《Hot Love วิศวะร้อนอ้อนรัก 》全部章節：第 41 章 - 第 50 章

สมายด์เขยิบตัวเข้าไปใกล้ ก่อนจะก้มมองภาพตัวเองในกล้องของเมธัสแบบไม่ได้คิดอะไร ภาพนับสิบที่ถูกแอบถ่ายโดยทีเผลอ ดูดีอย่างที่เมธัสว่า“ออ...งั้นพี่เมธัสช่วยส่งภาพพวกนี้มาให้มายด์หน่อยได้ไหมคะ” ใช่ม่ะ…ภาพตัวเองมีใครไม่อยากได้แถมฝีมือถ่ายภาพแบบมือโปรแบบนี้เถอะ พอเห็นภาพดูดีๆ ของตัวเอง ทำให้สมายด์ลืมเรื่องเพิ่งรู้จักกันก่อนหน้านี้ไปทันที“ได้สิครับ ทำไมจะไม่ได้งั้นเดี๋ยวพี่ส่งให้ ว่าแต่น้องยอมให้พี่ถ่ายแล้วเนอะ”“ค่ะ...ก็ได้” เธอตอบแบบไม่คิดอะไร ก่อนจะก้มลงมองภาพของตัวเองที่ปรากฏอยู่ในกล้อง ไม่ได้ทันระวังตัวเลยว่า ใบหน้าใสซื่อของคนที่เข้ามาตีสนิทเมื่อครู่กำลังผุดยิ้มร้ายที่มุมปากออกมา แววตาวาววับของเมธัสเหมือนหมาป่าร้ายที่กำลังจะได้เหยื่อ เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นไปมองหญิงสาวอีกคนที่นั่งสวมแว่นดำอยู่ที่ร้านอาหารไกลออกไปไม่มากก่อนที่หญิงสาวคนที่ว่า จะถอดแว่นดำออกมา ปรากฏเป็ยใบหน้าสวยหวานระดับดาวคณะของแจนที่ส่งยิ้มมาให้เมธัส สองคนสบตากันเหมือนกำลังส่งสัญญาณอะไรบางอย่างใช่...ใครว่าผู้หญิงอย่างแจนที่ลงทุนถ่อสังขารขับรถมาตามกายถึงหัวหินเป็นร้อยกิโลกว่า แต่โดนกายเอ่ยปากไล่ตัดสัมพันธ์อย่างไม่มีเยื่อ

สมายด์กดตัดสาย ตั้งใจว่าจะเดินไปเคาะประตูห้องเพื่อพูดจากับคินน์ให้เข้าใจ แต่เหมือนจังหวะไม่เป็นใจ เพราะเดินไปถึงแค่กลางห้องรับแขก เสียงกลุ่มเพื่อน ๆ ของเธอกับเขาที่เพิ่งกลับจากไปเที่ยวกันก็พากันเปิดประตูบ้านเข้าบ้าน“อ้าว น้องมายด์ ไอ้คินน์อะ” เป็นฮาชิที่เอ่ยถามคนแรก เมื่อเห็นมายด์หยุดยืนตรงกลางห้องรับแขก“อ่อ...พี่คินน์บนง่วงค่ะ เลยเพิ่งเข้าไปนอนเมื่อกี้เองค่ะ” สมายด์ยิ้มเจื่อนเหมือนตัวเองทำสีหน้าไม่ค่อยถูก ก่อนหันไปทักทายเพื่อนตัวเองเพื่อกลบเกลื่อนเรื่องที่เธอเพิ่งมีปัญหากับคินน์มา“เป็นไงพวกแกสนุกไหม เห็นอัพไอจีกัน เกาะที่ไปโคตรสวยมากเลยอะ”“เออ...เสียดายแกไม่ได้ด้วยอะมายด์ มันสวยมากเลยนะ นี่ ๆ มาดูรูป” มิยาเดินเข้าไปครีมที่หยุดยืนอยู่กลางห้องให้เข้ามาดูรูปที่ตัวเอง ก่อนชวนกันนั่งลงที่โซฟา สมายด์หันไปมองประตูห้องนอนของคินน์ที่ปิดสนิทอยู่ชั่วแวบหนึ่ง ก่อนหันมายิ้มให้มิยาแล้วนั่งดูรูปไปด้วยกัน“สั่งให้รีสอร์ตเอาอาหารมาส่งยังไม่มีอีกเหรอวะ กูหิวแล้ว ว่าจะกินกันข้างนอกก็สงสารไอ้คินน์มัน” ธันย์หันไปบ่นกับกาย“สงสารมันทำเหี้ยไร แม่งตั้งแต่กูกับมึงพ้นประตูบ้านไป มันได้หยุดหรือยังเถอะ” กาย

