All Chapters of คลั่งรักยัยคู่หมั้นนายมาเฟีย: Chapter 111 - Chapter 120

ใบหน้าหวานพยักพยิดไปยังห้องนั่งเล่นที่เพื่อนของเขาสองคนยังนั่งอยู่ที่เดิม มาเฟียหนุ่มเดินกลับมาหาเพื่อนด้วยท่าทางหัวเสียเล็ก "ไอ้วายุ มึงจะไปอึ้บเมียก่อนไหม พวกกุได้กลับก่อน "พี่ไฟเอ่ยขึ้น เพราะท่าทางเพื่อนของเขาตอนนี้ มันดุเหมือนอย่าจะเข้าห้องไปหาเมียเด็กของมันซะมากกว่าที่จะนั่งคุยกับพวกเขาเเล้ว "ไม่เป็นไร พวกมึงนั่งต่อได้เลย เดี่ยวกูค่อยเคลียร์ทีหลังก็ได้ " เพราะเขายังมีเวลาอีกเยอะ เเเต่กับเพื่อนเขาสองคน มันไม่ค่อยมีเวลามาหาเขาซักเท่าไหร่นัก "อ่า.. งั้นพวกกุนั่งต่อนะ " มาร์ตินหย่อนก้นลงบนโซฟาที่เดิมของเขา วายุลุกเดินเข้าไปในครัวหยิบข้ชวดเหล้าราคาเเพงมาให้วางบนโต้ะ เขาจะดื่มเพื่อดับอารมณ์ที่มันร้อนรุ่มภายในร่างกายของเขาตอนนี้ ถุงขนมมากมายที่เพื่อนสองคนซื้อมาถูกเอามาทำเป็นกับเเกล้ม ระหว่างดูบอล เเละพูดคุยถึงเรื่องของไฟกับสาวนิรนามที่เขาจะมาปรึกษาด้วย จนบอลโลกเลิกไป เกือบตีหนึ่งได้มั้ง เพื่อนที่มันเมาเหล้านอกเเอ๋กันอยู่ กลับไม่ไหวจึงขอค้างที่นี่ วายุจึงปล่อยให้นอนกันบนโซฟา เพราะห้องอีกห้องเอิงเอยนอนอยู่ เเละห้องของเขามันเป็นห้องส่วนตัว ไม่ชอบให้ใครเข้

ร่างเล็กลุกขึ้นปาดน้ำตาทั้งชุดนักศึกษาเเล้วยืนจ้องหน้าเขาใบหน้ามองเะอด้วยสายตาที่วูบไหว เขาเพิ่งรู้ตัวว่าใช้คำพูดเเรงเกินไป "พี่เหนื่อยมากใช่ไหมคะ ? งั้นเราลองห่างกันจริงๆดูไหมคะ พี่จะได้ไม่เหนื่อยที่มีเอิงคนนี่เข้ามาในชีวิต "เธอปาดน้ำตาลวกๆ หยิบกระเป่า เเละไอเเพดกำลังจะเดินออกไปจากห้อง ก้โดนคนตัวโตรั้งเข้ามากอดอีกครั้ง จนเเน่น "ไม่เอา .. เอิงเอย เราพูดเเบบนี้อีกเเล้ว พี่ไม่ชอบเลย ไม่เลิกกันนะครับ กลับจากอังกฤษพี่จะให้คุณพ่อคุณเเม่ไปจัดการเรื่องสู่ขอเรา เราเเต่งงงานกันเลยได้มั้ยครับ ไม่เลิกกันนะคนดี "นะพี่ขอร้อง วายุเองก็ร้องไห้เหมือนกัน เอิงเอย เพิ่งสังเกตุเห้นน้ำตาของคนพี่ก้จุกในอก เขาเป็นมาเฟียผุ้ไม่เคยก้มหัวให้ใคร ไม่เคยเสียน้ำตาให้ใคร เเต่กลับต้องมายอมทำทุกอย่างเพื่อเธอขนาดนี้ ฮึก "พีก็ดีเเต่ขอโทษๆ พี่เคยคิดถึงใจเอิงบ้างไหมคะ เอิงยังไม่ได้ทำอะไรผิดนักหนาเลยนะคะ พี่วายุเข้ามาเเล้วก็ดุเอิงเอาๆ พี่เคยคิดจะถาม จะเป็นห่วงเอิงบ้างไหมคะ นี่เอิงเเค่หลับไปนะคะ เเล้วถ้าเอิงเป็นอะไรไป พี่จะเสียใจบ้างไหม ? หรือว่าจะตามไปดุเอิงถึงในหลุมฝันศพด้วย "

