All Chapters of พยศ(รัก)นายวิศวะ: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่21 “เปล่าหรอก ว่าแต่ยังเจ็บแผลอยู่ไหม พี่ว่าเราไปอาบน้ำแล้วลงมาให้พี่ทายาให้ดีกว่า” พี่สายฟ้าพูดเปลี่ยนเรื่องทันที “ก็ดีเหมือนกันค่ะ พี่สายฟ้าอย่าพึ่งหนีกลับนะคะ รอเมษาก่อน” “อื้มไม่ต้องรีบ อย่าวิ่ง” ฉันรีบวิ่งขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ รีบทำให้เร็วที่สุด เพราะไม่อยากให้พี่สายฟ้ารอนานแล้วฉันมีเรื่องจะคุยกับพี่สายฟ้าเยอะแยะเลย ฉันใช้เวลาแค่30 นาที ก็รีบวิ่งลงมาหาพี่สายฟ้า ฉันใส่ชุดที่ใส่อยู่บ้าน เสื้อครอปกับกางเกงขาสั้น พี่สายฟ้าชินแล้วแหละ “ทำไมไม่แต่งตัวดีๆ ใส่เสื้อขาดๆ มาอีกแหละ” พอมายืนหยุดตรงหน้าพี่สายฟ้า เขาเห็นชุดฉันก็ชักสีหน้าตึง คิ้วขมวดชนกัน “เสื้อขาดอะไร บอกกี่ครั้งแล้วมันคือเสื้อครอป เอวลอยไงค่ะ” ฉันพูดพร้อมหมุนตัวให้พี่สายฟ้าดู “พี่เป็นผู้ชายนะ” พี่สายฟ้าพูดพร้อมมองสำรวจชุดที่ฉันใส่มา “ก็ใช่ไงค่ะ พี่สายฟ้าเป็นผู้ชายแล้วยังไง แหม่ เมษาก็แต่งตัวแบบนี้ประจำอยู่แล้วเวลาอยู่บ้านพี่สายฟ้าก็เห็นบ่อยแล้วนะคะ” “ใส่แค่อยู่บ้านนะ” “ค่ะๆ ทายาให้หน่อย” ฉันยื่นแขนไปให้พี่สายฟ้าทายาให้ จากนั้นก็ยื่นหน้าไปให้พี่สายฟ้าทายาให้ พี่สายฟ้าขยับเข้ามาใกล้ฉัน ฉันเผลอมอ

ตอนที่23 พี่สายฟ้าเดินมาส่งถึงห้องเรียน ระหว่างทางเดิน เสียงซุบซิบดังตลอดทางแต่ฉันไม่แคร์ ไม่เคยสนใจคนพวกนี้อยู่แล้ว “ตั้งใจเรียนนะ เดี๋ยวเลิกเรียนพี่มารับ” พี่สายฟ้ายื่นของให้ ฉันยื่นมือไปรับมาไว้ จากนั้นพี่สายฟ้าก็เอามือวางลงบนหัวฉันแล้วโยกหัวฉันเบาๆ อย่างเอ็นดู “ค่ะ” พี่สายฟ้าออกจากคณะฉันไปคณะตัวเอง ส่วนฉันมีเรียนหมดเช้า เอวามาถึงก่อนก็จองที่ไว้ให้แล้ว “เมษาที่ฉันชวนเธอไปกินข้าวกับพ่อแม่ฉันเธอว่าไง” “อื้มไปสิ” “จริงเหรอ ดีจัง แต่ว่า พ่อแม่ฉันเปลี่ยนเวลาแล้วนะ เป็นตอนเที่ยง เราเรียนเสร็จแล้วไปเลย พวกท่านจะเดินทางกลับตอนบ่ายเลยไง สะดวกไหม” เอวาถามฉัน แววตาเธอลุ้นว่าฉันจะไปด้วยไหม