Tous les chapitres de : Chapitre 91 - Chapitre 100

ร่างใหญ่โน้มลงมาโอบรัดหญิงสาวไว้ทั้งตัว ชลิดารู้สึกอึดอัดกับมวลกล้ามเนื้อและท่าทางที่ถูกบดเบียดจนแทบหายใจไม่ออก ทว่าความแนบแน่นในยามที่เขากระแทกตัวเข้าหามันกลับสร้างความเสียดสีที่ซ่านสยิวมากขึ้น จนหล่อนลืมนึกถึงความอึดอัดอื่นใดไปสิ้น“สุดยอดไปเลยเชอรี่... อืมห์!!... ของเธอฟิตแน่นเหลือเกินจนฉันจะแตกอยู่แล้ว ซี๊ดดด อ่าาาาาห์...”เขาขยับกายจ้วงทะลวงเข้าหาความเร้าอารมณ์อย่างลึกซึ้ง ร่างอวบอัดสั่นเทิ้มอยู่ใต้ร่างสูงใหญ่ หล่อนหยัดสะโพกรับแรงกระแทกกระทั้นอย่างเต็มเหนี่ยว ความเสียวซ่านพุ่งพล่านจนเลขาฯ สาวหอบสะท้าน ควบคุมเสียงครางของตัวเองไม่ได้อีกต่อไป ในนาทีนี้ชญานนท์ลืมสิ้นทุกความทุกข์ระทมเรื่องพชรมนไปสิ้น เหลือเพียงความใคร่ที่แผดเผาไปพร้อมกับร่างเย้ายวนในอ้อมแขนความสัมพันธ์ลับระหว่างเขากับเลขาสาวไม่ได้เริ่มขึ้นที่เตียงนอนเป็นที่แรก แต่มันปะทุขึ้นภายในห้องทำงานส่วนตัว ชลิดารุกคืบด้วยจริตยั่วยวนที่แสนจะร่านและเชื้อเชิญเมื่อไฟตัณหาถูกจุดติด ชญานนท์ก็ไม่คิดจะหักห้ามใจ บทเพลงพิศวาสแสนดิบเถื่อนจึงเริ่มต้นขึ้นตรงนั้น และดูเหมือนชลิดาจะรู้ใจเขาไปเสียทุกอย่าง เธอตอบรับสัมผัสรุนแรงของเขาด้วยความเร

ร่างอรชรในชุดวาบหวิวเยื้องกรายเข้ามาในห้องนอนสลัว ท่าทางออดอ้อนระคนมั่นใจนั้นบ่งบอกว่าเธอไม่ได้บุกรุกเข้ามาโดยพละการ แต่ได้คีย์การ์ดสำรองมาจากผู้เป็นภรรยาตัวจริงของเจ้าของห้อง“พี่เบสขา ไหนว่าคืนนี้จะไปหาแพทที่ห้องไงคะ...ที่รัก!” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นแฝงไปด้วยจริตมารยา แต่มันไม่ใช่เสียงของพิมพ์ชนกภรรยาตามกฎหมายของเขา ชลิดาที่ยังนอนแนบชิดอยู่ข้างกายแกร่งหล่อนสะดุ้งสุดตัว ทรวงอกอวบอัดที่ยังคงเบียดชิดอยู่กับต้นแขนล่ำสันผละออกตามสัญชาตญาณ หล่อนหรี่ตามองร่างระหงที่ยืนอยู่ตรงกรอบประตูด้วยสายตาพร่าเลือน ก่อนจะพบว่าแขกผู้มาเยือนกำลังก้าวเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ“นี่หล่อนเป็นใคร! เข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง!” ชลิดาที่ได้สติก่อนเจ้านายตวาดถามออกไปด้วยความโมโหจน หล่อนรีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าพลางเขย่าร่างหนาที่ยังจมอยู่ในห้วงนิทราให้ตื่นขึ้น“บอส... บอสคะ! ตื่นค่ะ มีคนบุกรุก!” เสียงปลุกแบบกระชากวิญญาณที่ดังอยู่ข้างหูทำให้ชญานนท์ลืมตาโพล่งขึ้นอย่างหัวเสีย ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากถามอะไร แสงไฟในห้องนอนก็ถูกเปิดจนสว่างจ้า บ่งบอกว่าผู้มาใหม่นั้นอุกอาจถึงขั้นเดินเข้ามาถึงข้างเตียง

