All Chapters of ADDICTED เสพติดรักมาเฟียเถื่อน Nc25+ SM: Chapter 21 - Chapter 30

เอากันรอบแรกเพิ่งจบไปหมาดๆ แต่เชื่อเถอะว่าข้างในตัวฉันมันยังปั่นป่วนสุด ฉันขยับตัวเปลือยเปล่าขึ้นไปเกาะก่ายบนตัวพี่คีธอย่างเอาแต่ใจ วาดแขนโอบรอบลำคอหนา แล้วโน้มหน้าหล่อๆ ที่ยังชื้นเหงื่อของเขาลงมาบดจูบอีกรอบ "อืมมม..." ฉันส่งเสียงครางในคอ ตวัดลิ้นหยอกล้อกับลิ้นร้อนๆ ของเขา ปล่อยให้มือตัวเองซุกซนลูบไล้ไปตามต้นแขนกำยำ ลากผ่านรอยสักดุดันลงมาถึงแผงอกกว้าง ฉันใช้นิ้วสะกิดหัวนมสีเข้มของเขาเล่น ก่อนจะบี้มันเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว "อึก ซนนักนะดาริน" เสียงทุ้มคำรามในลำคอ เขาไม่ยอมโดนแกล้งอยู่ฝ่ายเดียว มือหนาฟ้อนเฟ้นหน้าอกฉันที่เบียดชิดเขาอยู่ บีบขยำเต็มไม้เต็มมือจนฉันรู้สึกเสียวแปลบ ปลายยอดอกชูชันสู้มือเขาทันที เรานัวเนียกอดก่ายกันไม่หยุด ผิวเนื้อเสียดสีกันจนความร้อนเริ่มปะทุขึ้นมาอีกระลอก ฉันผละริมฝีปากออกมานิดเดียว ปล่อยให้จมูกคลอเคลียอยู่ข้างแก้มเขา "พี่คีธ ถามจริง รู้คอนโดรินได้ไงเนี่ย ใครเป็นคนบอก" ฉันหรี่ตาจับผิดเขา "อย่าบอกนะว่าจ้างนักสืบ หรือแฮ็กข้อมูล" เขายิ้มมุมปาก มือยังบีบคลึงเต้าฉันไม่หยุด "ไม่ต้องทำอะไรยุ่งยากขนาดนั้นหรอก เพื่อนรักมึงไง... ยัยแคนดี้" "แคนดี้" ฉั

ฉันตื่นมาในตอนสาย ร่างกายของมันระบมไปหมด โดยเฉพาะสะโพกกับช่วงล่าง มันหน่วงๆ และแสบซ่านนิดๆ เป็นหลักฐานชั้นดีว่าสมรภูมิรักเมื่อคืนมันไม่ใช่เรื่องฝัน ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆห้อง มันว่างเปล่า... แต่กลิ่นหอมของกาแฟและเสียงกุกกักจากโซนครัวทำให้ฉันยิ้มออกมาบางๆพี่คีธยังอยู่... ยังไม่กลับไปไหนฉันคว้าเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่ที่กองอยู่บนพื้นมาสวมคลุมร่างเปลือยเปล่า ชายเสื้อยาวปิดลงมาถึงแค่ต้นขา ฉันยีผมที่ยุ่งเหยิงให้พอเข้าทรง แล้วเดินโซเซไปหาต้นเสียงออด... ออด... ออด...เสียงออดหน้าห้องดังรัวไม่ยั้ง ทำลายบรรยากาศเงียบสงบจนหมดสิ้น ฉันเห็นพี่คีธที่กำลังยืนจิบกาแฟอยู่หน้าบาร์ขมวดคิ้ว เขาละแก้วกาแฟลง วางมันลงบนโต๊ะเสียงดังปัง"ใครวะ มึงนัดใครมา?""เปล่านะ เพื่อนรินมั้ง... หรือไม่ก็นิติฯ..."ฉันเดินไปที่ประตูหน้าห้อง พี่คีธเดินตามหลังมาติดๆ ร่างกายกำยำของเขาที่เปลือยท่อนบนมันกดดันจนฉันแทบลืมหายใจแกร๊ก!ทันทีที่ฉันเปิดประตูออกไป ไอ้ผู้ชายคนเก่ามันยืนทำหน้าเครียดถือช่อดอกไม้โง่ๆ อยู่หน้าห้องก็ทำให้ฉันชะงัก"ดาริน...""ท็อป?" ฉันเรียกชื่อมันด้วยความตกใจและรำคาญ "มาทำไม ใครให้ขึ้นมา?"แฟนเก่าเฮงซวยที่เ

