All Chapters of In the Garden of Secrets ปรารถนาเร้นรัก: Chapter 41 - Chapter 50

91 Chapters

บทที่ 7.5

ปลายลิ้นร้อนไล้เลียลงไปยังขอบบราเซีย และเล็มปลายยอดสีหวานซึ่งซุกซ่อนอยู่ภายในบราลูกไม่สุดเซ็กซี่ หญิงสาวใบหน้าแหงนหงาย ริมฝีปากอ้าเผยอระบายความพลุ่งพล่านในกายซึ่งยิ่งมาก็ยิ่งเพิ่มพูนตะขอบราถูกปลด เผยให้เห็นความอร่าอร่ามเต็มตา หม่าชางเยี่ยนสูดปากพร้อมกับงับลงไปยังปลายยอดอย่างตะกรุมตะกราม มือหนึ่งลูบไล้คลึงเคล้น ส่วนอีกมือเลื่อนไปกอบกุมสะโพกนิ่ม บีบให้หญิงสาวบดเบียดกับตัวตนของเขาซึ่งกำลังตื่นตัวขึ้นเขาเคยสัมผัสมาแล้ว ทั้งยังรับรู้ถึงขนาดที่ไม่ธรรมดา หญิงสาวเป็นคนซ่อนรูป ตัวนิดเดียวแต่ส่วนที่ควรมีก็มี ส่วนที่ควรเว้าโค้งก็ทำเอาแทบหายใจติดขัด ตอนนี้เขาได้สัมผัสลูบไล้ฟอนเฟ้น รับรู้ว่าตัวเองไม่สามารถหยุดได้อีกแล้วมือเล็กเลื่อนลงมาลูบไล้เขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น หม่าชางเยี่ยนใช้มือหนึ่งปลดเข็มขัดก่อนปลดตะขอกางเกง มือหนึ่งยังคงบีบเบาๆ ยังต้นขานุ่มนิ่ม เขาครวญเสียงแตกพร่าเมื่อตัวตนของเขาสัมผัสกับความชุ่มชื่นของหญิงสาวผ่านกางเกงในลูกไม้ซึ่งเข้าคู่กับบราตัวสวยริมฝีปากอิ่มประทับลงมา ปลายลิ้นเล็กกวาดความอย่างค้นหา หม่าชางเยี่ยนคำรามในลำคอราวกับถูกหญิงสาวปลุกเร้าจนแทบระเบิด เขารู้ว่านี่คือฤทธิ์
Read more

บทที่ 7.6

“ให้ตายสิคนสวย คุณช่าง...” หม่าชางเยี่ยนกดสะโพกนิ่มให้อยู่นิ่งๆ เขาอยากให้ทุกอย่างเกิดขึ้นช้าๆ แต่อีกฝ่ายที่ถูกวางยากลับเรียกร้องและเริ่มขยับเองเขาสูดปากพร้อมกับเริ่มยกสะโพกบดเบียด รับรู้ว่าร่างของหญิงสาวกำลังเริ่มปรับตัวช้าๆ ไหล่ของเขาถูกขบกัด ลำคอถูกสองแขนกอดรัด เสียงครวญครางดังแผ่วเบาข้างหู“อ๊ะ...อา...”ร่างงามเริ่มมีปฏิกิริยาตอบรับจังหวะหมุนควง ส่วนประสานเริ่มร้อนรุ่ม สัมผัสจากภายในทำเอาหม่าชางเยี่ยนเริ่มหมดความอดทน มือใหญ่ลูบไล้แผ่นหลังเนียนอย่างปลอบโยน กระทั่งเลื่อนเข้าไปกอบกุมอกอิ่ม บีบเคล้นเพื่อเรียกร้องการตอบสนองมันได้ผล...หญิงสาวครวญครางเสียงหวาน เอาอ่อนเริ่มยกขึ้นและกดลงช้าๆ ตอบสนองแก่นกายซึ่งเหยียดขยายเต็มขนาด “อา...ดี” เขาพึมพำพร้อมกับเอนกายพิงเบาะรถอีกครั้ง ขาทั้งสองข้างเกร็งแน่น แอ่นเอวสอบขึ้นพร้อมกับใช้มือกดสะโพกงามลงหาตัวจังหวะสอดประสานรูดรึงจนเขาแทบระเบิดพร่าง แต่เขาก็ยังอยากให้ทุกอย่างเนิ่นนานไม่อยากให้จบลง เสียงครวญครางสอดประสาน ความวาบหวามรัญจวนอบอวลจนภายในรถสั่นคลอนร่างของทั้งสองกระทั้นกระแทกเข้าหากันอย่างแนบชิด ส่วนประสานเกิดเป็นเสียงกระแทกอันเร้าใจ ความเสี
Read more

