ปะป๊าหนูคือวิศวะตัวท็อป のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 3

🐯 พระเอก: เกมส์นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปี 2 (เฮดว้ากสุดโหด) บุคลิกภายนอก: ตัวสูงโปร่ง ผิวค่อนข้างขาวแต่ดูสุขภาพดี ใบหน้าคมคายติดจะนิ่งสนิท ดวงตาดุจนคนเรียกว่า "ตาเสือ" นิสัย: ปากร้ายใจอ่อน: คำพูดมักจะขวานผ่าซาก ดูเหมือนดุ แต่การกระทำคือการดูแลอย่างละเอียดอ่อน ความรับผิดชอบสูง: ถูกฝึกให้โตเกินวัยเพราะต้องเลี้ยงณดามาตั้งแต่เขาอายุแค่ 2 ขวบ (ตอนณดา 1 ขวบเขาเป็นคนเดียวในโลกที่ยอมให้ณดาเกาะแกะ และเป็นคนเดียวที่รู้ว่าณดาชอบกินอะไร หรือแพ้อะไรโดยไม่ต้องบอก จุดอ่อน: แพ้น้ำตาและลูกอ้อน "ปะป๊าขา" ของณดา ต่อให้โกรธแค่ไหน แค่เห็นณดาทำตาปริบๆ เขาก็พร้อมจะยกโทษให้ทันที🐰 นางเอก: ณดา น้องปี 1 คณะบริหารธุรกิจ (ดาวเด่นสายแบ๊ว)บุคลิกภายนอก: ตัวเล็กน่าถนุถนอม ใบหน้าจิ้มลิ้ม แก้มป่องนิดๆ ดวงตากลมโตสดใส ผิวขาวอมชมพูแบบสาวสุขภาพดี มักจะมัดผมทรงหูต่ายหรือติดกิ๊บน่ารักๆ ตลอดเวลา พูดเพราะเสียงหวานกลัวความเร็วแต่ชอบกอดเอวพี่และชอบอ้อนให้พี่นั้นพาไปเที่ยวด้วยบิ๊กไบค์คันโตนิสัย: แอ๊บแบ๊วธรรมชาติไม่ได้เสแสร้ง แต่เพราะถูกเกมส์ประคบประหงมมาอย่างดี ทำให้เธอมองโลกในแง่ดี อ่อนโยน และขี้อ้อนเป็นนิสัยใสซื่

บทที่ 2 : รอยร้าวในค่ำคืนที่อ่อนล้ากลิ่นหอมกรุ่นของข้าวต้มกุ้งสับที่เคี่ยวจนได้ที่โชยออกมาจากห้องครัวกว้าง ภายในบ้านหลังใหญ่ที่เงียบสงบ เกมส์ยืนอยู่ในชุดผ้ากันเปื้อนสีเรียบที่ขัดกับลุคเฮดว้ากคณะวิศวะอย่างสิ้นเชิง มือหนาบรรจงโรยต้นหอมและพริกไทยป่นในปริมาณที่พอเหมาะ เขาจำได้แม่นยำว่าณดาไม่และไม่ชอบขิงซอย และต้องเหยาะน้ำปลาเพียงนิดเดียวเพื่อให้รสชาติกลมกล่อมตามแบบที่เจ้าตัวชอบกินมาตั้งแต่เด็ก ทุกรายละเอียดของร่างเล็กถูกบันทึกไว้ในสมองของเขาเหมือนเป็นโปรแกรมหลักของชีวิต เขาเลี้ยงเธอมาด้วยมือตัวเอง รู้ดีว่าวันไหนที่เธอเหนื่อยเธอจะดื้อรั้นกว่าปกติเป็นเท่าตัว และวันนี้ก็ดูเหมือนจะเป็นวันนั้นจริงๆ"ณดาข้าวต้มเสร็จแล้วมาทานเร็วเข้า" เกมส์เอ่ยเรียกเสียงเรียบขณะยกชามกระเบื้องเคลือบมาวางที่โต๊ะอาหารสายตาเหลือบมองไปยังคนตัวเล็กที่นั่งพิงโซฟาอยู่ในห้องนั่งเล่นขยับตัวเล็กน้อย ณดายังอยู่ในชุดนักศึกษาที่หลุดรุ่ย ใบหน้าจิ้มลิ้มดูซีดเซียวและมีร่องรอยของความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ดวงตากลมโตที่เคยสดใสบัดนี้ปรือปรอยเหมือนจะปิดลงทุกวินาที ความระบมที่ฝ่ามือจากการล้มเมื่อตอนกลางวันบวกกับความเครียดที่สะสมม