มนต์รักข้ามภพ

มนต์รักข้ามภพ

last updateLast Updated : 2026-05-24
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
172Chapters
641views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แสงสว่างบางอย่างได้นำพาเธอข้ามภพมายังโลกปัจจุบัน และก็ได้คุณหมอหนุ่มสุดหล่อมาเป็นสามีอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่ดันต้องฝ่าด่านบรรดาสาว ๆ ของเขา แม่ปรางจะเอาชนะผู้หญิงพวกนั้นได้หรือไม่

View More

Chapter 1

1 บนเตียงคนไข้

Alice’s POV

How about I give you a baby?” I turned my head to look at my husband beside me and tried to cl“imb onto his chest with my hands to caress it.

“Alice, how many times have I told you,” he drawled while getting out of the bed, his voice clipped and irritated. “It was my grandfather’s wish that I marry you. Don’t try to tie me down with a child”

 I sat up, clutching the sheets, trying not to let the sting show on my face. “I didn’t mean it like that,” I murmured, biting my lip to keep the tremor in my voice from escaping. “I wasn’t trying to trap you.”

He rolled his eyes the way he always did when he thought I was being naive. “Alice, stop. We both know what this is.”

Before I could answer, his phone rang. He froze when he saw the caller ID. Then Lily’s fragile voice spilled through the speaker, “David, Lucas is dead. The private jet he was on to LA this morning—crashed.”

Lucas was David's cousin. David froze for a second upon hearing this. But at the news of a family member's death, his face showed no sorrow—even a hint of excitement. Only I knew why: Lucas's death meant no one could stop David and Lily from being together anymore.

My breath caught, and I pressed a hand against my mouth. “Oh my God… Lucas…”

David stiffened but didn’t respond emotionally like a man hearing about his own cousin. “When did it happen?” he asked her, his tone suddenly soft, almost coaxing.

“It was on the news,” she whispered. “They said there were no survivors.”

I looked at him, waiting for grief to crack his calm exterior. Instead, something flickered behind his eyes, something bright and unsettling. Relief. Excitement. Hope. He tried to hide it, but I knew him too well.

“Are you alone right now?” he asked Lily, voice gentle in a way he never used with me.

“Yes,” she whispered, sounding like she might break. “I don’t know what to do.”

“You won’t be alone,” he said quietly. “I’ll come get you.”

When he hung up, he turned toward the closet, not toward me. “Alice, let’s end this contract marriage.”

Just like that. No hesitation. No pause. No breath wasted on pretending to consider my feelings.

My heart lurched. “David… please. Can’t we talk about it? Can’t you just think for one moment about everything we’ve been through? I know you used to care about me, even a little. That has to mean something.”

He sighed sharply, rubbing his forehead like I was exhausting him. “Alice, I don’t want to keep talking about this.”

But the memory was already crashing over me, a tidal wave dragging me backward.

At that party, both my sister Lily and I had drunk too much. I helped her back to her room, and when I returned to mine, I found the drunken David standing there.

He embraced me, his voice hoarse as he declared his love.

My heart soared, my head spinning. “David… are you sure you mean me?” I whispered, searching his eyes for confirmation.

He pressed his forehead to mine. “Who else would I mean?” he murmured. “I want you, Alice. Only you. Don’t leave me tonight.”

He kissed me then, slow and deep, his hands roaming my back as though memorizing every inch. His touch felt like a promise, his voice thick with longing as he whispered, “Let me make you happy. Let me give you everything.”

And I believed him. Every word. Because I’d loved him quietly for years and never imagined he could love me back.

I didn’t know he thought I was Lily. I didn’t know Lily was sneaking into Lucas’s room that same night. I didn’t know I was stepping right into a tragedy disguised as a dream.

The next day, the world found Lily in Lucas’s bed. Chaos followed. Rumors exploded. The families panicked. And David married me to preserve reputations, not because he loved me.

Back in the present, he finished adjusting his cuffs. “Don’t cause a scene at the funeral,” he warned.

At the cemetery, reporters hovered everywhere. People cried, whispered, clung to each other. I approached David hesitantly. “Are you alright?” I asked, touching his arm lightly.

