บททั้งหมดของ สามีธงดำผู้นี้ข้าขอลาขาดได้หรือไม่?: บทที่ 41 - บทที่ 50

83

ตอนที่ 23 ||หรือข้าจะหาเรื่องใส่ตัวเสียแล้ว 1

ตอนที่ 23 ||หรือข้าจะหาเรื่องใส่ตัวเสียแล้วผ่านไปอึดใจใหญ่ เฉินสุ่ยเยว่จึงค่อยผ่อนแรงจากปลายนิ้วลงเล็กน้อย หลังจากรอให้น้ำมันหอมรอบแรกซึมเข้าสู่ผิวของซ่งตี้ชางจนเกือบหมด นางจึงเริ่มลงมือนวดอย่างจริงจังเสียทีภายในห้องนอนเงียบสงัด มีเพียงแสงตะเกียงสีอุ่นส่องไหวอยู่ตรงมุมห้อง เงาไฟสลัวทอดผ่านแผ่นหลังกว้างของบุรุษตรงหน้า เผยให้เห็นแนวกล้ามเนื้อแข็งแรงที่ขยับตามแรงมือของนางอย่างชัดเจน ทุกครั้งที่ฝ่ามือเล็กกดลงไป ผิวกายของเขาก็เกร็งตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะคลายลงเฉินสุ่ยเยว่เม้มริมฝีปากแน่น พยายามตั้งสมาธิอยู่กับการนวด แต่มันกลับยากกว่าที่คิดเพราะแค่เห็นนางก็ทำใจยากแล้วยังมาสัมผัสลูบไล้ผ่านน้ำมันที่ทั้งเหลวทั้งลื่นให้ทำให้นางรู้สึกร้อนวูบวาบแปลกๆยิ่งนางนั่งแนบชิด กลิ่นกายของซ่งตี้ชางซึ่งผสมกับกลิ่นดอกเหมยกุ้ยฮวายิ่งชัดเจน กลิ่นสะอาด ของบุรุษผสานเข้ากับกลิ่นหวานหอมหวาน ชวนให้บรรยากาศภายในห้องเริ่มอบอวลอย่างประหลาดหญิงสาวพยายามไม่มองแผ่นหลังกำยำตรงหน้า แต่ยิ่งนางทำเช่นนั้นในยามปลายนิ้วสัมผัสกลับชัดเจนเสียยิ่งกว่ามองด้วยสายตา ทั้งมัดกล้ามแข็งแรงใต้ผิวหนังเมื่อมือลูบไล้ไปบนร่องรอยบาดแผลมากมา
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 23 ||หรือข้าจะหาเรื่องใส่ตัวเสียแล้ว 2

เพียงสบเข้ากับสายตาเย็นเยียบของซ่งตี้ชาง หัวใจของนางก็หดวูบลงเหลือเท่าจิ้มมดแล้วที่สำคัญ คราวนี้สามีตัวร้ายของนางเลิกเสแสร้งว่าตนมองไม่เห็นโดยสมบูรณ์แล้ว เห็นได้ชัดว่าเขากำลังโมโหจนลืมตัวจริงๆ"ยังจะยืนนิ่งอีกหรือ!" ซ่งตี้ชางเสียงตวาดดังลั่นเรือนราวกำฟ้าคำราม"มาเช็ดออกเดี๋ยวนี้ สตรีไม่เอาไหน!"เฉินสุ่ยเยว่าสะดุ้งเฮือก รีบคว้าผ้าผืนหนึ่งขึ้นมาไม่ทันดูด้วยซ้ำว่ามันคือผ้าอันใด ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเดินกลับเข้าไปหาคนโมโหจนตัวแดงหน้าแดงอย่างลนลานหญิงสาวรีบยื่นมือไปซับน้ำมันออกจากหน้าท้องของเขาอย่างรีบร้อน แต่เพราะยิ่งรีบก็ยิ่งสับสน มือไม้ของนางจึงแทบไม่เป็นจังหวะปัดป่ายสะเปะสะปะผ้านุ่มในมือเลื่อนผ่านกล้ามหน้าท้องแน่นตึงอย่างรวดเร็ว บางครั้งเผลอกดแรงเกินไป บางครั้งกลับพลาดไปโดนตำแหน่งอ่อนไหวของบุรุษโดยไม่ตั้งใจซ่งตี้ชางที่เดิมเต็มไปด้วยโทสะ ชะงักลงทีละน้อย ลมหายใจเริ่มหนักขึ้น โดยเฉพาะเมื่อมือของนางเผลอลูบผ่านต่ำลงไปอีกครั้ง ร่างสูงก็พลันแข็งค้าง เส้นเอ็นบริเวณลำคอเกร็งขึ้นชัดเจนส่วนเฉินสุ่ยเยว่กลับยังไม่รู้ตัวนางมัวแต่แตกตื่น รีบเช็ดน้ำมันอย่างลนลาน ใบหน้างดงามของหญิงสาวแดงเรื่อไปถึงใบ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 24 ||เรื่องขายหน้าของซ่งกั๋วกงฟูเหริน 1

