All Chapters of ซีรีย์รักนี้พี่ขอเหมา: Chapter 101 - Chapter 110

ใบหน้าสวยหวานบัดนี้แดงจัดด้วยกระแสอารมณ์ที่ตีรวน พชรมนดิ้นเร่าอยู่ภายใต้พันธนาการแกร่ง ทั้งอับอายและเจ็บปวดที่ต้องตกเป็นรอง ทว่าชญานนท์กลับไม่ใยดีต่ออาการขัดขืน เขาใช้ฝ่ามือหนากดขาเรียวของเธอเอาไว้แน่นจนไร้ทางหนี ก่อนจะก้มลงฝังใบหน้ากับความงดงามเบื้องหน้าลิ้นสากที่ร้อนรุ่มดั่งไฟลามเลียไปทั่วกลีบกุหลาบอย่างจาบจ้วง สัมผัสหยาบโลนแต่ทว่าช่ำชองนั้นทำให้พชรมนแทบสิ้นสติ หล่อนอยากจะต่อต้าน อยากจะผลักไสชายที่ทำลายชีวิตครอบครัวเธอคนนี้ออกไป ทว่าความเสียวซ่านจากชิวหาร้อนที่ตวัดหยอกล้อจุดอ่อนไหวกลับทรยศความรู้สึก จนหล่อนเผลอแอ่นกายรับและครางออกมาอย่างไม่อาจควบคุม“อื้อ... ตรงนั้น... ไม่ได้นะคะ... อื้อ!!!... พี่เบส... อร๊าย! พี่เบส!!!... แพท... สะ... เสียว... อืี้ย!” เสียงหวานครางระงมลอดออกมาจากลำคอระหง พชรมนเกร็งร่างสุดตัวเมื่อถูกลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาทักทายภายในร่องลึกอย่างรุกราน และยังไม่ทันที่หล่อนจะได้พักหายใจ นิ้วแกร่งของเขาก็สอดเสียบเข้ามาอย่างคุกคามตามจังหวะการรัวของชิวหา นางเอกส่ายหน้าไปมาบนหมอนราวกับกำลังเล่นบทเลิฟซีน มันเป็นความทรมานที่แสนหวานโดยไม่ต้องแสแสร้งแกล้งทำเหมือนอย่างในละคร ห

“พี่เชื่อแล้วว่าแพทบริสุทธิ์จริง ๆ ทั้งแน่นทั้งฟิต อื้มมม ซี๊ดดดอ่าร์” ชญานนท์พึมพำเสียงพร่า ดวงตาคมกริบจ้องมองใบหน้าแดงก่ำที่บิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านของเธอ“พี่เบส... เบาๆ สิคะ... แพทยังไม่เคยนะ”พชรมนกระซิบเสียงสั่นเครือ หยาดน้ำตาคลอหน่วยด้วยความอับอายที่ต้องมาเสียตัวให้ชายที่เป็นดั่งไฟแผดเผาครอบครัวเธอ“อายุป่านนี้แล้ว... ไม่เคยก็ต้องเคย ว่าแต่สวย ๆ อย่าแพทรอดมาได้ไงหึ!!”เขาเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ แต่คำพูดนั้นกลับหายเข้าไปในลำคอเมื่อถูกความคับแน่นรัดรึงทักทายจากทุกทิศทาง ชญานนท์ก้มลงบดจูบริมฝีปากสั่นระริกพลางปล่อยมือหล่อนให้เป็นอิสระ พชรมนที่สติหลุดลอยผวากอดคอเขาแน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว แรงกระแทกจากการประสานกายส่วนกลางรุกเร้าอย่างรุนแรงจนหล่อนครางเสียงหลงริมฝีปากรุ่มร้อนยังคงบดคลึงปากอวบอิ่มอย่างโหยหา มือหนาข้างหนึ่งประคองสะโพกมนไว้มั่น ส่วนอีกข้างกุมคางมนให้แหงนเงยรับรสจุมพิตที่รุนแรง ก่อนที่เขาจะรวบเอวบางอุ้มหล่อนขึ้นมานั่งบนตักทั้งที่ยังสอดประสานกันอยู่ ชญานนท์กระแทกสวนกายขึ้นอย่างหนักหน่วงจนร่างของนางเอกสาวสั่นระริกไปทั้งตัวในอ้อมกอดของมาเฟียใจร้าย!“โอ๊ย... อื้อ! พี่เบส... ท