"ผัวจ๋าาา อื้อออ รินเสียวสุดๆ อ๊ายยย"ฉันครางกระเส่าชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอเขาจนฉันรู้สึกได้ถึงความสั่นเทาที่แผ่ออกมา ฉันแอ่นอกบดเบียดตัวเองเข้าหาแผงอกกว้างของเขา ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฉันกลัวเหลือเกินว่าถ้าฉันเผลอปล่อย เขาจะหยุดทำ หรือเขาจะหนีหายไปจากเตียงนี้ 'โอ๊ย... สุดยอดเหลือเกิน... พี่คีธ... ทำไมมันดีแบบนี้'ฉันปรือตามองหน้าเขา สายตาฉันมันพร่ามัวไปด้วยราคะที่ปิดไม่มิด "ควยพี่แม่ง เด็ดชิบหาย""ดาริน..." พี่คีธครางฮึ่ม สันกรามเขาปูนโปนจนดูน่ากลัวเหมือนเขาจะทนไม่ไหว"เอาอีก เอาแรงๆ เลยพี่ขา ช้าๆ แบบนั้น... ซี๊ดดด... ฟินเหลือเกิน..." ฉันเร่งเร้าเขาด้วยคำพูดดิบๆ ที่ฉันรู้ว่าเขาชอบพี่คีธกัดฟัน เขาสวนสะโพกบดคลึงส่วนหัวบานหยักไปกับผนังเนื้อนุ่มของฉัน ข้างในตัวฉันมันตอดรัดเขาทุกวินาที ทั้งร้อน ทั้งบีบ ทั้งเคล้น แรงตอดตุบๆ ที่มาจากข้างในมันทำเอาหน้าเขามืดลงถนัดตา'เชี่ยเอ๊ย แทบจะแตกคารู...'"ทำไมหีเมียมันดีแบบนี้วะ..." เขาคำรามเสียงต่ำในลำคอ เหงื่อเม็ดโตไหลย้อยลงมาตามขมับ 'กูแทบจะเสียสติอยู่แล้ว เมียกู ทั้งร่านทั้งเก่งแบบนี้ใครจะไปทนไหว'"ชอบม

เสียงบีทหนักๆ ของเพลง EDM ดังกระแทกหูจนพื้นสั่นสะเทือนไปทั่ว คลับหรูใจกลางเมืองที่เป็นอาณาจักรของพี่คีธ แสงไฟเลเซอร์สาดส่องวิบวับไปทั่วเรือนร่างของพวกนักเที่ยวยามราตรีที่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกกันอย่างเมามันอยู่ชั้นล่าง ฉันนั่งไขว่ห้างอยู่โซน VVIP ชั้นลอย ซึ่งเป็นจุดที่ดีที่สุดและแพงที่สุดของร้าน มือถือแก้วแชมเปญราคาแพงลิ่วจิบอย่างสบายใจ ผิดกับยัยแคนดี้ที่นั่งอยู่ข้างๆ "อีริน! มึงแน่ใจนะว่ากูจะปลอดภัย" ยัยแคนดี้ตะโกนแข่งกับเสียงเพลง มือข้างหนึ่งถือแก้ว แต่อีกข้างสั่นนิดๆ สายตาหวาดระแวงมองล่อกแล่กไปรอบๆ "กูยังหลอนไม่หายเลยนะมึง วันนั้นผัวมึงเอาปืนจ่อหัวกูจริงๆ นะเว้ย! ปืนของจริง! เย็นเฉียบเลยอีเหี้ย!" ฉันมองท่าทางขนลุกซู่ของเพื่อนแล้วก็หลุดหัวเราะออกมา ยัยนี่คงนึกถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันก่อน ที่พี่คีธบุกไปคาดคั้นที่อยู่ของฉันจากมัน ถึงปากมันจะแจ๋วแค่ไหน แต่เจอมาเฟียเอาปืนยัดปาก ก็แทบจะฉี่ราดคายพิกัดฉันไปหมดเปลือก "เอาน่ามึง พี่คีธเขาแค่อยากเจอกูใจจะขาด เขาไม่ได้จะยิงมึงจริงๆ หรอก ดูสิ... วันนี้เขาเลี้ยงไม่อั้นเลยนะ เปิดแบล็คโกลด์ให้แกตั้งสองขวด กับแกล้มเต็มโต๊ะขนาดนี้ ค่าทำขวัญคุ้ม

พี่คีธช้อนร่างปวกเปียกของฉันขึ้นแนบอก เขาไม่ได้สนใจเลยว่าคราบน้ำรักหรือเหงื่อไคลพวกนั้นจะเปรอะเปื้อนสูทราคาแพงของเขาแค่ไหน ขายาวๆ ของเขาก้าวอาดๆ พาฉันตรงไปยังห้องน้ำส่วนตัวที่ซ่อนอยู่หลังชั้นหนังสือ"อื้อ... พี่คีธ... ปล่อยรินลงเดินเองก็ได้" ฉันประท้วงเบาๆ ซุกหน้าลงกับซอกคอแกร่ง กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเขามันทำให้ใจฉันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ"สภาพนี้จะเดินไหวได้ไง ขาสั่นพับๆ ขนาดนั้น" เขาเอ่ยเสียงดุ แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้โกรธจริงๆ หรอก เขาค่อยๆ วางฉันลงในอ่างอาบน้ำหินอ่อนใบใหญ่ ก่อนจะเปิดน้ำอุ่นเตรียมไว้ให้ มือหนาที่เมื่อครู่ยังบีบเค้นร่างกายฉันอย่างรุนแรง ตอนนี้กลับอ่อนโยนจนน่าใจหาย เขาค่อยๆ ปลดเสื้อผ้าที่ขาดรุ่ยของฉันออกจนหมด เผยให้เห็นรอยแดงเป็นจ้ำๆ ตามต้นแขน หน้าขา และสะโพกของฉันดวงตาคมกริบของเขาไหววูบไปชั่วขณะเมื่อเห็นรอยพวกนั้น ความรู้สึกผิดมันแล่นริ้วเข้ามาในแววตาพี่เขา"เจ็บมากมั้ย พี่ขอโทษนะ... พอหึงแล้วแม่งหน้ามืด คุมตัวเองไม่อยู่ตลอดเลย"ฉันนั่งแช่น้ำอุ่น มองดูผู้ชายที่เพิ่งจะขย้ำฉันจนจมเขี้ยว ตอนนี้กลับมาทำหน้าหมาหงอยสำนึกผิดแบบนี้ มันก็น่าหมั่นไส้อยู่หรอก แต่ความเจ็