All Chapters of ADDICTED เสพติดรักมาเฟียเถื่อน Nc25+ SM: Chapter 11 - Chapter 20

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!"อ๊า! อ๊า! พี่คีธ ตรงนั้น ซอยตรงนั้น อื้อ!"ฉันกรีดร้องเสียงหลงแทบขาดใจ เมื่อพี่คีธจับจุดที่ชอบข้างในตัวฉันได้พอดิบพอดี พี่เขาไม่ยอมปล่อยให้ฉันได้พักหายใจเลยสักวิเดียวกระแทกเน้นๆ ย้ำๆ เข้าที่จุดนั้นอย่างแม่นยำและหนักหน่วง ทุกจังหวะที่หัวบานหยักของเขาครูดผ่านผนังเนื้อนุ่ม มันส่งกระแสไฟฟ้าแล่นพล่านไปทั่วทั้งตัวจนฉันหัวสั่นหัวคลอน สมองฉันขาวโพลนไปหมด สติสัมปชัญญะหลุดลอย เหลือแค่สัญชาตญาณดิบเถื่อนที่ต้องการปลดปล่อยออกมาให้สุด"จะเสร็จ อื้อ มันมาแล้ว พี่คีธจ๋า มันจะออกแล้ว อร๊ายยย!"ฉันจิกผ้าปูที่นอนแน่นจนเล็บแทบฉีก ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ฉันรู้เลยว่าร่องเสียวของตัวเองกำลังบีบรัดแก่นกายเขาแน่นหนึบ เพราะเขาเองก็ขบกรามแน่นจนหน้าดำหน้าแดง"ปล่อยออกมา ดาริน ปล่อยมันออกมาให้หมด!"เขาคำรามเสียงต่ำข้างหูฉัน ล็อกเอวฉันไว้แน่นไม่ให้ขยับหนีไปไหน แล้วเร่งจังหวะกระแทกกระทั้นเฮือกสุดท้ายอัดเข้ามาอย่างรุนแรงที่สุด"อ๊ายยยย! ไม่ไหว มันเสียว เสียวเกินไป อร๊ายยยยย!"พรวด! ซู่....ฉันคุมตัวเองไม่ได้อีกต่อไป มันไม่ใช่แค่น้ำหล่อลื่นที่ไหลเยิ้ม แต่น้ำใสๆ จำนวนมากมันพุ่งกระฉูดออกมาจากตั

"ลุก..."พี่คีธสั่งเสียงพร่า ถอนริมฝีปากออกไปจนฉันแทบทรุด ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัวเขาก็ช้อนตัวฉันที่เปียกโชกขึ้นจากอ่างจากุซซี่ น้ำหยดติ๋งๆ ลงบนพื้น ฉันกอดคอเขาแน่น ปล่อยให้เขาอุ้มก้าวฉับๆ ตรงไปวางแหมะลงบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าสีดำขลับตรงหน้ากระจกบานใหญ่ตุบ"อ๊ะ อื้อ เย็น..."ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อแผ่นหลังเปลือยกับก้นปะทะเข้ากับความเย็นเฉียบของหินอ่อน แต่มันก็แค่แป๊บเดียว เพราะความร้อนรุ่มในตัวฉันมันตีตื้นขึ้นมาทันทีที่พี่คีธแทรกตัวเข้ามายืนอยู่ตรงกลางระหว่างขาฉันที่อ้ารอไว้อย่างรู้หน้าที่"ไหนดูซิ..." เขาแสยะยิ้มมุมปาก สายตาคมกริบจ้องลงไปที่น้องสาวของฉันแบบจะกินเลือดกินเนื้อ "ว่าข้างในมันหายอยากหรือยัง"นิ้วสากๆ ของเขากรีดกรายลงมาแตะ ร่องเสียว"อ๊ะ... อ๊าาา..."ฉันเชิดหน้าครางทันทีที่ปลายนิ้วเขาสัมผัสโดนจุดอ่อนไหว พี่คีธ เขากดนิ้วแหย่พรวดเดียวเข้ามาในรูฉันจนมิดแจ๊ะ...เสียงลามกดังขึ้นทันที ทั้งที่เพิ่งล้างตัวไปเมื่อกี้แท้ๆ แต่ข้างในฉันมันยังฉ่ำเยิ้มเหมือนเขื่อนแตก แค่เขาสะกิดนิ้วนิดเดียว น้ำเสียวใสๆ ก็ไหลทะลักออกมาเคลือบนิ้วพี่คีธจนชุ่ม"อ่า..." พี่คีธครางต่ำในคอ ตาเขาวาวโรจน์ โคตรดูถูก

