Semua Bab In the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก: Bab 81 - Bab 90

จวินเล่อรู้สึกเหมือนตัวเองโชคดีที่สุด พ่อแม่เองก็รักและตามใจตั้งแต่เด็ก โตขึ้นยังมีเฟิ่งหรานมาคอยเอาอกเอาใจ เธอยังต้องการอะไรมากไปกว่านี้อีกละแต่ก็อย่างว่าเวลาแห่งความสุขมักจะสั้นกว่าที่คิด หลังเลิกงานและกำลังยืนรอเฟิ่งหราน ความบังเอิญอันสมควรตายก็ทำเอาจวินเล่อแทบอยากจะกลอกตามองท้องฟ้า แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นคนที่กำลังเดินออกมาจากออฟฟิศของบอสใหญ่ลี่เจี่ยน...หญิงสาวสวยสง่าคนนี้มาทำอะไรที่บริษัทซึ่งเธอทำงานอยู่กันละ“จวินเล่อ? บังเอิญจัง” ลี่เจี่ยนเดินตรงเข้ามาทักทายทันที พลอยทำเอาโจวเซียน บอสใหญ่เจ้าของบริษัทที่หญิงสาวทำงานอยู่ให้ความสนใจไปด้วย“รู้จักพนักงานในบริษัทของฉันหรือ?”“ค่ะ จวินเล่อ แฟนของเฟิ่งหรานไงคะ”“แฟน?” โจวเซียนมองจวินเล่อตั้งแต่หัวจรดเท้า...“ไม่เอาน่า ก็เจ้าของอักษรย่อแอลแอลกรุ๊ปไง เล่อเล่อ จวินเล่อ”“อะไรกันฉันยังนึกว่ามาจากแซ่ของเธอ ใครๆ ก็เดากันแบบนั้นทั้งนั้นนี่ หลายปีมานี้เห็นเธอกับเขา...” โจวเซียนถูกขัดเพราะลี่เจี่ยนสะกิดเอาไว้ท่าทางแบบนี้มันอะไรกัน จวินเล่อได้แต่มองทั้งสองคนยิ้มๆ ไม่ได้พูดอะไร แต่ไม่ใช่ไม่สังเกตเห็นว่าลี่เจี่ยนมีบางอย่างแอบแฝง“เลิกงานแล้วเหร

ในมุมหนึ่งของสวนสาธารณะ จวินเล่อนั่งขดตัวไม่ขยับแม้ทุกอย่างจะเริ่มมืดมน ภาพเหตุการณ์ในอดีตยังคงหมุนวนท่ามกลางหัวใจอันรวดร้าว‘คุณน้า วันนี้วันเกิดพี่ชาย เราไปสวนสนุกกันนะคะ นะๆ นะคะ’ เด็กน้อยจวินเล่อรบเร้าอยากจะไปสวนสนุกให้ได้‘วันนี้วันเกิดพี่ ไม่ใช่ต้องตามใจพี่หรอกหรือไง’‘ก็พี่ชายก็ต้องตามใจน้องอยู่แล้วนี่คะ ยังไงก็ต้องเลือกตามใจสักคน งั้นก็ไปสวนสนุกอย่างที่ฉันบอกไง’เสียงคุณน้าหัวเราะเบาๆ จากนั้นทั้งสามก็ไปที่สวนสนุก โดยนัดเจอกับพ่อและแม่ของเด็กน้อยแซ่จวินทั้งสอง ระหว่างทางรถบรรทุกเกิดยางแตก ส่วนหน้าเบี่ยงเข้าชนท้ายรถของทั้งสาม รถเสียหลักพลิกคว่ำลงข้างทางรถยนต์คันหนึ่งวิ่งมาจอดด้านหลังห่างออกไป ชายใจดีลงไปอุ้มจวินเล่อออกมาพร้อมกับปลอบโยนเสียงเบา จวินเล่อปลอดภัยในเบาะหลังรถนั่งมองชายใจดีลงไปพาพี่ชายกับน้าออกมา แต่ขณะนั้นน้ำมันรถที่รั่วกลับมีปฏิกิริยากับประกายไฟทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจวินเล่อหันไปมองพี่ชายในอ้อมแขนชายใจดี เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ประกายไฟที่ปะทุขึ้น อ้อมกอดของพี่ชายใจดีที่เบาะหลังรถ ทำให้เด็กน้อยปลอดภัยจากเศษกระจกที่ปลิวว่อนภาพใบหน้าเศร้าสร้อยของพี่ชายใจดีที่

