All Chapters of มนต์รักข้ามภพ: Chapter 31 - Chapter 40

แม้จะเขินอายแต่ก็ยอมทำตามคำร้องขอ ขาเรียวทั้งสองค่อย ๆ แยกออกจากกันทีละนิด ธาดาค่อย ๆ คลานขึ้นมานั่งบนเตียงมองดูเนินเนื้ออวบอูมของสาวเจ้า กลีบเกสรได้รูปสวยงามไม่เหมือนที่เคยเห็น ปรางมีรูปร่างหน้าตาเป็นทรัพย์จริง ๆ กิริยาท่าทางเอียงอายอ่อนช้อยแต่แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่น่าค้นหาและทำให้เขาหลงใหล "อูย ดอกไม้หนูสวยงามที่สุดเลยปราง" เขาชื่นชมพร้อมโน้มหน้ากดจมูกแนบชิดกับเนินสาว เขาฝังจมูกเนิ่นนาน หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเธอรู้สึกจั๊กจี้ขนลุก หนีบขาทั้งสองเข้าหากันแต่เขาผลักขาให้ฉีกกลางออก ใช้ลิ้นปาดเลียติ่งเสียวเพื่อกระตุ้นให้น้ำหวานไหลออกมาแต่จู่ ๆ เสียงเรียกเข้าจากแอพลิเคชั่นไลน์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ทำให้ธาดาหัวเสียไม่น้อย มันดังมาจากในกระเป๋ากางเกงที่เพิ่งถอด เขามองกึ่งกลางกายสาวอย่างนึกเสียดาย เงยหน้าขึ้นมองหน้าหญิงสาวนอนกึ่งนั่งที่มองเขาด้วยสายตาละห้อย ธาดาก้มลงหยิบกางเกงที่อยู่ข้างเตียง ค้นกระเป๋าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ปรากฏว่าน้ำฝนโทร.หาเขา "ฮัลโหลครับน้ำฝน" ปรางหน้าไม่สบอารมณ์ทันทีที่ได้ยินชื่อของคู่อริหัวใจ เธอตั้งใจฟังว่าเขาคุยอะไรกัน ปรางเอื้อมจับมือที่ว่างของเขามาวางทาบบนเนินเนื้อสาวของ

ปรางยกมือไหวผู้อาวุโสทั้งสองของบ้าน รวมถึงสองสามีภรรยาตามคุณหมอธาดา แม้จะกลัว ประหม่า ขัดเขินแต่พอได้เห็นได้สัมผัสทุกคนดูใจดีอย่างที่ธาดาว่าไว้ ธาดายื่นมือรับของจากคนรับใช้ที่หิ้วของท้ายรถเข้ามาให้ หนึ่งในนี้คือของฝากหลานสาวคนสวยของเขา ธาดาซื้อไว้ได้เกือบสองเดือนแล้วแต่ไม่มีโอกาสได้เอามาให้ "ว้าว หนังสือมีเสียงค่ะคุณแม่ ฟ้าใสชอบทั้งสามเล่มเลยค่ะ""ขอบคุณน้าหรือยังครับลูก" ณดลพี่เขยของเขาเอ่ยกับลูกสาว ซึ่งฟ้าใสก็รีบยกมือไหว้อย่างน่ารักธาดาเป็นคนรอบคอบและละเอียดมาก เขาจะเลือกสิ่งที่มีประโยชน์ให้กับคนที่รักเสมอ ของเล่นของหลานสาวก็เช่นกัน ยิ่งเป็นเด็กยิ่งต้องเลือกของเล่นที่มีประโยชน์เสริมความรู้ เพื่อพัฒนาสมองพวกเขา"คุณแม่ค่ะ คนนี้หนูปรางแฟนเจ้าซีค่ะ ปรางลูกมานั่งใกล้ ๆ แม่มา มาให้คุณยายดูหน้าชัด ๆ หน่อยสิ" คุณทิพย์แนะนำผู้มาใหม่ให้มารดาวัยเก้าสิบปี ปรางคลานเข่าเข้ามานั่งพับเพียบตรงหน้าผู้อาวุโส เธอมองใบหน้าเหี่ยวย่นของท่านแล้วคิดถึงท่านยายของเธอ คุณยายแบมือยื่นออกมาข้างหน้า เธอมองการกระทำด้วยความงุนงง คุณทิพย์จึงจับมือเธอไปแล้วที่มือเหี่ยวของท่าน น้ำตาที่กักเก็บเอาไว้ บัดนี้เอ่อล