บทที่ 7.7

ถังจวินลี่ยื่นสองแขนสั่นเทาไปกอดลำคอแกร่ง เอวอ่อนบดเบียดเป็นจังหวะบนตักกว้าง อกอิ่มเสียดสีกับกล้ามเนื้อหนั่นแน่น เกิดเป็นความเร้าใจที่พานให้ความต้องการยิ่งลุกโชน สองขาสั่นระริกยังคงเกร็งรับจังหวะตอกตรึง แก่นกายสอดเสยรัวเร็วจนเกิดเสียงกระทบของผิวเนื้อดวงตาคู่งามสานสบกับควงตาคมเข้ม จังหวะสุดท้ายที่เขาแอ่นเอวสอบสอดลึกล้ำ หญิงสาวก้มลงจุ่มจ้วงปลายลิ้น กวาดควานปลายลิ้นซึ่งตอบสนองอย่างถึงแก่นเท่าเทียมร่างทั้งสองเกร็งแน่นเมื่อจังหวะสุดท้ายทำให้ทั้งสองสะท้านเยือก ความเสียวซ่านถูกเติมเต็ม ความสุขสมถูกไขว่คว้า กระทั่งสติของหญิงสาวดำมืดลง เสียงกระซิบดังแผ่วเบาก็ดังขึ้น“ยอดเยี่ยมจริงๆ ยอดเยี่ยมที่สุด” เขาบอกอย่างพึงพอใจ“ค่ะ มันยอดเยี่ยมมาก ขอบคุณนะคะ ทิ้งนามบัตรไว้สิจะซื้อเสื้อคืนให้...ง่วงจัง ก่อนออกไปอย่าลืมล็อคห้อง...” หญิงสาวทิ้งกายลงบนตัวเขา หลับไปทั้งที่ภายในกายยังคงมีตัวตนของเขาซุกแทรกหม่าช่างเยี่ยนหรี่ดวงตามองใบหน้าที่หลับใหลอย่างสุขสม คิ้วเข้มมุ่นลงอย่างไม่เข้าใจนัก ที่ว่าขอบคุณ...ขอบคุณเขาเรื่องอะไร ไหนจะเรื่องนามบัตร เสื้อ รวมไปถึงออกไปแล้วอย่าลืมล็อคห้อง?!...นี่เป็นครั้งแรกที่เข
Read more

บทที่ 8.1

ถังจวินลี่ลืมตาขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้ว “เอาจริงๆ นะ ไม่รู้ทำไมรู้สึกกลัวๆ ฉันเคยพบเขาครั้งหนึ่งที่บริษัทในเครือตระกูลหม่า เขาน่าจะทำงานที่นั่น แต่พอเห็นห้องชุดนั่นฉันกลับเลยรีบหนีออกมา ไม่กล้ามองสุ่มสี่สุ่มห้า”เพราะกลัวที่จะรู้จักและรับรู้ว่าเขาเป็นใคร ดังนั้นจึงรีบออกมาทันทีที่ตื่น แม้ร่างกายบอบช้ำแต่ก็ยังฝืนสังขาร จะออกมาขึ้นแท็กซี่ก็ยิ่งไม่เหมาะสม เพราะสภาพของเธอไม่ว่าใครก็คงมองออกว่าเมื่อคืนไปทำอะไรมากว่าจะลงลิฟต์มาถึงลานจอดก็อับอายมากพอแล้ว ดังนั้นจึงไม่ต้องพูดถึงเรื่องรถเมล์หรืออะไรก็ตาม ทางเลือกมีเพียงโทรหาเซี่ยหยวนหยวนเท่านั้น“ไป ไปแจ้งความกัน”“เดี๋ยว” ถังจวินลี่ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว “ฉันว่า...จะปล่อยผ่านไปเงียบๆ”“อะไรนะ! โง่หรือไง เธอต้องเอาเรื่องยังสองเซียงกับตงเฉินสิ ไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมียเกาะกระโปรงผู้หญิงกินแบบนั้น ปล่อยไปได้ไง อีกอย่างไอ้ผู้ชายฉวยโอกาสคนนั้นด้วย!!”เข้าใจเลยว่าทำเซี่ยหยวนหยวนโกรธจนตัวสั่น เสียงของเพื่อนรักเกรี้ยวกราดตามแรงอารมณ์ถังจวินลี่ถอนหายใจออกมา “หยวนหยวน ที่นั่นคือโรงแรมเดอะพาเลท โรงแรมที่ตระกูลหม่าคือหุ้นส่วนใหญ่ ยัยสองเซียงกล้าเพราะมั่นใจว่าสาม
Read more

