All Chapters of ADDICTED เสพติดรักมาเฟียเถื่อน Nc25+ SM: Chapter 191 - Chapter 200

นุ่มนิ่ม ก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีที่ต่างไปจากตอนเดินออกไปอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าจิ้มลิ้มที่เคยซีดเซียวด้วยความหวาดกลัว ตอนนี้กลับแดงก่ำลามไปถึงใบหูและลำคอ ดวงตากลมโตฉ่ำปรือ คนตัวเล็กในชุดเดรสสีขาวขยับตัวยุกยิกไปมา สองขาเรียวเบียดเสียดกันแน่นทุกย่างก้าว ภายในช่องท้องน้อยของเธอรู้สึกหวิวๆ วูบวาบอย่างน่าแปลก อาการ หนึบๆ หน่วงๆ ที่ใจกลางความสาวมันเต้นตุบๆ เรียกร้องการปลดปล่อย ภาพความป่าเถื่อนของคุณคีธและคุณดารินที่ระเบียง บวกกับฤทธิ์ไวน์แดงค่อนแก้วที่เจสสิก้ายัดเยียดให้ดื่ม มันตีรวนผสมปนเปกันจนเด็กสาววัยแรกรุ่นแทบจะยืนไม่อยู่ เวคิน เจ้าของคาสิโนหนุ่มหล่อที่กำลังนั่งพาดขาจิบวิสกี้อยู่บนโซฟาหนังตัวยาว ละสายตาจากแท็บเล็ตในมือขึ้นมามอง ลูกหนี้ขัดดอก ของตัวเอง คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทีแปลกๆ ของเธอ "ไปเดินเล่นซะนานเลยนะ เป็นอะไร ทำไมหน้าแดงแปร๊ดขนาดนั้นล่ะ หืม เมาเหรอนั่น" น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะหยอกเย้าเอ่ยถาม สายตาคมกริบกวาดมองร่างเล็กที่ยืนกระมิดกระเมี้ยนอยู่กลางห้อง "ปะ เปล่าค่ะ นิ่ม นิ่มเปล่าค่ะ" นุ่มนิ่มละล่ำละลักตอบ น้ำเสียงสั่นพร่า เธอพยายามจะยืนให้ตรง แต่ความรู้สึกเปีย

ตับ ตับ ตับ ตับ "อ๊ะ อ๊าาา คุณคิน นิ่ม นิ่มจะขาดใจ ฮือออ" มือเล็กๆ ทั้งสองข้างพยายามยันแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและเหงื่อที่โซมกายของเขาไว้ แต่มันกลับไร้เรี่ยวแรงสิ้นดี เมื่อเวคินรวบเอวคอดของเธอไว้แน่นด้วยมือหนาเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างก็เชยคางมนขึ้นมาเพื่อให้เธอสบตาเขาทั้งที่น้ำตานองหน้า "ขาดใจก็ดี จะได้ตายคาอกฉันนี่แหละนิ่ม ซี๊ดดด ทำไมข้างในตัวหนูมันร้อนแบบนี้วะ" แม่งรู้สึกดีชิบหาย เวคินคำรามรอดไรฟัน ความคับแน่นที่ตอดรัดตัวตนของเขาอยู่ทุกจังหวะที่สวนเข้าออกมันแทบจะทำให้เขาคลั่ง เขาเพิ่มความเร็วและแรงส่งจนนุ่มนิ่มหัวสั่นหัวคลอน คนตัวเล็กแทบจะหลุดลอยไปตามแรงตอกถ้าเขาไม่ล็อกสะโพกเธอไว้แน่นขนาดนี้ "คุณคิน อ๊ะ ทำช้าๆ ทำช้าๆ ไม่ได้หรอคะ นิ่มเจ็บ มัน มันจุกไปหมดแล้ว อูยยย" นุ่มนิ่มประท้วงเสียงสั่นพร่า ร่างกายของเธอเหมือนถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ ทุกครั้งที่เขากระแทกเน้นเข้าไปถึงจุดลึกสุด ท่อนเอ็นของเขามันชนเข้ากับปากมดลูกจนเธอรู้สึกจุกเสียด แต่น่าแปลกที่ความจุกนั้นกลับแฝงไปด้วยความเสียวซ่าน จนรู้สึกแอบฟินสุดๆ "ฉันบอกหนูแล้วไงว่าช้าไม่เป็น และหนูเองนั่นแหละที่ทำตัวน่ารังแกเอง ดูสิ

เวคินอุ้มนุ่มนิ่มเหวี่ยงลงบนเตียงอย่างไม่เบานัก แล้วตามลงมาทาบทับทันที ร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกดเบียดจนนุ่มนิ่มแทบจมหายไปกับที่นอนนุ่มเจ้าหนี้หนุ่มกระชากชายเสื้อนอนตัวบางขึ้นจนเห็นขาอ่อนขาวเนียน แววตาคมกริบฉายแววหื่นกระหายขึ้นมาอีกรอบ"รอบที่แล้วยังไม่เข็ดใช่ไหมนิ่ม ถึงได้กล้าลุกขึ้นมาแต่งตัวแบบนี้ยั่วฉันน่ะ หืมม" เวคินคำรามชิดริมฝีปาก มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือเล็กไว้เหนือหัว ส่วนอีกข้างเริ่มบีบคลึงเต้าอวบที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าซาตินลื่นมือ น่าขยี้ให้จมเขี้ยวชิบหายนุ่มนิ่มใจเต้นระรัวจนแทบจะกระดอนออกมาข้างนอก ความหวาดกลัวยังคงมีอยู่เต็มอก แต่คำสอนของดารินแว้บเข้ามาในหัว อย่าหนี ยอมให้ถูกที่ แล้วเขาจะแพ้ทางเด็กสาวสูดลมหายใจลึกๆ เกร็งร่างสู้กับแรงกดทับ แทนที่จะดิ้นหนีเหมือนตอนเย็น เธอกลับปล่อยมือที่ไม่ได้ถูกพันธนาการให้เลื่อนขึ้นไปโอบรอบลำคอแกร่งของเขา นิ้วเรียวเล็กสั่นระริกขณะลูบไล้ไรผมที่ท้ายทอยของเจ้าหนี้สุดหล่อของเธอ"อึก นิ่ม นิ่มเจ็บค่ะคุณคิน" เธอพึมพำเสียงพร่า ดวงตาฉ่ำวาวสบมองเขาอย่างเว้าวอน "แต่ถ้าเป็นคุณคิน นิ่มยอมค่ะ นิ่มยอมทุกอย่างเลย"เวคินชะงักไปทันที ลมหายใจที่เคยหนักห