ตอนที่ 24 ||เรื่องขายหน้าของซ่งกั๋วกงฟูเหรินเช้าวันถัดมา ภายในห้องอาหารของจวนซ่งกั๋วกงยังคงสงบเรียบร้อยดังเดิม กลิ่นโจ๊กหอมกรุ่นลอยคลุ้งเคล้ากับไออุ่นของอาหารเช้า ทว่าบรรยากาศกลับแฝงความผิดปกติบางอย่างที่ยากจะมองข้ามต้นเหตุของบรรยากาศประหลาดนั้นนั่งอยู่ฝั่งขวามือท่านผู้เฒ่าซ่งผู้ซึ่งทุกคนในจวนเคารพสูงสุดนั่นเอง ส่วนฝั่งตรงกันข้ามของเขาคือภรรยาเด็กที่สภาพอิดโรยน่าเห็นใจ มิใช่อันใด หญิงสาวถูกภาพชวนหวาดเสียวหลอกหลอนจนยากจะข่มตานอนหลับได้ ส่วนตัวต้นเหตุเองก็มีสภาพไม่ต่างภรรยานักเฉินสุ่ยเยว่และซ่งตี้ชางต่างมีขอบตาดำคล้ำ สีหน้าดูอิดโรยอย่างกับอดนอนมาทั้งคืน แม้ฝ่ายหนึ่งจะพยายามก้มหน้าก้มตากินอาหาร ส่วนอีกฝ่ายจะนั่งนิ่งสงบดังเดิมก็ตามสายตาของผู้เฒ่าทั้งสองย่อมไม่พลาดกับภาพดังกล่าว ซ่งเหล่าไท่เย่หรี่ตามองหลานชายเล็กน้อย ก่อนจะเหลือบไปยังหลานสะใภ้ที่ก้มหน้าราวกับกลัวฟ้าถล่มนางก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตาผู้ใด จากนั้นจึงวางตะเกียบลงอย่างไม่เร่งร้อน"เหตุใดดูเหมือนพวกเจ้ามิได้หลับนอนกันเลยเล่า" น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงรอยยิ้มบางของชายสูงวัยที่ผ่านประสบการณ์มาเจ็ดสิบกว่าปี"หรือมัวแต่นวดเพลินอยู
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 24 ||เรื่องขายหน้าของซ่งกั๋วกงฟูเหริน 2