“I’m fine,” he said without looking at me.

Lily approached him then, eyes red and trembling. “David… I can’t believe he’s gone.”

He touched her shoulder like she was made of glass. “I’m here. Don’t worry.”

I stepped closer, forcing a smile. “Lily, I’m so sorry for your loss.”

She barely acknowledged me, leaning further into David.

After the service, I tried again. “David, should we go home together?”

He barely glanced my way. “I’m taking Lily back. You can manage on your own.”

“David,” I snapped, hurt flaring through my chest, “we’re still married.”

“Not for long,” he said.

And there, in the passenger seat, sat Lily.

She leaned gently against his shoulder, her hair neat, her makeup fresh, her posture soft and delicate. They looked like newlyweds reunited after years apart, radiating sweetness. That sweetness hit me like acid. It wasn’t even that they were trying to hide it, it was worse. They weren’t hiding anything at all.

David stepped out of the car without rushing. He adjusted his cuff like he had all the time in the world, then looked at me as if I was the inconvenience.

I pushed a hand through my hair, realizing too late how tangled it was, how pitiful I looked. My thin dress clung to me in all the wrong places, and my knees felt weak. I straightened anyway because pride is sometimes the only thing that keeps you from collapsing.

He didn’t soften.

“Let’s divorce, Alice,” he said. “I’ll give you a fair price.”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
172 Chapters
1 บนเตียงคนไข้
หมอธาดาขับรถมาจอดเทียบฟุตบาท เพื่อซื้อปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ เป็นมื้อเช้าที่เขาชอบทาน และจะทานเป็นประจำ นายแพทย์หนุ่มใหญ่รักสุขภาพไม่สูบบุหรี่ เหล้าเบียร์มีดื่มบ้างตามวาระสังสรรค์ กาแฟไม่จำเป็นไม่แตะเลย เข้าฟิตเนสสัปดาห์ละ 2 ครั้ง วิ่งในสวนสาธารณะทุกวัน ก่อนหรือหลังไปทำงาน ธาดามักจะตื่นตีสี่แม้วันนั้นเขาจะไม่ต้องไปทำงานก็ตามและจะเข้านอนก่อนสี่ทุ่มประจำหากไม่ได้อยู่เวรดึก จะเสริมหล่อเดือนละครั้ง เขามักจะเข้าคลินิกเสริมความงามฉีดบำรุง เลเซอร์แต่ไม่ผ่า หน้าตารูปร่างของเขานั้นดีอยู่แล้ว ไม่ต้องพึ่งมีดหมอ แต่ก็ยังอยากให้มันคงสภาพไว้แบบนี้ไปตลอด จึงต้องพึ่งเข็ม เลเซอร์และครีมบำรุงบ้างธาดาหนุ่มหล่อวัย 