Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

ตอนพิเศษ 1 || เอาคืนจนสาแก่ใจแต่สวรรค์ที่ซ่งตี้ชางวาดเอาไว้ในใจ กลับพังทลายลงอย่างไม่เป็นท่า เพราะหลังคืนเข้าหอผ่านพ้นไป วันต่อมา และวันต่อมา ฉางเยว่ซินยังคงเดินหน้า เอาคืน สามีอย่างครบถ้วนไม่มีขาดบางคืน นางก็ให้ซ่งตี้ชางไปนอนบนตั่งยาวตัวที่เขาเคยให้หญิงสาวนอนสมัยก่อน โดยอ้างหน้าตาเฉยว่าเพิ่งแต่งงาน ยังไม่อยากนอนร่วมเตียงเร็วเกินไปนักนางรู้สึกไม่ชินบางคืนกลับหนักยิ่งกว่าเดิมหญิงสาวถึงขั้นหอบหมอนกับผ้าห่มไปนอนยังเรือนปรุงเครื่องหอมของตนเองเสียเลย ซึ่งแต่เดิมเป็นซ่งตี้ชางที่ขับไล่ภรรยาไปนอนด้วยตนเองอีกทั้งยังให้เสี่ยวถงกับเสี่ยวหมิ่นสองสาวใช้คนสนิทไปนอนเฝ้าหน้าประตูหนึ่งคน อีกหนึ่งแบ่งไปนอนหน้าเตียงภรรยาสาว ราวกับกำลังป้องกันโจรผู้ร้ายมิให้บุกรุกเข้ามา แต่มันไม่ใช่ แท้จริงฉางเยว่ซินป้องกันสามีเช่นเขานี่เองทำเอาซ่งตี้ชางที่แอบเดินไปหาถึงหน้าห้องหลายครั้ง ได้แต่ยืนหน้าดำอยู่ด้านนอกอย่างหมดหนทาง"นายหญิงบอกว่า คืนนี้ท่านกั๋วกงห้ามเข้าไปรบกวนเจ้าค่ะ"เสี่ยวถงกล่าวพลางก้มหน้าต่ำ ทว่าไหล่เล็กกลับสั่นเล็กน้อยคล้ายกำลังกลั้นหัวเราะจนแทบทนไม่ไหวหาได้หวาดกลัวเช่นกาลก่อน ส่วนเสี่ยวหมิ่นแม้ยั

ตอนพิเศษ2 || เกือบเสียท่านไปแล้ว"นายหญิง…"ฉงอวิ๋นรีบคุกเข่าลงข้างหนึ่งทันที ใบหน้าคมเข้มก้มต่ำ ยามเห็นร่างแน่งน้อยของฉางเยว่ซินก้าวเข้ามาภายในห้องนอน อาภรณ์สีเข้มของชายหนุ่มยังเปียกชื้นไปด้วยสายฝนด้านนอก หยดน้ำไหลลงตามปลายผมสีดำทีละหยด ทั่วทั้งห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นยาสมุนไพรห้ามเลือดเข้มข้น จนบรรยากาศหนักอึ้งน่าอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก"ผู้น้อยสมควรตาย ที่ไม่อาจปกป้องนายท่านให้ดี"น้ำเสียงของฉงอวิ๋นแหบต่ำ ราวกับกำลังกดความรู้สึกผิดมหาศาลเอาไว้เต็มอก มือที่กำอยู่ข้างลำตัวสั่นเล็กน้อยอย่างยากควบคุม หากฉางเยว่ซินกลับไม่มีเวลาสนใจสิ่งใดอีกแล้ว"ลุกขึ้นเถอะ ท่านฉงอวิ๋น"หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบ ใบหน้างดงามยังคงสงบนิ่ง มิได้เผยความแตกตื่นออกมาแม้แต่น้อย ทว่าดวงตาหงส์คู่งามกลับจับจ้องไปยังเตียงนอนหลังใหญ่ด้านในห้องโดยไม่วางตาเตียงที่จนถึงวันนี้ นางก็ยังไม่เคยนอนร่วมกับซ่งตี้ชางแม้สักครั้ง มิใช่เพราะเจ้าของหวงแหน หากแต่เป็นนางเองที่จงใจหลบเลี่ยงเขามาโดยตลอด ม่านโปร่งสีเข้มรอบเตียงถูกมัดเปิดเอาไว้ กลิ่นคาวเลือดเข้มขึ้นกว่ากลิ่นยาหยุดเลือดลอยคลุ้งอยู่ทั่วบริเวณ เพียงมองแวบเดียว หัวใจข

