All Chapters of มนต์รักข้ามภพ: Chapter 1 - Chapter 10

หมอธาดาขับรถมาจอดเทียบฟุตบาท เพื่อซื้อปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ เป็นมื้อเช้าที่เขาชอบทาน และจะทานเป็นประจำ นายแพทย์หนุ่มใหญ่รักสุขภาพไม่สูบบุหรี่ เหล้าเบียร์มีดื่มบ้างตามวาระสังสรรค์ กาแฟไม่จำเป็นไม่แตะเลย เข้าฟิตเนสสัปดาห์ละ 2 ครั้ง วิ่งในสวนสาธารณะทุกวัน ก่อนหรือหลังไปทำงาน ธาดามักจะตื่นตีสี่แม้วันนั้นเขาจะไม่ต้องไปทำงานก็ตามและจะเข้านอนก่อนสี่ทุ่มประจำหากไม่ได้อยู่เวรดึก จะเสริมหล่อเดือนละครั้ง เขามักจะเข้าคลินิกเสริมความงามฉีดบำรุง เลเซอร์แต่ไม่ผ่า หน้าตารูปร่างของเขานั้นดีอยู่แล้ว ไม่ต้องพึ่งมีดหมอ แต่ก็ยังอยากให้มันคงสภาพไว้แบบนี้ไปตลอด จึงต้องพึ่งเข็ม เลเซอร์และครีมบำรุงบ้างธาดาหนุ่มหล่อวัย 38 ปี ไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีลูก ใช้ชีวิตโสดไปวัน ๆ เรื่องบนเตียงให้เป็นหน้าที่สาว ๆ มาตอบกันเองแล้วกัน ผู้หญิงแต่งตัวประหลาดเดินโซโซซัดเซคล้ายคนเมา เธอเดินเข้าใกล้รถของเขาที่กำลังจะออกตัว คราแรกธาดาไม่ใส่ใจนัก แต่แล้วแม่ผู้หญิงขี้เมากลับเอียงตัวล้มใส่รถเขา แล้วก็ร่วงลงไปกองที่พื้น จรรยาบรรณความเป็นหมอ ทำให้ธาดาเปิดประตูรถออกไปดู ผิวพรรณขาวผ่องผมยาวดกดำปรกใบหน้า ทำให้เขามองไม่เห็นใบหน้านวล เข

ได้เวลาเลิกงาน ธาดาต้องอยู่เวรต่อ เพราะจะอยู่ดูอาการของหญิงสาว คนไข้ที่แปลกประหลาดของเขา น้ำฝนรอกลับด้วย เพราะเธอดันไปโม้กับเพื่อนพยาบาลสาวคนอื่นว่าวันนี้เธอกลับกับหมอธาดา เมื่อรออยู่นานแล้วไม่มีวี่แววว่าหมอธาดาจะลงมาจากตึกเสียที จึงขึ้นมาตามที่ห้องคุณหมอ เคาะประตูสองสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป"ลืมนัดของเราเหรอคะหมอ น้ำฝนรอตั้งนาน" น้ำฝนเดินเข้ามาใกล้เบียดสะโพกเข้าไปนั่งบนตักแกร่งของเขา น้ำฝนทั้งบดทั้งบี้สะโพกเข้าหาตรงกลางหว่างขานายแพทย์หนุ่มใหญ่ และเหมือนว่ามันจะรู้สึกตัว เพราะว่ามันกระตุกตอดจนปวดตุสู้กับก้นงอนของนางพยาบาลช่างยั่ว "ไม่ลืมหรอก แต่วันนี้ผมต้องค้างที่นี่เพื่อดูอาการคนไข้ที่ชื่อปราง" น้ำฝนเบะปากไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อค้างที่นี่ เธอก็ขอสานต่อที่นี่แล้วกัน น้ำฝนยกนิ้วเรียวกรีดกรายลงมาตามแนวกระดุม เธอปลดกระดุมเสื้อออกจากรังดุมช้า ๆ อ้อยอิ่ง เพื่อยั่วตบะอีกฝ่าย "แน่ใจนะ" คุณหมอธาดาถาม พยาบาลผงกศีรษะรับอย่างไว ริมฝีปากเรียวรู้งานรีบฉกลงมาบนปากหนานุ่มของนายแพทย์หนุ่มใหญ่ ใช้ลิ้นแทะเล็มโลมเลียขอบปากของเขาอย่างเชี่ยวชาญ ธาดาครางในลำคออย่างพึงพอใจผู้หญิงคนนี้ร้อนแรงได้ใจ