ฉันลืมตาตื่นขึ้นในตอนสาย ร่างกายฉันมันหนักอึ้งและระบมไปหมดทุกสัดส่วน โดยเฉพาะตรงนั้น... มันทั้งหน่วง ทั้งแสบซ่านนิดๆ เป็นหลักฐานชั้นดีว่าเซ็กส์มาราธอนเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน ฉันกวาดสายตามองไปรอบห้อง พี่คีธไม่อยู่บนเตียงแล้ว แต่เสียงน้ำไหลจากในห้องน้ำบอกให้รู้ว่าเขากำลังอาบน้ำอยู่"ตื่นแล้วเหรอครับ คุณผู้หญิง"เสียงทุ้มสุภาพดังขึ้นที่หน้าประตู ฉันสะดุ้งนิดนึง รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอกเปลือย บอดี้การ์ดคนสนิทของเขายืนก้มหน้าอยู่อย่างนอบน้อม ด้านหลังมีแม่บ้านสองคนเดินตามเข้ามา พร้อมกับราวแขวนเสื้อผ้าเคลื่อนที่และกล่องรองเท้าแบรนด์เนมตั้งสูงเป็นภูเขา"บอสสั่งให้เตรียมเสื้อผ้ามาให้ครับ เชิญเลือกตามสบายครับ หรือถ้าไม่ถูกใจ เดี๋ยวผมจะให้คนไปเหมาคอลเลกชันใหม่มาให้เดี๋ยวนี้"ฉันมองกองเสื้อผ้าตรงหน้าแล้วถึงกับตาโต นี่มันไม่ใช่แค่ชุดใส่เล่น แต่มันคือรันเวย์ส่วนตัวชัดๆ เดรสจาก Versace, สูทคัตติ้งเนี้ยบจาก Saint Laurent, รองเท้าส้นเข็มพื้นแดง Louboutin ทุกชิ้นล้วนเป็นไซส์ฉันเป๊ะๆ"เขา... รู้ไซส์รินได้ยังไง?" ฉันหลุดปากถามออกไป"บอสคะเนด้วยสายตาครับ" แม่บ้านคนหนึ่งตอบยิ้มๆ "บอสสายตาแม่นยำเสมอค่ะ...

( คีธ )เพล้ง!กูเขวี้ยงมือถือเครื่องใหม่ล่าสุดอัดกำแพงห้องทำงานจนมันแตกกระจายคาตา เศษกระจกกระเด็นเต็มพื้น แต่ความพังพินาศของมันยังไม่ได้ครึ่งของอารมณ์กูตอนนี้เลย'หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...'ไอ้เสียงโอเปอเรเตอร์เวรนั่นมันดังก้องอยู่ในหัวกู"แม่งเอ๊ย! หนีเก่งนักนะมึง!"กูสบถลั่นห้อง สองมือยันโต๊ะทำงานแน่น กัดกรามจนปวดไปหมด กูโกรธ โกรธยัยตัวแสบที่กล้าทำตัวหนีหายเข้ากลีบเมฆ แต่ที่โกรธกว่าคือโกรธตัวเอง เมื่อคืนกูมัวแต่หลงระเริงกับร่างกายหล่อน เอากันจนลืมเดือนลืมตะวัน ลืมแม้กระทั่งถามคำถามที่เบสิคที่สุด... บ้านมึงอยู่ไหนวะดารินกูตวัดสายตาไปมองลูกน้องนับสิบคนที่ยืนเรียงแถวหน้าซีดอยู่กลางห้อง"พวกมึงยืนบื้ออะไรกันอยู่วะ!" กูตวาดลั่น "กูถามว่าเมียกูไปไหน! ไปสืบมาหรือยัง!""นะ... นายครับ..." หัวหน้าการ์ดก้าวออกมารายงาน เสียงมันสั่น เหงื่อแตกเต็มหน้า "เรากำลังเช็กกล้องจราจรครับ แต่... แต่เราไม่มีข้อมูลตั้งต้นเลย บอสไม่เคยให้ที่อยู่คุณผู้หญิงไว้..."กูเลิกคิ้ว "ไม่มี" กูถามกลับเสียงเย็นจัด "พวกมึงทำงานกินเงินเดือนกู หรือกินหญ้าฮะ! แค่ผู้หญิงคนเดียวหาไม่เจอ""ตะ... แต่กรุ

"ฮึก ไอ้บ้า ไอ้คนโกหก..."ฉันสะอื้นฮัก กอดหมอนอิงใบโตไว้แน่น ใบหน้าฉันตอนนี้คงดูไม่จืดแน่ๆ น้ำตาเปื้อนเต็มแก้ม ตาบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักมาเป็นชั่วโมง กลิ่นไวน์แดงราคาแพงคละคลุ้งไปทั่วร่างเพราะฉันเล่นกระดกไปตั้งสองขวด!"ไหนบอกว่ารัก... ไหนบอกว่ากูเป็นเมียไง แล้วทำไม ทำไมมึงไปกอดอีชะนีนั่น!"ภาพบาดตาที่หน้าห้องน้ำยังคงฉายวนเวียนอยู่ในหัวฉันเหมือนหนังม้วนเดิม อ้อมกอดที่เขาเคยมอบให้ฉัน วันนี้เขาไปแบ่งปันมันให้คนอื่นหน้าตาเฉย"ฮือออ... ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ไอ้มาเฟียตอแหล!" ฉันคว้าขวดไวน์ขึ้นมากระดกเข้าปากอึกใหญ่ รสขมฝาดของมันบาดคอสุดๆ แต่แม่งไม่เท่าความเจ็บที่บาดใจฉันตอนนี้เลย"กูอุตส่าห์เปิดใจ อุตส่าห์คิดจริงจัง สุดท้ายก็แค่นางบำเรอจริงๆ ใช่มั้ย... แค่ของเล่นฆ่าเวลา..."ฉันฟูมฟายด้วยความน้อยใจปนเมา สติเริ่มเลือนลาง ควานหาโทรศัพท์ที่ปิดเครื่องทิ้งไว้ขึ้นมาดูหน้าจอที่ดำสนิท แล้วก็ปามันทิ้งไปอีกทาง"ไม่ต้องโทรมานะ กูไม่อยากคุย! กูจะนอน กูจะนอนให้ลืมมึงไปเลย!""ไอ้คนเฮงซวย ฮือออ"รถสปอร์ตของกูเบรกเอี๊ยดจอดเทียบหน้าประตูกระจกอัตโนมัติของ The Sky Penthouse กูรีบก้าวลงจากรถ ถอดเสื้อสูทพาดบ่า ปลด