มนต์รักข้ามภพ

มนต์รักข้ามภพ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-24
โดย:  CORDIA/เดือนสิบยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
172บท
18views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

แสงสว่างบางอย่างได้นำพาเธอข้ามภพมายังโลกปัจจุบัน และก็ได้คุณหมอหนุ่มสุดหล่อมาเป็นสามีอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่ดันต้องฝ่าด่านบรรดาสาว ๆ ของเขา แม่ปรางจะเอาชนะผู้หญิงพวกนั้นได้หรือไม่

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

1 บนเตียงคนไข้

—Se supone que hoy te ibas a casar con Vanessa, ¿no? ¿No te da miedo que se enoje si no vas?

—Todo el mundo sabe que ella no puede vivir sin él. Aunque sepa que no fuiste por estar con Nati, no se va a atrever a reclamarte.

—Exacto. Vanessa no es tan importante como Nati; Alexis la ha cuidado desde que eran niños...

Ellos hablaban de Natalia Cisneros, ella era como una hermana para Alexis.

Vanessa León estaba parada frente a la puerta del salón privado y sintió que se le helaba la sangre. Ese era el tipo al que había amado por años; alguien que no valía la pena. Apretó los puños con tanta fuerza que le crujieron los huesos, pero el dolor no se comparaba ni un poco con el vacío que sentía.

Tomó aire profundamente y abrió la puerta.

¡Pum!

El alboroto del salón se detuvo y el lugar quedó en silencio.

—Vanessa... —exclamaron varios, sorprendidos.

La mujer que apareció en la entrada era de piel clara, atractiva y de piernas largas. El vestido rosa resaltaba su cintura y llevaba el cabello recogido con un estilo sencillo que la hacía lucir encantadora. Sin embargo, en ese momento su mirada tenía un objetivo claro. Recorrió a Alexis y a Natalia con la mirada y soltó una carcajada sarcástica.

—¿Así que esta es la razón por la que no pudiste ir al registro civil?

Él pareció sentirse culpable y se acercó.

—Podemos ir a hacer oficial nuestro matrimonio en cualquier momento. Nati acaba de llegar del extranjero y, como su hermano, lo mínimo que podía hacer era organizarle una bienvenida.

—Solo hay un aniversario de novios al año —respondió ella con una sonrisa burlona—, ¿en serio no te importa? ¿No sabes que si no lo hacemos hoy, tendremos que esperar hasta el próximo año?

Lo habían planeado juntos: querían que la fecha de su aniversario se convirtiera en la de su boda. Pero era obvio que él no tenía intenciones de oficializar su matrimonio con ella. A la que quería era a Natalia, su amiga de toda la infancia.

Tal vez al notar lo extraño, Alexis intentó tomarla del brazo.

—No empieces con lo mismo. Regresando a casa te explico todo.

Vanessa se soltó de un movimiento brusco. En ese momento, Natalia intervino.

—Perdón, fue mi culpa. No sabía que hoy tenían lo del registro —dijo bajando la cabeza, con un tono tan apenado que parecía que ella era la víctima.

Como siempre le había tenido resentimiento, no le respondió. Natalia levantó la mirada con los ojos llorosos, viéndose muy frágil.

—Por favor, perdóname. En serio les deseo lo mejor a ti y a mi hermano.

—¿Lo mejor? —Vanessa soltó un resoplido de fastidio—. ¿Podrías dejar de actuar? Si en serio nos desearas algo bueno, ni siquiera hubieras vuelto.

La expresión de Alexis se endureció.

—No seas tan grosera.

—¿Qué? ¿Te molestó que hablara de tu “cariñito”? —preguntó ella, mirándolo como si fuera un extraño.

Él ya lucía bastante molesto y le reclamó en voz baja:

—¡Ten cuidado y no digas estupideces!

Vanessa notó lo mucho que protegía a su supuesta hermanita. Si tanto quería defenderla, ella le daría el gusto.

—Si ya lo hicieron, ¿por qué les da miedo que la gente hable?

A Natalia se le pusieron los ojos rojos y mostró una cara de decepción.

