All Chapters of เพลิง(รัก)ไฟเก่า: Chapter 11 - Chapter 20

สองชั่วโมงต่อมาปึก! ปึก! พรึบ!“อ่าาาาส์!” เสียงกระแทกกายหนัก ๆ ดังขึ้นสองสามครั้งพร้อมกับเสียงครางด้วยความสุขสมของชายหนุ่ม ก่อนที่เพลิงจะดึงแก่นกายของตนเองออกมาแล้วถอดเครื่องป้องกันออกเพื่อจะปลดปล่อยน้ำเชื้อใส่คนที่นอนอยู่น้ำสีขาวขุ่นถูกฉีดพ่นลงบนหน้าอกที่เต็มไปด้วยรอยขบเม้มของญาดาอีกครั้งทับรอยเดิมที่เพิ่งแห้งไปได้ไม่นาน จากนั้นเพลิงจึงล้มตัวลงนอนที่ด้านข้างด้วยความรู้สึกสบายตัวที่ได้ระบายความต้องการออกมาจนพอใจกับเรือนร่างของคนรับใช้ที่เขาจ่ายเงินเพื่อซื้อมา“กลับไปได้แล้ว”เพลิงออกคำสั่งเพียงสั้น ๆ กับหญิงสาวที่นอนหอบหายใจอยู่ด้านข้างหลังจากเพิ่งล้มตัวนอนได้ไม่นาน โดยไม่สนใจเลยว่าญาดาที่อยู่ในสภาพนี้จะสามารถลุกขึ้นแล้วเดินออกไปได้หรือไม่แต่ในเมื่อเป็นคำสั่งที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเขาไม่ต้องการจะนอนร่วมเตียงกับเธอ ญาดาจึงฝืนร่างกายที่เหนื่อยล้าของเธอลุกขึ้นมาเพื่อจะออกไปจากที่นี่ตามคำสั่ง“อึก!” มือเรียวยกขึ้นมากุมหน้าท้องหลังจากที่พยายามลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก เพียงญาดาขยับตัวเล็กน้อยความจุกและระบมก็ตรงเข้าเล่นงานทั่วทุกส่วนของร่างกายโดยเฉพาะบริเวณท้องน้อยของเธอที่มันต้องรองรับคว

ห้องเช่าหลังจากที่เยี่ยมพ่อเสร็จแล้วญาดาก็กลับมาที่ห้องพักของตัวเองเพราะวันนี้เธอไปทำความสะอาดที่คอนโดมิเนียมของเพลิงแล้วแต่กลับไม่เจอเขาเหมือนทุกวัน อีกทั้งวันนี้ชายหนุ่มก็ไม่ได้นัดให้เธอไป ‘ทำหน้าที่’ ด้วยญาดากลับมาที่ห้องพักเพื่อจะทำงานบ้านของตัวเองรวมถึงเตรียมชุดสำหรับไปเรียนพรุ่งนี้ ทว่าพออยู่คนเดียวท่ามกลางความเงียบในห้องที่มีแต่เธอเท่านั้นจู่ ๆ มันก็รู้สึกใจหวิว ๆ ขึ้นมา“เฮ้อ...” ญาดาทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรงแล้วค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลงด้วยความเหนื่อยล้า เธอยกมือขึ้นมานวดคลึงที่ขมับจากอาการปวดศีรษะที่ตรงเข้าเล่นงานทั้งเรื่องของพ่อที่ยังไม่หายดี ทั้งเรื่องของกฤตินเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน รวมถึงเรื่องของผู้หญิงคนนั้นที่เธอเจอหน้าห้องของเพลิงล้วนทำให้ญาดาเกิดความคิดมากมายในหัวถึงสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็พยายามปลอบใจตัวเองว่าอีกหน่อยเรื่องราวที่เลวร้ายเหล่านี้ก็จะผ่านพ้นไป และอย่างน้อยในตอนนี้เธอก็ยังไม่ต้องกังวลเรื่องเงินเหมือนเมื่อก่อนอีกญาดายังคงนั่งพักอยู่ที่โซฟาเช่นเดิมจนกระทั่งเธอได้ยินเสียงเปิดประตูห้องที่ทำให้หญิงสาวต้องเปิดเปลือกตาขึ้นมามองด้วยความตก

