หลายสัปดาห์ต่อมา (เรือนจำ)‘ญาดา ญาดา ญาดา’“ญาดาของฉัน”“ไหนญาดาของฉันล่ะ”“ฮึก!” ญาดาที่ทำได้แค่ยืนมองอดีตเพื่อนสนิทจากด้านนอกยกมือขึ้นมาปิดปากเอาไว้เพื่อกลั้นเสียงสะอื้นไห้ของตัวเองภาพของกฤตินที่นั่งเหม่อลอยภายในห้องกระจกพร้อมกับขีดเขียนและเรียกแต่ชื่อของเธอทำให้ญาดายากที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ จนเพลิงต้องดึงเธอเข้ามากอดเอาไว้เพื่อไม่ให้อีกคนได้เห็นภาพที่สะเทือนใจเหล่านั้นนับตั้งแต่วันนั้นก็ผ่านมาร่วมเดือนแล้ว ซึ่งเธอต้องใช้ความกล้าหาญเป็นอย่างมากกว่าจะสามารถตัดสินใจมาเยี่ยมอีกคนได้แบบนี้ ซึ่งญาดาเองก็ได้ขอร้องให้เพลิงเป็นคนช่วยจัดการให้เพื่อจะสามารถเข้ามาได้อย่างเป็นส่วนตัวแบบนี้แต่แล้วภาพตรงหน้ากลับสร้างความเศร้าใจให้กับญาดาไม่น้อย“อยากกลับมั้ย?” เพลิงถามคนในอ้อมกอดที่กำลังสะอื้นไห้อยู่เสียงอบอุ่น โดยที่เขายังคงลูบที่ไหล่มนเบา ๆ เพื่อจะปลอบโยนเธอไปด้วยในตอนแรกญาดาอยากที่จะไปพูดคุยกับอีกคน ทว่าเพลิงก็ได้ห้ามเอาไว้ด้วยเหตุผลที่ว่ากฤตินนั้นไม่ได้เป็นคนปกติที่จะสามารถเจรจาอะไรได้เหมือนกับเธอ ซึ่งหากอีกฝ่ายได้เห็นหน้าญาดาแล้วอาจจะคลุ้มคลั่งหรือสร้างความเดือดร้อนขึ้นมาได้ซึ่งเขารู
Read more