—Mi hermano y yo no tenemos nada de lo que te imaginas. ¿Podrías dejar de malinterpretarme como siempre? Si hubiera sabido que mi regreso iba a causar que pelearan, mejor no hubiera regresado.

Su voz se quebró y empezó a sollozar, provocando que los demás en el salón se sintieran mal por ella y comenzaran a atacar a Vanessa.

—Te pasas. Ellos son como hermanos, ¿cómo puedes tener celos de eso?

—Es cierto. Nati se fue del país hace tres años solo porque tú no la soportabas. Se sacrificó por ustedes, ¿y vas a empezar con lo mismo otra vez?

—Ten cuidado, no sea que Alexis se harte y te mande a volar.

Vanessa observó a todos esos tipos tan indignados y se mantuvo tranquila. Antes, por su relación con Alexis, solía ser muy tolerante con sus amistades. No decía nada cuando se burlaban de ella o cuando hablaban mal a sus espaldas, pero esa vez no se iba a dejar. Su mirada se volvió afilada.

—¿O sea que una hermana que se la vive pegada a su hermano tiene la razón? ¿A todos ustedes les patearon la cabeza o les gusta ver ese tipo de relaciones prohibidas? Si quieren, yo me quito para que les den el espectáculo completo.

Todos se quedaron mudos. No esperaban que la mujer que siempre había sido sumisa frente a Alexis se volviera tan tajante. Sus palabras habían sido directas y pesadas.

—¿Por qué me insultas así? —Natalia parecía a punto de derrumbarse—. Si no te agrado está bien, pero mi hermano te quiere mucho y ha hecho tanto por ti, ¿por qué no puedes estar satisfecha?

Vanessa arrugó la frente. Quizá otros no lo sabían, pero ella conocía lo manipuladora que era esa mujer. Se conocían desde hace diez años y había sido novia de Alexis por cinco.

La primera vez, en el cumpleaños de Vanessa, Natalia llamó a Alexis para decirle que había tenido un accidente y él se fue a buscarla. La segunda vez, en San Valentín, ella llamó llorando porque supuestamente quería quitarse la vida tras una ruptura amorosa. La tercera, la cuarta vez... siempre había una excusa para que él la dejara sola, y él siempre elegía irse con Natalia.

Hace tres años, cuando ella decidió irse al extranjero, todos pensaron que Vanessa la había obligado. Sostuvo la mirada fija en Natalia, con desprecio.

—¿Una relación normal de hermanos haría que alguien cancelara algo tan importante como un registro de matrimonio? Lo que pasa es que uno es un cínico y la otra es una ofrecida. Y ahora resulta que la mala soy yo y que debo ser comprensiva, ¿por qué? ¿Solo porque no tienen vergüenza?

Natalia se puso roja de la humillación. Como no supo qué contestar, comenzó a llorar. Alexis perdió los estribos y le gritó a Vanessa con la cara encendida de furia:

—¡Ya basta! ¿No te das cuenta de lo ridícula que te ves? Es solo un papel. Si no pudimos hoy, lo hacemos el día de tu cumpleaños y ya, ¿cuál es el drama? ¿Por qué no puedes ser más madura?

—¿Madura? —Vanessa sintió una extraña calma en su interior—. Está bien. Alexis, terminamos.

Los presentes se quedaron helados. Él se quedó pasmado unos segundos antes de responder con molestia:

—¿Otra vez con lo mismo? Hace tres años saliste con lo de terminar y por eso Nati se fue, para que no nos separáramos. ¿Vas a seguir con tus juegos para intentar echarla de nuevo? ¡Qué mala persona eres! Ya acepté casarme contigo y aun así no la dejas en paz. ¿La quieres atacar hasta matarla? Si vas a seguir siendo así de maldita, ¡no me casaré contigo!

Natalia disfrutaba la protección de Alexis y, al agachar la cabeza, una chispa triunfal cruzó por sus ojos. Al escucharlo, Vanessa mostró una sonrisa brillante, con el brillo de su nuevo camino claro en su mente.

—Me parece perfecto. No nos casemos, cancelamos todo.