“น้าว่าเราไปคุยกันต่อในห้องนอนดีไหมคะ แอร์เย็น ๆ เดี๋ยวน้าช่วยให้เบสหายเองนะจ๊ะ” เสียงหวานพร่ากระซิบชิดใบหู ก่อนที่เรือนกายอวบอิ่มของจิราภรจะโถมเข้ากอดแผ่นหลังแกร่งของชญานนท์จากทางด้านหลังอย่างจงใจ อกอวบอัดที่บดเบียดแผ่นหลังของเขาทำให้ร่างกายของชายหนุ่มสะท้านไหวอย่างควบคุมไม่ได้ กลิ่นกายหอมหวานของหล่อนปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบที่เขาพยายามกดทับมาตลอด“คุณน้า... อย่าครับ!” ชญานนท์พยายามผลักร่างนุ่มนิ่มออก แต่ทว่าวันนี้ร่างกายกลับไม่รักดี มันสั่นสะท้านและตอบสนองต่อสัมผัสร้อนผ่าวของหล่อนอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มเลือนรางภายใต้ฤทธิ์ยาที่กำลังคืบคลานเข้าครอบงำ“เบสจ๋า... เรามาหาความสุขกันแบบเมื่อก่อนเถอะนะ น้ารู้นะว่า...ยัยพิมพ์ไม่เคยให้ความสุขเบสได้เลย เธอเอาแต่เลี้ยงน้องคิม เบสถึงต้องคอยมองหาคนอื่น ๆ ส่วนยัยพลอยก็เอาแต่เรียนหนัก เรื่องบนเตียงไม่มีใครรู้ใจเบสเท่าน้าหรอก รับรองน้าจะทำให้เบสมีความสุข มากกว่ายัยพิมพ์ ยัยพลอย ลูกของน้าเป็นไหน ๆ” จิราภรพรมจูบซอกคอหนา พลางใช้ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามแนวสันกรามคมอย่างยั่วยวน เธอสัมผัสได้ถึงการเต้นระรัวของชีพจรใต้ผิวหนังของเขา และรอยยิ้มเย้ย

ชญานนท์ที่ความอดทนขาดสะบั้นภายใต้ฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์ที่วิ่งพล่านในกระแสเลือด เขาคำรามในลำคออย่างเสียไม่ได้ก่อนจะกระชากชุดนอนผ้าบางเบาของแม่เลี้ยงสาวออกอย่างไม่ไยดี เสียงผ้าฉีกขาดดังก้องไปพร้อมกับกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาที่กระเด็นไปคนละทิศละทาง เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและเหยื่อกาฬที่โทรมกายตอนนี้เรือนร่างของจิราภรณ์เหลือเพียงบราเซียสีดำตัวจิ๋วที่บีบรัดความเย้ายวนไว้เพียงหมิ่นเหม่ เพียงแค่สะกิดเบาๆ ปราการชิ้นนี้ก็พร้อมจะหลุดลอย“เบสจ๋า... อุ้มน้าไปที่ห้องนอนที น้าต้องการเบส... น้าอยากเหลือเกิน”จิราภรณ์เอ่ยเสียงสั่นพร่า ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยแรงปรารถนาจ้องมองชายตรงหน้าอย่างหลงใหล“ครับ...” ชญานนท์ตอบด้วยเสียงหอบพร่า สติสัมปชัญญะที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดขาดผึงลงทันทีทันทีที่เข้าถึงห้องนอน มาเฟียหนุ่มก็โถมเข้าใส่ราวกับสัตว์ป่าหิวกระหาย เขาจู่โจมบดขยี้ริมฝีปากอิ่มอย่างรุนแรง ดูดดึงและทึ้งทิ้งรอยรักไว้จนหม้ายสาวเสียวซ่านไปทั้งสรรพางค์กาย สองมือเรียวของจิราภรณ์ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกว้างอย่างละโมบ จิกเล็บลงบนผิวเนื้อแกร่งเพื่อระบายความรัญจวนมือหนาเลื่อนต่ำลงขยุ้มบั้นท้ายกลมกลึง บีบเค้

แววตาคมเข้มเต็มไปด้วยความปรารถนาและความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่าความใคร่“คุณน้าอย่าพูดแบบนั้นสิ อื้มมมมม ผมไม่อยากรู้สึกผิดไปมากกว่านี้” เขาครางบอกคำพูดนั้นสวนทางกับการกระทำอย่างสิ้นเชิง “ก็น้าอยากให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนี่คะ เบสลืมน้าไม่ได้หรอก น้ารู้ใจเบสที่สุดแล้ว” คำตอบตรงไปตรงมาทำให้หัวใจของลูกเลี้ยงหนุ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงเขาไม่คิดเลยว่าความสัมพันธ์ลับ ๆ ที่เริ่มจากแรงปรารถนา จะค่อย ๆ กลายเป็นความรู้สึกที่ยากจะถอนตัวมือเรียวของหม้ายสาวโอบรัดรอบลำคอแกร่งแน่นขึ้น หล่อนโน้มใบหน้าเข้ามากระซิบตอบกลับอย่างแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงชวนฝัน“คืนนี้น้าขอไปนอนกับเบสได้มั้ย... เบสนอนคนเดียว น้ารู้นะจ๊ะ” ชญานนท์แค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะจุมพิตหน้าผากหล่อนอย่างอ่อนโยน มันเป็นสัมผัสที่ดูขัดแย้งกับพายุอารมณ์ก่อนหน้าอย่างน่าประหลาด ทว่าความอ่อนโยนเพียงชั่วครู่นั้นกลับยิ่งทำให้จิราภรณ์ใจสั่นไหวมากกว่าเดิม“ก็ได้ครับ... คุณน้า” ทว่าความใจดีนั้นคงอยู่ได้ไม่นาน เมื่อฤทธิ์ยาและสัญชาตญาณดิบเริ่มทวงถามการปลดปล่อย“อื้มมม... ผมจะแตกแล้ว!” เสียงทุ้มคำรามพร่าหอบถี่“แตกในเลยเบสจ๋า!”“ไม่กลัวท้องเหรอครับ คุณน้