บทที่ 8.2

ถังจวินลี่หัวเราะออกมา “แต่แฟนเธอก็เป็นคนดีนะ เขายอมเธอทุกเรื่องเลยนี่”“อือ ก็ยอมรับได้เพราะเรื่องนี้ละ ถ้าเขายังกล้าเรียกร้องมากกว่านี้ฉันก็คงไม่ทนหรอก ผู้หญิงเราไม่ใช่ไม่มีปัญญาออกมาทำงานหาเงินนี่”มองดูใบหน้าที่ไม่ได้เต็มไปด้วยความกลัดกลุ้มอย่างที่คาด เซี่ยหยวนหยวนพลันรู้สึกสงสัย “ถามจริงๆ นะ”ถังจวินลี่เลิกคิ้วมองเพื่อนรัก “เขา...เป็นยังไง”“อะไรที่ว่าเป็นยังไง”“แหม ก็แบบเมื่อคืนไง เห็นเธอแล้วดูท่าเขาน่าจะไม่เลว”ถังจวินลี่หน้าแดงก่ำ คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่คาดคิดว่าตัวเองจะร้อนแรงถึงขนาดนั้น อีกทั้งตัวเขาที่ตอบสนองและเรียกร้องจนเกือบรุ่งสาง ตอนที่พสกลับไปที่ห้องเขายังคงกลับไปต่ออีกยก และนั่นทำเอาเธอหมดสติไปเลย...“ก็...ไม่เลว”เซี่ยหยวนหยวนเห็นสองแก้มแดงก่ำนั้นก็กรี๊ดออกมา “กี่รอบเอาจริงๆ นะ ดูสภาพเธอแล้ว...”ถังจวินลี่กระแอม “เรากลับกันดีมั้ย จอดนานแล้วฉันง่วง เหนื่อยด้วย”เซี่ยหยวนหยวนหัวเราะ รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเขินอาย ครั้งแรกก็ปาเข้าไปอายุยี่สิบห้า ทั้งยังเป็นเวลาที่ถูกวางยาเลิฟ ดังนั้นกว่าฤทธิ์ยาจะหมดคงโดนไม่รู้กี่รอบ“ฉันว่าฉันไม่ได้นับ แต่ก็...บน
Read more

บทที่ 8.3

มองสำรวจการแต่งตัวที่ทำให้เขาขัดใจ ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงรอดเงื้อมมือผู้ชายจนมาถึงมือเขา “คิดถึงผมมั้ย” เขาก้มลงกระซิบพร้อมกับชิดใบหน้าลงไปยังซอกคอหอมกรุ่นถังจวินลี่ตัวสั่น ร่างทั้งร่างถูกตรึงเอาไว้ไม่อาจขยับ สองมือยกขึ้นดันอกแกร่งแต่ก็ราวกับเธอกำลังผลักหินผา เขาไม่แม้แต่จะสะทกสะท้าน ผิวกายซึ่งถูกลมหายใจอบอุ่นเป่ารดร้อนผ่าว อกอิ่มที่บดเบียดกับกล้ามเนื้อหนั่นแน่น รับรู้ถึงจังหวะการเต้นรัวของหัวใจทั้งเธอและเขาต่างก็ไม่แตกต่าง ทั้งสองต่างก็หัวใจเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอกมือใหญ่ซึ่งปิดปากหญิงสาวอยู่ค่อยๆ ผ่อนกำลัง “จะตะโกนก็ได้ แต่ถ้าคุณตะโกนผมจะจัดการคุณตรงนี้” เขากระซิบเสียงแหบพร่า มองสบดวงตาแตกตื่นทำให้เธอรู้ว่าเขา ‘เอา’ จริง!!ถังจวินลี่พยักหน้าช้าๆ มองสบตาคมเข้มนั้นด้วยความหวาดหวั่น เขาเพียงปล่อยมือที่ปิดปาก แต่ร่างงามยังคงถูกเขากักเอาไว้ในอ้อมอก“คุณจะเอายังไง” เธอกระซิบถามและมองไปรอบๆ ใจหนึ่งอยากให้มีใครผ่านมา อีกใจก็กลัวว่าท่าทีสนิทสนมนี้อาจทำให้เกิดความเข้าใจผิด...หมายถึงเธอคือบรรณารักษ์มันดูไม่เหมาะสมนัก“เราต้องคุยกัน” เขาเบียดกายส่วนหน้ากับอกอิ่มอย่างเผลอไผล
Read more

