All Chapters of เหนือศิรา: Chapter 341 - Chapter 350

นิ้วมือเรียวยาวกรีดแยกให้เขาได้มองเห็นเนื้อแดงฉ่ำข้างใน เขาอยากลองแตะลิ้นและชิมรสอย่างที่ไม่เคยคิดอยากทำมาก่อนในชีวิต หากแต่ใบบุญญาอยู่เหนือทุกความคิดคำนึงหรือใคร่ครวญ ร่างโปร่งบางสั่นระริก ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตกำลังเกิดขึ้นเพราะเขา คนไข้ซูเปอร์วีไอพีที่พ่วงตำแหน่งแฟนกำลังปรนเปรอเธอด้วยปาก สองขาเรียวแบะอ้าด้วยความเต็มใจ เธออยากให้เขาสัมผัสเธอให้ลงลึกและทั่วทั้งกลีบนาง ลิ้นหนาตวัดเลียไล้ทั้งสองข้างกลีบ ซ้ายสลับขวาและกลับมาที่ปลายติ่งเสียว ถึงจะเป็นครั้งแรก แต่ไม่เกินกว่าจินตนาการของเขาและเธอจะเรียนรู้ได้ว่าต้องทำอย่างไร “อ๊า...พี่ชอบกลิ่นใบ ชอบรสของใบ” เขาพร่ำบอก เธอที่นอนระทดระทวยและหลับตาพริ้มเพราะความเสียวความสุขที่เขามอบให้ เธอกำลังไต่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์ “อ๊า คุณอินน์...ใบ...ใบ” เธอกรีดร้องเพราะความเสียวรุนแรงหนักขึ้น เมื่อความเร็วของลิ้นที่เขาละเลงลงกับกลีบเนื้อฉ่ำน้ำรักและน้ำใคร่ มือหนาควานหาลำเนื้อของเขาเอง ดึงมันออกมาให้พ้นจากกางเกงผ้ายืดใส่สบาย สาวรูดตัวตนใหญ่โตที่ขยายจนกำไม่มิด ปากเขาก็ทำรักให้

จิตแพทย์สาวบอกเล่าเรื่องราวของคลินิกการกุศลของเธออย่างมีความสุข นอกจากคลินิกแล้วยังมีกิจกรรมอีกหลายอย่างที่เธอทำกับเพื่อน ๆ และอาสาสมัคร “เก่งมากน้องใบ” เมื่อได้ยินงานของลูก ภาสก็หันมาลูบผมยาวของลูกสาวอย่างรักใคร่และภูมิใจในตัวเธอ “ใบมีความสุขมากเลยค่ะ ที่ได้ทำสิ่งที่ฝันให้เป็นจริง” จิตแพทย์สาวกอดพ่อโดยมีแม่ของเธอกอดกันด้วย นานแล้วไม่ได้กอดพ่อกับแม่แบบนี้ คิดถึงช่วงเวลาวัยเด็กที่ผ่านมาแล้วเนิ่นนาน “ลูกสาวเราโตขนาดนี้แล้วเหรอ” ภาสน้ำตารื้น นึกถึงตอนที่เธอเกิด นึกถึงตอนที่เขาและเมียรักช่วยกันเลี้ยงเด็ก ๆ ทั้งสามให้เติบใหญ่ ในเวลานั้นคิดแค่ว่าขอให้ลูกเติบโตมาเป็นคนดีของสังคม ไม่เบียดเบียนใคร ไม่สร้างปัญหาให้สังคมก็พอแล้ว แต่ไม่คิดว่าสิ่งที่ลูกสาวคนเล็กของเขาคิดนั้นยิ่งใหญ่และสวยงามกว่าใบหน้าของเธอเสียอีก ความภูมิใจของผู้เป็นพ่อเกินกว่าจะหาคำไหนมาบรรยายความรู้สึกตื้นตันใจนี้ได้ “พ่อร้องไห้ทำไม” ใบบุญญาเงยหน้าขึ้นมองภาสที่กำลังซับน้ำตาของตัวเอง “ดีใจที่ใบของพ่อเก่ง” “ไม่ร้องสิ ใบก็ต้องเก่งอยู่แล้ว ก็ใบลูกพ่อไง

เกรงว่าจะมาหลอกให้ลูกสาวเขาเสียใจ ถึงใบบุญญาจะอายุยี่สิบแปด แต่สำหรับหัวอกคนเป็นพ่อ เธอยังเหมือนน้องน้อยวัยแปดขวบอยู่เลย ความต่างของอายุนี่แหละเป็นสิ่งที่เขากังวลไม่น้อย ใครบอกว่าอายุเป็นเพียงตัวเลข มันไม่ได้แค่เป็นเพียงตัวเลขเฉย ๆ มันมีความหมายมากกว่านั้น ความฝัน ความคิด และเป้าหมายชีวิตของคนอายุห่างกันสิบปีนั้นแตกต่างกันลิบลับ ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น แค่เปรียบเทียบตัวเราเองในวัยยี่สิบแปดกับวัยสามสิบแปด ความคิดความอ่าน ประสบการณ์ จะทำให้คนเราเปลี่ยนความคิดและเป้าหมายไปด้วยตามวัย ความฝันของคนอายุสามสิบแปดกับคนอายุยี่สิบแปดนั้นต่างกัน ใบบุญญาถึงจะเป็นคนอ่อนหวานน่ารัก แต่สิ่งหนึ่งที่เธอมีและไม่มีใครขวางเธอได้ นั่นคืออุดมการณ์ ส่วนหนุ่มวัยสามสิบแปดอย่างอินน์ ภาสคิดว่าอินน์น่าจะอยากสร้างครอบครัว เพราะเป็นวัยที่ต้องมีลูกมีเมีย ฐานะทางสังคมและอายุของเขาแล้ว อย่างไรเสียอินน์คงต้องการแม่ของลูกมากกว่าแค่แฟนหรือภรรยาที่ยังทำงานหนัก ถ้าความฝันต่างกัน เป้าหมายต่างกัน แล้วเขาสองคนจะพากันไปรอดไหม นั่นคือสิ่งที่เขาห่วงไม่น้อย หัวอกค

