All Chapters of CARRYING THE BILLIONAIRE'S HEIR : His Forbidden Love: Chapter 251 - Chapter 260

"PERO asawa mo pa rin siya, Rigor.""Oo. Pero hindi ibig sabihin noon na kailangan kong bumalik sa kanya.""Sigurado ka?"Tinitigan siya ni Rigor."Sigurado ako sa iyo, Carla. Saka may anak na tayo. Ako, ikaw at ang magiging anak lamang natin ang dapat na isipin mo."Natahimik ang dalaga. Hindi niya alam kung bakit, pero kahit kinakabahan siya, nakatulong ang mga salitang iyon para kahit kaunti ay mabawasan ang kanyang pangamba.Maya-maya, tuluyan nang pumasok sa driveway ng mansyon ang sasakyan. Pagkababa nila, agad na inalalayan ni Rigor si Carla."Maingat lang.""Rigor, kaya ko.""Alam ko. Pero buntis ka."Napangiti nang bahagya si Carla."Overprotective ka na.""Simula nang malaman kong may anak tayo, wala na akong pakialam kung sabihin nilang sobra ako."Marahang napailing si Carla.Sabay silang naglakad papasok sa mansyon. Pagbukas ng pinto, agad na bumungad sa kanila ang maluwang na sala. Nakita ni Carla si Donya Carmina na nakatayo malapit sa sofa.Nang magtama ang kanilang mg

“GOOD morning po.” Bahagyang tumango si Pearl habang nakatitig pa rin kay Carla. “Good morning.” Hindi man mataas ang boses nito, ramdam ni Carla ang lamig sa pakikitungo ng babae. “Maupo ka, Pearl,” alok ni Donya Carmina. Umupo si Pearl sa kabilang bahagi ng mesa. Saglit na nagkatitigan ang dalawang babae bago umiwas ng tingin si Carla. Hindi naging komportable ang dalaga. Kilala na niya si Pearl bago pa man siya tumira sa mansyon. Alam niyang hindi pa rin annulled ang kasal nito kay Rigor. At higit sa lahat, alam niyang hindi magiging madali ang sitwasyon nila. “Hindi ko alam na nandito ka pala sa dining, kasama namin sa breakfast,” sabi ni Pearl. Napayuko si Carla. Hindi na niya kailangang ipaliwanag pa kung bakit siya naroon. Alam na ni Pearl ang lahat. Napansin ni Donya Carmina ang tensyon sa pagitan nila. “Carla, kumain ka na. Baka lumamig ang pagkain mo.” “Opo.” Kumuha si Carla ng pagkain at tahimik na nagsimulang kumain. Samantala, hindi inalis ni Pearl ang ting

NAPASILIP si Pearl sa garden mula sa bintana ng kanyang kuwarto. Andoon ang kanyang biyenan at si Carla, nagmemeryenda at nagpapahangin."Pati pala kay Mama ay inaagaw ng babaeng ito ang posisyon ko sa mansyong ito. Baka sa susunod ay palalayasin na ako rito dahil hindi na ako kailangan..." nausal ni Pearl habang matiim ang tingin sa labas.Napakuyom ang kanyang mga kamay. Hindi niya matanggap na sa loob lamang ng ilang araw ay unti-unting nagbabago ang pakikitungo ng ina ni Rigor sa kanya.Dati, siya ang laging kasama nito. Siya ang kinakausap at inaasikaso. Pero ngayon, tila si Carla na ang mas gusto nitong makasama."At dahil lang ba buntis siya, ganoon na lang kadali para kalimutan ang sampung taon kong pagsasama sa pamilyang ito?" bulong niya.Hindi niya namalayang napalakas ang pagkakahawak niya sa kurtina.Sa ibaba, tumawa si Donya Carmina nang may sabihin si Carla. Napatingin sila sa isa't isa bago muling nagpatuloy sa kanilang pag-uusap.Lalong sumikip ang dibdib ni Pearl. Na

BINUKSAN ni Rigor ang pinto ng kanilang kuwarto ni Carla. Napailing siya nang makapasok sa loob. Mahimbing na natutulog si Carla.Nilapitan niya ang nobya at hinalikan si Carla sa noo.Umupo siya sa gilid ng kama at ilang sandali itong pinagmasdan. Kitang-kita sa mukha ni Carla ang pagod. Simula nang manirahan ito sa mansyon, marami na rin ang nangyari. Bukod sa pagbubuntis nito, kailangan pa nitong harapin ang problema nila ni Pearl.Maingat na hinaplos ni Rigor ang buhok ng dalaga."Sorry, Carla," mahina niyang sambit.Ayaw niyang madagdagan pa ang iniisip ng nobya. Gusto niyang maramdaman nito na hindi ito nag-iisa at hindi niya ito pababayaan.Dahan-dahan siyang tumayo at inayos ang kumot ni Carla bago lumabas ng kuwarto.Pagkasara niya ng pinto, napahinto siya nang mapansin si Donya Carmina na nakatayo sa hallway."Ma," tawag niya.Tinitigan siya ng kanyang ina bago nagsalita."Tulog na ba si Carla?""Yes po, Ma. Pagod siya."Tumango si Donya Carmina."Hayaan mo siyang magpahinga

"MASYADO na akong nakakagulo sa inyo, Rigor. Puwedeng sa condo na lamang ako," sabi ni Carla. Walang magiging katahimikan kung andito siya sa mansyon, kasama si Pearl. Napabuntong-hininga ang lalaki. Lumapit siya sa nobya at hinawakan ang dalawang kamay nito. "Alam kong nahihirapan ka sa sitwasyon natin ngayon. Pero ayokong isipin mong ikaw ang dahilan ng lahat ng gulo rito." "Pero dahil sa akin kaya kayo nagkakaganito ni Pearl." "Matagal nang may problema ang pagsasama namin ni Pearl, Carla. Hindi ikaw ang dahilan kung bakit kami nagkahiwalay. At hindi rin ikaw ang dapat mag-adjust sa lahat ng bagay." Napayuko ang dalaga. Gusto niyang maniwala sa mga sinasabi ni Rigor, pero hindi niya maiwasang makonsensiya. Hindi rin niya gustong araw-araw na lamang silang nagkakaroon ng alitan ni Pearl. "Gusto ko lang naman ng tahimik na buhay, Rigor. Ayokong araw-araw akong kinakabahan sa kung ano na naman ang sasabihin o gagawin niya. Lalo na ngayon na buntis ako." Bahagyang lumambot ang