ปรางทานโจ๊กอย่างเอร็ดอร่อยอาหารของที่นี่บางอย่างเหมือนกับอาหารที่เธอเคยทานหรือรู้จักแต่รสชาติไม่เหมือนเอาเสียเลย อาหารของคนเมืองอนาคตมีความกลมกล่อมไม่เค็ม ไม่หวานเกินไป "ไม่อิ่มขอเพิ่มได้นะปราง" คุณทิพย์สังเกตอาการเจริญอาหารของเธอก็พลอยทำให้อาหารบนโต๊ะอร่อยไปด้วยเลย"ขอบคุณค่ะคุณป้า""เรียกแม่ เหมือนที่เจ้าซีเขาเรียกน่ะ ไม่ต้องเกรงใจ" คุณทิพย์เปิดใจกับคนของลูกชายคนนี้มาก ส่วนเรื่องตบเรื่องแต่งคงต้องเรียกธาดาเข้ามาคุยเร็ว ๆ นี้ นางอยากทำทุกอย่างให้เรียบร้อยและถูกต้อง แม้ปรางจะเป็นกำพร้าไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน ท่านก็ควรจะให้เกียรติเธอ"ผมเลิกงานหกโมง แล้วจะรีบกลับมารับนะครับ" เขาบอกกับปรางขณะเดินไปส่งเขาที่รถ เขาอยากจะกอดหอมเธอเมื่อที่เคยทำ แต่ติดที่มีสายตาหลายคู่ยืนจ้องมองเขากับเธอ ธาดาจึงทำได้แต่ยกมือลูบศีรษะเธอเบา ๆ ปรางพยักหน้ารับการได้อยู่ท่ามกลางคนมากมายทำให้เธอไม่เหงาเหมือนอยู่บ้านของธาดาคนเดียว ปรางคลายความคิดถึงบ้านไปได้มาก คุณยายแขไขคนแก่แสนใจดี น้ำเสียงอบอุ่นมือเหี่ยวที่แตะสัมผัสตัวเธอทำให้ปรางนึกถึงวันเก่า ๆ ที่ท่านยายยังมีชีวิตอยู่ไหนจะคุณทิพย์ที่อนุญาตให้เธอเรียกท่านว่าแ

"ขอโทษค่ะ ก็หนู..." คนผิดทำปากยื่นก้มหน้านิ่งเมื่อถูกดุ เธอเคยโดนเขาดุจนร้องไห้เมื่อตอนอยู่โรงพยาบาล หลัง ๆ มาเขาก็ไม่เคยดุเธออีกเลย"อย่าทำอะไรให้เป็นห่วงสิ เวลาผมไปทำงานหนูก็ต้องดูแลตัวเองให้ดี เข้าใจนะครับ" ปรางพยักหน้ารับเธอไม่กล้าบอกสบตาเขา เพราะรู้ว่าเขาโกรธอยู่"ไปกินข้าวกัน จะได้รีบกลับบ้านเราสักที" เขาฉวยมือนิ่มไปจับ และพาจูงเข้าไปในตัวบ้าน ปรางตั้งใจจะมาช่วยหิ้วของแต่พอโดนดุเธอเลยลืมเรื่องนี้ไป เป็นเขาเองที่ถือสัมภาระด้วยมือและแขนข้างเดียว ส่วนอีกข้างจับมือเธออยู่เราทั้งสองนั่งทานข้าวอยู่บนโต๊ะอาหาร ส่วนคนอื่น ๆ รวมตัวกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ปรางเอาใจธาดาโดยการตักอาหารให้เขา ธาดายิ้มรับ ปรางปรนนิบัติเขาไม่ขาดตกบกพร่องสมกับที่เป็นสาวชาวกรุงศรีฯ หญิงสาวเป็นแม่บ้านแม่เรือนอย่างแท้จริงสมควรที่คุณแม่กับคุณยายของเขารักและเอ็นดูเธออย่างไม่มีข้ออ้างใด ๆ เขาเชื่อว่าหากปรางรู้เครื่องปรุงรสของยุคสมัยนี้เธอจะต้องทำอาหารอร่อยได้อย่างแน่นอน ปรางเคยทำอาหารเย็นให้เขาทาน แต่ด้วยความที่ไม่รู้จักวัตถุดิบและเครื่องปรุง เธอหยิบผิดหยิบถูก วันนั้นเขาได้แต่ฝืนกินข้าวผัดหมูรสชาติแปลกจนหมดจาน เพราะไม

ลิ้นร้อนชื้นปาดเลียกินน้ำหวานอย่างที่เขาพูด ธาดาดูดติ่งเนื้อสีชมพูจนมันยืดติดปากขึ้นมา ครั้งนี้อารมณ์อยากของเขาสูงมากจนเธอแทบรับไม่ไหว "โอ้ว เสียว พี่หมอขา"ธาดาเลียกินน้ำหวานเนิ่นนาน มือบางนุ่มขยุ้มไรผมจับกดศีรษะให้ปากของเขาแนบเนินเนื้อของเธอ ร่างบางแอ่นสะโพกรับลิ้นสากที่กำลังปรนเปรอมอบความสุขหรรษาให้เธอ ปรางส่งเสียงร้องครางจนลืมอาย สติหลุดออกจากตัวลืมแล้วว่าตนเองอยู่ที่ใดและกำลังทำอะไร ตอนนี้มังกรใหญ่ของเขาตื่นตัวเต็มที่พร้อมสำรวจรูสวาทแล้ว ธาดาจัดท่าทั้งเขาทั้งเธอให้พร้อมต่อการสอดใส่ "หนูทำให้พี่หมอบ้างนะคะ" ธาดามองจ้องหน้านวลที่กำลังส่งยิ้มหวานมาให้ เขางุนงงเพียงชั่วครู่เท่านั้นปรางเปลี่ยนท่าย้ายตัวเองมานั่งคร่อมร่างของเขาที่อยู่ในท่านั่งหลังแนบพนักพิง เขาเริ่มสนุกที่รู้ว่าหญิงสาวคิดจะทำอะไร เขาชอบที่ปรางจะเป็นฝ่ายรุกเขากลับบ้าง อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะเร่าร้อนแค่ไหนปรางก้มหน้าลงมาประกบปากกับเขา จูบที่อ่อนหวานนุ่มนวลก็ทำให้ธาดาเคลิบเคลิ้มได้เหมือนกัน เขาเผยอปากออกรอรับลิ้นน้อยที่จะสอดเข้ามา ลิ้นอ่อนนุ่มซุกซนสำรวจโพรงปากของเขาจนพอใจ เธอจูบเม้มอย่างที่เขาเคยทำกับเธอ