บทที่ 8.4

“คุณรู้จักผมมั้ย ผมถามไม่ใช่อวดดีหรือถือดี ผมถามเพราะอยากรูจริงๆ คุณรู้มั้ยว่าผมคือใคร” ถามไปแล้วหัวใจก็บีบรัดเล็กๆ ดวงตาคู่นั้นบอกคำตอบออกมาหมดแล้วไม่ใช่เหรอไงเธอไม่สนใจสักนิดว่าเขาเป็นใคร ราวกับว่าการจากมาครั้งนั้นเธอไม่มีความลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว“ฉันไม่จำเป็นต้องรู้จักคุณหรอกค่ะ ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงแรม ฉันประมาทเอง และก็ต้องขอโทษและขอบคุณที่คุณยื่นมือเข้าช่วย ถึงแม้ว่าเรื่องมันลงเอยแบบนี้”“ผมแซ่หม่า ชื่อชางเยี่ยน” อยู่ๆ เขาก็แนะนำตัวขึ้น นามบัตรถูกล้วงออกมาวางบนโต๊ะตรงหน้า “หากคุณจะเอาเรื่อง ผมช่วยคุณได้”ถังจวินลี่กำมือแน่น ร่างทั้งร่างสั่นระริก ตกใจจนพูดไม่ออก เธอไม่อยากรู้ ไม่อยากรู้เลยสักนิด!!!เธอจะทำยังไงกับความบังเอิญอันสมควรตายนี้ ใครจะไปคิดว่าเขาจะเกี่ยวข้องกับหม่าเซียงเซียง ดี...ดีจริงๆ! “แลกกับอะไรละคะ แลกกับเรื่องที่ฉันจะไม่เอาเรื่องหม่าเซียงเซียง?” เธอแค่นหัวเราะ “ไม่ต้องกังวลหรอกคะ ฉันจะไม่ไปยุ่งกับโรงแรมของคุณหรือยุ่งเกี่ยวกับตระกูลหม่า ฉันจะอยู่ของฉันเงียบๆ เดินตามเส้นทางของฉัน ส่วนคุณ...”พูดไม่ทันจบประโยคร่างสูงก็ลุกพรวดขึ้น ก้าวเพียงสองก้าวก็เข้าถึงตัว
Read more

บทที่ 8.5

เขาพบว่าหญิงสาวเหมาะกับชั้นในลูกไม้ และอีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะชอบ เพราะครั้งก่อนก็ยังคงเป็นลูกไม้ เพียงแต่คนละสี... เขาเองก็ชอบ แต่ชอบมากกว่าที่เขาเป็นคนถอด...อกอิ่มดีดผึงออกจากบราเซียลูกไม้ หม่าชางเยี่ยนสูดปาก เขา...ทนไม่ไหวแล้วชายหนุ่มรั้งท่อนขาเพรียวเกี่ยวเอวสอบของตน สองมือสอดเข้ากอบกุมบั้นท้ายงามงอน ลุกขึ้นยืนก่อนก้าวไปยังประตูห้องนอนที่แง้มอยู่เตียงเล็ก!!! เขาหงุดหงิดแต่ก็หยุดไม่ได้แล้วร่างสูงก้าวอาดๆ ไปที่เตียงทั้งที่จุมพิตยังคงวนเวียน เมื่อวางคนงามลงกับเตียงเขาก็ทาบทับร่างตามลงไป ปากงับลงไปยังเนินเนื้อนุ่มหยุ่น เรียกเสียงครวญครางอันสั่นสะท้านมือใหญ่กอบกุมอกอิ่ม อีกข้างครอบครองด้วยปลายลิ้นร้อน เขาขบเม้มและดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ กระทั่งหญิงสาวสั่นสะท้านและแอ่นกายขึ้นหาจุมพิตไล่เรื่อยลงไปยังหน้าท้องแบนราบ เขาเหลือบตามองคนที่กำลังอารมณ์เตลิด มือข้างหนึ่งกอบกุมอกอิ่ม ส่วนอีกข้างเลื่อนลงไปยังขอบกางเกงในลูกไม้สีหวาน ดึงมันลงช้าๆ ก่อนต้องหายใจติดขัด อดไม่ได้ที่จะก้มลงจุมพิตส่วนนั้นแผ่วเบาปลายลิ้นแตะต้องเพียงนิดแต่เอวอ่อนกลับแอ่นหยัด หม่าชางเยี่ยนเลื่อนมือลงมา เขาสอดเข้ากอบกุมสะโพกงามก่
Read more