เธอรอคำตอบจากฉันอย่างใจจอใจจ่อ “ไปสิ ทำไงได้ดูทำหน้าเข้า” “อิอิ ก็มันดีใจอะ พ่อแม่ต้องดีใจมากๆ แน่ๆ ” ช่วงเที่ยงฉันไปกินข้าวกับพ่อแม่ของเอวา ร้านอาหารใกล้ๆ มหาลัย พวกท่านดูใจดี และดีใจไม่น้อยที่เอวาพาเพื่อนมาด้วย ก่อนออกมา พี่สายฟ้าโทราบอกจะมากินข้าวที่คณะด้วย ดีนะที่เขาโทรมาก่อน ไม่งั้นถ้าไปแล้วไม่เจอฉันคนอื่นต้องมายุ่งกับพี่สายฟ้าแน่ๆ ฉันกับเอวาแยกกับพ่อแม่ของเอวา แล้วกำลังเดินกลับไปที่

ตอนที่25 “พี่ลองเต้นให้ดูก่อนรอบหนึ่งสิ” ฉันหันไปพูดกับรุ่นพี่พร้องฉีกยิ้มพิมพ์ใจให้พี่เขา “ว้าว น้องอย่ายิ้มให้พี่ปล่อย อะแฮ่ม เดี๋ยวพี่เต้นให้ดูเป็นตัวอย่าง ดูไว้นะ เอาทุกคนเริ่มร้อง” จากนั้นรุ่นพี่คนนี้ก็เริ่มเต้นตามเสียงร้อง รุ่นพี่คนนี้โชว์สเตปไป5 รอบพี่แกดูเหนื่อยมากเลยล่ะ ฉันถึงกับหลุดยิ้มกับนิสัยของรุ่นพี่คนนี้แกถูกฉันหลอกแล้ว ดีนะ ตลกดี การที่ฉันมาเข้าร่วมกิจกรรมแบบนี้มันก็ดีไปอีกอย่าง “เฮ้อออ ไม่ได้เต้นนาน เอาตาพวกเราแล้ว เริ่มเลย” จากนั้นเพื่อนๆ ก็ร้องเพลง แต่ถูกเรียวตะยกมือขึ้นห้ามไว้ก่อน “เมื่อยแล้ว” เขาพูดหน้านิ่งๆ “ไอ้เรียวตะ ไอ้เวร กูกำลังทำโทษมึงอยู่ เต้นไป อย่าให้เสียชื่อกูเร็ว” รุ่นพี่พูดกับเรียวตะ ไม่ได้พูดข่มขู่อไร ดูเรียวตะจะสนิทกับรุ่นพี่ด้วยซ้ำไป “เมื่อย” “คือ คือ เดี๋ยวเอวาเต้นแทนเมษากับเรียวตะก็ได้ค่ะ” ยัยเอวารีบเสนอตัว จนฉันต้องดึงยัยนี้ถอยออกมา “เป็นบ้ารึไง เดี๋ยวฉันจัดการเองน่า” “เอาเริ่มเลย มึงจะเต้นไม่เต้นไอ้เรียวตะ กูถีบมึงนะ” รุ่นพี่พูดพร้อมยกขาจะถีบเรียวตะ มันไม่ได้ดูน่ากลัวอะไร เรียวตะปัดขารุ่นพี่ออก จากนั้นก็ยืนนิ่งๆ เพื่อนๆ เร

ตอนที่27 ครืด! พรึ่บ! เสียงคนเลื่อยเก้าอี้แล้วนั่งลงข้างเอวา ยัยนี่นั่งตัวแข็งทื่อตั้งแต่ๆ เพื่อนๆ พี่สายฟ้ามาแล้ว “นี่จะก้มหน้าหาอะไรในจาน จะไม่กินอย่างอื่นเลยรึไง” เสียงดังข้างเอวา ฉันกับเอวาหันไปมอง นั่นคือเรียวตะ เขามาได้ไง “นายย” เอวาเรียกเรียวตะ “นายมาได้ไง” ฉันถามเรียวตะ “อยากมา” เรียวตะตอบแค่นั้นแล้วแย่งแก้วน้ำเอวาไปกิน หน้าตาเฉย “ถ้าตอบแบบนี้อย่าตอบเลยเถอะ” ฉันพูดใส่เรียวตะแล้วเชิดหน้าไม่สนใจมัน “พูดกับเพื่อนให้มันดีๆ ไม่ได้รึไง” ฉันหันหน้าไปมองคนที่พูด เพราะฉันนึกว่าเขาด่าฉัน พี่ยูตะจ้องเขม็งไปที่เรียวตะ ฉันพึ่งสังเกตว่า 2คนนี้มีความหน้าเหมือนกันมาก พี่ยูตะดูจะนิ่ง ขรึมมากกว่าเรียวตะ เรียวตะจะความทะเล้นซ่อนอยู่ แววตาดูซุกซนมากกว่า “พูดไม่ดีตรงไหน ถามก็ตอบ” เรียวตะตอบ “นี่ ไอ้เรียวตะ มึงจะมาแดกห่าอย่างเดียวเลยรึไง ที่บ้านปล่อยให้อดข้าวอดน้ำมาเหรอ” พี่พอร์ชพูดต่อ “แล้วพวกพี่เรียกผมมาทำไมล่ะ ก็ถามมาสิ” เรียวตะพูดพร้อมตักกับข้าวใส่ปาก โดยที่ใช้ให้ยัยเอวาตักกับข้าวใส่จานให้ ยัยนี่ก็ยอมทำเนี่ยนะ เห็นแล้วอยากจะตบกบาลจริงๆ “นี่ เอกสารพวกนี้ มึงจะเอายังไง” พี่อช

ตอนที่29 พวกพี่สายฟ้าก็ไปกันจนหมด ทั้งบ้านจึงเหลือแค่ฉันกับเอวา ฉันรีบลากยัยเอวาเข้าห้องแล้วเปลี่ยนชุด วันนี้ฉันต้องได้ 555 อย่าตกใจค่ะ ฉันแค่เตรียมบิกินี่มาถ่ายรูป ก็เพื่อรอจังหวะที่พวกเขาไม่อยู่เนี่ยแหละ ไหนๆ ก็มีโอกาสแล้ว เริ่มเลย อย่าให้เสียเวลา “จะทำอะไร ทำไมดูรีบร้อน” เอวาถามฉัน “ต้องรีบสิ ก่อนที่พวกเขาจะกลับมา เรามีเวลาอีกแค่ 1 ชั่วโมง ถ่ายได้แค่ชุดเดียวแน่ๆ แต่ไม่เป็นไร พรุ่งนี้พวกพี่เขาต้องไปอีก” “นี่! เธอบ่นอะไร ฉันไม่เข้าใจ” เอวาทำหน้า งงๆ เธอไม่เข้าใจที่เมษาาพูดสักนิด จนเมษาหยิบเศษผ้าออกจากกระเป๋าเดินทาง “นี่ไง เอวาเธอชอบสีไหน” “เธอเตรียมเสื้อในกางเกงในมาให้ฉันเหรอ” เอวาตาโตถามเมษา “เสื้อในกางเกงในบ้าอะไร นี่เขาเรียกว่าบิกินี่ เร็ว เลือกจะใส่สีไหน” “เลือกทำไม ฉันไม่ใส่ ชุดแบบนี้ใครจะกล้าใส่ มันต่างจากชุดชั้นในตรงไหน” เอวาพูดอย่างร้อนใจ เธอจะไม่ใส่ชุดพวกนี้แน่นอน “นี่ ถ้าเธอไม่ใส่ ฉันจะไม่คุยกับเธอ ไม่ต้องมาอยู่ใกล้ฉันเลยนะ” ฉันงัดเอาไม้แข็งมาใช้กับเอวา ยังไงยัยนี้ต้องอ่อนลงแน่ๆ “เมษา คือ อย่าทำแบบนี้สิ ฉันกลัวนะ ที่ฉันไม่กล้าใส่เพราะอายคนอื่นอ่ะ” “เรา