“เออ ไม่หวงก็ได้ แต่ถ้ามันทำน้องใบเสียใจนะ มันต้องเจอกันหน่อย” ภาสพูดอย่างจริงจังถ้าอินน์ทำให้แก้วตาดวงใจของเขาเสียใจ เห็นทีไฮโซเมืองเหนือจะโดนหนัก “เขาไม่ทำอะไรลูกเราหรอก มีแต่ลูกเรานั่นแหละจะเอาเขาจริงหรือเปล่า น้องใบเขาเป็นคนมีฝัน บ้างาน ผู้ชายเขาจะรอลูกเราไหวไหมล่ะ” เบญญากังวลเรื่องความต่างของอายุ กลัวว่าเป้าหมายของทั้งคู่จะไม่ไปทางเดียวกัน “ปล่อยให้เป็นเรื่องของเด็ก ๆ เถอะ” ศศิตาพูดออกมาอย่างปลง ๆ กับเรื่องราวของเด็ก ๆ ที่แต่ละคู่ของโชติภิวรรธสร้างเรื่องปวดหัวให้ผู้ใหญ่ในครอบครัวไม่หยุด “จริง คิดเยอะผมร่วงหน้าเหี่ยวหมดมึง นี่ดูสิ แก่จนจะเป็นพ่อของเบลได้แล้วมั้งเนี่ย” ลักษณ์บอกกับคนหน้าแก่กว่าเมีย ภาสอายุห่างจากภรรยาแค่ห้าปี แต่เพราะภรรยาเขาดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ทำให้คนหวงลูกและเครียดเรื่องลูกอย่างภาสถึงกับหน้าแก่ก่อนวัยเพราะใจร้อนไปนิด “ปากดีไอ้รอง!!! กูพี่มึงนะ” แต่เขาจะยอมรับเหรอ ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ขอด่ามันตอนที่หลานไม่อยู่หน่อยเถอะ “แก่กว่าแค่สามปี กูไม่นับเป็นพี่โว้ย” “ไอ้ห่า!” “พอทั้งสองคนเลย ว

“หึ ฉลาดแต่เรื่องโง่ ๆ” เป็นใบบุญญาที่พูดขึ้นมา ทั้งสามคนที่ไม่เคยได้ยินคุณหมอคนสวยพูดหยาบถึงกับหันมามองหน้าคุณหมอสาว “ขอโทษค่ะ ใบลืมรักษาภาพลักษณ์ ทันอยู่ไหมคะ” คนสวยประสานมือไว้ด้วยกันบนตัก พร้อมทั้งขยับตัวให้สง่างามเหมือนอย่างทุกครั้ง “ไม่ทันแล้วครับ น้องใบ” อินน์ยิ้มกับท่าทีเขินอายของแฟนสาว “เวลาโมโหแล้วลืมเลยว่าต้องรักษาภาพลักษณ์ พี่ลัดดากับน้ายศไม่ต้องกังวลนะคะ คนไม่บ้าแต่แกล้งบ้าอย่างไรเสียจิตแพทย์หรือนักจิตวิทยาก็ต้องจับได้อยู่แล้วค่ะ ใบถึงว่านายดนัยนั่นฉลาดแต่เรื่องโง่ไงคะ” คำพูดของคุณหมดทำให้ใบหน้าของลัดดาและทรงยศดีขึ้นมาอีกนิด แต่ทั้งสองก็ยังกังวลใจไม่ใช่น้อย “ไม่ต้องกลัว มันทำอะไรพวกเราไม่ได้หรอก” อินน์ให้กำลังใจผู้ช่วยคนสนิท เกิดเป็นอินน์ อินทฐานนน์ ไฮโซเมืองเหนือ เป็นเจ้าของที่ดินผืนงามหลายต่อหลายแห่งทั้งในตัวเมืองและนอกเมือง นอกจากนี้ยังมีที่ดินและธุรกิจในจังหวัดใกล้เคียง แต่ชื่อเสียงเงินทองที่มีพัดพาศัตรูเข้ามามากมายทุกรูปแบบ ถ้าแค่เรื่องของไอ้ดนัยเขายังจัดการไม่ได้ อย่าเรียกเขาว่าอินน์ไฮโซเมืองเหน