แทนที่เมื่อคืนเขาจะได้ใช้โอกาสนั้นแนบชิดกับภรรยา กลับต้องลงเอยด้วยการย้ายไปนอนที่ห้องอุ่น ปล่อยให้นางนอนอยู่ในห้องตามลำพังเพราะไม่อยากให้หญิงสาวตื่นกลัว เพราะดันเห็นร่างกายที่เปลี่ยนแปลงจากกำหนัดที่มิอาจควบคุมของเขาเข้าไปเต็มตาคิดมาถึงตรงนี้ มุมปากของท่านกั๋วกงหนุ่มกระตุกขึ้นเล็กน้อยอย่างห้ามไม่อยู่ คล้ายจะขบขันตนเองเสียมากกว่า เรื่องเมื่อคืนดูท่าจะกลายเป็นเรื่องเล่าประจำจวนซ่งกั๋วกงไปอีกนานคืนแรกที่วางแผนร่วมเตียงกับภรรยาล่มไม่เป็นท่าแต่เอาเถิด...เขามิใช่คนที่จะถอยหนีเพียงเพราะความผิดพลาดเล็กน้อย เรื่องเกี้ยวพาภรรยาของตน ยังต้องดำเนินต่อไป คิดได้ดังนั้นแผนการใหม่จึงบังเกิด"หากงานของเจ้าเสร็จแล้ว ช่วงบ่ายไปพบข้าที่ห้องอุ่น นะอาเยว่"คำสั่งนั้นเอ่ยออกมาอย่างเรียบเฉย ราวกับเป็นเรื่องปกติ เฉินสุ่ยเยว่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาอยู่พลันเงยหน้าขึ้นมองเขาทันที ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่ปิดบังความตกใจช่วงนี้เขาเรียกหานางบ่อยเกินไปแล้ว ผิดปกติ นี่มันผิดปกติเกินไปแล้วนะ นางรู้สึกได้ แต่ไม่รู้ว่ามันผิดปกติตรงไหนเท่านั้นเองยังไม่ทันได้เอ่ยสิ่งใด ซ่งตี้ชางก็เอ่ยมาอีก "ยังจะมองหน้าข้าอีกหรือ สั่งให้ไปพ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 25 || ท่านกั๋วกงจะรุกฆาตแล้ว 1

ตอนที่ 25 || ท่านกั๋วกงจะรุกฆาตแล้วก๊อก ก๊อก ก๊อกเมื่อมาถึงหน้าห้องหนังสือ เฉินสุ่ยเยว่ยกมือขึ้นเคาะประตูสามครั้งอย่างเป็นจังหวะ กิริยางดงามเหมาะสม ต่างจากในใจที่กำลังว้าวุ่น เพราะกังวลไม่แน่ชัดซ่งตี้ชางเรียกตนเองมาพบด้วยเหตุใด"เข้ามาเถอะ"เสียงทุ้มต่ำของซ่งตี้ชางดังลอดออกมาจากด้านใน น้ำเสียงเคร่งขรึมเหมือนเคย หากแต่แฝงความเฉียบคมที่มิอาจปิดบัง เฉินสุ่ยเยว่จึงผลักบานประตูเข้าไปอย่างแผ่วเบา มิให้เกิดเสียงรบกวนแม้แต่น้อยแอ๊ด...ทันทีที่บานประตูไม้ประดู่สลักลวดลายดอกโบตั๋นแย้มออก กลิ่นหมึกผสานกลิ่นกระดาษเก่าก็ลอยมาแตะปลายจมูกของเฉินสุ่ยเยว่ กลิ่นนั้นมิได้ฉุนจัด กลับลุ่มลึกและเยือกเย็น ให้ความรู้สึกราวกับย่างเข้าสู่สถานที่แห่งปัญญาที่ถูกกักเก็บกาลเวลาเอาไว้หญิงชะงักเพียงครู่ก่อนจะขยับเท้าก้าวเข้าไปด้านในอย่างระมัดระวัง สายตากวาดมองไปยังโต๊ะเขียนหนังสือกลางห้อง แต่กลับว่างเปล่าไร้เงาเจ้าของห้อง รอยชะงักผุดขึ้นเพียงชั่วขณะ ก่อนนางจะหันมองซ้ายขวาอย่างสำรวม ทว่าก็ยังไม่พบผู้ใด"ท่านกั๋วกง…ท่านอยู่ที่ใดเจ้าคะ"เสียงของนางยามเรียกหาแผ่วเบาแต่ชัดเจน นางมิได้ก้าวลึกเข้าไปอีกเพราะกลัวจะล่วงล้
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 25 || ท่านกั๋วกงจะรุกฆาตแล้ว 2

