All Chapters of In the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก: Chapter 51 - Chapter 60

ผ่านไปสามวันหลังจากเวลาที่หม่าชางเยี่ยนให้เวลาตัดสินใจ หลังเลิกงานวันจันทร์ถังจวินลี่นัดเจอกับเซี่ยหยวนหยวนที่ร้านอาหารใกล้ห้องสมุดทั้งสองกินมื้อค่ำไปด้วยปรึกษากันไปด้วยอย่างเคร่งเครียด เซี่ยหยวนหยวนมองนามบัตรด้วยดวงตาเบิกกว้าง สลับกับมองเพื่อนรักที่กลุ้มอกกลุ้มใจ จนไม่รู้จะจัดการอย่างไรดีกับเรื่องนี้“หม่าชางเยี่ยน! หม่าชางเยี่ยนเลยนะเสี่ยวลี่!”“ฉันรู้ เมื่อก่อนไม่รู้ แต่ตอนนี้รู้แล้ว ถึงได้กลัวนี่ยังไงละ”“กลัวอะไร”“กลัวผิดหวัง กลัวสูญเสีย กลัวเสียใจ กลัวไปหมด” เพราะอีกฝ่ายคือเพื่อนรักที่สนิทจนเปิดใจคุยกันได้ ดังนั้นถังจวินลี่จึงไม่ตะขิดตะขวงใจที่จะบอกเล่ารายละเอียดต่างๆ ให้อีกฝ่ายรับรู้ เพื่อให้อีกฝ่ายได้ให้คำแนะนำถูกโรค“ก็ไม่ผิดที่จะกลัว ก็เขาทั้งหล่อ ทั้งรวย” มองดูเพื่อนรักตรงหน้า “แต่เธอก็ไม่ได้ขี้เหร่นี่ แถมยังมีหุ่นที่ผู้หญิงต่างก็อิจฉา บางทีเขามีพร้อมทุกอย่างแล้ว แต่ที่ขาดก็...” มองดูหน้าอกที่ล้ำหน้าของเพื่อนสาว เซี่ยหยวนหยวนได้แต่ถอนหายใจ“นี่...ช่วยจริงจังหน่อยได้มั้ย” ถังจวินลี่ยกสองมือปิดหน้าอกตัวเองเซี่ยหยวนหยวนโบกไม้โบกมือ “โทษที แต่ฉันพูดจริงนะ ผู้ชายที่มีทุกอย่าง

เขาเลิกคิ้วมองหญิงสาวรวกับไม่ได้รับความยุติธรรม “ผมว่าเมื่อครู่คุณเป็นคนเริ่มก่อนนะ”หญิงสาวทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ เขาหัวเราะเสียงเบาก่อนกอดหญิงสาวแนบอก มือใหญ่ลูบแผ่นหลังนวลเนียนเป็นเชิงปลอบโยน ถังจวินลี่ครางเสียงเบาอย่างสบายตัวหม่าชางเยี่ยนชะงักไปเล็กน้อย “อย่ายั่วสิครับ” เขากระซิบบอก มือเลื่อนลงไปยังสะโพกนิ่ม กดคนงามเสียดสีกับความต้องการที่ถูกปลุกเร้า “คุณก็รู้ว่าผมจุดติดง่าย” เขากระซิบเสียงพร่าพร้อมกับร่างใหญ่ที่ขยับท่าทางเสียใหม่ถังจวินลี่ครางเบาๆ เมื่อแก่นกายแข็งขึงนั้นจดจ่อ อกอิ่มถูกอกแกร่งบดเบียด สะโพกนุ่มถูกเกาะกุมบีบเคล้นเป็นจังหวะ ร่างทั้งร่างสั่นระริกจากความปรารถนาระหว่างเขากับเธอ ตอนนี้ไม่มั่นใจแล้วว่าใครจุดติดง่ายกว่าใคร สองขาเรียวงามกางออกคร่อมเอวสอบ หม่าชางเยี่ยนยื่นหน้าขึ้นมาจูบหญิงสาวแผ่วเบา เขาหยัดเอวสอบสอดเสยตัวตนเข้าไปจนลึกสุดทาง“อา!/อา” สองเสียงสอดประสาน บทรักครั้งใหม่บรรเลงอีกครั้งอย่างไม่อาจปฏิเสธถังจวินลี่แม้จะอ่อนแรงไม่อาจตอบสนอง ถึงอย่างนั้นภายในกลับยังคงบีบรัดจนเขาสูดปากด้วยความเสียวซ่าน สองมือคว้าสะโพกนิ่มกอบกุมแน่น กำหนดจังหวะอันเร้าใจจนหญิงสาวได้แต่อ้า

