Todos los capítulos de องค์หญิงพลิกชะตา: Capítulo 21 - Capítulo 30

ณ เมืองต้าเทียนภายในห้องบรรทมขององค์ฮ่องเต้แห่งต้าเทียน ผู้ได้ขึ้นชื่อว่ามั่งคั่งเหนือผู้ใดอาณาจักรของแคว้นแข็งแกร่ง กองกำลังทหารเก่งกล้าเชี่ยวชาญยุทธ แม้แต่ทหารระดับล่างสุดยังมีวิทยายุทธล้ำเลิศ ฮ่องเต้เองก็ฉลาดไหวพริบดีไม่น้อย เมืองแห่งนี้พบเจอแต่ความร่มเย็นผาสุกเผื่อแผ่ไปยังแคว้นต้าเหลียงที่อยู่ในเขตปกครองด้วย ถึงกระนั้นก็ยังมีคนมักใหญ่ใฝ่สูงอยากเป็นใหญ่อยากมีอำนาจ ต้าเทียนจึงหนีไม่พ้นขุนนางขี้ประจบสอพลอปะปน ฮ่องเต้ก็ยิ่งต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองให้มีความมั่นคงยิ่งขึ้นไปอีก เขาได้ตกลงทำสัญญามิตรภาพกับเมืองเว่ยที่ฮ่องเต้สองเมืองนั้นเป็นสหายเก่ากัน"ยามเมื่อไร้ความขัดแย้งเช่นนี้ ผูกมิตรกันไว้ถือว่าดีเยี่ยม ยามวิกฤตคอยช่วยเหลือเจือจุนถือเป็นวาสนา"ฮ่องเต้เอ่ยขึ้นกับฮองเฮาที่นั่งปรนนิบัติอยู่ข้างๆ"พระองค์แน่พระทัยหรือเพคะที่จะเรียกหมิงอ๋องกลับมารับหน้าที่นี้""เขาออกศึกเพื่อปกป้องราชบัลลังก์จนตัวเองถูกพิษเกือบเอาชีวิตไม่รอด ตอนนี้รักษาตัวหายดีแล้วจำเป็นต้องกลับมารับหน้าที่ต่อ เพราะเขาคงจะออกรบศึกหนักอีกไม่ได้แน่ ฉะนั้นเขาต้องปกป้องราชบัลลังก์ด้วยวิธีอื่นแทน อีกอย่างต้องคอยเป็นหู

นางคิดเอาเองว่ากำหนดงานอภิเษกสมรสคงอีกยาวนานร่วมเดือน ลู่เสียนพอมีช่องทางที่จะกลับไปยังต้าเหลียง คงมีหนทางเดียวที่จะไม่ต้องเข้าพิธีกับองค์ชายต่างเมืองนั่นคือต้องหนีเท่านั้น การที่นางไม่ต่อรองฮ่องเต้เพราะคิดว่าฝ่าบาทต้องไม่ทรงยอมง่ายๆ เป็นแน่ หากนางหนีไปได้ไม่มีใครหาพบ ทางราชสำนักก็ต้องเปลี่ยนตัวเจ้าสาวไปโดยปริยาย และในตอนนี้นางมีหน้าที่จัดการตัวเองให้รัดกุมเท่านั้น เรื่องอะไรลู่เสียนจะยินยอมง่ายๆ เมื่อนางมีคนในใจอยู่แล้วจะทำใจแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักลงไปได้อย่างไรหากเขามีนิสัยเหมือนรองแม่ทัพโจวชุนอี้หรือหนักกว่าเล่า นางไม่ต้องตายทั้งเป็นหรอกหรือลู่เสียนวางแผนการอย่างใจเย็นที่สุด นางได้ออกไปเดินสำรวจบริเวณรอบๆ วังหลวงอยู่หลายวัน ก็ยังไม่เห็นช่องทางที่ดีจนกระทั่งวันหนึ่งได้เจอโพรงด้านหลังของวังที่มีก้อนหินทับเอาไว้แล้วจัดสวนดอกไม้อย่างสวยงามเพื่อหลอกตา ลู่เสียนออกแรงงัดก้อนหินที่ขยับเขยื้อนเพียงเล็กน้อย นางจึงหยุดไว้แค่นั้นแล้วดันคืนไว้จุดเดิมตอนที่จะหนีค่อยมางัดใหม่ลู่เสียนวางแผนอยู่หลายวันศึกษาเส้นทางออกนอกวังโดยรอบรวมถึงด้านนอกด้วย นางกะเวลาที่ทหารเวรยามไม่อยู่หลบออกมาให้รวดเร็วเท่

