บททั้งหมดของ สามีธงดำผู้นี้ข้าขอลาขาดได้หรือไม่?: บทที่ 81 - บทที่ 83

83

ตอนพิเศษ 4 ||ผลของการรอเข้าหอสามปี! 2

ตี้ชางกัดกรามแน่น เสียงครางต่ำลอดลำคอ "ดีเหลือเกิน ร่องรักของเจ้าบีบข้าแน่นไปหมดแล้วเยว่เอ๋อ อาส์...ซี้ด...เสียวยิ่งนัก"เขาจับเอวบางแน่นแล้วขยับยกขึ้นกดลงอย่างแรงจนร่างนางสั่นไหวทุกครั้ง ฉางเยว่ซินร้องครางหวานแหลมสะท้าน "อ๊ะ…อ๊ะ…ตี้ชาง…พอเถอะ…ข้าไม่ไหวแล้ว!""ไม่พอจนกว่าสามีจะอิ่ม" เขาพูดพลางจับมือเล็กมาวางบนอกกว้าง แล้วจับเอวเล็กบังคับให้ภรรยาที่เริ่มรู้จักจังหวะขยับโยกไหวสะโพกกลมกลึงตามใจตน"ลองขยับสิเยว่เอ๋อ ลองดูหน่อยเด็กดี"หญิงสาวสั่นสะท้านทั้งร่างกับเสียงแหบต่ำของซ่งตี้ชาง บอกแล้วว่านางแพ้เสียงของผู้ชายคนนี้ตั้งแต่พบกันครั้งแรก นางเริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับการชักนำของตี้ชาง หญิงสาวจึงขยับเชื่องช้า สะโพกอวบส่ายไปมาอย่างไม่เป็นจังหวะ ริมฝีปากสีแดงเผยอหลุดเสียงครวญครางหวานทุกครั้งที่กลืนกินเขาจนสุดความยาว"อ๊ะ…แบบนี้ถูกต้องหรือไม่เจ้าค่ะท่านพี่" นางพึมพำเสียงสั่น หน้าแดงก่ำ คิดเสียว่ารีบตามใจเขา พอตี้ชาง ‘อิ่ม’ นางจะได้พักเสียทีตี้ชางคำรามเสียงแหบต่ำ กัดกรามแน่น สองมือบีบสะโพกนางช่วยประคอง "ใช่…แบบนั้น ดีเหลือเกินเยว่เอ๋อ ซี้ด...ทำข้าเสียวแทบขาดใจ"ไม่ใช่แค่เขาที่เสียวนางเองก็เสียวมา
อ่านเพิ่มเติม

บทส่งท้าย 1

บทส่งท้ายหลังผ่านพ้นราตรีวาบหวามภายในคฤหาสน์พักผ่อนแห่งหยางโจว กว่าฉางเยว่ซินจะลุกขึ้นจากเตียงได้อย่างจริงจัง ก็เป็นยามเฉินของอีกสองวันถัดมาแล้วแสงแดดยามสายส่องลอดผ่านม่านโปร่งสีอ่อนเข้ามาภายในห้องนอน กลิ่นกำยานหอมละมุนยังคงอบอวลอยู่ทั่วบริเวณบนเตียงไม้จันทน์แดง ผ้าปูยับย่นยุ่งเหยิงจนแทบดูไม่ออกว่าเคยเรียบตึงเพียงใดส่วนตัวต้นเหตุ…เวลานี้กลับกำลังนั่งเอนกายอยู่ข้างเตียงอย่างอารมณ์ดีซ่งตี้ชางในชุดคลุมสีเข้มมองภรรยาที่เพิ่งตื่นด้วยแววตาอ่อนโยนปนพึงพอใจ ราวกับหมาป่าที่ในที่สุดก็ได้ครอบครองดวงจันทร์ของตนอย่างสมบูรณ์เสียที"ตื่นแล้วหรือ"น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาฟังดูสดชื่นอย่างเห็นได้ชัด ต่างจากฉางเยว่ซินที่เวลานี้แม้แต่แรงจะยกมือยังแทบไม่มีหญิงสาวเพียงขยับตัวเล็กน้อยก็รู้สึกเมื่อยล้าไปทั้งร่าง ราวกับกระดูกทุกส่วนถูกคนรื้อแล้วประกอบกลับใหม่อีกครั้งโดยเฉพาะเมื่อความทรงจำของเมื่อคืนก่อนจนถึงบ่ายของเมื่อวานไหลย้อนกลับมา ใบหน้าของนางก็ร้อนวูบขึ้นทันทีซ่งตี้ชางผู้นี้ เวลาปกติก็ดูเป็นบุรุษสุขุมเยือกเย็นมาก แต่พออยู่บนเตียงกลับร้ายกาจเสียจนนางแทบรับมือไม่ไหวเดิมทีฉางเยว่ซินคิดว่า หลังผ่านไป
อ่านเพิ่มเติม

บทส่งท้าย 2

ก่อนซ่งตี้ชางจะหันกลับมามองภรรยา ดวงตาคมซึ่งเคยเย็นชาเพิ่งอ่อนโยนยามอยู่กับฉางเยว่ซินในช่วงห้าปี เวลานี้กลับแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อยอย่างหาได้ยากยิ่งจากนั้น กั๋วกงหนุ่มก็ก้าวเข้าไปกอดภรรยาเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่านางจะหายไป"เยว่เอ๋อ…"เสียงของเขาแหบพร่ากว่าปกติอย่างชัดเจน"ขอบใจเจ้ายิ่งนัก"เพียงคำพูดไม่กี่คำนั้นกลับทำให้ฉางเยว่ซินหลุดยิ้มออกมาบางเบา บุตรคนแรกของทั้งสองเป็นชาย นามว่า ซ่งตี้เฉิน คนที่สองก็ยังเป็นชาย นามซ่งตี้หยาง ส่วนคนที่สามก็ยังคงเป็นชายอีกเช่นกัน ยามว่า ซ่งตี้หมิงจนกระทั่งคลอดคนที่สี่ออกมาก็ยังเป็นชาย ผู้นี้มีนามว่า ซ่งฉางอี้ ซ่งเหล่าไท่เย่ถึงกับหัวเราะลั่นจวน บอกว่าสกุลซ่งคึกคักกว่าที่เคยเสียอีกด้วยกิจการมากมายของจวนซ่งกั๋วกง ไหนยังจะกิจการเครื่องหอมของฉางเยว่ซิน บุตรชายทั้งสี่คนจึงมิต้องกังวลเรื่องอนาคตแม้แต่น้อย ตั้งแต่เล็กก็มีทั้งอาจารย์สอนหนังสือ อาจารย์วรยุทธ์ รวมถึงบ่าวรับใช้คอยดูแลอย่างดีทว่าแม้ภายนอกทุกอย่างจะดูสมบูรณ์เพียงใด ซ่งตี้ชางกลับเห็นชัดที่สุด ว่าการให้กำเนิดบุตรแต่ละครั้ง ฉางเยว่ซินต้องลำบากมากเพียงใด นางแพ้ครรภ์หนักทุกครั้งช่วงแรกกินสิ่งใดก็มักอา
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
456789
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status