เขาแหย่นิ้วเข้าไปในร่องรักคับแน่นและเข้ายากเหลือเกิน พอเข้าไปลึกจนสุดทางและเตรียมจะชักนิ้วกลับ เธอกระตุกจับมือหนาไว้มั่น มองหน้าหมอหนุ่มอย่างสงสัย ร่องของเธอตอดนิ้วเขาตุบ ๆ "เป็นอะไรครับ เสียวเหรอ"เธอพยักหน้ารับ"ผมจะทำให้เสียวกว่านี้อีก รับรองคุณจะนอนหลับฝันดีทั้งคืนเลย"หมอหนุ่มรัวนิ้วเร็วขึ้น ไม่ปล่อยให้ปากว่างนานก้มลงดูดยอดอกอิ่มน้อย ๆ ร่างบางเสียวสะท้านโดนทั้งบนทั้งล่าง หญิงสาวแอ่นอกสู้ปากเขา "หมอ!!! ข้าปวดเยี่ยว พอก่อนเจ้าค่ะ" เธอร้องขอเสียงหลง จะบอกปวดเยี่ยวก็ไม่ใช่แน่ มันไม่ไหวแล้วรีบดึงมือเขาออก"หึ ๆ ปล่อยออกมาเลยคนดีไม่ต้องกลั้น มันจะทรมานมาก" เขาบอก แต่เธอกลัวเปื้อนจึงขอเข้าห้องน้ำ แต่เขาไม่ยอม ธาดานั่งคุกเข่าลงพื้นข้างเตียงคนไข้ด้วยความสูงเกือบ 190 เซนติเมตรของเขาจึงไม่ลำบากที่จะนั่งท่านี้ จับเรียวขาขาวแยกออกกว้างเกือบ 180 องศา มองกลีบเนื้ออวบอูมของคนบนเตียงคนไข้ด้วยสายตาอ่อนโยนระคนกระหายอยาก กระซิบบอกเธอปลดปล่อยออกมาเลย เขาจะเป็นคนดื่มกินเอง ธาดาจุมพิตที่หัวเข่าเล็กของอีกฝ่ายไล้เรียวปากลงมาที่ต้นขาอ่อน อ่าซ์.... หอมไปทั้งตัวเลยแม่คุณทูนหัว ยิ่งเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ร่

การเสียบใส่พรวดในคราเดียวสร้างความเสียวกระสันจนแต้มร้องออกมาเสียงหลง เขาคลึงวนเป็นวงกลม ค่อย ๆ ชักเข้าชักออกช้า ๆ เนิบ ๆ "ไอ้เมฆมึงเห็นไหมวะ หน้าอีแต้มเหมือนขึ้นสวรรค์เลย ฮ่า ๆ" เมฆก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยขึ้นมามอง การร่วมรักของทั้งคู่ เมฆต้องนั่งคุกเข่าก้มหน้าทนฟังเสียงร้องเสียงกระแทกกัน ดัง ตับ ๆ วาสนาไอ้เมฆน้อยนิดไม่ได้เชยชมอีแต้มอย่างใจหวัง ได้เพียงมองหญิงที่แอบหลงรักกับบุรุษมีชาติตระกูล ขุนปวรรัชดลเลี้ยงนางแต้มเป็นเมียลับ ๆ เสร็จจากงานราชการ อีแต้มต้องมาปรนนิบัติทุกครั้ง "อ๊ะ อ่าซ์... กูจักเสร็จแล้ว" ปึก ๆ ๆ เสียงเนื้อกระทบกันไม่เป็นจังหวะ เพราะใกล้ถึงปลายทาง ด้วยความเสียวสยิวในร่างกายทำให้ขุนปวรรัชดลก้มงับหัวนมอย่างแรง"อ๊ะ ท่านขุน แต้มเสียวเจ้าค่ะ" เสียงกระเส่าหอบเหนื่อยเหมือนเพิ่งไปหาบน้ำใส่ตุ่มมา อ่าซ์..... น้ำรักขาวข้นทะลักเข้าร่องสวาทของขี้ข้าสาว เป็นอันเสร็จกิจเขาไม่รีรอพักให้หายเหนื่อย ลุกขึ้นผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ นางแต้มรู้หน้าที่ไม่นอนหมดสภาพอยู่นานรีบลุกสวมผ้าลวก ๆ แล้ววิ่งออกจากห้องไป ขุนปวรรัชดลมองดูเมฆบ่าวที่จงรักภักดีของเขา ที่เข้ามาช่วยแต่งตัวให้เจ้านาย ขุน

เขาถอดถอนใบหน้าหล่อออกจากซอกคอขาวเงยหน้าขึ้นมองใบหน้านวลที่เปื้อนน้ำตา ขนตางอนบัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเจ้าตัว ชายหนุ่มจึงใช้นิ้วเรียวเกลี่ยเช็ดออกให้อย่างเบามือ"ทำไม มากกว่านี้เราก็เคยไม่ใช่รึ หรือคุณลืม?""...." เธอไม่ได้ลืม แต่แค่ไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก เธอรู้สึกผิดและละอายใจยิ่งนัก หากวันใดวันหนึ่งได้กลับบ้านเกิดเมืองนอน จักมองหน้าหมื่นพรรธน์ยศได้อย่างไร เธอควรจะหักห้ามใจเสียแต่ตอนนี้ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้"เอาเถอะ ลุกไปกินข้าวกันเถอะ ผมซื้อข้าวผัดหมูมาให้ แล้วค่อยมาอาบน้ำ"พอได้ยินชื่อเมนูที่เคยลิ้มลองและติดใจจึงเปลี่ยนสีหน้าและแววตาอย่างกะทันหัน ดวงตาสุกสกาวส่องแสงระยิบระยับ ธาดาเห็นแล้วยิ้มตาม เอามือยีผมดำเงางามนั้นแรง ๆ อย่างนึกเอ็นดูเด็กน้อยอาบน้ำ... เขาบอกให้เธอมาอาบน้ำในห้องนี้ ไหนตุ่มใส่น้ำ ไหนขัน แล้วไหนไพรกับขมิ้นเล่า ร่างบางสำรวจห้องสี่เหลี่ยมที่ถูกเรียกว่าห้องน้ำ จนทั่วทุกซอกทุกมุม ขณะอยู่โรงพยาบาลเธอไม่ได้อาบน้ำเอง แต่จะมีนางพยาบาลเข้ามาเช็ดตัวให้ ขณะรออาบน้ำต่อจากหญิงสาวอยู่ในห้องนอน ชาหนุ่มจึงเตรียมเสื้อเชิ้ตที่ตนเองไม่ได้ใส่แล้วให้เธอสวมใส่นอน ส