แต่แค่หญิงสาวหมุนกาย ใบหน้างามกลับชนเข้ากับหน้าอกแกร่งที่แข็งแน่นราวศิลาอย่างจัง แรงปะทะทำให้นางผงะถอยหลัง แต่กลับชนเข้ากับขอบโต๊ะไม้ด้านหลังเสียก่อนด้านหน้าคือกำแพงเลือดเนื้อที่แนบชิด ด้านหลังคือโต๊ะหนักแน่น นางถูกกักอยู่ตรงกลางโดยไม่มีทางถอย สถานการณ์เช่นนี้ทำให้แม้แต่ลมหายใจยังรู้สึกติดขัด ราวกับอากาศรอบกายถูกช่วงชิงไปโดยผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้า"ทะ…ท่านกั๋วกง"เสียงของนางขาดช่วงเล็กน้อย กว่าจะรวบรวมสติได้ก็ผ่านไปอึดใจ หัวใจเต้นแรงราวถูกบีบรัดด้วยมือที่มองไม่เห็น ความร้อนวาบแล่นผ่านผิวกาย ไม่อาจแยกได้ว่าเป็นความอับอายหรือความตื่นตระหนก หญิงสาวยากจะแยกแยะจึงยืนนิ่ง ร่างกายแข็งค้าง ราวถูกตรึงไว้ด้วยสายตาและแรงกดดันที่มองไม่เห็นหญิงสาวไม่กล้าเงยหน้า เพราะสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นของซ่งตี้ชางรินรดหน้าผากมน ความร้อนผ่าวนั้นชัดเจนจนมิอาจหลีกหนี คล้ายจะเชื่องช้า ซึมลึกลงไปถึงข้างในซ่งตี้ชางยกมือขึ้น ปลายนิ้วแตะที่ปลายคางของภรรยา ก่อนจะดันปลายคางเรียวยกขึ้นเพียงเล็กน้อย บังคับให้นางเงยหน้าสบตา เฉินสุ่ยเยว่เบิกตากว้างอย่างควบคุมไม่ได้ ลมหายใจสะดุดอยู่ชั่วขณะดวงตาของสามีนางไม่คล้ายคนดวงตาที่มอ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 26 || ห้องหนังสือร้อนเกินไปมาก 1

ตอนที่ 26 || ห้องหนังสือร้อนเกินไปมากขณะครุ่นคิด มือของซ่งตี้ชางกลับมิอยู่นิ่ง นิ้วเรียวยาวกระตุกสายผูกกางเกงตัวในผ้าเนื้อบางที่เฉินสุ่ยเยว่าสวมอยู่ใต้กระโปรงยาว หญิงสาวเบิกตาโต รีบคว้ามือของสามีเอาไว้ ทว่าก็ช้าไปเพียงก้าวเดียว กางเกงตัวในสีอ่อนร่วงหลุดลงไปกองอยู่เหนือหลังเท้าในชั่วพริบตา"คนมือไว"เฉินสุ่ยเยว่ถลึงตาตำหนิเขา ดวงหน้างามขึ้นสีแดงเรื่ออย่างปิดไม่มิด ทว่าคนถูกต่อว่ากลับไม่มีท่าทีสำนึกผิดแม้แต่น้อย ซ้ำมุมปากยังยกขึ้นคล้ายกำลังพอใจนัก"นอกจากมือไว เอวของข้าก็ไวเช่นกัน" เขาก้มลงกระซิบข้างหูภรรยา น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววหยอกเย้า"แต่ข้าไม่เคยเสร็จไวนะ"กล่าวจบ สะโพกแข็งแกร่งก็จงใจบดเบียดเข้าหานางเชื่องช้าแน่หนักแน่น จนร่างทั้งสองแทบไร้ช่องว่าง อากาศระหว่างกายคล้ายถูกช่วงชิงไปสิ้น เฉินสุ่ยเยว่เม้มริมฝีปากแน่น ใบหูร้อนผ่าวขึ้นมาในทันใด"รับรองว่า หากเจ้าได้ลองแล้วจะต้องชอบแน่" วันนี้หญิงสาวเพิ่งถ่องแท้ สามีหน้าตายที่แท้หน้าหนาด้วย"ท่านเป็นคนเช่นนี้เองหรือ"เมื่อรู้แน่แล้วว่าสามีตัวร้ายของตนไม่มีทางปล่อยนางออกจากห้องหนังสือโดยง่าย เฉินสุ่ยเยว่จึงเลิกสนใจมารยาทสตรีอันดี และเลิกสง
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 26 || ห้องหนังสือร้อนเกินไปมาก 2