Dicho esto, se dio la vuelta para irse. Alexis le gritó a sus espaldas con tono de amenaza:

—Si te atreves a cruzar esa puerta sin pedirle perdón a Nati, ¡no te voy a perdonar nunca!

Todos imaginaron que ella se doblegaría y pediría disculpas, pues sabían cuánto lo amaba. Pero se equivocaron. Se detuvo, giró la cabeza para mirarlos a todos y levantó la mirada como si fuera a prestar un juramento.

—Ya que están todos de testigos, escuchen bien: yo, Vanessa León, juro aquí mismo que termino con Alexis y que nunca nos casaremos. Si llego a romper este juramento, ¡que él se quede solo, que no tenga hijos y que tenga un final miserable!

Tras decir eso, ignoró a los presentes que se habían quedado con la boca abierta y salió del salón con paso firme. Una vez en el taxi que pidió por la aplicación, empezó a bloquear a Alexis de todos lados. Estaba sumida en sus pensamientos cuando el sonido de una llamada la trajo de vuelta a la realidad.

Miró el número, que le resultaba extrañamente conocido, y sintió que el corazón se le detenía por un instante. Al contestar, una voz de hombre, elegante, se escuchó del otro lado.

—Si quieres casarte, ¿por qué no me consideras a mí?

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
172
1 บนเตียงคนไข้
หมอธาดาขับรถมาจอดเทียบฟุตบาท เพื่อซื้อปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ เป็นมื้อเช้าที่เขาชอบทาน และจะทานเป็นประจำ นายแพทย์หนุ่มใหญ่รักสุขภาพไม่สูบบุหรี่ เหล้าเบียร์มีดื่มบ้างตามวาระสังสรรค์ กาแฟไม่จำเป็นไม่แตะเลย เข้าฟิตเนสสัปดาห์ละ 2 ครั้ง วิ่งในสวนสาธารณะทุกวัน ก่อนหรือหลังไปทำงาน ธาดามักจะตื่นตีสี่แม้วันนั้นเขาจะไม่ต้องไปทำงานก็ตามและจะเข้านอนก่อนสี่ทุ่มประจำหากไม่ได้อยู่เวรดึก จะเสริมหล่อเดือนละครั้ง เขามักจะเข้าคลินิกเสริมความงามฉีดบำรุง เลเซอร์แต่ไม่ผ่า หน้าตารูปร่างของเขานั้นดีอยู่แล้ว ไม่ต้องพึ่งมีดหมอ แต่ก็ยังอยากให้มันคงสภาพไว้แบบนี้ไปตลอด จึงต้องพึ่งเข็ม เลเซอร์และครีมบำรุงบ้างธาดาหนุ่มหล่อวัย 38 ปี ไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีลูก ใช้ชีวิตโสดไปวัน ๆ เรื่องบนเตียงให้เป็นหน้าที่สาว ๆ มาตอบกันเองแล้วกัน ผู้หญิงแต่งตัวประหลาดเดินโซโซซัดเซคล้ายคนเมา เธอเดินเข้าใกล้รถของเขาที่กำลังจะออกตัว คราแรกธาดาไม่ใส่ใจนัก แต่แล้วแม่ผู้หญิงขี้เมากลับเอียงตัวล้มใส่รถเขา แล้วก็ร่วงลงไปกองที่พื้น จรรยาบรรณความเป็นหมอ ทำให้ธาดาเปิดประตูรถออกไปดู ผิวพรรณขาวผ่องผมยาวดกดำปรกใบหน้า ทำให้เขามองไม่เห็นใบหน้านวล เข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
