จนไม่นานนักข้าวของในมือวายุก็เต็มสองมือเขาส่วนเอิงเอยก็ยังเดินไแเรื่อย เเวะทุกร้านตามสไตล์เด็กสาวขยันช็อป "เอิงเอย พี่ว่าเรากลับห้องหรือไปหาที่พักเถอะ เมื่อยเเขนเเล้วอะ "เขาพูดพลางยกเเขนชูมือให้ดูสิ่งของเต็มไปหมด "อะไรกันอะ หนูยังเดินไม่ทั่วทั้งตลาดเลยนะคะ " เธอเอ่ยเสียงหวานเเต่สีหน้าท่าทางไม่พอใจซักเท่าไหร่ "ก็เราเล่นเเวะทุกร้านเลย เเถมยังซื้อทุกร้าน พี่ว่า ตอนกลับกรุ่งเทพ คงได้เหมาสิบล้อขนของกลับไปด้วยอะ " "งั้นก็ไปนั่งพักตรงนุ้นทานขนมกันก่อนไหมคะ เดี่ยวมาเดินต่อ " เอาสิ คนตัวเล็กยังไม่รู้ทุกรู้ร้อน เเถมยังเดินนำมาเฟียหนุ่มตัวปลิวไปที่ดตีะริมชายหาด ชายหนุ่มได้เเต่ถอนหายใจ ก้าวขายาวตามไปติดๆ พลางคิดถึงอนาคตเถ้าพาเธอมาช้อปต้องจำกัดวงเงินกันบ้างเเล้วหละ ไม่งั้นคนรวยๆก้เถอะ เจอเอิงเอย มีสิทธิ์ล้มละลายเเน่นอน ร่างสุงหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ ตรงข้ามกับเธอ ยกเเก้วน้ำขึ้นดื่มด้วยความกระหาย รู้งี้พาการ์ดสองคนนั้นมาด้วยก็ดีได้ช่วยถือของ "พี่วายุทานขนมนี่ดูสิคะ อร่อยนะ เอิงชอบ "เธอใช้ส้อมเล็กๆจิ้มขนมลูกชุบเเล้วมาจ่อปากเขา วายุก้มมองมัน เเล้วอ
Read more