คำตอบติดค้างอยู่ที่ริมฝีปาก แน่นอนว่าเฉินสุ่ยเยว่รู้ดีว่าตนผิดจริง การข้ามหน้าข้ามตาสามีไปปรึกษาผู้อื่นก่อน มิใช่สิ่งที่สตรีในเรือนควรทำแต่นางก็ทำไปแล้ว แต่ก็เป็นเพราะเขาที่บีบคั้นให้นางต้องทำผิด ทว่าต่อให้นั่นคือเรื่องจริงหญิงสาวก็กล่าวออกไปมิได้แม้เพียงครึ่งคำ มีแต่แสดงกิริยาสำนึกผิดให้ซ่งตี้ชางคลายโทสะเท่านั้น"พูดมาว่าเจ้าทำถูกหรือผิด"เมื่อเห็นภรรยาตัวน้อยยังอ้ำอึ้งซ่งตี้ชางก็เอ่ยถามนางด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับพูดคุยเรื่องทั่วไป แต่ก็ยังแฝงแววกดดันจนเฉินสุ่ยเยว่หายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลย"ขออภัยเจ้าค่ะ เป็นข้าที่คิดน้อยไป"แน่นอนว่าสุดท้ายหญิงสาวย่อมก้มศีรษะยอมรับโดยไม่แก้ตัวเพราะรู้ว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วสำหรับนางผิดก็เพียงยอมรับ ซ่งตี้ชางจับจ้องนางอยู่ครู่หนึ่ง มุมปากแกร่งของชายหนุ่มยกเป็นรอยยิ้มคล้ายมีคล้ายไม่มีเฉินสุ่ยเยว่มัวแต่ก้มหน้าแสดงกิริยาจำนน จึงไม่ทันเห็นแววตาของสามีที่ไม่เหมือนคนตาบอดแม้แต่น้อย ส่วนซ่งตี้ชางนั้นรู้สึกสนุกสนานยิ่งนัก ที่เห็นภรรยาพยายามข่มความไม่พึงใจลงท้อง แน่นอนว่าท่านกั๋วกงย่อมรู้แจ้ง สตรีตรงหน้ามิใช่คนเรียบร้อยและอ่อนแอไม่รู้คน ตรงกันข้ามนา
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
