《Hot Love วิศวะร้อนอ้อนรัก 》全部章節：第 31 章 - 第 40 章

สมายด์ใช้เวลาไม่นานนัก ในการอาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้วออกมา ทว่ายังไม่ทันพ้นประตูห้องน้ำ สองเท้าก็ต้องหยุดชะงักกึก เพียงเพราะเห็นคินน์กำลังยืนหันหลังคุยโทรศัพท์อย่างเคร่งเครียด“ไม่มีอะไรหรอกแจน”…“จะตามมาทำไม ไม่ต้องมาหรอก เดี๋ยวก็กลับกันแล้ว”…“ไม่ใช่จะไม่รับโทรศัพท์ แต่อาจจะไม่ได้ยินไง”…“ก็บอกว่าไม่มีอะไรไงแจน อะไรนะจะมาถึงแล้วเหรอ!” เสียงคินน์ดูตกใจ เมื่อรู้ว่าปลายสายจะมาหา แถมเธอคนนั้นยังตัดสายใส่เขาอีก“น่ารำคาญฉิบหาย” เขาบ่นออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนหันหลังกลับมาเจอสมายด์ที่ยืนอยู่“อ้าว มายด์ อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ กินข้าวต้มดิเดี๋ยวหายร้อน” สีหน้าเปลี่ยนไวมากเมื่อเห็นเธอ แต่นั่นกลับทำให้สมายด์รู้สึกแย่ไปกว่าเก่า การที่เขากำลังไล่ผู้หญิงอีกคน เพียงเพราะกำลังจะขัั้วของใหม่อย่างเธอ มันเป็นอะไรที่เห็นแก่ตัวที่สุด“ไม่หิวค่ะ มายด์จะกลับบ้านหลังโน้นแล้ว ป่านนี้เพื่อนมายด์คงสงสัยกันหมดว่ามายด์มาทำอะไรบ้า ๆ ที่นี่” สมายด์ตอบกระชากน้ำเสียง ก่อนจะเดินไปทิศทางประตูห้อง“เดี๋ยวสิมายด์” มือหนาตรงเข้าไปคว้าแขน ในขณะที่สมายด์ไม่แม้แต่อยากจะหันไปมองสบตากับคินน์ที่มองอยู่“ไม่หิวข้าวเหรอ กินก่อนดิ”“

“นี่นายไล่กันหรอ รู้ไหมว่าแจนขับรถมาจากกรุงเทพกี่ชั่วโมง นี่นายคิดไล่แจนเพราะไปเอายัยเด็กนี้มาเหรอ” แจนตลาดแวดใส่กาย ก่อนหันไปทำหน้าเศร้าให้คินน์“คินน์ นายรู้ใช่ไหมว่ายัยเด็กนี่มันเพิ่งนอนกับกายมา ดูกายสิทำไมกายต้องทำแจนแบบนี้ด้วย” แจนหันไปขอความเห็นใจด้วยการโผเข้าหาคินน์ แทนที่จะโผไปกอดกายอย่างที่ควรจะเป็น เธอรู้ดีว่าต่อให้โผไปหากายตอนนี้ต้องโดนเขาผลักเธอออกมาแน่ เพราะสีหน้ากายตอนนี้ดูไม่สบอารมณ์เอามาก ๆ“ไม่เอาน่าแจน สมายด์ไม่ใช่เด็กไอ้กาย” คินน์ค่อย ๆ ดันสองบ่าของเจนให้ถอยออก ก่อนจะดึงมายด์ที่กำลังตกใจมาไว้ในอ้อมแขนแทน “เด็กคนนี้เมียเราเอง”ร่างบางที่อยู่ในอ้อมแขนเงยหน้ามองคินน์อย่างตกใจ ก่อนจะเห็นสายตาของเขาที่ก้มลงมองลงสบตาพร้อมกับรอยยิ้มที่มุมปาก“คราวนี้หายเข้าใจพี่ผิดได้หรือยัง”เขาเอียงตัวมานิด ๆ เพื่อกระซิบที่ข้างหู จนใบหน้าขาวร้อนผ่าวจนถึงหู อายที่ถูกแนะนำว่าเป็นเด็กของเขาไม่เท่าไหร่ แต่ที่อายหนักสุดคือที่เขาเรียกว่าเมีย ซึ่งถ้าจากเหตุการณ์ที่เร่าร้อนระหว่างเธอกับเขาเมื่อคืนก็ปฏิเสธไม่ได้ด้วยว่าไม่ใช่“ว่าไงครับไหนบอกสิหายเข้าใจพี่คินน์ได้หรือยัง”“อย่ามาพูดมั่ว ๆ มายด์ไม่