เฉินสุ่ยเยว่มิอาจรู้ได้ว่าตนใช้สายตาเช่นไรจึงทำให้บุรุษตรงหน้าหวั่นไหวถึงเพียงนี้ ทว่าเพียงได้ยินถ้อยคำตรงไปตรงมาของสามี ใบหน้างามก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันใดซ่งตี้ชางมองภาพภรรยาตาปรอย หญิงสาวหน้าแดง แดงไปถึงใบหูและลำคอ ยามนั้นเฉินสุ่ยเยว่คล้ายผลอิงเถาสุกงอมที่เพิ่งถูกเด็ดจากกิ่ง กลีบปากชื้นแดงเผยอเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยยังพร่าเลือนจากจุมพิตก่อนหน้าเพียงเห็นภรรยาในสภาพนั้น ซ่งตี้ชางก็อดใจไม่ไหวอีกต่อไป เขาก้มลงจุมพิตนางอีกครั้งทันที ครานี้ต่างจากเดิมอย่างชัดเจนลมหายใจของท่านกั๋วกงหนุ่มร้อนแรงขึ้นทีละน้อย จังหวะรุกล้ำของปลายลิ้นแข็งแกร่งทั้งดุดันและเอาแต่ใจมากกว่าเดิมหลายส่วน ราวกับบุรุษที่เริ่มสูญเสียความอดกลั้นทีละนิด"อื้อ..."เสียงครางหวานหลุดออกจากลำคอของเฉินสุ่ยเยว่แผ่วหวาน ทว่าเพียงเท่านั้นกลับทำให้แววตาของซ่งตี้ชางมืดลงในพริบตา ภรรยาตัวน้อยของเขาช่างยั่วเย้าเสียจนสติของบุรุษแทบขาดผึงเขาอยากกอดนางให้แน่นกว่านี้ อยากจุมพิตคนในอ้อมแขนให้ทั่วทั้งกาย อยากฟังเสียงหวานเช่นนี้อีกครั้งและอีกครั้งยามนางเสียวซ่านจากสัมผัสตน"ท่านกั๋วกง..."ยิ่งถูกสามีหยอกเย้าเช่นนี้ เฉินสุ่ยเยว่ก็ยิ่งรู้สึกว่าห
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 26 || ห้องหนังสือร้อนเกินไปมาก 3

