ที่เขาตักแซลมอนชิ้นนี้ให้เธอ บางทีเขาลืมไปแล้วก็ได้ว่าเป็นเมนูที่เธอชอบกินมันมากๆภูวศินสังเกตสายตาคาดไม่ถึงที่เธอมองปลาแซลมอนย่างเกลือ ความพึงพอใจเผยให้เห็นภายใต้กา
Read more