《เหนือศิรา》全部章節：第 331 章 - 第 340 章

“ขอบคุณครับ” “คุณอินน์มีแฟนเป็นจิตแพทย์นะคะ อาการหรือความรู้สึกแปลก ๆ ที่ทำให้คุณอินน์ไม่มีความสุขบอกใบได้ทันทีนะคะ ถึงใบจะยังไม่เก่ง แต่เราก็หาทางรักษาไปด้วยกัน ดีไหมคะ” เธอลูบหลังมือเขาเบา ๆ เขาอายุมากกว่าเธอ ผ่านชีวิตมามากกว่าเธอ แต่กลับเหมือนเด็กชายตัวน้อยที่เพิ่งกล้าก้าวขาออกมาเจอโลกกว้าง “พี่โชคดีที่เจอใบ” “รักใบละสิ” เธอเอียงคอมองคนขับ เขายิ้มกับท่าทีของจิตแพทย์สาว ไม่รักได้ไง ก็น่ารักขนาดนี้ “รักแหละ ยังงงอยู่ว่ารักได้ไง รักแรกพบเป็นอย่างนี้เหรอ” อินน์บ่นพึมพำ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าอะไรทำให้เธอผู้นี้ก้าวข้ามกำแพงหัวใจที่แสนเย็นชาของเขามาได้ ทันทีที่เจอหน้าเธอ เขาก็รู้สึกรัก แค่เธอยิ้ม “รักไม่ต้องการเวลาค่ะ รักก็คือรัก เป็นเรื่องเดียวที่วิทยาศาสตร์พิสูจน์ไม่ได้ว่าเกิดจากอะไร ทำไมเราถึงรักกัน บ้างก็ว่าเป็นที่กลิ่น บ้างก็ว่าเป็นที่ความใกล้ชิด พอเราพิสูจน์อะไรไม่ได้ เราก็มักจะเลือกเชื่อสิ่งที่มองไม่เห็นแทน เช่นพรหมลิขิต บุพเพสันนิวาส หรือแม้แต่เจ้ากรรมนายเวร” คำพูดของใบบุญญาเรียกเสียงหัวเราะจากคนทั้งคู่ ไม่รู้ว่าพวกเข

“ใบอิ่มแล้ว มาเดินเล่นนี่นา แค่นี้ก็พอแล้ว ไม่ได้เดินจริงจัง” ใบบุญญาว่าทั้งยังยกมือเขามาหอมหลังมือหลาย ๆ ครั้ง ต้องยอมรับว่าการกระทำของเธอทำอินน์หัวใจอุ่นวาบในทุก ๆ ครั้ง พวกเขาใช้เวลาในตลาดอีกไม่นานก็กลับ และอีกสัปดาห์ต่อมาเธอกับเขาก็กลับมาอีกครั้ง และอินน์คลายความกังวลขึ้นมากถ้าเทียบกับก่อนหน้านี้ วันนี้เป็นคืนวันศุกร์ คนเจ้าแผนการอย่างใบบุญญาตั้งใจว่าจะขอเข้าห้องผู้ชายสักหน่อย เพื่อเพิ่มระดับการรักษา และอยากยกระดับความสัมพันธ์ให้มากกว่านี้ จะชวนกันนอนบนเตียงนุ่มดูหนังจากไอแพดด้วยกัน “คุณอินน์ทำอะไรอยู่คะ” เธอก็ถามทันทีที่เขาเปิดประตูห้องนอน “กำลังจะนอนครับ” “ขอใบเข้าไปในห้องหน่อยได้ไหมคะ” คำขอของคนหน้าห้องทำให้เจ้าของห้องยืนนิ่ง “ใบอาบน้ำแล้ว ผมก็สระแล้ว ไดร์เรียบร้อย หอมมากทั้งตัวเลยค่ะ” คุณหมอสาวว่าทั้งยังยื่นหน้าให้เขาดมศีรษะของเธอ**** “พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยครับ” อินน์รีบแก้ตัว ที่เขายืนนิ่งเพราะตะลึงในความสวยของเธอต่างหาก ไม่ได้คิดว่าเธอไม่สะอาด “ก็คุณอินน์ดูอึ้ง ๆ นี่นา” ว่าแล้วใบบุญญาก็เข้าไปสว

