All Chapters of ADDICTED เสพติดรักมาเฟียเถื่อน Nc25+ SM: Chapter 181 - Chapter 190

ฉันขยับตัวตื่นขึ้นมาเมื่อรับรู้ได้ถึงแสงสว่างที่ส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้องนอน ความรู้สึกแรกที่แล่นปราดเข้ามาคือความปวดร้าวไปทั่วทั้งช่วงล่างและแผ่นหลัง ร่องรอยจากกิจกรรมรักเมื่อคืนที่ฉันโดนพี่คีธทำรุนแรงยัดของเล่นเข้าคู่กับของจริงจนฉันหมดสติคาอกยังคงทิ้งความจุกเสียดและซ่านสยิวเอาไว้ทุกครั้งที่ฉันขยับตัว ฉันควานมือไปข้างตัว แต่มันกลับว่างเปล่า ผ้าปูที่นอนฝั่งของพี่คีธเย็นชืด บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงลุกออกไปนานแล้ว ฉันคลี่ยิ้มออกมาบางๆ เอื้อมมือไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีดำตัวโคร่งของเขาที่ตกอยู่ข้างเตียงขึ้นมาสวมทับร่างเปลือยล่อนจ้อนของตัวเอง ฉันติดกระดุมแค่สามเม็ด ปล่อยให้คอเสื้อแหวกกว้างจนเห็นเนินอก แล้วค่อยๆ เดินก้าวขาแบบถ่างๆ ออกจากห้องนอนเพื่อตามหาตัวต้นเหตุที่ทำให้ฉันเดินไม่ปกติแบบนี้ เสียงทุ้มต่ำและจริงจังของพี่คีธแว่วออกมาจากห้องทำงานที่เปิดประตูแง้มเอาไว้ ฉันชะงักฝีเท้า แอบชะโงกหน้าเข้าไปดูผัวรัก สามีของฉันใส่ชุดกางเกงสแล็กสีเข้มกับเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมบน เขานั่งหน้าเคร่งเครียดอยู่ที่เก้าอี้ตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงาน พี่คีธกำลังเปิดลำโพงคุยสายกับพี่เวคิน เพื่อนสนิทของเขาเรื่องธุรกิจอยู่

ฉันขยับสะโพกเบาๆ สัมผัสได้ถึงลำเอ็นที่ขยายตัวคับแน่นอยู่ข้างในร่างกายของตัวเอง ทั้งที่เราเพิ่งปลดปล่อยกันไปเมื่อครู่แท้ๆ ความร้อนผ่าวและจังหวะเต้นตุบๆ ของคนที่แช่คาอยู่ มันบอกให้ฉันรู้เลยว่าสามีมาเฟียของฉันพร้อมรบในยกต่อไปแล้ว "หืม ผัวขา" ฉันลากเสียงหวาน เย้าแหย่พี่คีธที่กำลังคร่อมทับอยู่บนร่างของฉัน ฉันยกสองแขนขึ้นคล้องคอแกร่ง ดึงใบหน้าหล่อเหลาของเขาลงมาใกล้ๆ "ทั้งแข็งทั้งแรงแบบนี้ สมกับเป็นผัวของรินเลยนะคะ ดูสิ รินสะกิดนิดเดียว พี่คีธก็หื่นได้ตลอดเลย รินรักจัง จุ๊บ" ฉันยกศีรษะขึ้นไปกดจูบที่ปลายคางสากของเขาอย่างเอาใจ แล้วส่งยิ้มซุกซนไปให้เขาทั้งที่ปากตัวเองบวมเจ่อไปหมดแล้ว ฉันได้ยินพี่คีธหัวเราะในลำคอ "มึงก็รู้ว่ากูแพ้ทางมึงอีดาริน ยิ่งมึงร่าน กูก็ยิ่งหื่น" เขาคำรามเสียงต่ำ ก่อนจะค่อยๆ ถอนตัวออกมาช้าๆ ฉันครางฮือในคอด้วยความเสียดายความคับแน่นเมื่อกี้ แต่พี่คีธก็ไม่ได้ปล่อยให้ฉันต้องค้างเติ่งนาน เขาสอดแขนช้อนใต้ข้อพับเข่าและแผ่นหลังของฉัน อุ้มร่างของฉันที่สวมอยู่แค่เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งเปิดอ้าซ่าขึ้นมาในท่าอุ้มแตง เขาพาฉันทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงาน แล้วจับตัว

ณ The Sky Penthouse ห้องนั่งเล่นในตอนบ่าย ภาคย์ นั่งหลังตรงอยู่หน้าโต๊ะกระจกตัวยาว บนโต๊ะมีสมุดโน้ตและปากกาวางอยู่ เขาพยายามปั้นหน้าขรึมและดึงสติกลับมาสวมบทบาทอดีตมือขวามาเฟียอีกครั้ง หลังจากที่เมื่อคืน(และเมื่อเช้า) เผลอใจอ่อนโยนกับสาวสวยในความดูแลไปหลายยก "คุณเจส มานั่งนี่สิครับ เรามีเรื่องต้องคุยกัน" ภาคย์เอ่ยเสียงเรียบ เมื่อเห็นคนตัวแสบเดินนวยนาดออกมาจากห้องนอน เจสสิก้า เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ กลิ่นสบู่อ่อนๆ หอมฟุ้งไปทั้งตัว แต่สิ่งที่ทำให้ภาคย์แทบจะกลืนน้ำลายลงคอก็คือ เธอไม่ได้ใส่ชุดคลุมอาบน้ำแบบมิดชิดเหมือนทุกที แต่กลับหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเก่งของเขามาใส่ทับร่างเปลือยเปล่า "มีอะไรเหรอค้า ผู้คุมของเจส" เจสสิก้ายิ้มหวานหยาดเยิ้ม เธอไม่ได้เดินไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างที่เขาตั้งใจ แต่กลับเดินอ้อมมาด้านหลัง สอดแขนเรียวโอบกอดลำคอหนาจากด้านหลัง แล้วทิ้งน้ำหนักหน้าอกนุ่มนิ่มเบียดชิดกับแผ่นหลังกว้างของผู้คุมของเธอ "อะ แฮ่ม" ภาคย์กระแอมไอไล่ความประหม่า พยายามไม่สนใจความนุ่มนิ่มที่กำลังถูไถอยู่ข้างหลัง "ตอนนี้สถานะทางกฎหมายของคุณคือพยานปากเอก และศาลสั่งให้ผมเป็นผู้คุมป