"ไม่ต้องเขินหรอกนิ่ม เรื่องธรรมชาติ เห็นคนอื่นทำกันสดๆ เดือดๆ ขนาดนั้น ถ้าหนูไม่มีอารมณ์ร่วมสิแปลก" นุ่มนิ่มยกสองมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเอง "อายจังเลยค่ะ แต่มันก็ หวิวๆ จริงๆ นั่นแหละค่ะ" "ส่วนเรื่องอายไหมน่ะเหรอ" ฉันเอนหลังพิงขอบอ่าง จิบแชมเปญอย่างอารมณ์ดี "พี่จะอายทำไมล่ะ ผัวก็ผัวพี่ ทะเลนี่ก็ของพี่เวคิน ความตื่นเต้นมันอยู่ตรงที่กลัวคนมาเห็นนี่แหละนิ่ม ยิ่งเสี่ยง มันก็ยิ่งเสียวรู้ไหม" "พี่คีธเขาชอบแบบนั้นเหรอคะ" นุ่มนิ่มถามฉันตาโต "โอ๊ย ไอ้พี่คีธของมันน่ะ ตัวพ่อแห่งวงการซาดิสม์เลยแหละนิ่ม" เจสสิก้าที่นั่งฟังอยู่นานทนไม่ไหว นางขอร่วมวงแฉด้วยคน "หนูไม่รู้เหรอนิ่ม ว่ากว่ายัยรินมันจะชินน่ะ มันโดนไอ้คีธจับมัด จับปิดตา เอาปืนจ่อหัวขู่ตอนเอากันมาหมดแล้ว" "ปืนจ่อหัวเลยเหรอคะ" นุ่มนิ่มยกมือขึ้นทาบอกด้วยความตกใจ "ใช่ แต่ปืนไม่มีลูกนะ พี่คีธน่ะชอบความรุนแรง ดิบ เถื่อน ยิ่งพี่ยิ่งดิ้น พี่ครางดังๆ หรือด่ามันแรงๆ มันยิ่งชอบกระแทกใส่ไม่ยั้ง ล่าสุดมันเพิ่งยัดทั้งของเล่นทั้งของจริงเข้ามาในรูพี่พร้อมกันสองอัน มึงเอ๊ยยย หอยแทบแหก แต่ฟินจนน้ำแตกกระจุยกระจาย สลบคาอกมันไปเลยจ้า" นุ่มนิ่มฟังฉันพูดจบ

"ผมเห็นด้วยกับบอสครับ ผู้หญิงน่ะ ต่อให้ตอนแรกมาในฐานะอะไรก็ช่าง แต่ถ้าพวกเธอรู้จุดอ่อนของเราเมื่อไหร่ ผู้คุมอย่างเรานี่แหละครับ ที่จะกลายเป็นฝ่ายยอมแพ้ซะเอง" 'ไอ้ภาคย์คงพูดจากประสบการณ์ตรงที่เพิ่งโดนเจสสิก้าเปลี่ยนสถานะจากนักโทษมาเป็นเมียรักที่มันโงหัวไม่ขึ้นล่ะมั้ง' กูเห็นไอ้คินถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างคนยอมจำนน "เออ กูยอมรับก็ได้ ว่ากูหลงกลิ่นเด็กมันนิดหน่อย แม่งเอ๊ย นุ่มนิ่มสมชื่อชิบหาย เนื้อตัวหอมหวานไปหมด กูเอาเพลินจนเกือบเช้าเลยว่ะ" กูหัวเราะหึๆ ยกบุหรี่ขึ้นสูบอัดควันเข้าปอด "ก็แค่นั้น ยอมรับความจริงซะสิวะ ว่ามึงกำลังจะเข้าสมาคมคนกลัวเมียตามกูกับไอ้ภาคย์มาติดๆ" "ใครกลัว กูไม่ได้กลัวเว้ย กูคือเวคิน เจ้าพ่อคาสิโนโอเชียนส์ซินนะเว้ย" ไอ้คินรีบสวนควันออกหู "กูก็แค่เอ็นดูเด็กมันเฉยๆ ดอกเบี้ยตั้งหลายสิบล้าน กูต้องตักตวงให้คุ้มสิวะ" "เออ คุ้มๆ" กูแกล้งทำเป็นพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะทำทีเป็นหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเลื่อนหน้าจอช้าๆ "อ้อ พอดีเลย เมื่อเช้ามีนักธุรกิจจากดูไบติดต่อกูมา มันบอกกูว่าอยากได้เด็กสาวไปนอนด้วยสักคน มันให้ราคาไม่อั้นเลยนะเว้ย ในเมื่อมึงเห็นยั