บทที่ 20 ความลับ “โอ๊ะ / โอ๊ะ” เสียงร้องออกมาอย่างตกใจของทั้งคู่ เมื่อลำเอ็นที่ขยายใหญ่อยู่ดี ๆ ก็แฟบเหลือเท่าขนาดก่อนพองตัว “พี่ขอโทษนะใบ” เขารู้สึกผิดกับเธอจริง ๆ ที่ทำให้เธอค้างเติ่งอยู่บนสวรรค์ หรือบางทีการที่เธอมารักกับเขาอาจไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง เขากำลังเอาเปรียบเธออยู่ “ใบโอเค” เธอบอกกับเขา อินน์มองหน้าจิตแพทย์สาวคนสวยแล้วไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน เพราะถ้าเป็นคู่นอนคนอื่น เธอคงบ่นเขาแล้ว หรือไม่ก็ร้องไห้ฟูมฟายว่าเขาหมดอารมณ์เพราะพวกเธอ “ใบโอเคจริง ๆ ค่ะ ใบเป็นโรคไร้ความต้องการ ลืมแล้วเหรอคะ ไม่ต้องคิดมาก” โรคนี้เธอบอกเขาไปแล้ว ไม่แน่ใจว่าเขายังจำได้ไหม เพื่อให้เขาสบายใจ ใบบุญญาจึงเลือกจะบอกเขาอีกครั้ง ไม่ใช่แค่เขาที่เป็นโรคทางจิตเวชที่เกี่ยวกับความต้องการทางเพศ เธอเองก็มีปัญหาเช่นกัน อินน์จำได้ว่าเธอเคยบอกเขาครั้งหนึ่ง แต่คิดว่าเธอแค่พูดเล่น เขาไม่คิดว่าคนที่รักษาอาการป่วยของคนอื่นอย่างเธอกลับมีอาการจิตเวชเช่นกัน “เป็นมานานแล้วเหรอครับ” เขาลูบมือบางอย่างเห็นใจ ใครไม่เคยพบเจอความรู

อินน์ว่า เขาจับมือเธอไว้แน่น ใบบุญญาเองก็จับกระบอกในมือไว้แน่นเช่นกัน กระบอกของเล่นผู้ชายหรือที่ใคร ๆ เรียกว่า ‘จิ๋มกระป๋อง’ หากแต่จิ๋มกระป๋องในมือเธอคือรุ่นใหม่ล่าสุด ให้ความรู้สึกนุ่มหยุ่น ตอดรัดและสามารถเร่งจังหวะแรงและเร็วได้หลายระดับ สามารถมอบความสุขสุดยอดให้ผู้ชายในเวลาเพียงไม่กี่นาที โอ้...แบบนี้ของจริงอย่างเธอจะสู้ได้หรือเปล่านะ “อา...เสียว” เสียงร้องครางของอินน์เรียกสติของคุณหมอสาวให้ละจากคุณสมบัติของอุปกรณ์ในมือ เธอมองเขาขย่มอยู่บนร่างของเธอ หากแต่ไม่ได้สอดใส่เข้ากับร่างกายของเธอ ภาพของบุรุษที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่น เส้นเอ็นบริเวณคอปูดโปนออกมาอย่างชัดเจนนั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงความร้อนรุ่มไปทั้งร่าง เธอมีอารมณ์ร่วมกับเขาอย่างไม่ต้องสงสัย อาการที่เธอเคยเป็นรักษาหายเพียงแค่เห็นเขาเปล่าเปลือยอย่างนั้นหรือ เป็นไปได้หรือ ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรู้สึกถึงความต้องการหรือสนใจเรื่องบนเตียงเลยสักนิด ร่องรักที่ไม่เคยมีแม้แต่น้ำแห่งความหิวกระหายออกมาเลยสักครั้ง ในเวลานี้ร่องรักของเธอกำลังชุ่มฉ่ำเพราะความต้องการ เธอกำลังอยาก

“ทำไมพี่ลัดดาจะต้องติดคุกคะ คนที่แจ้งความว่าพี่ลัดดาโน่นที่ต้องติดคุก ข้อหาแจ้งความเท็จ เผลอ ๆ ดนัยนั่นแหละจะเป็นคนฆ่าเมียเขาเสียเอง” คุณหมอสาวที่ตอนนี้แปลงร่างเป็นทนายสาวไปแล้ว ใครเลยจะไม่รู้บ้างว่าคุณหมอใบบุญญานั้นมีลูกพี่ลูกน้องและคุณอาที่เป็นทนายชื่อดัง เธอจะฟ้องไอ้ดนัยนั่นไม่ให้ได้ผุดได้เกิดเลยคอยดูสิ “พี่ลัดดาไม่ต้องกลัวนะครับ เดี๋ยวผมให้ธรณ์ทนายความส่วนตัวของผมจัดการ” ในเมื่อลัดดาเป็นคนของคุ้มอินทฐานนท์แล้ว เรื่องจะให้ใครมารังแกคนของเขา แน่นอนว่านายจ้างอย่างอินน์ยอมรับไม่ได้ “ว่าแต่พี่สองคนคบกันเหรอ” อินน์มองหน้าทั้งลัดดาและทรงยศ ลัดดาก้มหน้างุด ส่วนทรงยศยิ้ม ๆ ลูบท้ายทอยเป็นอาการของคนเขิน “ครับ” ทรงยศยอมรับ เขาตั้งใจว่าจะบอกเรื่องนี้กับอินน์ตั้งแต่วันก่อน แต่ยังไม่มีเวลาสักที ลัดดาเองก็ไม่คิดว่าเธอจะรักกับทรงยศได้ แต่ต้องยอมรับว่าทรงยศคือกำลังใจชั้นดีที่ทำให้เธอก้าวข้ามความเจ็บปวดที่ได้รับ ความสนิทสนมความชิดใกล้เป็นความรู้สึกดี ๆ ต่อกัน ความสัมพันธ์ทางกายก็เกิดขึ้น ถึงในใจลึก ๆ เธอยังคงคิดถึงดนัย แต่ความคิดถึงได้