1.2 บนเตียงคนไข้
"แสง ข้าเห็นแสงไฟ ข้าเดินตามแสงไฟไป แล้วแสงไฟนั้นก็สว่างจ้าดูดข้าเข้าไป แล้วก็มาโผล่ที่นี่ ที่นี่ที่ใด ฤๅ" "โรงพยาบาล บ้านคุณอยู่ไหน มีเบอร์ติดต่อญาติไหม" ธาดายกมือเกาศีรษะไม่รู้จะไปต่ออย่างไรดี จึงยิงคำถามที่ต้องการรู้"กรุงศรีอยุธยา ท่านพ่อข้าคือพระยาเกรียงไกรเดชานุโสธยา ท่านแม่ข้าคือท่านหญิงเทียน พี่ชายข้าชื่อขุนปวรรัชดลหรือพี่แปด ข้ามีบ่าวรับใช้สองคนคืออีสอนกับอีแป้น" ยิ่งฟังยิ่งงง จึงขอยุติคำถามไว้เท่านี้แล้วตรวจร่างกายเธอคร่าว ๆ ก่อนจะให้เธอทานยาทานข้าวแล้วพักผ่อน ไปก่อน ไว้ช่วงบ่ายค่อยแอบเข้ามาหาเธอแล้วกันตกบ่ายเขาแอบเข้ามาหาเธอที่ห้องผู้ป่วย และหันไปปิดประตูเขาไม่ลืมที่จะล็อกกลอนแล้วห้อยป้ายห้ามรบกวน ปรางกำลังหลับคงเพราะฤทธิ์ยา เขาไม่ได้ปลุกให้เธอตื่น แต่เดินเข้ามายืนอยู่ข้างเตียง เธอเป็นใครกันแน่ หรือเธอเป็นผู้ป่วยจิตเวชกันนะ หากเป็นจริงเขาแอบเสียดายนิด ๆ แต่เขาจะรักษาเธอให้หายเอง เขามีเพื่อนหมอจิตเวชหลายคนและแต่ละคนเก่ง ๆ ทั้งนั้น ผู้หญิงคนนี้สวยสะดุดตาเหมือนนางในวรรณคดีที่เคยเห็นตามภาพวาดภาพเขียนเลย ธาดาไล้หลังมือไปที่แก้มนิ่ม เขานั่งลงที่เก้าอี้ด้านข้าง โน้มตัวเข้าไปใกล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
1.3 บนเตียงคนไข้
ได้เวลาเลิกงาน ธาดาต้องอยู่เวรต่อ เพราะจะอยู่ดูอาการของหญิงสาว คนไข้ที่แปลกประหลาดของเขา น้ำฝนรอกลับด้วย เพราะเธอดันไปโม้กับเพื่อนพยาบาลสาวคนอื่นว่าวันนี้เธอกลับกับหมอธาดา เมื่อรออยู่นานแล้วไม่มีวี่แววว่าหมอธาดาจะลงมาจากตึกเสียที จึงขึ้นมาตามที่ห้องคุณหมอ เคาะประตูสองสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป"ลืมนัดของเราเหรอคะหมอ น้ำฝนรอตั้งนาน" น้ำฝนเดินเข้ามาใกล้เบียดสะโพกเข้าไปนั่งบนตักแกร่งของเขา น้ำฝนทั้งบดทั้งบี้สะโพกเข้าหาตรงกลางหว่างขานายแพทย์หนุ่มใหญ่ และเหมือนว่ามันจะรู้สึกตัว เพราะว่ามันกระตุกตอดจนปวดตุสู้กับก้นงอนของนางพยาบาลช่างยั่ว "ไม่ลืมหรอก แต่วันนี้ผมต้องค้างที่นี่เพื่อดูอาการคนไข้ที่ชื่อปราง" น้ำฝนเบะปากไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อค้างที่นี่ เธอก็ขอสานต่อที่นี่แล้วกัน น้ำฝนยกนิ้วเรียวกรีดกรายลงมาตามแนวกระดุม เธอปลดกระดุมเสื้อออกจากรังดุมช้า ๆ อ้อยอิ่ง เพื่อยั่วตบะอีกฝ่าย "แน่ใจนะ" คุณหมอธาดาถาม พยาบาลผงกศีรษะรับอย่างไว ริมฝีปากเรียวรู้งานรีบฉกลงมาบนปากหนานุ่มของนายแพทย์หนุ่มใหญ่ ใช้ลิ้นแทะเล็มโลมเลียขอบปากของเขาอย่างเชี่ยวชาญ ธาดาครางในลำคออย่างพึงพอใจผู้หญิงคนนี้ร้อนแรงได้ใจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
1.4 บนเตียงคนไข้
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอแอบดูอยู่นาน จนทั้งสองคนในห้องนั้นสำเร็จความใคร่ หญิงสาวจึงรีบซอยเท้าเดินหนีเข้าห้องผู้ป่วยของตนเองก่อนที่พวกเขาเหล่านั้นจะรู้ตัวว่าถูกแอบดู การที่ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ทำให้หญิงสาวเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นกับตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอร้อนรุ่มในร่างกาย สัมผัสได้ถึงความเปียกแฉะบริเวณจุดซ่อนเร้น ยกมือบางลูบไล้ตามเนื้อตัวผ่านผ้าบาง ๆ ของชุดคนไข้ แกะปมเชือกออกสอดมือบางเข้าไปในร่มผ้า ปัดผ่านยอดอกที่แข็งชูชันสู้นิ้วมือ ให้ความรู้สึกดีอย่างประหลาดในหัวสมองจินตนาการภาพร่วมรักที่เพิ่งเห็นผ่านตามาสด ๆ ร้อน ๆ และมโนภาพขึ้นมาว่าแม่หญิงที่นั่งขย่มอยู่ด้านบนคือตนเอง "ข้าปั่นป่วนท้องเหลือเกิน ข้าเสียวเจ้าค่ะท่านหมอ อ่าซ์...." มือเรียวข้างหนึ่งบีบนวดคลึงทรวงอกรวมถึงยอกอกเล่นระบายอาการร้อนรุ่มในกาย ส่วนอีกข้างล่วงผ่านกางเกงผ้า ใช้นิ้วกลางสอดเข้าช่องแคบแน่น หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อดันนิ้วเข้าไปมากขึ้นมันทำให้เจ็บแปลบ ทั้งแน่น ทั้งเสียว โดยเฉพาะตอนบี้ขยี้ติ่งเสียวอ่าซ์....หญิงสาวเร่งจังหวะนิ้วตัวเองเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝัน แม้จะทุลักทุเลเพราะไม่เคยมาก่อนในชีวิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
1.5 บนเตียงคนไข้
เขาแหย่นิ้วเข้าไปในร่องรักคับแน่นและเข้ายากเหลือเกิน พอเข้าไปลึกจนสุดทางและเตรียมจะชักนิ้วกลับ เธอกระตุกจับมือหนาไว้มั่น มองหน้าหมอหนุ่มอย่างสงสัย ร่องของเธอตอดนิ้วเขาตุบ ๆ "เป็นอะไรครับ เสียวเหรอ"เธอพยักหน้ารับ"ผมจะทำให้เสียวกว่านี้อีก รับรองคุณจะนอนหลับฝันดีทั้งคืนเลย"หมอหนุ่มรัวนิ้วเร็วขึ้น ไม่ปล่อยให้ปากว่างนานก้มลงดูดยอดอกอิ่มน้อย ๆ ร่างบางเสียวสะท้านโดนทั้งบนทั้งล่าง หญิงสาวแอ่นอกสู้ปากเขา "หมอ!!! ข้าปวดเยี่ยว พอก่อนเจ้าค่ะ" เธอร้องขอเสียงหลง จะบอกปวดเยี่ยวก็ไม่ใช่แน่ มันไม่ไหวแล้วรีบดึงมือเขาออก"หึ ๆ ปล่อยออกมาเลยคนดีไม่ต้องกลั้น มันจะทรมานมาก" เขาบอก แต่เธอกลัวเปื้อนจึงขอเข้าห้องน้ำ แต่เขาไม่ยอม ธาดานั่งคุกเข่าลงพื้นข้างเตียงคนไข้ด้วยความสูงเกือบ 190 เซนติเมตรของเขาจึงไม่ลำบากที่จะนั่งท่านี้ จับเรียวขาขาวแยกออกกว้างเกือบ 180 องศา มองกลีบเนื้ออวบอูมของคนบนเตียงคนไข้ด้วยสายตาอ่อนโยนระคนกระหายอยาก กระซิบบอกเธอปลดปล่อยออกมาเลย เขาจะเป็นคนดื่มกินเอง ธาดาจุมพิตที่หัวเข่าเล็กของอีกฝ่ายไล้เรียวปากลงมาที่ต้นขาอ่อน อ่าซ์.... หอมไปทั้งตัวเลยแม่คุณทูนหัว ยิ่งเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ร่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
1.6 บนเตียงคนไข้
ผู้ป่วยจิตเวชหนีออกจากโรงพยาบาล เขาหาดูจนทั่วทั้งในกรุงเทพฯ อยุธยา ก็ไม่มีเลย ปรางคุณเป็นใครมาจากไหนกันนะ ชื่อจริง นามสกุล บัตรประชาชน ไม่มีอะไรสักอย่าง! แล้วจะพากลับบ้านยังไงธาดาให้เพื่อนที่เป็นตำรวจช่วยสืบข้อมูลบุคคลสูญหาย ที่อายุไล่เลี่ยกับปราง เขาอยากรู้ว่าเธอเป็นใครมาจากไหน จะได้รู้ว่าควรจะจัดการเธออย่างไรดี อีกภพชาติหนึ่ง ร้อนรนใจทนไม่ไหวเมื่อตื่นมารับรู้เรื่องราวว่าบุตรีหายไป เกณฑ์บ่าวไพร่ในเรือนเบี้ยออกตามหา สามวันสามคืนไม่เห็นแม้แต่ข่าวคราว ท่านหญิงเทียนนั่งก้นไม่ติดพื้น กังวลเรื่องบุตรสาวที่เดินหายไปเมื่อเช้าตรู่ อีสอนอีแป้นบ่าวรับใช้ถูกสอบสวนและเฆี่ยนตีปางตาย ที่ปล่อยให้เจ้านายน้อยหลุดลอดจากสายตา"ลูกกูหายไปที่ใด ไยมึงไม่แลอีสอน" ท่านหญิงตวาดด่ากราดบ่าวรับใช้นามว่าสอนที่ละเลยจากหน้าที่พวกมันสองคนทั้งอีสอนอีแป้น นั่งก้มหน้าหมอบคลานจนหัวแทบติดพื้น แผ่นหลังของพวกมันเป็นแผลถลอกยาวจากซ้ายมาขวาเต็มแผ่นหลังทั้งรอยเก่ารอยใหม่ เพราะถูกเฆี่ยนตีทุกวัน อีแป้นสลบคาไม้หวาย ปล่อยให้อีสอนโดนเจ้านายด่าอยู่คนเดียว"โอ๊ย ฮือ ๆ บ่าวผิดไปแล้วเจ้าค่ะท่านหญิง ต่อไปบ่าวจะไม่ปล่อยให้นายหญิงปรางค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
2 พาเข้าบ้าน
การเสียบใส่พรวดในคราเดียวสร้างความเสียวกระสันจนแต้มร้องออกมาเสียงหลง เขาคลึงวนเป็นวงกลม ค่อย ๆ ชักเข้าชักออกช้า ๆ เนิบ ๆ "ไอ้เมฆมึงเห็นไหมวะ หน้าอีแต้มเหมือนขึ้นสวรรค์เลย ฮ่า ๆ" เมฆก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยขึ้นมามอง การร่วมรักของทั้งคู่ เมฆต้องนั่งคุกเข่าก้มหน้าทนฟังเสียงร้องเสียงกระแทกกัน