‘ถ้าอยากรู้สิ่งที่สงสัยก็มาที่ห้องของญาดา’ข้อความนั้นถูกส่งเข้ามาหากฤตินหลังจากที่เขาออกจากโรงพยาบาลมาได้พักใหญ่ และเป็น ‘ต้นเหตุ’ ที่ทำให้เขามาที่นี่ในตอนนี้ด้วยเช่นกันในตอนแรกกฤตินยังคงลังเลเกี่ยวกับเบอร์ปริศนาที่ส่งข้อความมาหาเขารวมถึงการเอ่ยถึงญาดาในประโยคนั้น ทว่าเมื่อยังคงติดต่อญาดาไม่ได้เป็นเวลานานหลายนาทีความกังวลว่าจะเกิดอันตรายขึ้นกับญาดาก็ทำให้เขาตัดสินใจมาหาเธอที่นี่...และทำให้เขาได้เห็นภาพที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ญาดากำลังนั่งคร่อมอยู่บนหน้าตักของแฟนเก่าเธอโดยที่ทั้งคู่ต่างอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างกัน“นะ...นี่มันอะไรกันดา”“กรี๊ดดดดด!”ญาดากรีดร้องออกมาอย่างขาดสติแล้วพยายามจะลุกขึ้นออกจากหน้าตักของเพลิง ทว่าชายหนุ่มก็ได้โอบกอดเธอเอาไว้แน่นพร้อมกับกดให้เธอนั่งทับแก่นกายของเขาอยู่แบบนั้น“ไอ้เหี้ยเพลิง!” กฤตินที่เห็นภาพทุกอย่างอารมณ์เดือดดาลจนเกินจะควบคุมได้ เขาทำท่าจะวิ่งเข้าไปทำร้ายเพลิงทว่าชายหนุ่มก็ถูกจับล็อกที่แขนทั้งสองข้างเอาไว้โดยฝีมือของชายฉกรรจ์ในชุดสีดำสนิทเสียก่อน“ปล่อยกู! กูจะไปจัดการไอ้เวรนั่นด้วยมือของกูเอง!”“ปล่อย!”“ไม่เคยมีใครสอนมารยาทมึงหรือไงว่าก่อนจ

เสียงพูดของผู้หญิงดังขึ้นจากนั้นจึงตามมาด้วยการปรากฏตัวของเคทที่ตั้งใจมาหาเพลิงในวันนี้ และเป็นอีกครั้งที่ญาดาได้เผชิญหน้ากับผู้หญิงอีกคนของเพลิงทั้งคู่มองหน้ากันโดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเมื่อเห็นว่าต่างฝ่ายต่างได้เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเพลิงแบบนี้ จนเป็นญาดาที่หลบสายตาไปก่อน เธอกำลังจะเดินออกมาจากสถานการณ์ที่น่าอึดอัดเหล่านั้นแต่เคทก็ได้เอ่ยขึ้นก่อน“เดี๋ยวก่อนค่ะ”“คุณคือแฟนเก่าของเพลิงใช่มั้ย?” เคทเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาญาดาแล้วเอ่ยถามออกมาตามตรง น้ำเสียงของเธอยังคงความราบเรียบทว่ากลับอ่อนหวานตามแบบของผู้ดี ทำให้ญาดาไม่สามารถจะคาดเดาได้เลยว่าผู้หญิงตรงหน้าของเธอตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่“ค่ะ แต่ว่าเราเลิกกันมานานเป็นปีแล้ว และที่ฉันมาอยู่ที่นี่ก็แค่มาทำงานให้กับเขาแค่นั้น”“เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องกังวลเรื่องความสัมพันธ์ของเราว่าฉันจะมาแย่งคุณเพลิงไปนะคะ”“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะคะ” เคทขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจกับสิ่งที่ญาดาเอ่ยออกมา เธอรีบเอื้อมมือไปกุมมือของคนตรงหน้าเอาไว้แล้วบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง“เคทไม่เคยคิดว่าคุณจะมาแย่งเพลิงไปเลยนะ”“หรือว่าเคททำอะไรให้คุณไม่สบายใจหรือเปล่าคะ”“เปล่

หลายวันต่อมา (โรงพยาบาล)‘เคทรู้มาจากเพลิงว่าคุณพ่อของคุณดาป่วย เคทเลยฝากของเยี่ยมมาให้นะคะ ขอให้ท่านหายป่วยในเร็ววันค่ะ’“นี่มันอะไรกันเนี่ย...” ญาดาเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบาหลังเห็นดอกไม้กับกระเช้าผลไม้ขนาดใหญ่วางอยู่บนโต๊ะในห้องพักของพ่อเธอพร้อมกับการ์ดที่ระบุเจ้าของชัดเจนว่ามาจากใครในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเธอได้มีโอกาสเจอและพูดคุยกับเคทหลายครั้งตอนไปที่ห้องของเพลิง ซึ่งหญิงสาวเองก็มักจะมีขนมหรือของกินที่แอบมาแบ่งให้เธอทุกครั้งเคททำดีกับญาดาราวกับว่าที่เธอบอกว่าไม่เคยเกลียดชังญาดาเลยนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ญาดาก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเคทจะถึงขั้นส่งของมาให้พ่อของเธอแบบนี้ดูแล้วเพลิงคงไว้ใจเคทมากถึงได้เล่าเรื่องทุกอย่างให้กับผู้หญิงคนนั้นได้รับรู้...รวมถึงเรื่องของเธอด้วย“คนที่สนิทกันขนาดนั้นก็คงเป็นเรื่องปกติสินะ...”แม้จะรู้ว่าเคทกับเพลิงยังคงไม่ได้คบหากัน ทว่าญาดาเองก็รู้สึกเจ็บหน่วง ๆ อยู่ในใจไม่น้อยที่นับวันทุกอย่างที่เธอเห็นยิ่งตอกย้ำว่าเคทกับเพลิงเป็นคนที่ ‘ใกล้ชิด’ กันมากขนาดไหนญาดาวางการ์ดลงบนโต๊ะที่เดิมแล้วเดินมาหาพ่อของเธอที่ยังคงไม่ได้สติอยู่ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ดูมีชีวิตชีวาขึ