“ไม่เป็นไรค่ะ ทีหลังบอกมายด์ดี ๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องใช้ความรุนแรงแบบนี้เลย มายด์เจ็บ…” ว่าแล้วก็ไม่รู้อารมณ์อ่อนไหวมาจากไหน น้ำตาที่กลั้นไว้ก่อนหน้านี้ก็หยดแหมะออกมาเฉย อาจจะเพราะน้ำเสียงจากคนตรงหน้าที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ไม่ก็อาจจะเป็นเพราะ…-โล่งใจที่คินน์ยอมพูดด้วย-“พี่ไม่ตั้งใจ…แค่เป็นห่วงเข้าใจไหม”สมายด์พยักหน้าหงึก ๆ แต่แปลกยิ่งโดนปลอบก็ยิ่งร้องไห้หนัก นี่เธอไม่ได้คิดจะอ้อนคินน์นะเอาจริง แต่มันอ่อนไหวได้ไงก็ไม่รู้“หยุดร้องได้แล้วครับ” คินน์ยกนิ้วโป้งเกลี่ยเบาๆ เพื่อเช็ดคราบน้ำตา“พี่ขอโทษจริง ๆ พี่ไม่ทันระวังเอง”“ฮรึก ไม่ค่ะ มายด์ผิดเองที่ซุ่มซ่าม”“แสบหรือเปล่า งั้นเรารีบอาบน้ำเข้าเถอะ เดี๋ยวพี่ออกไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่บ้านโน้นกับหายามาทาให้” คินน์พูดเรียบ ๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำไปทันทีผิดคาด…เขาทำแค่เช็ดน้ำตาให้ ทั้งที่เห็นเธอในสภาพเกือบเปลือยอกแบบนี้ จะฉวยโอกาสกอดเธอเหมือนทุกที ก็ไม่ทำ!มายด์สะอึกสะอื้น รับรู้ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นนึกว่าเขาจะดึงตัวเองมาปลอบ แต่ก็ไม่…คล้อยหลังคินน์เดินออกไปจากห้องน้ำ เธอก็รีบกดล็อกประตูทันที ก่อนจะอาบน้ำสระผมล้างคราบข้าวต้มที่เปรอะ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูขัดจังหวะจากคนที่หน้าห้อง“เฮ้ พวกมึงสองคนใส่ยากันเสร็จหรือยังวะ เดี๋ยวกับข้าวก็เย็นหมดกันพอดี”ธันย์ตะโกน สลับกับเคาะประตูอยู่หน้าห้อง เรียกเอาภวังค์คนทั้งคู่ให้หยุดชะงักแล้วหันไปมองที่ประตู แล้วหันมามองหน้ากันเองคินน์ยอมหยุดก่อนจะดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง“เออ! กำลังออกไป!” เขาตะโกนตอบ“พี่คินน์ เออ มายด์ว่าเราสองคนออกไปกันก่อนดีไหมคะ” สมายด์ดันตัวเองให้ลุกขึ้นตาม ก่อนจะดึงชุดคลุมมาสวมกลับให้เรียบร้อย“สภาพนี้?” คินน์ก้มมองไอ้นั่นของเขาที่พร้อมรบ ตุงเป็นรูปอยู่ภายในกางเกงขาสั้น ลองเขาได้ลุกเดินออกไปในสภาพนี้ดิ มีหวังโดนเพื่อนล้อกันไม่เลิก“ละ แล้วทำยังไงดีละคะ”“ขอห้านาที รีบทำ?”“แต่…”“เมื่อกี้ มายด์ก็ค้างอยู่เหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”ไม่มีห้านาทีสำหรับคินน์... เพราะสมายด์ปฏิเสธทันทีที่คินน์เพิ่งพูดจบ“ไม่ดีกว่าค่ะ พวกเราออกไปหาเพื่อน ๆ กันดีกว่า”สมายด์กระชับเสื้อคลุมก่อนรีบลนลานจากเตียงด้วยความอาย จะไม่ให้เธออายได้ไงละ ในเมื่อก่อนหน้านี้ใบหน้าคินน์ยังสาละวนอยู่ตรงนั้นของเธอจนเกือบเสร็จน่าอายชะมัด ตั้งแต่เธอรู้จักกับเขา ก็ดูเหมือนว่าจะเริ่มควบคุมความต้องการข

“มึงต้องลองไปถามแจนดู ไม่รู้เล่นเหี้ยอะไรใส่มึงกับกู แต่ตอนนี้กูอยากได้โทรศัพท์ของมันก่อน”คินน์พูดพลางเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเมธัส ก่อนที่เขาจะค้นหาโทรศัพท์อย่างถือวิสาสะ“เฮ้ย อย่านะเว้ย นี่มันของส่วนตัว พวกมึงทำแบบนี้ไม่ได้นะ”“เมียกูก็ของส่วนตัวกูเหมือนกัน” คินน์ตอบหน้าตาเฉยแต่จริงจัง ในขณะที่หยิบโทรศัพท์ในตัวเมธัสดึงออกมา“รหัสมึงอะไรวะ?”“มึงจะเอารหัสกูไปทำไม มันจะละเมิดสิทธิส่วนบุคคล…”“กูถามว่ารหัสอะไร!” คินน์ตะคอกเสียงกร้าว ทั้งที่เมธัสพูดยังไม่ทันจับประโยค แววตาที่แข็งกร้าวพร้อมใส่หมัดได้ตลอดเวลา ทำให้เมธัสตกใจรีบบอกรหัสเพราะกลัวตัวเองไม่ปลอดภัย“696969”“ตั้งรหัสได้เหี้ยมาก” คินน์พูด พลางกดเข้าไปที่อัลบั้มรูปเพื่อดูรูปสมายด์ที่ถูกถ่ายเอาไว้ เขากด Deleteรูปทิ้งไปทั้งหมด ไม่เหลือแม้แต่ไฟล์ขยะ ก่อนจะเข้าไปลบแชทไลน์รวมกับรูปทั้งหมดที่คุยกับสมายด์ก่อนหน้านี้ เรียกได้ว่าไม่ให้หลงเหลืออะไรเอาไว้เลยเกี่ยวกับสมายด์เอาไว้เลยทว่าพอจะส่งคืน สายตากลับเห็นไลน์ของที่เป็นชื่อของแจนด้วยเช่นกัน เรียวคิ้วหนาขมวดเข้าหากัน เมื่ออ่านข้อความที่เมธัสคุยกับแจน“ฝีมือยัยแจนของมึงอะไอ้กาย” คินน์