Ang Liwanag sa Daan Ilang linggo na ang lumipas mula noong araw na tinanggap na rin ng aking ama ang katotohanan. Ang bigat na matagal kong pasan sa aking dibdib ay tila unti-unting gumaan, ngunit alam kong hindi pa tapos ang lahat. Ang pagtanggap ng pamilya ay simula pa lamang ng mahabang paglalakbay na kailangan naming tahakin ni Gabriel. Sa unang pagkakataon, lumabas kaming dalawa nang magkasama hindi bilang "anak ng kaibigan" at "tagapag-alaga," kundi bilang magkasintahan. Hinawakan ko ang kamay niya nang mahigpit habang naglalakad kami sa gitna ng lungsod. Ramdam ko ang bawat piga ng kanyang daliri—tanda ng pagtitiwala, pagmamay-ari, at pangakong hindi niya ako iiwan. Napansin ko ang ilang tingin mula sa mga taong nakakasalubong namin. May pagtataka, may paghuhusga, lalo na’t kitang-kita ang malaking agwat sa aming edad at katayuan. Ngunit sa halip na matakot o mahiya, itinaas ko ang aking mukha at ngumiti. Sa tabi ko ay ang lalaking
Baca selengkapnya