ตอนพิเศษ3 ||และแล้วเราก็ร่วมเป็นหนึ่งถึงบาดแผลของซ่งตี้ชางจะไม่ลึกถึงชีวิต แต่แผลนั้นทั้งกว้างและยาว กั๋วกงหนุ่มจึงต้องใช้เวลากว่าสองเดือนเต็มกว่าจะฟื้นตัวกลับมาเป็นปกติ ทว่าแม้บาดแผลจะหายดีแล้ว ชีวิตของฉางเยว่ซินกลับมิได้เปลี่ยนไปมากนักเพราะซ่งตี้ชางยังคงตามติดนางไม่ห่างราวกับเงาเช่นเดิม แต่คราวนี้หญิงสาวกลับมิได้รู้สึกรำคาญอีกแล้ว ตรงกันข้าม นางกลับมีความสุขอย่างประหลาด หลังผ่านเรื่องราวที่สามีเกือบตาย ความรู้สึกระหว่างทั้งสองก็ยิ่งแนบแน่นกว่าเดิมมาก ราวกับหัวใจของพวกเขาค่อย ๆ หลอมรวมเข้าหากันทีละน้อยช่วงเวลานี้ ความรักของฉางเยว่ซินกับซ่งตี้ชางอาจเรียกได้ว่าเติบโตเต็มที่ จนเกือบสุกงอม แต่เพราะร่างกายของกั๋วกงหนุ่มยังบาดเจ็บอย่างไรฉางเยว่ซินก็ไม่ตามใจเขาร่วมเรียงเคียงหมอนส่วนงานของฉางเซียงเก๋อ หญิงสาวเริ่มปล่อยมือให้เสี่ยวหมิ่นกับเสี่ยวถงช่วยดูแลมากขึ้น ส่วนตัวนาง หากซ่งตี้ชาง นั้นกล่าวว่าอยากให้ออกเดินทางไปต่างเมืองด้วย ฉางเยว่ซินก็มิได้ปฏิเสธอีกและหลายวันมานี้ ทั้งสองก็กำลังพำนักอยู่ที่หยางโจว เมืองแห่งสายน้ำและแสงโคมอันเลื่องชื่อของต้าหยวน ครั้งนี้ซ่งตี้ชางเดินทางมาเพื่อเจรจา

ซ่งตี้ชางโน้มหน้าลงมากระซิบข้างหู น้ำเสียงต่ำพร่าคล้ายอดกลั้นมานานเกินไป เขามิได้ขออนุญาต เพียงบอกให้นางรู้ ว่าคืนนี้เขาจะทำสิ่งใดระหว่างที่มือใหญ่ปลดสายผูกของเสื้อนอนตัวบางอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากร้อนก็เลื่อนลงมาจุมพิตหัวไหล่ขาวผ่องของภรรยาแผ่วเบา ฉางเยว่ซินตัวสั่นสะท้านทันที"ทะ…ท่านพี่ ใจเย็นก่อน…"หญิงสาวเอ่ยเตือนสามีเสียงพร่า แต่พอรู้ตัวอีกครั้ง เสื้อผ้าชั้นนอกชั้นในของนางก็ถูกถอดออกไปกองอยู่บนพื้นเรียบร้อยแล้ว ดวงตาหงส์เบิกกว้างอย่างตกใจ ซ่งตี้ชางในยามใจร้อน ช่างรวดเร็วจนน่ากลัวเกินไปแล้ว"สามีของเจ้ารอมาเกือบสามปี…"กั๋วกงหนุ่มหัวเราะต่ำในลำคอ ขณะสายตาคมกวาดมองเรือนร่างงดงามของภรรยาอย่างไม่คิดปิดบัง"เจ้าคิดว่าข้ายังใจเย็นไม่พออีกหรือ เยว่เอ๋อ"ถึงจะฟังคล้ายตำหนิ แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความเอ็นดู ความปรารถนาเข้มข้น มือใหญ่เลื่อนลงไปยังเชือกผูกเอว ก่อนปลดมันออกอย่างรวดเร็วแทบเป็นกระชากและ...แคว่กเสียงผ้าขาดก็ดังขึ้นจนได้ ฉางเยว่ซินถึงกับสะดุ้ง รีบคว้าข้อมือของเขาไว้แน่น หัวใจเต้นรัวจนแทบทะลุออกมานอกอก"ท่านพี่…เบาหน่อยเจ้าค่ะ""ไม่ไหวแล้ว เยว่เอ๋อ" ซ่งตี้ชางตอบเสียงต่ำพร่า

ตอนพิเศษ 4 ||ผลของการรอเข้าหอสามปี!ไฉนเลยฉางเยว่ซิน จะทันได้ตั้งตัว หรือรวบรวมสติเข้าร่าง เพราะตนยังล่องลอยอยู่ในห้วงวาบหวามหลังเสร็จสมด้วยลำรักเป็นครั้งแรก ร่างแน่งน้อยที่ยังหายใจไม่มั่นคงที่ก็ถูกสามีจับพลิกจนนางอยู่ในท่าคุกเข่าลงบนเตียง แขนเรียวแทบทรุดพับกับผ้าปูผืนหนา"เดี๋ยวสิ!"หญิงสาวร้องห้ามสามีเสียงสั่น เพราะคาดไม่ถึงเขาเองก็เพิ่งถึงจุดหมายตามนาง เหตุใดลำร้อนจึงกลับมาแข็งดั่งเหล็กกล้าพร้อมใช้งานเร็วนักแต่ซ่งตี้ชางกลับไม่ฟังเหนือฟังใต้ เพราะอดโซมานานถึงจุดหมายเพียงหนึ่งครั้งจะไปอิ่มเอมได้อย่างไรพอจัดท่าทางหฉางเยว่ซินแล้วกั๋วกงหนุ่มก็รีบเข้ามาประกบแนบแน่นจากด้านหลัง"ไม่เดี๋ยวแล้วเยว่เอ๋อ สามีของเจ้าหิวมาก" เสียงทุ้มพร่าแทบข่มไม่อยู่ ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอขาวจนนางสะท้านสั่นไหว สะโพกแกร่งขยับเสียดสีเข้ากับบั้นท้ายกลมกลึงอย่างจงใจ ก่อนที่ลำกายแข็งเกร็งจะจ่อเข้าหาความอบอุ่นแสนคับแน่นที่เพิ่งถูกเข้าครอบครองเมื่อครู่"พวกเรามาลองท่าใหม่กัน คืนนี้หากข้าไม่อิ่มเจ้าก็ห้ามนอน" เขากระซิบเสียงกระเส่า ฟังแล้วฉางเยว่ซินแทบร้องไห้ออกมา"พักก่อนมิได้หรือเจ้าค่ะท่าน...อ๊ะ!" เสียงหวานของนางแหล