Alle Kapitel von ซีรีย์รักนี้พี่ขอเหมา: Kapitel 111 – Kapitel 120

ชญานนท์ประคองร่างบางให้หันมาสบตาคมกริบ ความเงียบงันเข้าปกคลุมทว่านัยน์ตาของทั้งคู่กลับสะท้อนกระแสสวาทอันลึกลับ สองร่างโผเข้าหากัน กอดรัดและเบียดกระแซะผิวเนื้อเข้าหากันจนแทบไม่มีช่องว่าง เรียวปากหนาฉกจูบปิดปากอวบอิ่ม สอดแทรกเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดุนดันล่อหลอกหยอกเย้าอย่างดูดดื่ม ฝ่ามือร้อนผ่าวมุ่งตรงลูบไล้ไปตามเนื้อหนังมังสาเนียนละเอียดอย่างเปะปะด้วยความใคร่ บัดนี้กรอบความถูกต้องและศีลธรรมความผิดบาปได้มลายหายไปจากใจของคนทั้งคู่จนหมดสิ้น“ขอพี่เถอะนะแพทจ๋า... ช่วงที่แพทไม่สบาย พี่ต้องการแพทเหลือเกิน” ชญานนท์กระซิบพร่าชิดริมฝีปากบาง“ค่ะ... พี่เบส” พชรมนตอบรับเสียงสั่นพร่า ยอมจำนนต่ออารมณ์รักทรวงอกอวบอิ่มบดเบียดถูไถกับแผงอกกำยำ ร่างกายของคนทั้งคู่แทบจะหลอมละลายกลายเป็นเนื้อเดียว ความรุนแรงทวีคูณขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ทั้งสองกอดจูบ ลูบคลึง และรัดรึงกันอย่างบ้าคลั่งด้วยความโหยกระหายที่ต่างฝ่ายต่างกักเก็บไว้มานานชายหนุ่มก้มใบหน้าคมคายลงซุกไซร้ทรวงอกคู่สวยอย่างเอร็ดอร่อย ปลายลิ้นสากตวัดเลียยอดถันสีหวาน อ้าปากครอบครองดูดดื่มและฟัดเฟ้นเต้าเต่งตึงทั้งสองข้างอย่างเอาแต่ใจ เขาพยายามจะอ้าอ

ชญานนท์ปล่อยให้น้องเมียสาวเป็นผู้คุมเกมสวาท ควบคุมจังหวะและขย่มตามใจปรารถนา โดยเขาคอยช่วยกระตุ้นความสยิวด้วยการบีบเค้นทรวงอก เขี่ยยอดถัน และส่งปลายนิ้วไปบดคลึงเกสรระเบิดสวาท จนหล่อนสะดุ้งร้องว้ายออกมา“ซี้ด... อย่าบี้แบบนั้นสิคะ ใจจะขาดนะ เหมือนจะเสร็จเลย... ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวหมดสนุก ขอต่ออีกนิดนะคะ ซี้ด...”ชายหนุ่มนอนนิ่งปล่อยให้ร่างบางบรรเลงเพลงกามตามใจชอบโดยไม่เด้งสวน ทั้งที่ในใจกระสันอยากเต็มที ท่านี้เป็นท่าที่หญิงสาวโปรดปรานเพราะสามารถควบคุมความลึกและแรงเสียดสีได้เอง“แพทของพี่มีความสุขไหมครับ” ชญานนท์ลูบไล้จากทรวงอกลงมาคลึงแก้มก้นงอนงาม“ที่สุดเลยค่ะพี่เบส... ซี้ด...”“แพทจ๋า... ยกก้นขึ้นสูงๆ สิครับ เอาจนเกือบหลุด แล้วกระแทกสวนลงมาเลยครับ... อ่า แบบนั้นแหละ อื้มมม โคตรเสียวเลย ฟิตมากแพทจ๋า”นางเอกสาวทำตามอย่างว่าง่าย หล่อนยกร่องเนื้อขึ้นจนเกือบหลุดจากปลายหัวแกนกาย ก่อนจะกดกระแทกสะโพกลงมาอย่างรวดเร็วและรุนแรง เสียงหนอกเนื้อบดเบียดดังสนั่น“โหย... พี่เบสขา เสียว... เสียว อูย... แบบนี้เข้าไปลึกจัง”“สาวยาวๆ นะครับ... อา โอย สาวยาวๆ แบบนั้นแหละครับแพทจ๋า โอย ซี้ด กระแทกแรงๆ โอย...” ช