มองดูแผ่นหลังตรงซึ่งนั่งอยู่ตรงขอบตึกสูง เพียงแต่ด้านหน้ากั้นด้วยตาข่ายเหล็ก เฟิ่งหรานโล่งอกจนต้องถอนหายใจออกมา เห็นจวินเล่อค่อยๆ หันกลับมามองเขา ดวงตาแดงก่ำคล้ายผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก หัวใจของเขาบีบรัดร่างสูงก้าวเข้าไปหาหญิงสาวช้าๆ รอยยิ้มยังคงประดับบนใบหน้า แม้ดวงตาไม่อาจซุกซ่อนความเจ็บปวดจากส่วนลึก “พี่อยู่ข้างเธอ ไม่ใช่เคยบอกแล้วหรือไง”จวินเล่อเงยหน้าขึ้นมองเขา น้ำตาที่คิดว่าเหือดแห้งกลั่นตัวออกมาอีกครั้ง “ก็หาไม่เจอนี่คะ มือถือหล่นหายไปตอนไหนไม่รู้”เฟิ่งหรานกางแขนสองข้างออก หยุดยืนห่างจากจวินเล่อสองก้าว รอให้หญิงสาวเป็นฝ่ายเลือกที่จะก้าวเข้ามาหาเขาด้วยตัวเองจวินเล่อมีท่าทีลังเล ดวงตาเจ็บปวดสานสบดวงตาคมเข้มแน่วแน่ “ทำไมละคะ”“ขอแค่เธออยู่กับพี่ อย่างอื่นก็ไม่เป็นไร”จวินเล่อเม้มปากกลั้นสะอื้น มองดูเขาที่เศร้าสร้อยสิ้นหวัง ตัวเธอและเขาล้วนเจ็บปวดด้วยกันทั้งคู่ เหตุการณ์ในอดีตตามมาหลอกหลอน ความเศร้าเสียใจที่ต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก“พี่ไม่อยากสูญเสียอีกแล้ว ได้โปรด”จวินเล่อมองเขาก่อนกลั้นสะอื้นเอาไว้ไม่ได้ มองเห็นเขาที่ดวงตาแดงก่ำ สภาพของเขาตรงหน้าไม่หลงเหลือความสง่างาม

เฟิ่งหรานเองก็หัวใจเต้นรัว เขาหยัดเอวผสานจังหวะจากมือน้อย กระทั่งทั้งสองอ้าปากคำรามด้วยความสุขสม ความพร่าพรายระเบิดออกเพียงแค่การปรนเปรอภายนอกเฟิ่งหรานไล้จุมพิตลงไปมากับลำคอขาวผ่อง จากนั้นเมื่อไล้ปลายลิ้นต่ำลงก็อ้าปากครอบครองยอดถันที่อยู่ตรงหน้า จวินเล่อเพิ่งสุขสมไปยกหนึ่ง ตอนนี้กลับกำลังถูกปลุกเร้าอีกครั้ง หญิงสาววางมือกับไหล่กว้าง บีบเบาๆ ตามแรงอารมณ์ ขณะที่ยอดถันถูกฟอนเฟ้น ร่างทั้งร่างก็สั่นสะท้านขึ้นมาอีกครั้งสองแขนเรียวกอดศีรษะของเฟิ่งหรานเอาไว้ ดันเบาๆ เพื่อให้เขามอบสัมผัสอันวาบหวามให้มากกว่านี้ เขาเองก็ไม่ปฏิเสธ ทั้งยังดูดดึง ขบเม้ม ฟอนเฟ้น กระทั้งมือข้างหนึ่งก็ยกขึ้นมาเคล้นคลึงอย่างเมามันส่วนล่างเกิดเสียงเสียดสี กางเกงนอนเนื้อนุ่มของเขาถูกรูดออก บางอย่างแกร่งกล้าดีดผึงขึ้นอย่างตื่นตัว จวินเล่อหัวใจเต้นรัวแต่ก็ไม่ได้หลับสัมผัสจากชายหนุ่มเขาผละจุมพิตออกเพื่อสบตากับหญิงสาว “เล่อเล่อ ยอดรัก” เขากระซิบพร้อมกับคว้าสะโพกนิ่มเอาไว้ ทั้งสองมองตากันและกันในขณะที่จุดประสานกำลังจดจ่อจวินเล่อเป็นฝ่ายกดสะโพกลงหาเขา ช้าๆ... กระทั่งตัวตนของเขาผ่านชำแรกเข้าไปถึงส่วนลึก ทุกอย่างกลับงดงามแล

จวินเล่อพยักหน้าและพยายามสงบอารมณ์ลง กระทั่งเฟิ่งหรานพามาส่งถึงบ้าน อ้อมอกของพ่อกับแม่อบอุ่นปลอดภัยคนละแบบกับอ้อมกอดของเฟิ่งหราน หญิงสาวโผเข้ากอดพ่อกับแม่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย“หนูขอโทษนะคะที่ทำให้เป็นห่วง”“ไม่เป็นไร ปลอดภัยก็ดีแล้ว ดีแล้ว”จวินเซียวมองเฟิ่งหรานด้วยสายตาซาบซึ้ง ทั้งสองมองกันเงียบๆ ไม่จำเป็นต้องพูดมากความทรงจำของจวินเล่อกลับมาแล้ว และไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ทั้งหมดหวั่น แม้ติดขัดบ้างแต่ก็นับว่าผ่านไปได้ด้วยดี จวินเล่อเดินเข้าไปในห้องของจวินเซี่ย น้ำตาค่อยๆ ไหลออกมาเงียบๆ แต่ใบหน้ากลับยังคงมีรอยยิ้ม“พี่คะ สบายดีมั้ย ฉันคนเดิมกลับมาแล้ว ขอโทษนะคะที่ให้รอนานเลย”มองดูรูปถ่ายที่เธอขี่หลังพี่ชาย จวินเล่อสะอื้นออกมาพร้อมกับนั่งลงบนพื้นซบใบหน้าลงไปกับเตียงนอน“ฉันคิดถึงพี่” เสียงสะอื้นดังออกมาเบาๆ “ฉันจะมีชีวิตต่อไปให้ดี ดูแลตัวเองดีๆ ดังนั้นไม่ต้องห่วงฉันนะคะ”Epilogueงานเลี้ยงรุ่นคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีครึกครื้นฮือฮา ท่านเทพแห่งเจียงซูควงว่าที่ภรรยาออกงานอย่างสง่างาม ทำเอาสาวๆ ที่แอบปลื้มเขาอกหักกันเป็นแถบไม่มีใครคาดคิดว่าคนที่พิชิตหัวใจท่านเทพเฟิ่ง จะเป็นรุ่น