“ที่รักครับมานี่สิผมจะแนะนำให้รู้จักหุ้นส่วนการค้าของผม”มองสบสายตาคมที่แฝงประกายขบขัน เขารู้แต่ยังทำแบบนี้!!!“ทุกท่านครับผมขอแนะนำอย่างเป็นทางการ ว่าที่ภรรยาผม ถังจวินลี่”!!!...ทุกคนตกใจกับประโยคนั้น แม้แต่หญิงสาวเองก็ตัวแข็งทื่อ เขาเพิ่งจะพูดอะไรออกมานะ “คุณทำบ้าอะไร”“คุณหนีผมไม่พ้นหรอกน่า”“ตกลงกันแล้วนี่ว่าลองคบกันสามปี”“ก็ตามนั้น”“แล้วเมื่อครู่มันอะไร”“ก็...ถือเป็นการคาดการณ์ล่วงหน้า ผมเก่งเรื่องนี้”หญิงสาวค้อนเขาก่อนมองผู้ชายสองคนที่เดินอยู่ด้านหลัง นั่นคือบอดี้การ์ดของหม่าชางเยี่ยน นานๆ ครั้งทั้งสองคนจะเดินมามาเช่นนี้ เพราะบ่อยครั้งจะเห็นขับรถให้ หรือไม่ก็ได้ยินเขาโทรสั่งงาน“หิวแล้วใช่มั้ย เมื่อครู่แค่นั่งคุยยังไม่ได้กินอะไรเพราะรอกินเป็นเพื่อนคุณ มาเถอะ ที่นี่เขาทำอร่อยรับรอง”หญิงสาวยิ้มเดินตามมือใหญ่ซึ่งดันเบาๆ สองคนพูดคุยยิ้มให้กันและกันกระทั่งเดินเข้าไปในร้านอาหารญี่ปุ่น ไม่ได้รับรู้ถึงสายตาซึ่งจ้องมองมาแม้แต่น้อยหม่าเซียงเซียงกัดฟันกรอด ในใจได้แต่เจ็บใจที่เห็นคู่อริเดินจู๋จี๋กับผู้เป็นน้า มือถือถูกยกขึ้นโทรออก “แซลลี่เหรอคะ ไม่พบกันนานเลย ฉันมีเรื่องสงสัยช่วงนี้

ใช่...หลุดเพราะหึงหวง ผู้หญิงคนนั้นมาด้วยจุดประสงค์อันโจ่งแจ้ง เธอไม่อาจโทษเขาแต่ก็อดที่จะหวาดกลัวไม่ได้ กลัวเสียเขาไป“ชางเยี่ยนคะ”“ครับ” เขารับคำก่อนครางกระเส่า ยอมให้หญิงสาวควบขับเหนือร่าง กายหนุ่มสะเทือนเพราะแรงกระแทก เสียงผิวเนื้อกระทบเกิดเป็นเสียงแห่งความวาบหวาม “ทูนหัวช้าหน่อย คุณจะแย่เอานะครับ”ถังจวินลี่ก้มลงจูบเขาอย่างล้ำลึก เอวอ่อนยังคงบดคลึงแก่นกายร้อนเร่า จุดประสานรู้สึกเสียวซ่านจนไม่อาจหยุด“อย่าทำให้ฉันรัก...”เขาชะงักก่อนอมยิ้ม “จะเป็นไปได้ยังไง” เขาจูบตอบหญิงสาวอย่างเท่าเทียม ปลายนิ้วสอดประสานกับหญิงสาว ดันมือทั้งสองข้างของถังจวินลี่ไขว้ไปด้านหลัง เพื่อที่เขาจะได้คว้าจับเอวอ่อนนั้นไว้เอวสอบสอดเสยรัวเร็ว สองมือสอดประสานกดร่างงามแนบกาย จุดประสานกระทบกระทั้นอย่างถึงแก่น เรียกความเสียวซ่านซึ่งสาดซัดจนร่างสะท้านเยือก“อา...” ถังจวินลี่เป็นฝ่ายยอมแพ้ หญิงสาวอ่อนระทวยเพราะการสอดเสยอันล้ำลึก ความรัญจวนพร่าพรายล่อลวงจนร่างสั่นระริก กายสาวถูกบดเบียดและรุกเร้าล้ำลึก ครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งในที่สุดก็เป็นฝ่ายถูกกดเอาไว้ใต้ร่างบ้างเสื้อยืดถูกถอดออก อกอิ่มถูกฟอนเฟ้น เสียงครวญค

“คุณเคยมีความลับที่ซุกซ่อนไม่กล้าบอกใครมั้ยมั่นใจแค่ไหนว่าความลับนั้นไม่มีใครรู้เพราะบางครั้งเรื่องที่คุณไม่เคยพูดอาจมีอีกคนที่ล่วงรู้เขาอาจไม่พูดตอนนี้ เพียงแค่รอเวลาเหมาะสมที่จะบอกคุณว่าเขาเองก็ล่วงรู้ ‘ความลับ’ ของคุณและ...เขาเองก็มีความลับที่จะบอกคุณเช่นกัน”***************เสียงออดหน้าห้องดังลั่นปลุก ‘จวินเล่อ’ ที่กำลังนอนบนโซฟาให้ตื่นขึ้น หญิงสาวขมวดคิ้วมองนาฬิกาบนฝาผนัง มันบอกเวลากว่าสี่ทุ่ม ซึ่งเป็นเวลาที่ไม่สมควรมีใครมายังอพาร์ทเม้นของเธอ ยิ่งตอนนี้รูมเมททั้งสามคนซึ่งพักในห้องนี้ ล้วนแยกย้ายกันไปหลังเรียนจบอีกไม่กี่วันตัวหญิงสาวเองก็กำลังจะย้ายออก เพราะพ่อกับแม่ต้องการให้กลับไปหางานทำใกล้บ้าน เรื่องการทำงานดูเหมือนที่บ้านจะไม่ยอมง่ายๆ เช่นตอนที่เธอขออนุญาตมาเรียนที่เจียงซู ทั้งที่ในเซี่ยงไฮ้ก็มีมหาวิทยาลัยชั้นนำอยู่หญิงสาวเดินไปยังประตูพร้อมกับมองผ่านตาแมวว่าใครกันที่มากดออดเอาป่านนี้ กระทั่งทันทีที่เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่จ้องตอบกลับมา ลมหายใจก็สะดุดเดินถอยกรูดไปด้านหลังและล้มลงด้วยความตกใจ“ท่านเทพ!”อุทานออกมาได้เสียงหนึ่งเสียงทุบประตูก็ดังขึ้น เสียงทุ้มแผ่วเบาลอดเข้ามา