เฉินสุ่ยเยว่ยังปฏิเสธไม่ทันจบคำ ร่างอรชรก็ผวาสั่นเฮือก เมื่อซ่งตี้ชางก้มหน้าลงซุกไซ้หน้าอกอิ่มของนางอีกครา ริมฝีปากร้อนจุมพิตผ่านผิวเนียนขาวอย่างเอาแต่ใจ ก่อนอ้าอมยอดปทุมถันไปหมด มือใหญ่อีกข้างกอบกุมทรวงสล้างด้านที่ว่างไว้ เคล้นคลึงเชื่องช้า ทว่าหนักแน่นเสียจนเนื้อนุ่มล้นออกมาตามซอกนิ้วเรียวยาวลมหายใจของเฉินสุ่ยเยว่สะดุดขาดห้วง ความรู้สึกวาบหวามถาโถมขึ้นมาจนปลายนิ้วเท้าเกร็งงอ นางอยากผลักเขาออก ทว่ากลับไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะยกแขนขึ้นผลักไสอีกฝ่ายยิ่งไปกว่านั้น สะโพกแกร่งของสามียังกดแนบลงมาแน่นหนา จนหญิงสาวรับรู้ได้ชัดถึงความร้อนผ่าวของลำร้อนซึ่งแข็งแกร่งที่บดเบียดผ่านอาภรณ์ของเขา ความร้อนนั้นทำเอาใบหน้างามร้อนจัด หัวใจเต้นถี่รัวเสียจนแทบหายใจไม่ทัน"ท่านพี่ อื้อ"คำห้ามของนางยังมิทันเอ่ยก็เปลี่ยนเป็นเสียงครางหวาน ซ่งตี้ชางได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกเลือดลมพลุ่งพล่าน ในใจของเขายามนี้เต็มไปด้วยแรงปรารถนาร้อนระอุ ยิ่งได้สัมผัสทรวงสล้างอวบอิ่ม ยิ่งเขาเห็นร่างอรชรสั่นไหวเพราะตน ก็ยิ่งยากจะอดทนอดกลั้นเขาดูดกลืนยอดทรวงหวานสลับกันไปมาอย่างเชื่องช้า ราวกับตั้งใจทรมานคนใต้ร่างให้หลอมละลายไปกับสัมผัสของ
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 27 || ข้ามีความในใจจะสารภาพ 1

ตอนที่ 27 || ข้ามีความในใจจะสารภาพอันที่จริงซ่งตี้ชางเรียกให้เฉินสุ่นเยว่มาพบจุดประสงค์ย่อมมิใช่มาทำเรื่องวาบหวาม แต่เขามีเรื่องอยากคุยกับนางอีกด้วยมิใช่แค่อยากสนิทชิดใกล้สร้างความคุ้นเคยให้ภรรยาตัวน้อยเลิกหวาดกลัวเขาเพียงเท่านั้นแต่เขากลับห้ามใจไม่ไหวทำเรื่องหฤหรรษ์กับนางเสียก่อน แต่ก็ใช่ว่าจะผิดอันใด ท่านอดีตแม่ทัพหนุ่มคิดเข้าข้างตนเองตามประสาพ่อค้าใหญ่ เช่นนี้จึงว่าเขาไม่ขาดทุน"ปล่อยเจ้าค่ะ"เฉินสุ่ยเยว่เอ่ยเสียงเข้ม ทั้งยังคงปั้นใบหน้าตึงบึ้งใส่บุรุษตรงหน้า ทว่าซ่งตี้ชางมองอย่างไรก็มิเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธตนจริงจัง สิ่งที่เห็นชัดกลับเป็นความขัดเขินที่ปิดไว้ไม่มิดมากกว่ายิ่งมอง เขายิ่งรู้สึกว่าภรรยาของตนน่ารังแกเกินไปแล้ว ไม่ดีเอาเสียเลย เฉินสุ่ยเยว่เป็นเช่นนี้ เขายิ่งยากจะหักใจไม่ให้ลุ่มหลงนางส่วนหญิงสาวที่ต้องฝืนทำสีหน้าเคร่งขรึม ก็เพราะครู่ก่อนนางถูกสามีถอดอาภรณ์จนเปลือยเปล่าต่อหน้าเขาทั้งร่าง ไม่พอตนยังถูกกอดรัดแนบชิดเสียจนเกือบสูญเสียความผุดผ่องไปแล้วยังดีที่ซ่งตี้ชางไม่ใจเร็วด่วนได้ มิเช่นนั้นนางคงเสียตัวครั้งแรกในห้องหนังสือเป็นแน่ เพียงคิดย้อนกลับไป ใบหูขาวผ่องก็ร้อนผ
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
34567
...
9
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status