ดัง ตับ ๆ วาสนาไอ้เมฆน้อยนิดไม่ได้เชยชมอีแต้มอย่างใจหวัง ได้เพียงมองหญิงที่แอบหลงรักกับบุรุษมีชาติตระกูล ขุนปวรรัชดลเลี้ยงนางแต้มเป็นเมียลับ ๆ เสร็จจากงานราชการ อีแต้มต้องมาปรนนิบัติทุกครั้ง "อ๊ะ อ่าซ์... กูจักเสร็จแล้ว" ปึก ๆ ๆ เสียงเนื้อกระทบกันไม่เป็นจังหวะ เพราะใกล้ถึงปลายทาง ด้วยความเสียวสยิวในร่างกายทำให้ขุนปวรรัชดลก้มงับหัวนมอย่างแรง"อ๊ะ ท่านขุน แต้มเสียวเจ้าค่ะ" เสียงกระเส่าหอบเหนื่อยเหมือนเพิ่งไปหาบน้ำใส่ตุ่มมา อ่าซ์..... น้ำรักขาวข้นทะลักเข้าร่องสวาทของขี้ข้าสาว เป็นอันเสร็จกิจเขาไม่รีรอพักให้หายเหนื่อย ลุกขึ้นผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ นางแต้มรู้หน้าที่ไม่นอนหมดสภาพอยู่นานรีบลุกสวมผ้าลวก ๆ แล้ววิ่งออกจากห้องไป ขุนปวรรัชดลมองดูเมฆบ่าวที่จงรักภักดีของเขา ที่เข้ามาช่วยแต่งตัวให้เจ้านาย ขุน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
2.1 พาเข้าบ้าน
ร้องไห้อีกแล้ว"อ่ะ ๆ ไม่ต้องร้อง ผมช่วยหนูอยู่แล้ว แต่ผมไม่รู้บ้านหนูอยู่ไหน เท่าที่ผมรู้ก็มีแค่ที่นี่ จำได้ไหมว่าตนเองอยู่อำเภออะไร ตำบลอะไร หรือชื่อหมู่บ้านอะไร" ธาดาจับมือนุ่มนิ่มใช้นิ้วนวดคลึงหลังฝ่ามือเพื่อปลอบประโลม หญิงสาวสะอื้นไห้ยกมือบางเช็ดน้ำตาเบา ๆ "ข้ามิรู้ดอก แต่ชาวบ้านจะเรียกบ้านข้าว่าเรือนท่านพระยาเกรียง" อืม....หมอหนุ่มยกมือลูบหน้าเสยผมตัวเองแรง ๆ เพื่อระงับอารมณ์ เขาอยากโมโหใส่เธอ แต่กลัวว่าจะร้องไห้อีก แล้วจะถูกกล่าวหาว่ารังแกเด็ก ตัดสินใจพาขึ้นรถขับต่อไปอีก จนเวลาล่วงเลยมาสี่โมงเย็น ตะวันเริ่มหมดแสง คิดว่าวันนี้คงไม่ได้พาเธอกลับบ้านแน่ จึงขับรถเข้ากรุงเทพฯ คงต้องหาที่อยู่ให้เธออาศัยอยู่สักพักจนกว่าจะหาบ้านเธอได้ "หิวข้าวไหม" เขาถามขณะขับรถอยู่ "ท่านเพิ่งพาข้ากินเมื่อครู่ ข้าวผัดหมูอร่อย ข้ามิเคยกินเลยเจ้าค่ะ" ลืมไปว่าเพิ่งกินข้าวเที่ยงตอนบ่ายสอง "งั้นใกล้ถึงค่อยแวะซื้อเข้าไปกินที่บ้านแล้วกันนะ" "ท่านจักพาข้าไปที่ใดหรือเจ้าคะ""บ้านผมเอง" หมอหนุ่มหันมายิ้มหวานให้แวบเดียวแล้วหันไปขับรถต่อปรางหญิงสาวกรุงศรี บุตรสาวพระยาเกรียงไกรเดชานุโสธยากับท่านหญิงเทียน บั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
2.2 พาเข้าบ้าน