ภายในรถที่มีเสียงเพลงคลอ ๆ มีคินน์ที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างมีความสุข เขาดึงมือสมายด์มาประสานไว้ที่ตักโดยที่เธอไม่ระวังตัว รู้ตัวอีกทีฝ่ามือหนา ๆ ก็เข้าสอดประสานเรียวนิ้วของเธอแล้ว“พี่คินน์ ปล่อยมือมายด์เดี๋ยวนี้นะ”“ไม่ครับ พี่อยากจับ”“ถ้าไม่ปล่อยมายด์จะ...”“ชู่ว์ พี่ขับรถอยู่นะครับ” เขาหันมาทำเสียงเข้มใส่ คล้ายกับจะขู่ว่ามันอันตรายหากว่าเธอไม่อยู่สุกดูเอาเถอะตัวเองเป็นคนดึงมือเธอไปประสาน แต่เที่ยวโยนความผิดมาให้ สุดท้ายเพราะทำอะไรไม่ได้ สมายด์เลยจำต้องปล่อยให้คินน์จับมืออยู่อย่างนั้น“มายด์ครับ มาเป็นแฟนกับพี่ไหม” อยู่ ๆ คินน์ก็โพล่งขึ้นแบบไม่ทันให้คนข้าง ๆ ได้เตรียมใจ ใบหน้าหวานของสมายด์หันไปมองอย่างไม่ค่อยเชื่อหู“ให้มายด์เป็นแฟนกับคนที่เพิ่งรู้จักกันเนี่ยนะคะ ตลกล่ะ”“นั่นสิ จะเป็นแฟนกันได้ไง เพราะเราสองคนข้ามขั้นกันไปแล้ว งั้นถามใหม่ มายด์เป็นเมียพี่แล้วกันเนาะ”หนักไปใหญ่กับคำถามแรกยังดูเบสิกกว่า ประโยคหลังเหมือนจะหนักหนาจนแทบจะเอามือทุบหลังให้ดังแอ๊ก!“พูดมาแต่ละอย่าง นี่ไม่คิดจะไว้หน้ากันบ้าง”“ไว้ทำไม พี่พูดเรื่องจริง หรือไม่จริง”“ชิ...” สมายด์ส่งเสียงจิจ๊ะในลำคอ ก่อนจะเบ

“พี่คินน์คะ…”สมายด์ค่อย ๆ เปิดประตูโผล่หน้าเข้าไปห้อง ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ทว่าไม่เห็นคินน์อยู่รอเธออยู่ในนั้น“อ้าว ไปไหนละเนี่ย” อุตส่าห์ตั้งใจมาใส่ยาแล้วก็จะได้รีบกลับ สมายด์ถอนหายใจก่อนจะหมุนตัวกลับ ทว่าสายตากลับเห็นถุงยาที่คินน์ซื้อมาพร้อมกับขวดน้ำที่วางอยู่ ร่างเล็กเดินจ้ำเข้าไปหยิบถุงยาที่วางอยู่ตรวหน้าทันที แต่ทว่าเพราะสิ่งของที่นอกเหนือจากยาคุมฉุกเฉินและยาใส่แผล ทำให้เธอชะงัก O _ O!กล่องถุงยางอนามัย!!-ทะ ทำไมพี่คินน์ต้องซื้อถุงยางอนามัยมาหลายกล่องขนาดนี้-มือเรียวสั่นเล็กน้อยเมื่อต้องเลือกหยิบยาคุมของตัวเองออกมาผ่านกล่องถุงยางจำนวนมาก ต่อให้ได้ยาคุมของตัวเองมาถือไว้ในมือแล้ว แต่สายตาก็เผลอมองขนาดบนกล่องจนต้องเผลอกลืนน้ำลายกับขนาดของพี่คินน์-58 อึก มิน่าโคตรเจ็บ! - -บ้าอย่าหวั่นไหวกับขนาดของเขาสิ สมายด์-สมายด์ส่ายหน้าเรียกสติที่กระเจิดกระเจิง ก่อนจะวางมันกลับเอาไว้ที่เดิม แล้วหยิบยาคุมของตัวเองขึ้นมาแทน ก่อนจะอ่านฉลากยาคุมฉุกเฉินลวก ๆ รีบแกะยาใส่ปากแล้วตามด้วยยกขวดน้ำขึ้นมาดื่ม“น้องมายด์ครับ”พรวดดดดด!! เสียงเรียกจากด้านหลัง ทำเอาคนที่ยกน้ำดื่มพุ่งพรวดก่อนจะสำลักออ

มือหนาแทรกผ่านแพรไหมที่เนียนนุ่ม ก่อนปลายนิ้วจะเริ่มบดคลึงไปมาเบา ๆ เพียงเท่านั้นสะโพกมนของคนตัวเล็กเริ่มขยับเล็กน้อย สมายด์รู้สึกเหมือน ลมหายใจของตัวเองอยู่ดี ๆ ก็ติดขัด“อะ…อึม”คินน์อาศัยจังหวะที่สมายด์เริ่มมีปฏิกิริยาตอบรับ จังหวะนั้นปลายนิ้วกลางที่ร้ายสุด ก็กดแทรกเข้าไปสู่ภายในที่คับแน่น เขาเริ่มขยับเข้าออกไปมาอย่างถี่ ๆ ทั้งนิ้วโป้งก็คงบดขยี้อย่างไม่ยอมหยุดหย่อน“อื้ม…พี่คินน์ อา…” เธอหลุดเสียงครางกระเส่าหวานที่น่าอายออกมา เรียกรอยยิ้มของคนข้าง ๆ อย่างคินน์ ที่กำลังสาวเจ้างูเหลือมเข้าออกอย่างหนักหน่วง“ไหนว่าไม่อยาก”“อื้อ…ไม่…”ไม่…ไม่รู้ว่าทำไม สมายด์ถึงได้เผลอยกสะโพกตัวเองแอ่นขึ้นมาตามปลายนิ้วแกร่งที่เสียดสี น้ำหล่อลื่นบางอย่างเริ่มผลิตออกมาจนเปียกแฉะ เรียกเสียงเจาะแจะอย่างน่าอายออกมา“พอ พอแล้ว อ๊า” อยู่ ๆ คินน์ก็เพิ่มจำนวนนิ้วแถมยังเพิ่มแรงเข้าออกถี่รัวไม่หยุดหย่อน ไม่ช้าเธอก็ไปถึงขีดสุดแรงตอดรัดตุบตับพร้อมกับลมหายใจหอบถี่อย่างหมดแรงนี่…ขนาดแค่นิ้วนะเมื่ออีกฝ่ายสุขสม คินน์จึงจัดการกับภารกิจช่วยชีวิตงูเหลือมของตัวเองต่ออย่างหนักหน่วง ไม่ช้าเขาก็ตามด้วยอีกคน ท่ามกลางน้ำขุ่น