เจสสิก้า นอนหอบอยู่บนโต๊ะกระจก ดวงตาคู่สวยที่เคยหยิ่งผยอง ตอนนี้กลับหวานฉ่ำและปรือปรอย เธอมองตามฝ่ามือหนาที่มีรอยแผลเป็นจางๆ จากการทำงานเป็นบอดี้การ์ด ฝ่ามือที่เคยคอยปกป้องเธออยู่ห่างๆ เสมอ เธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วกอดรัดรอบเอวของภาคย์ พลางซบหน้าลงกับหน้าท้องแกร่งที่มีซิกซ์แพ็กเรียงตัวสวยงาม "หืม ชอบจัง" ภาคย์ชะงักมือที่กำลังเช็ดคราบน้ำรัก ก้มมองคนตัวเล็กในอ้อมแขน "ชอบอะไรครับคุณเจส หรือว่าโต๊ะมันเย็นไป เดี๋ยวผมพาไปล้างตัวนะ" "เปล่าค่ะ" เจสสิก้าส่ายหน้าเบาๆ ถูไถแก้มกับหน้าท้องของเขา "ชอบ ภาคย์ของเจส" เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับชายตรงหน้า ดวงตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาและความรู้สึกผิดที่ตีรวนขึ้นมาในอก ทำไมตอนนั้นถึงหูหนวกตาบอดไม่เคยมองภาคย์คนนี้สักครั้งนะ "สมัยนั้น ขอโทษนะ ที่เจสไม่เคยมองคุณดีๆ สักครั้งเลย" ภาคย์นิ่งงันไป หัวใจของอดีตมือขวามาเฟียกระตุกวูบ "เจสเคยมองแต่คีธ มัวแต่วิ่งตามหาอำนาจ วิ่งตามสิ่งที่ไม่เคยเป็นของเจส จนเจสมองข้ามคนใกล้ตัว คนที่คอยปกป้องเจส เอาชีวิตเข้าแลกเพื่อเจสมาตลอด" น้ำใสๆ หยดลงบนหลังมือของภาคย์ เจสสิก้าสะอื้นเบาๆ จับมือหนาของเขาขึ้นม

ฉันขยับตัวรับลมทะเลที่พัดมาปะทะผิวขณะเอนหลังอยู่บนเตียงผ้าใบตัวหรูริมสระว่ายน้ำของเรือสำราญคาสิโน วันนี้ฉันหยิบบิกินี่สีแดงสดตัวจิ๋วมาใส่ คลุมทับด้วยเสื้อตาข่ายบางๆ ให้พอมีลูกเล่น ข้างๆ ฉันคือยัยเจสสิก้าใส่ชุดทูพีซสีดำที่ขับผิวขาวของชีให้ดูเด่นขึ้นไปอีก เราสองคนหันมามองหน้ากัน ก่อนจะยื่นแก้วมาการิต้าในมือไปชนกันเบาๆ"เชี่ยเอ๊ย ใครจะไปคิดวะ ว่ากูกับมึงจะมานั่งนอนอาบแดด จิบเหล้าด้วยกันแบบนี้" ฉันเปิดบทสนทนาขึ้นมาก่อนยัยเจสสิก้าส่ายหน้า ยิ้มมุมปากนิดๆ แล้วดูดค็อกเทลเข้าปาก "นั่นดิ เมื่อก่อนกูเกลียดขี้หน้ามึงจนอยากจะจิกหัวกดน้ำ ยิ่งตอนรู้ว่ามึงเป็นคนแปลเอกสารภาษารัสเซียบ้าบอนั่น จนพ่อกูโดนจับยึดทรัพย์หมดตัวนะ กูแทบอยากจะบีบคอมึงให้ตายคาที่"ฉันขำพรืดออกมาทันที "ฮ่าๆๆๆ กูก็หมั่นไส้มึงจนอยากจะเอารองเท้าส้นเข็มเจาะกะโหลกมึงเหมือนกันนั่นแหละยัยคุณหนู" ฉันพูดไปขยับแว่นกันแดดแบรนด์เนมบนหน้าไปพลาง "แต่ก็นะ ตอนนี้เราดันกลายเป็นเพื่อนรักที่ศีลเสมอกันไปแล้วนี่นา ดูมึงดิ มึงเองก็ดูจะแฮปปี้กับกรงทองของพี่ภาคย์มันจะตาย หนีกันไม่พ้นหรอกยะ""เออ ยอมรับก็ได้" เจสสิก้ายิ้มออกมา ชีดูมีความสุขจริงๆ นั่นแหล