บทที่ 8.6

เอวสอบกระทั้นขึ้นหากายสาว แอ่นหยัดและเกร็งค้าง สอดแทรกลึกล้ำจนทั้งสองร่างรับรู้ถึงการกระทบกันของส่วนใน จุมพิตพัวพันสอดประสาน เอวอ่อนกดลงตอบรับแก่นกายสอดเสย ความพร่าพรายซาบซ่านทำให้เสียงครวญครางยิ่งมาก็ยิ่งดัง ขึ้นถังจวินลี่ครวญครางหอบกระเส่า อกอิ่มถูกอุ้งปากครอบครอง ส่วนล่างถูกตอกตรึงสอดเสยด้วยแก่นกายร้อนจนสุดทาง ห้วงอารมณ์พุ่งขึ้นจนร่างงามสั่นสะท้าน ช่วงจังหวะรัวเร็วถี่ยิบ สองมือใหญ่กดสะโพกนิ่มลง กำหนดจังหวะโยกคลึงอันเร้าใจหม่าชางเยี่ยนจ้องเขม็งยังดวงหน้าแดงก่ำด้วยความต้องการ หัวใจของเขาเต้นรัวเร็วราวกับจะกระดอนออกมาจากอก ทุกสัมผัสทำให้เขาไม่อาจอดใจ ทุกการเคลื่อนไหวของหญิงสาว ล้วนสามารถปลุกเร้าสัญชาติญาณดิบในตัวเขาทั้งสิ้น เขาหลุดการควบคุมในที่สุด และไม่ใช่ครั้งแรกที่มันเกิดขึ้นเอวสอบสอดเสยแผดเผย เสียงกระทบกระทั้นของผิวเนื้อดังระรัว ถังจวินลี่กรีดร้องออกมาพร้อมร่างแอ่นเกร็งหม่าชางเยี่ยนสูดปากพร้อมคว้าจับสะโพกงาม สะโพกสอบแอ่นหยัดขึ้น ปลดปล่อยห้วงหฤหรรษ์ออกมาจนท่วมท้น เขาหอบหายใจพร้อมกับตอกตรึงอีกครั้ง...อีกครั้ง ส่งทุกหยาดหยดในกายสาว มอบทุกอย่างให้เธอจนหมดสิ้น พร้อมกับความสุขสมที่
Read more

บทที่ 8.7

สภาพในห้องรับแขกทำเอาอดที่จะหน้าแดงไม่ได้ ดังนั้นจึงได้แต่รีบทำความสะอาด รวมไปถึงหยิบเสื้อผ้าของเขาไปพับวางไว้ให้ที่เตียงคาดไม่ถึงว่าจะมีเสียงเคาะประตู กว่าจะรู้ว่าต้องขายหน้าก็สายไปแล้ว เพราะคนที่มาคือบอดี้การ์ดซึ่งเขาเป็นคนเรียกให้นำเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้ รวมไปถึงมื้อเช้าที่เธอไม่ได้ร้องขออาหารเช้าผ่านไปอย่างราบรื่น ถังจวินลี่พยายามอยู่ห่างจากหม่าชางเยี่ยนสองก้าวเพื่อความปลอดภัย เขาเองก็ดูจะเข้าใจแต่ไม่วายที่จะอดยิ้มออกมาไม่ได้ “เอาละ เราต้องคุยกัน” ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ“ฉันว่าคุณพูดออกมาสองครั้งแล้ว” หญิงสาวหน้าบึ้ง เพราะหลังจบประโยคนี้เมื่อวาน ทั้งสองกลับจบลงที่เตียงนอน...“ผมว่า...หากเสนออะไรเพื่อให้ได้คุณมา ผมคงถูกโยนออกไปจากห้อง หลังจากนั้นผมคงไม่ได้เข้าใกล้คุณอีก”ถังจวินลี่ยกสองแขนกอดอก หรี่ดวงตามองเขานิ่ง “ว่าต่อไปฉันรอฟังอยู่”“ผมมีหลายวิธีในใจเพื่อให้ได้คุณมา และแน่ใจว่าคุณคงไม่ชอบวิธีเหล่านั้นสักเท่าไหร่ ดังนั้น...”“ดังนั้น” หญิงสาวทวนคำของเขา“ผมจะไม่เสนออะไร แต่ให้คุณบอกข้อต่อรองมา ทำยังไงผมจะได้คุณมา”“ได้มา?”“ใช่”“หม่าชางเยี่ยน” หญิงสาวหรี่ดวงตาลง ดวงตามีร่องรอย
Read more
PREV
1
...
34567
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status