เขานั่งรอเอิงเอยเลือกชุดอย่างสบายใจ เกือบๆชั่วโมงก็เดินออกมาพร้อมกับถุงช้อปเกือบๆ สิบถุงในมือ เเม้จะหนักเอาเรื่องอยู่ก้ตามเเต่ปปากก็ยังถามอีกว่า "เราจะซื้ออะไรอีกไหมครับ "เอิงเอยหันไปมองมาเฟียหนุ่มในชุดสูทที่ยืนหิ้วของในมือราวกับเป็นบอดี้การ์ดของเธอ "พี่วายุไม่หนักเหรอคะ? เอิงว่าเราค่อยไปกซื้อที่นุ้นบ้างก็ได้ ""งั้นก็กลับเเล้วใช่ไหมครับ เราหิวรึเปล่า? พี่สั่งให้เเม่บ้านทำอาหารขึ้นไปให้เอาไหม? อยากทานอะไรครับ ""เดี๋ยวเอิงขอซื้อน้ำปั่นเเป้บนะคะ พี่วายุนั่งรอเเถวนี้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวเมื่อย " เอิงเอยเดินไปต่อเเถวซื้อน้ำปั่นร้านดังในห้าง ส่วนมาเฟียหนุ่มนั้นหยิบมือถือขึ้นมา กดต่อสายไปหาคุณเเม่คนสวยของเขาเรื่องเเนที่จะพาเอิงเอยไปอังกฤษเเล้วขอน้องเเต่งงาน เขาต้องการให้ท่านไปพูดคุยกับพ่อเเม่ของเอิงเอยให้เข้าใจด้วย จะได้ไม่ตื่นตกใจกันภายหลัง"มาเเล้วคะ น้ำเเตงโมปั่น พี่วายุลองชิมไหมคะ เดี๋ยวเอิงป้อน เธอเห้นเขามือไม่ว่างก็เลยยื่นเเก้วไปให้คนตัวโตดูด ฝ่ายวายุเองก็ไม่ขัดใจเธอ เขาดูดน้ำเเตงโมเข้าไปอึกใหญ่ พอเป็นพิธี "อร่อยครับ เเต่น่าจะสู้คนป้องไม่ได้หรอก เพราะหวานสุดๆเเล้ว

หลังจากกลับจากห้างชายหนุ่มก็กลับเพ้นส์เฮาส์ของตัวเอง เขาเรียกประชุมลูกน้องที่ไทยเเละที่อังกฤษพร้อมกัน ผ่านวีดีโอคอนเฟอร์เรนท์ เพื่อคุยเรื่องงานต่างๆ เเละข่าวคราวทางด้านนั้นเเทนว่ามีเ หตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง โดยมีคุณปู่ท่านเข้าร่วมด้วย เกือบที่ชั่วโมงที่ต้องนั่งกันอยุ่อย่างนั้น ในที่สุดการประชุมก็เสร็จลง ในเวลาบ่ายสี่โมงกว่า ๆ อีกครึ่งชั่วโมงเเฟนเขาจะเลิกเรียน ต้องไปรับเธอด้วย คุณปุ่ของเขาเดินทางกลับคฤหาสน์ของท่านไป ส่วนเขาก็เเยกไปอีกทาง เพื่อไปรับเอิงเอย ส่วนคนตัวเล็กที่เรียนวิชาสุดท้ายอยู่กำลังจดงานที่อาจารย์สั่งอย่างขมักเขม้น ยิ่งไกล้วันหยุดยาว ก็ยิ่งมีงานเพื่มมาเรื่อยๆ "โอ้ย... ทำไมอาจายืสั่งงานเยอะขนาดนี้เนี่ย" พราวฟ้าเดินบ่นลงมา หลังจากเลิกคลาส "นั่นสิ หยุดยาวนี้ฉนว่าจะลงไต้ไปหาคุณปู่คุณย่าซักหน่อย " ของขวัญเองก็เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเซ็งๆไม่เเพ้กัน "เเล้วเเกหละ ยังเอิง ได้ข่าวว่าพี่วายุจะพาเเกไปอังกฤษนี่ อิจาแาเเกอะเอิง บอกพี่วายุฉันขอไปด้วยได้มั้ยอะ " "ไม่ได้ครับ ไปทำงานสำคัญ "เสียงทุ้มเอ่ยดังมาจากด้านหลังทำใหสามสาวที่กำลังจะหย่อยก้นนั่งหันมาดูพร้อมกัน "พี่ว

ไม่ใช่เเค่วายุที่มานั่งอยู่ที่นี่ เเต่มีไฟเข้ามาเสริมด้วย เพราะ รายนี้อยากมาแอบดูเพื่อนของเอิงเอยคนนั้นที่มหาลัยบ้าง จากสองหนุ่ม กลายเป็นสามเเถมเเต่ละคนก็หล่อยยิ่งกว่าเทพบุตรอีก จนได้เวลาเลิกเรียนของเมียเด็ของเขาวายุเเละไฟจึงลงมาจากห้องทำงานของมาร์ติน เขามารอเธอจนลงมาจากตึกเรียน เรียกเสียงกรี้ดกร้าดของสาวๆกันใหญ่ทั้งสองดีกรีความหล่อไม่เเพ้กัน ส่วนทางด้านสามสาวที่กำลังเดินลงมาจากชั้นห้า เห็นสาวๆยืนมุงกรี้ดกร้าดอะไรกันด้วยความอยากรู้ก็เลยเดินเข้าไปดูบ้าง เป็นของขวญที่เข้าไปถึงก่อน เเต่เเล้วก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสีเพราะนั่น พี่วายุเเฟนของเอิงเอย เเละอีกคนก็เป็นคนที่เธอเเอบชอบเช่นกัน " พี่วายุ ..พี่ไฟ" เอิงเอยก็ตกใจไม่เเพ้กัน ส่วนคนพี่ที่เห็นเอิงเอยเเล้วก็เดินเข้ามาหาทันที ไม่ต่างกับไฟ เดินมาหาของขวัญเพื่อนของเอิงเอยพาเธออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน "อ้ะ ..พี่จะพาฉันไปไหนคะ? " ของขวัญเอ่ยถามอย่างตกใจ เพระาไม่คิดว่าคนที่ตัวเองชอบจะมาอยู่ที่นี่เเล้วก็กำลังจะพาเธอไปไหน "ไปกับพี่ เรามีเรื่องต้องคุยกัน " ไฟจับเเขนพาเธอเดินออกไป เหลือเเค่วายุ เอิงเอยเเละพราวฟ้า เเม้จะงงงั้นกับการ