جميع فصول : الفصل -الفصل 190

ผ่านไปไม่นาน หนึ่งในทีมงานเดินมาเรียกพระเอกหนุ่มที่กำลังจะเดินออกไปนั่งรอข้างนอกให้เข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องแต่งตัว จากนั้นชีโน่ในชุดคลุมก็ก้าวเข้าฉากร่วมกับพชรมน ทว่าพอบทพูดเริ่มขึ้น กลับกลายเป็นบทเลิฟซีนที่ถึงเนื้อถึงตัวจนเกินงาม ส่งผลให้พชรมนเริ่มหน้าตึงอารมณ์เสียขึ้นมาทันควัน เพราะมันไม่เห็นมีระบุอยู่ในข้อตกลง และนาตยาก็บอกหล่อนว่ามีเพียงแค่การถ่ายแบบเสื้อผ้าโฆษณาธรรมดาเท่านั้น“เดี๋ยวก่อนนะคะ!... ที่ตกลงกันไว้ตอนแรก แต่อารมณ์บทบาทมันไม่ได้มีเลิฟซีนรุนแรงอะไรแบบนี้นี่คะ” ดาราสาวท้วงเสียงแข็ง“แหม... แค่คัตสั้น ๆ เองค่ะคุณแพท ขยี้อารมณ์นิดเดียวโฆษณาก็ดังแล้วค่ะ” ทีมงานคนหนึ่งรีบพูดหว่านล้อม ขณะที่ชีโน่รีบเอ่ยเสริมน้ำขุ่น ๆ ทันทีเพราะความอยาก“คุณแพทครับ... ผมว่าเรารีบ ๆ ทำงานให้มันเสร็จไปดีกว่าครับ จะได้ไม่เสียเวลา”พชรมนตวัดสายตากวาดมองหาผู้จัดการส่วนตัวด้วยความโกรธ ทว่าเวลานี้กลับไร้เงาของนาตยาอยู่ในบริเวณนั้นเสียแล้ว!เมื่อสัญญาณไฟกล้องพร้อม ชีโน่ไม่รอช้าก้าวสืบเท้าเข้าไปสวมกอดพชรมนจากทางด้านหลัง บทพูดเอ่ยขึ้นไม่กี่ประโยคก็ถึงคิวที่ต้องจูบ ซึ่งตามหลักแล้วต้องใช้มุมกล้องบัง ทว่าชีโน

“อย่านะ... อย่าทำอะไรฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะนะ... ฉันไหว้ละ... อยากได้ทรัพย์สินเงินทองอะไรเอาไปให้หมดเลย แต่อย่าทำอะไรฉันเลยนะ...” นาตยายกมือไหว้ปลก ๆ สะอึกสะอื้น เนื่องจากข้อเท้าแพลงจากการถูกถีบจนล้มเมื่อครู่ ทำให้หมดเรี่ยวแรงจะลุกขึ้นยืนหยัด“ปล่อยก็โง่สิวะ สวย ๆ ผิวขาว ๆ แบบนี้แม่งโคตรได้อารมณ์เลยว่ะ!”นาตยากระเถิบกายหนีพลางยกเรียวขาขึ้นถีบปัดป้องตัวเองไปมา ทว่าการกระทำนั้นกลับยิ่งเปิดทางให้พวกมันได้ยลโฉมเรียวขาขาวผ่องและสิ่งสงวนภายในร่มผ้าอย่างเต็มสายตา ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงอีกต่อไป พวกมันกรูเขารุมล้อมรวบจับเรียวขาขาวแล้วลากหล่อนกลับเข้าไปในห้องนอนตามเดิม แขนขาเรียวถูกจับขึงพืดเข้ากับมุมเตียง ยิ่งหล่อนดิ้นรนเท่าไหร่ พันธนาการก็ยิ่งรัดแน่นจนผิวเนื้อขึ้นรอยแดงพวกมันช่วยกันลงมือฉีกกระชากเสื้อผ้าตัวสั้นรัดรูปของนาตยาออกอย่างรวดเร็วป่าเถื่อนจนเนื้อผ้าขาดวิ่น แล้วเหวี่ยงทิ้งไปกองกับพื้นจนเวลานี้ผู้จัดการสาวเหลือเพียงเรือนร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อน หล่อนได้แต่นั่งคุดคู้กอดอกปิดบังทรวงอกตามมีตามเกิด ขณะที่ชายฉกรรจ์ทั้งสี่คนพร้อมใจกันงัดเอาแท่งเอ็นปูดโปนร้อนผ่าวออกมาจ่อประชิดอยู่ตรงหน้าหวานหยาดเ