หมิงอ๋องตื่นขึ้นมาด้วยความเมื่อยขบไปทั้งตัว เหลือบมองด้านข้างเห็นพระชายายังหลับตาพริ้ม ชายหนุ่มขยับนอนตะแคงยกมือท้าวศีรษะมองใบหน้าสวยยิ้มพึงพอใจ เขาอดใจไม่ไหวก้มลงจูบนางแผ่วเบา ลู่เสียนรู้สึกตัวทำให้นางลืมตาตื่นขึ้นด้วยใบหน้าอมชมพูระเรื่อ อมยิ้มมองเขาอย่างรักใคร่ไม่แพ้กัน"เราจะไปยกน้ำชาให้ผู้อาวุโส เจ้าลุกไหวหรือไม่"เขาถามขึ้นเป็นเชิงหยอกล้อน้ำเสียงขี้เล่นพลางใช้นิ้วชี้เขี่ยจมูกเรียวสวยเบาๆ ลู่เสียนหัวเราะเบาๆ รู้สึกจั๊กจี้ นางปัดมือเขาออกกลับถูกเขาจับเอาไว้แน่นก้มลงจูบมือของนางพลางทำตากรุ้มกริ่ม"พอแล้วเพคะ หม่อมฉันลุกไหว"นางทำเสียงดุเบาๆ ยิ้มกลบเกลื่อนความเขินอายที่แทบล้นออกมาจากอก เขาจึงยอมปล่อยแต่โดยดี เพราะต้องไปทำหน้าที่ตามธรรมเนียมให้เสร็จสมบูรณ์ผู้อาวุโสทั้งสองแคว้นรอคู่บ่าวสาวมายกน้ำชา ทั้งคู่เดินจูงมือกันด้วยใบหน้าสดใสทำพิธียกน้ำชาตามธรรมเนียมและรับคำอวยพรมากมาย บรรยากาศจึงดูชื่นมื่นอีกครั้ง ฮ่องเต้แคว้นต้าเทียนจึงจัดงานเลี้ยงขึ้นอีกครั้งในวันสุดท้ายเป็นกรณีพิเศษแขกเหรืี่อที่ได้รับเชิญมีมากหน้าหลายตา หนึ่งในจำนวนนั้นมีเยี่ยเฟยหรงที่นั่งร่วมโต๊ะกับรองแม่ทัพโจวชุนอี้ เขาม

"เจ้าเปลี่ยนไปมากนะ"ฮองเฮาท้วงติงยิ้มแหย่ดั่งเขาเป็นเด็กน้อยวัยเยาว์ หมิงอ๋องยิ้มกว้างแทนคำพูด พอดีกับที่ฝนบางตาลงแล้วเขาจึงขอลากลับตำหนักเสียที"ข้าฝากไป๋ซิงไปกับเจ้าด้วยสิ ห้องพักนางเป็นทางผ่านไม่ใช่หรือ มืดขนาดนี้นางจะได้อุ่นใจ"หมิงอ๋องทำหน้าเรียบเฉยลำบากใจ เหตุใดฮองเฮาจึงฝากนางกำนัลให้เขาดูแล ในขณะที่ไป๋ซิงยิ้มอายก้มหน้าดูเจียมเนื้อเจียมตัว"ได้สิพะยะค่ะ"เขาตอบรับอย่างสุภาพบุรุษ ถึงแม้จะตะขิดตะขวงใจอยู่บ้าง แต่เพื่อความสบายใจของฮองเฮาเขาจำต้องร่วมทางไปกับไป๋ซิงอย่างเสียไม่ได้ทั้งคู่ถือร่มคนละคันโดยมีหมิงอ๋องเดินนำหน้าเล็กน้อย มองด้านหน้าคล้ายๆ คนสองคนเดินเคียงคู่เพราะนางไม่ได้เดินอยู่ด้านหลังแต่ขยับเข้ามาด้านข้างเล็กน้อย เท่านั้นก็ทำให้ผู้พบเห็นเข้าใจผิดคิดว่าหมิงอ๋องเดินคู่กับสตรีงามลู่เสียนเดินตามทางที่สายฝนโปรยปราย พลันสายตามองเห็นชายหญิงเดินเคียงคู่กันมา นางยืนนิ่งงันจ้องมองร่างคนสองคนไม่วางตา สตรีน้อยผู้นั้นอ่อนกว่านางไม่น่าจะมากนัก รอยยิ้มหวานบ่งบอกว่ากำลังมีความสุข ลู่เสียนสูดลมหายใจลึกลงไปในท้องคล้ายกลืนกินความคับข้องใจให้มันหายไปเสีย จังหวะนั้นหมิงอ๋องที่มักจะมองรอบก

ไป๋ซิงหายเป็นปกติแล้ว นางได้เข้าถวายงานรับใช้ฮองเฮาต่อด้วยสีหน้าค่อนข้างซีดเซียว ฮองเฮาให้นางทำงานเพียงครึ่งวันจึงอนุญาตให้กลับมาพักผ่อนได้ ทรงส่งคนแอบสืบความจากคนใกล้ชิดได้รับเรื่องว่าไป๋ซิงทำซุปไก่ไปฝากพระชายาจึงถูกเชิญให้กินด้วยกัน จากนั้นนางก็ถ่ายท้องจนล้มป่วย ฮองเฮาได้ฟังถึงกับครุ่นคิดว่าการจะเป็นสนมของหมิงอ๋องไม่ง่ายเลย พระชายาลู่เสียนรู้ทันไป๋ซิงเข้าให้แล้ว อีกอย่างฮองเฮาไม่พอพระทัยวิธีการของนางเท่าใดนักที่ทำเกินกว่าเหตุ แต่ก็ยังคงนิ่งเงียบไม่ส่อพิรุธใดให้ผู้อื่นสงสัยในวังหลวงมีการต้อนรับแคว้นในเขตปกครองจากต้าเหลียงที่นำเครื่องบรรณาการมาถวายฮ่องเต้เป็นกรณีพิเศษ ฮ่องเต้เลี้ยงต้อนรับด้วยพิธีการเล็กๆ เพราะทางต้าเหลียงแจ้งล่วงหน้าไม่นาน ทรงให้ราชวงศ์มาร่วมงานกันครบครัน มีขุนนางบางส่วนเข้าร่วมพิธีการเพราะต่างติดภารกิจสำคัญ หมิงอ๋องและลู่เสียนได้รับเชิญเข้าร่วมเช่นเดียวกัน นางสังเกตว่าวันนี้บรรดาองค์ชายองค์หญิงนั้นมีมากมายซึ่งในวันอภิเษกมองไม่ค่อยถนัดมากนักคณะทูตจากต้าเหลียงเดินทางมาถึงก็ได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้พร้อมกับถวายเครื่องบรรณาการสุดพิเศษ เป็นเครื่องประดับเพชรนิลจินดาละลานตาไปหมด