ณ มหานครปารีส ประเทศฝรั่งเศส“หิมะตกหนักขนาดนี้ ออกมาเดินข้างนอกทำไมกัน เพิ่งจะหายไข้แท้ ๆ” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยชิดริมใบหูบาง พร้อมกับที่ฝ่ามือหนาอันร้อนจัดลูบไล้ต้นแขนของหล่อนผ่านเนื้อผ้าเพื่อมอบความอบอุ่นนางเอกสาวหมุนกายกลับมาเผชิญหน้ากับสามีหนุ่ม ใบหน้าหวานงอง้ำพลางย่นจมูกใส่อย่างแง่งอน“ก็แพทเบื่อนี่คะ วัน ๆ เอาแต่นอนอุดอู้อยู่ในห้องจนรากจะงอกอยู่แล้ว” ชญานนท์คลี่ยิ้มเอ็นดู นิ้วเรียวเชยคางมนขึ้นมาสบตา“แล้วแพท... อยากกลับเมืองไทยหรือยังล่ะ?”“ก็อยากค่ะ แต่ว่าแพทกลัว...” นัยน์ตาคู่สวยหม่นแสงลงฉับพลัน หล่อนหลบตาเขาคล้ายมีความกังวลใจบางอย่างเกาะกินอยู่ลึก ๆ“กลัวอะไรเหรอ” มาเฟียหนุ่มถามเสียงนุ่ม กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นจนเรือนกายของทั้งคู่แทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน“พี่เบส... ไม่โกรธพี่พิมพ์แล้วเหรอคะ เรื่อง... เรื่องที่ไอ้พงศกรมันพูดก่อนตาย” นางเอกสาวเค้นเสียงอ้อมแอ้ม ตอบด้วยความกังวลใจเกี่ยวกับรอยร้าวในครอบครัวของพี่สาว ชญานนท์ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ทว่าแววตาของเขากลับราบเรียบไร้ความคลางแคลงใจ“ต่อให้เรื่องที่มันพูดจะเป็นเรื่องจริง แต่มันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว พี่คงกลับไปแก้ไขอดีตไม่ไ
اقرأ المزيد