ปัง! ปัง! ปัง!“มีใครอยู่ข้างนอกไหม! เปิดประตูให้ฉันหน่อย!”นางเอกสาวทั้งออกแรงทุบกำปั้นลงบนบานประตูหนาและตะโกนลั่นห้องพักด้วยหัวใจที่เต้นระทึกรัวด้วยความกลัว ทว่ากลับไม่มีเสียงตอบรับหรือมีใครโผล่มาเปิดประตูให้หล่อนเลยแม้แต่คนเดียว ทันใดนั้นเอง... เสียงกลอนประตูด้านนอกก็ถูกปลดออก ภาพที่พชรมนเห็นตรงหน้าทำเอาหล่อนต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อผู้ที่ก้าวเข้ามาคือชายร่างสูงใหญ่ แววตาแฝงความนัยไม่น่าไว้วางใจ เขาสาวเท้าตรงเข้ามาหาหล่อนอย่างคุกคาม ก่อนจะใช้เรือนกายหนากำยำยืนขวางประตูเอาไว้มิดชิด“ปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้นะ!” หล่อนตวาดสั่งด้วยสีหน้าโกรธจัด ทว่านัยน์ตากลับสั่นระริก“ผมยังปล่อยคุณไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นหรอกครับ... คุณนางเอกคนสวย” พงศกร เอ่ยเสียงนุ่ม แววตาเจ้าเล่ห์ที่ฉาบประกายหื่นกระหายจับจ้องมองตรงมายังทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามแรงหายใจของหล่อนอย่างเปิดเผย“หมายความว่ายังไง... แล้วพี่นากับชีโน่ล่ะ คนที่มากับฉันตอนนี้อยู่ที่ไหนกันหมด!” พชรมนเอ่ยถามเสียงเรียบ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นทราม ทั้งที่เวลานี้รอยร้าวแห่งความหวาดวิตกเริ่มกัดกินก้อนเนื้อในอกซ้ายจนเย็นเยือก“พวกเขาก

เหตุการณ์บริเวณชั้นล่างของตัวบ้านบัดนี้เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความพ่ายแพ้ ชญานนท์ตัดสินใจไม่ขอความช่วยเหลือจากตำรวจ เขาได้นำและกลุ่มลูกน้องมือสังหารฝีมือฉกาจจัดการกวาดล้างพวกลูกน้องของพงศกรจนราบคาบ สภาพของพวกมันแต่ละคนสะบักสะบอมดูไม่จืด เพราะจำนวนคนของมาเฟียหนุ่มที่มีมากกว่าและชั้นเชิงที่เหนือกว่าอย่างเทียบไม่ติด ฝ่ายตรงข้ามซมซานรับทัณฑ์ทรมานจากทั้งหมัด เท้า เข่า ศอก บางคนหัวแตกยับเยินจนก้อนเลือดสีคล้ำไหลทะลักอาบเต็มใบหน้าและศีรษะ บางคนสำลักเลือดกบปาก บวมปูดจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม พวกมันทั้งหมดถูกจับมัดมือมัดเท้าไพล่หลังรวมกันไว้เป็นกระจุกแน่น เพื่อรอคอยคำพิพากษาจากปากของชญานนท์ว่าจะให้อยู่หรือตายมาเฟียหนุ่มคิดจะบุกรังลับของพงศกรมาหลายครา และในวันนี้โอกาสก็มาถึงเสียที เขาเคยตั้งปณิธานไว้ว่าหากพวกมันไม่ล้ำเส้นมาสร้างความวุ่นวายที่กาสิโน เขาก็พร้อมจะต่างคนต่างอยู่ ทว่าคราวนี้มันหลอกลวงผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจมาย่ำยี และแน่นอนว่าคนอย่างชญานนท์ไม่มีวันส่งพวกมันให้กระบวนการยุติธรรมบ้าบอคอแตกเสวยสุขในคุกแน่ โทษทัณฑ์เดียวที่สาสมกับหยาดน้ำตาของพชรมน... มีเพียงความตายเท่านั้น!อีกด้านหนึ่ง ที

“เผาบ้านหลังนี้ซะอย่าให้เหลือซาก... แล้วเก็บกวาดลูกน้องของมันให้หมด อย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!”บนรถยนต์คันหรูที่บึ่งทะยานออกจากรังลับ ลูเซียนทำหน้าที่เป็นคนขับรถ ชญานนท์โอบกอดร่างบางที่เริ่มรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาหลั่งน้ำตาเงียบ ๆ เอาไว้แน่น มาเฟียหนุ่มคอยลูบแผ่นหลังเนียนและเส้นผมนุ่มสลวยอย่างทนุถนอม สายตาจับจ้องใบหน้าหวานที่เปื้อนคราบน้ำตาด้วยความรักและเป็นห่วงสุดหัวใจ เขาจูบซับเบา ๆ ที่หน้าผากมนเพื่อปลอบขวัญ หวังบรรเทาความหวาดกลัวที่ยังคงฝังลึก“แพทไม่ต้องกลัวแล้วนะ... พี่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่มีใครทำร้ายแพทได้อีกแล้ว”พชรมนสะอื้นไห้โฮออกมาซบอกแกร่งอีกหน หล่อนปวดร้าวไปทั้งใจ คำพูดสุดท้ายของพงศกรมันดังก้องอยู่ในสมองราวกับปีศาจตามหลอกหลอน ‘พี่พิมพ์เคยเป็นของพงศกร... แล้วน้องคิมคือลูกของพงศกรจริง ๆ งั้นหรือ?’ ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินจิตใจ หากชญานนท์รู้ความจริงข้อนี้เข้า... วันหนึ่งเขาจะฆ่าพี่สาวของหล่อนเหมือนอย่างที่ฆ่าพงศกรอย่างโหดเหี้ยมเมื่อครู่ไหม แล้วน้องคิมล่ะ จะเป็นอย่างไรต่อไป...ในเวลาเดียวกัน พวกลูกน้องได้นำตัวนาตยาและชีโน่กลับมายังคฤหาสน์หรูของชญานนท์ และรีบตามตัวแพทย์ประจำตระกูลท