“เกวไปดูน้องคิมต่อเถอะ เดี๋ยวทางนี้พี่จะดูแลเอง” เสียงเข้มตัดบทการสนทนาระหว่างทั้งคู่ทำให้เด็กสาวชะงัก สายตาดุๆ ของเจ้านายทำให้หล่อนต้องปิดปากเงียบเอาไว้“พี่แพทเพิ่งตื่น อาจจะหิวนะคะคุณชญานนท์” เกวลินแสดงความคิดเห็น แทบกลั้นใจไม่กล้ามองหน้าคนหน้าขรึมที่ยืนอยู่ที่กรอบประตู“ฉันสั่งอาหารกลางวันไว้แล้ว เดี๋ยวเธอช่วยลงไปเอามาให้ด้วย” เกวลินได้ยินแบบนั้นก็หลบสายตาคมเข้มเย็นชานั้นแทบไม่ทัน เธอคิดว่าจะโดนดุเรื่องที่เธอยุ่งวุ่นวายกล้าเสนอแนะเจ้านายเสียอีกร่างสูงใหญ่สมาร์ทก้าวเข้ามาหยุดนิ่งอยู่ข้างเตียง สายตาคมกริบทอดมองหญิงสาวที่นอนระระทวยอยู่บนเตียง พชรมนหลบสายตาคู่นั้นด้วยความรู้สึกประหม่าที่จู่โจมเข้ามาอย่างไม่อาจเลี่ยง“รอแป๊บนะ พี่สั่งให้คนเตรียมอาหารเอาไว้แล้ว” น้ำเสียงของชญานนท์ดูนิ่งขรึมไม่นานนักเกวลินก็รีบเข็นสำรับอาหารเข้ามาในห้องด้วยท่าทีเร่งรีบ จังหวะเดียวกับที่เสียงโทรศัพท์ของชญานนท์ดังขึ้นพอดี ก่อนที่เขาจะเดินออกไป“มาแล้วค่ะ ข้าวต้มร้อนๆ ทานเสร็จแล้วจะได้ทานยานะคะพี่แพท” เกวลินวางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างเตียงอย่างเบามือ“เจ้านายของเกวใจร้ายจัง...” พชรมนเปรยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร

เย็นวันต่อมา... บรรยากาศภายในห้องพักยังคงเงียบสงบ จนกระทั่งร่างสูงสง่าของชญานนท์ก้าวเข้ามา มาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่ใครต่อใครต่างเกรงขาม กลับซ่อนความอาทรไว้ภายใต้ท่าทีนิ่งขรึม เขาแอบมาเยี่ยมหญิงสาวที่เขาเผลอฝากรอยรักและรอยช้ำไว้ด้วยความรู้สึกผิดลึกๆ ที่ไม่อาจเอ่ยปากพูดออกมาตรงๆ“แพท อาการดีขึ้นบ้างหรือยัง พี่สั่งอาหารเย็นมาให้แล้ว เดี๋ยวออกไปทานนะ จะได้กินยา”น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือกระแสความอ่อนโยนอย่างที่น้อยคนนักจะได้ยิน ทำเอาคนป่วยที่กำลังนอนพักผ่อนอยู่ถึงกับใจสั่นไหว ชญานนท์พยักหน้าส่งสัญญาณให้เกวลินออกไปเตรียมสำรับอาหารที่ด้านนอก เพื่อเปิดโอกาสให้ตนเองได้อยู่ตามลำพังกับนางเอกสาวพชรมนไม่ได้ตอบในทันที เธอเพียงแต่เหลือบสายตาขึ้นมองเขาด้วยความรู้สึกที่ตีรวนปนเป ทั้งโหยหาและหวาดหวั่น บทรักอันเร่าร้อนในคืนนั้นยังคงแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ สัมผัสอันดุดันที่เกือบจะฉีกกระชากร่างเธอเป็นชิ้นๆ ยังทิ้งร่องรอยความร้อนรุ่มไว้ตามผิวเนื้อ จนเธอไม่กล้าสบตาคมกริบคู่นั้นตรงๆ“ตัวก็ไม่ร้อนแล้วนี่...” ฝ่ามือหนาวางทาบลงบนหน้าผากมนอย่างถือวิสาสะ สัมผัสจากฝ่ามือที่หยาบกร้านแต่กลับอบอุ่นอย่างไม่น่าเชื่อ“ท

วันต่อมา... ชญานนท์พาน้องเมียคนสวยที่บัดนี้กลายมาเป็นภรรยาอีกคนในฮาเร็มลับออกไปเที่ยวเปิดหูเปิดตาที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง หลังจากที่หล่อนพักฟื้นจนหายดี มาเฟียหนุ่มควงภรรยาคนใหม่เดินเลือกซื้อเสื้อผ้าและสิ่งของเครื่องใช้ให้อย่างใจป้ำ ดวงตาคู่คมที่เคยเจิดจรัสด้วยอารมณ์ดีกลับเริ่มมืดครึ้มและหงุดหงิดขึ้นมาอีกระลอก เมื่อเขาเริ่มสังเกตเห็นสายตาของพวกผู้ชายซุบซิบและจดจ้องร่างระหงเย้ายวนของภรรยาสาวที่เดินเคียงคู่มากับเขา ทว่าแม่นางเอกคนงามกลับซื่อไร้เดียงสาเสียจนไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่ากำลังตกเป็นเป้าสายตาของผู้คน“แพท เอาแมสนี้ใส่ซะ” ชญานนท์รีบบอกพชรมนพลางยื่นหน้ากากอนามัยสีดำให้ เพราะตอนนี้เธอสวมเพียงแว่นกันแดดบดบังใบหน้าไว้เท่านั้น เขากลัวว่าหากมีคนจำอดีตนางเอกแถวหน้าได้ พวกกองทัพนักข่าวคงจะแห่กันมารุมล้อมจนเกิดเรื่องวุ่นวาย“คะ” พชรมนหันมารับหน้ากากอนามัยไปสวมพลางนิ่วหน้าน้อยๆ เมื่อเห็นใบหน้าบึ้งตึงของคนข้างกาย “ทำไมพี่เบสต้องทำหน้าบึ้งขนาดนั้นด้วยล่ะคะ” ชญานนท์ไม่ตอบ ทว่าเขากลับตวัดท่อนแขนกำยำเข้าโอบรัดเอวบางคอดกิ่วรั้งร่างเธอให้แนบชิด พลางกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงดุดันอันแสนป่าเถื่อน“