หลังจากมื้ออาหารสิ้นสุดลง พชรมนก็รักษาสัญญา หล่อนยอมให้สัมภาษณ์แก่นักข่าวสาวตามที่ตกลงไว้ โดยมีสายตาคมกริบของชญานนท์คอยจับจ้องกดดันอยู่ไม่ห่าง ทำให้นักข่าวสาวรีบยิงคำถามและจดบันทึกอย่างรวดเร็วเพราะเกรงใจและขยาดในรังสีคุกคามของมาเฟียหนุ่ม“ขอบคุณมาก ๆ ค่ะพี่แพท...เอ่อ แล้วเรื่องข่าวลือ หนูจะช่วยลงเนื้อหาชี้แจงให้ชัดเจนเลยนะคะว่า พี่แพทไม่มีรอยสักที่แผ่นหลัง ทุกคนบนโลกโซเชียลจะได้ตาสว่างสักทีว่าผู้หญิงในคลิปฉาวคนนั้นไม่ใช่พี่แพทแน่นอนค่ะ”“ขอบคุณมากนะคะน้องดาว” พชรมนยิ้มบางด้วยความโล่งใจอันที่จริง เรื่องคลิปวิดีโอนั้นมันยังคงคลุมเครือและไม่คลี่คลายอย่างเด็ดขาด ก็เพราะชญานนท์รู้ดีอยู่แก่ใจว่า ผู้หญิงในคลิปตัวจริงคือใคร และอำนาจของเขาก็มากพอที่จะสั่งปิดปาก สั่งลบ และบล็อกทุกอย่างเพื่อไม่ให้ใครไปขุดคุ้ยลากตัวผู้หญิงคนนั้นออกมาให้เป็นเรื่องราวใหญ่โต“ถ้าเรียบร้อยแล้ว งั้นผมกับคุณแพทขอตัวก่อนนะครับ”ชญานนท์ตัดบทเสียงเรียบ ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพลางเอื้อมมือไปโอบหมับเข้าที่เอวบางของภรรยาสาวอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ นักข่าวสาวก้มศีรษะขอบคุณอย่างนอบน้อมเกรงใจ ก่อนจะรีบยื่นนามบัตรสีครี

รถยนต์โรลส์รอยซ์สีดำขลับเคลื่อนตัวออกจากห้างสรรพสินค้าอย่างนุ่มนวลราวกับล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ ชญานนท์ก้มลงมองร่างอรชรที่ซบอยู่บนอ้อมแขนแกร่งของเขา รอยยิ้มบางเบาผุดขึ้นบนมุมปาก แต่ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดออกมา มือหนาโอบรัดเอวคอดกิ่วให้เอนซบลงบนไหล่กว้างอย่างรักใคร่และหวงแหน บอดี้การ์ดคู่ใจขับรถด้วยความเร็วสูง ทว่าภายในห้องโดยสารกลับเงียบสงบและนุ่มนวลจนแทบไม่รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวใดๆพชรมนเริ่มไม่แน่ใจกับอนาคตของตนเองและพี่สาว ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงตราตรึงอยู่ในห้วงความคิด ทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นคลอนระรัว รู้สึกหวิวไหวคล้ายจะเป็นลม แต่ด้วยสำนึกของคำว่าเมีย ทำให้เธอต้องอดทน กล้ำกลืนความรู้สึกทั้งหมดไว้ ไม่อาจปริปากบ่นหรือแสดงอาการไม่พอใจออกมาได้เลยแม้แต่น้อย ในเรื่องความอดทนและเก็บงำความรู้สึก พชรมนทำได้ดีกว่าพี่สาวของเธอมากนักเมื่อมาถึงโรงแรม พชรมนตรงกลับไปยังห้องพักของตนเอง ตั้งใจว่าจะอาบน้ำชำระกายให้สดชื่น ก่อนจะไปหาพี่สาวของเธอ ส่วนชญานนท์ขอตัวไปสะสางงานที่คั่งค้างอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว ก่อนจะกลับเข้าห้องตัวเอง พชรมนแวะไปที่ห้องของพิมพ์ชนก แต่กลับพบป้ายแขวนหน้าประตูที่บ่งบอกว่าเจ้าของห้อง

ภายในห้องครัวอันกว้างขวางและทันสมัย พชรมนกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของสมุนไพรและเครื่องเทศ ทว่าในจังหวะที่เธอไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงใหญ่กำยำของชญานนท์ก็ก้าวเข้ามาเงียบเชียบราวกับเสือร้ายที่จ้องตะครุบเหยื่อ“อุ๊ย! พี่เบส... ปล่อยแพทก่อนค่ะ แพทจะทำกับข้าว”น้ำเสียงหวานอุทานแผ่วเบาด้วยความตกใจ เมื่อวงแขนแกร่งที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามของมาเฟียหนุ่มสอดหมับเข้ามารัดเอวบางจากทางด้านหลังอย่างอุกอาจ ร่างนุ่มนิ่มถูกดึงรั้งจนแผ่นหลังเนียนบางบดเบียดเข้ากับแผงอกแกร่งราวกับกำแพงเหล็ก พชรมนพยายามเบี่ยงตัวประท้วงด้วยความขัดเขิน ทว่าชายหนุ่มกลับเพิกเฉย เขาเพียงแค่คลายแรงรัดตรึงลงเล็กน้อย แต่ไม่ยอมปล่อยให้ร่างนุ่มนิ่มหลุดมือไปได้ชญานนท์เกยคางสากระคายที่มีไรหนวดจาง ๆ ไว้บนบ่าบอบบาง สันจมูกโด่งคมแกล้งเอียงซุกไซ้ลงบนผิวเนื้อนวล สูดดมความหอมละมุนดั่งดอกไม้แรกแย้มจากซอกคอระหง ลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดผิวเนื้อทำให้หญิงสาวขนลุกซู่ ความวาบหวามแล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กายจนแทบยืนไม่อยู่“วันนี้แพทจะทำอะไรให้พี่กินครับ” ชายหนุ่มกระซิบถาม เสียงทุ้มต่ำพร่าเลือนชิดใบหูเล็ก ขบเม้มติ่งหูแผ่วเบาเป็นการหยอ