เขาถอดถอนใบหน้าหล่อออกจากซอกคอขาวเงยหน้าขึ้นมองใบหน้านวลที่เปื้อนน้ำตา ขนตางอนบัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเจ้าตัว ชายหนุ่มจึงใช้นิ้วเรียวเกลี่ยเช็ดออกให้อย่างเบามือ"ทำไม มากกว่านี้เราก็เคยไม่ใช่รึ หรือคุณลืม?""...." เธอไม่ได้ลืม แต่แค่ไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก เธอรู้สึกผิดและละอายใจยิ่งนัก หากวันใดวันหนึ่งได้กลับบ้านเกิดเมืองนอน จักมองหน้าหมื่นพรรธน์ยศได้อย่างไร เธอควรจะหักห้ามใจเสียแต่ตอนนี้ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้"เอาเถอะ ลุกไปกินข้าวกันเถอะ ผมซื้อข้าวผัดหมูมาให้ แล้วค่อยมาอาบน้ำ"พอได้ยินชื่อเมนูที่เคยลิ้มลองและติดใจจึงเปลี่ยนสีหน้าและแววตาอย่างกะทันหัน ดวงตาสุกสกาวส่องแสงระยิบระยับ ธาดาเห็นแล้วยิ้มตาม เอามือยีผมดำเงางามนั้นแรง ๆ อย่างนึกเอ็นดูเด็กน้อยอาบน้ำ... เขาบอกให้เธอมาอาบน้ำในห้องนี้ ไหนตุ่มใส่น้ำ ไหนขัน แล้วไหนไพรกับขมิ้นเล่า ร่างบางสำรวจห้องสี่เหลี่ยมที่ถูกเรียกว่าห้องน้ำ จนทั่วทุกซอกทุกมุม ขณะอยู่โรงพยาบาลเธอไม่ได้อาบน้ำเอง แต่จะมีนางพยาบาลเข้ามาเช็ดตัวให้ ขณะรออาบน้ำต่อจากหญิงสาวอยู่ในห้องนอน ชาหนุ่มจึงเตรียมเสื้อเชิ้ตที่ตนเองไม่ได้ใส่แล้วให้เธอสวมใส่นอน ส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
3 ในห้องน้ำ
ชายหนุ่มผิวขาว หุ่นนักกีฬา มีกล้ามเนื้อเน้นเห็นชัดสมชายชาตรีชาตินักรบ พี่ชายเธอเองเวลาไม่ได้ไปว่าราชการ มักจะไม่ใส่เสื้อ ภาพชายไม่ใส่เสื้อหญิงสาวเห็นจนชินตา แต่ชายเปลื้องผ้าทั้งตัวนี่สิ เพิ่งประจักษ์แก่สายตา ปลัดขิกของขลังที่ว่ายิ่งใหญ่ยังพ่ายต่อบุรุษตรงหน้า แม้นหลับตาปิดสนิทภาพที่เห็นยังติดตาเวลาผ่านไปไม่ถึงนาทีดี น้ำอุ่นจากฝักบัวรินรดกายสาวที่ยืนตัวสั่น เธอสะดุ้งเล็กน้อย ไม่กล้าที่จะมองลงต่ำเพราะกลัวองคชาต ของบุรุษเพศ ธาดายิ้มขำกับกิริยาคนตรงหน้า เห็นเธอเอียงอายแล้วอยากจะแกล้ง ไม่ใช่แค่ใบหน้าที่แดงระเรื่อ แต่ลามไปทั่วกายสาว เขาใช้มือถูเช็ดคราบสบู่ออกช้า ๆ เน้น ๆ ทุกสัดส่วน"หลับตาทำไม" เขาแกล้งเย้าแหย่เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เห็นหญิงสาวหลับตานิ่ง "คะ คือไม่อยากเห็น" คำพูดติดขัดของอีกฝ่าย ทำธาดาส่งเสียงขบขันในลำคอ เขาเชยคางมนขึ้น จุมพิตจรดแก้มนิ่มเบา ๆ เขาอดทนหักห้ามใจมานาน พอสมควรแล้ว ลากเรียวปากหนาจุมพิตทั้งดวงหน้า ไม่เว้นแม้แต่ใบหูขาว ก่อนจะเลื่อนมาจูบปากนิ่มที่เผยอคอยท่าอยู่ก่อนแล้ว มือที่ว่างตึงท้ายทอยเธอไว้ เพราะคนตัวเล็กกำลังต่อต้าน สติเธอกลับคืนมา หลังเผลอไผลในรสสวาทที่เขาหยิบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-05-08
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status