38 ปี ไม่เคยแต่งงาน ไม่เคยมีลูก ใช้ชีวิตโสดไปวัน ๆ เรื่องบนเตียงให้เป็นหน้าที่สาว ๆ มาตอบกันเองแล้วกัน ผู้หญิงแต่งตัวประหลาดเดินโซโซซัดเซคล้ายคนเมา เธอเดินเข้าใกล้รถของเขาที่กำลังจะออกตัว คราแรกธาดาไม่ใส่ใจนัก แต่แล้วแม่ผู้หญิงขี้เมากลับเอียงตัวล้มใส่รถเขา แล้วก็ร่วงลงไปกองที่พื้น จรรยาบรรณความเป็นหมอ ทำให้ธาดาเปิดประตูรถออกไปดู ผิวพรรณขาวผ่องผมยาวดกดำปรกใบหน้า ทำให้เขามองไม่เห็นใบหน้านวล เข
Read more
1.2 บนเตียงคนไข้
"แสง ข้าเห็นแสงไฟ ข้าเดินตามแสงไฟไป แล้วแสงไฟนั้นก็สว่างจ้าดูดข้าเข้าไป แล้วก็มาโผล่ที่นี่ ที่นี่ที่ใด ฤๅ" "โรงพยาบาล บ้านคุณอยู่ไหน มีเบอร์ติดต่อญาติไหม" ธาดายกมือเกาศีรษะไม่รู้จะไปต่ออย่างไรดี จึงยิงคำถามที่ต้องการรู้"กรุงศรีอยุธยา ท่านพ่อข้าคือพระยาเกรียงไกรเดชานุโสธยา ท่านแม่ข้าคือท่านหญิงเทียน พี่ชายข้าชื่อขุนปวรรัชดลหรือพี่แปด ข้ามีบ่าวรับใช้สองคนคืออีสอนกับอีแป้น" ยิ่งฟังยิ่งงง จึงขอยุติคำถามไว้เท่านี้แล้วตรวจร่างกายเธอคร่าว ๆ ก่อนจะให้เธอทานยาทานข้าวแล้วพักผ่อน ไปก่อน ไว้ช่วงบ่ายค่อยแอบเข้ามาหาเธอแล้วกันตกบ่ายเขาแอบเข้ามาหาเธอที่ห้องผู้ป่วย และหันไปปิดประตูเขาไม่ลืมที่จะล็อกกลอนแล้วห้อยป้ายห้ามรบกวน ปรางกำลังหลับคงเพราะฤทธิ์ยา เขาไม่ได้ปลุกให้เธอตื่น แต่เดินเข้ามายืนอยู่ข้างเตียง เธอเป็นใครกันแน่ หรือเธอเป็นผู้ป่วยจิตเวชกันนะ หากเป็นจริงเขาแอบเสียดายนิด ๆ แต่เขาจะรักษาเธอให้หายเอง เขามีเพื่อนหมอจิตเวชหลายคนและแต่ละคนเก่ง ๆ ทั้งนั้น ผู้หญิงคนนี้สวยสะดุดตาเหมือนนางในวรรณคดีที่เคยเห็นตามภาพวาดภาพเขียนเลย ธาดาไล้หลังมือไปที่แก้มนิ่ม เขานั่งลงที่เก้าอี้ด้านข้าง โน้มตัวเข้าไปใกล
Read more
1.3 บนเตียงคนไข้
ได้เวลาเลิกงาน ธาดาต้องอยู่เวรต่อ เพราะจะอยู่ดูอาการของหญิงสาว คนไข้ที่แปลกประหลาดของเขา น้ำฝนรอกลับด้วย เพราะเธอดันไปโม้กับเพื่อนพยาบาลสาวคนอื่นว่าวันนี้เธอกลับกับหมอธาดา เมื่อรออยู่นานแล้วไม่มีวี่แววว่าหมอธาดาจะลงมาจากตึกเสียที จึงขึ้นมาตามที่ห้องคุณหมอ เคาะประตูสองสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป"ลืมนัดของเราเหรอคะหมอ น้ำฝนรอตั้งนาน" น้ำฝนเดินเข้ามาใกล้เบียดสะโพกเข้าไปนั่งบนตักแกร่งของเขา น้ำฝนทั้งบดทั้งบี้สะโพกเข้าหาตรงกลางหว่างขานายแพทย์หนุ่มใหญ่ และเหมือนว่ามันจะรู้สึกตัว เพราะว่ามันกระตุกตอดจนปวดตุสู้กับก้นงอนของนางพยาบาลช่างยั่ว "ไม่ลืมหรอก แต่วันนี้ผมต้องค้างที่นี่เพื่อดูอาการคนไข้ที่ชื่อปราง" น้ำฝนเบะปากไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อค้างที่นี่ เธอก็ขอสานต่อที่นี่แล้วกัน น้ำฝนยกนิ้วเรียวกรีดกรายลงมาตามแนวกระดุม เธอปลดกระดุมเสื้อออกจากรังดุมช้า ๆ อ้อยอิ่ง เพื่อยั่วตบะอีกฝ่าย "แน่ใจนะ" คุณหมอธาดาถาม พยาบาลผงกศีรษะรับอย่างไว ริมฝีปากเรียวรู้งานรีบฉกลงมาบนปากหนานุ่มของนายแพทย์หนุ่มใหญ่ ใช้ลิ้นแทะเล็มโลมเลียขอบปากของเขาอย่างเชี่ยวชาญ ธาดาครางในลำคออย่างพึงพอใจผู้หญิงคนนี้ร้อนแรงได้ใจ
Read more
1.4 บนเตียงคนไข้
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอแอบดูอยู่นาน จนทั้งสองคนในห้องนั้นสำเร็จความใคร่ หญิงสาวจึงรีบซอยเท้าเดินหนีเข้าห้องผู้ป่วยของตนเองก่อนที่พวกเขาเหล่านั้นจะรู้ตัวว่าถูกแอบดู การที่ได้เห็นอะไรที่ไม่เคยเห็น ทำให้หญิงสาวเกิดความรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นกับตัวเองอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เธอร้อนรุ่มในร่างกาย สัมผัสได้ถึงความเปียกแฉะบริเวณจุดซ่อนเร้น ยกมือบางลูบไล้ตามเนื้อตัวผ่านผ้าบาง ๆ ของชุดคนไข้ แกะปมเชือกออกสอดมือบางเข้าไปในร่มผ้า ปัดผ่านยอดอกที่แข็งชูชันสู้นิ้วมือ ให้ความรู้สึกดีอย่างประหลาดในหัวสมองจินตนาการภาพร่วมรักที่เพิ่งเห็นผ่านตามาสด ๆ ร้อน ๆ และมโนภาพขึ้นมาว่าแม่หญิงที่นั่งขย่มอยู่ด้านบนคือตนเอง "ข้าปั่นป่วนท้องเหลือเกิน ข้าเสียวเจ้าค่ะท่านหมอ อ่าซ์...." มือเรียวข้างหนึ่งบีบนวดคลึงทรวงอกรวมถึงยอกอกเล่นระบายอาการร้อนรุ่มในกาย ส่วนอีกข้างล่วงผ่านกางเกงผ้า ใช้นิ้วกลางสอดเข้าช่องแคบแน่น หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อดันนิ้วเข้าไปมากขึ้นมันทำให้เจ็บแปลบ ทั้งแน่น ทั้งเสียว โดยเฉพาะตอนบี้ขยี้ติ่งเสียวอ่าซ์....หญิงสาวเร่งจังหวะนิ้วตัวเองเมื่อใกล้ถึงฝั่งฝัน แม้จะทุลักทุเลเพราะไม่เคยมาก่อนในชีวิ
Read more
1.5 บนเตียงคนไข้
เขาแหย่นิ้วเข้าไปในร่องรักคับแน่นและเข้ายากเหลือเกิน พอเข้าไปลึกจนสุดทางและเตรียมจะชักนิ้วกลับ เธอกระตุกจับมือหนาไว้มั่น มองหน้าหมอหนุ่มอย่างสงสัย ร่องของเธอตอดนิ้วเขาตุบ ๆ "เป็นอะไรครับ เสียวเหรอ"เธอพยักหน้ารับ"ผมจะทำให้เสียวกว่านี้อีก รับรองคุณจะนอนหลับฝันดีทั้งคืนเลย"หมอหนุ่มรัวนิ้วเร็วขึ้น ไม่ปล่อยให้ปากว่างนานก้มลงดูดยอดอกอิ่มน้อย ๆ ร่างบางเสียวสะท้านโดนทั้งบนทั้งล่าง หญิงสาวแอ่นอกสู้ปากเขา "หมอ!!! ข้าปวดเยี่ยว พอก่อนเจ้าค่ะ" เธอร้องขอเสียงหลง จะบอกปวดเยี่ยวก็ไม่ใช่แน่ มันไม่ไหวแล้วรีบดึงมือเขาออก"หึ ๆ ปล่อยออกมาเลยคนดีไม่ต้องกลั้น มันจะทรมานมาก" เขาบอก แต่เธอกลัวเปื้อนจึงขอเข้าห้องน้ำ แต่เขาไม่ยอม ธาดานั่งคุกเข่าลงพื้นข้างเตียงคนไข้ด้วยความสูงเกือบ 190 เซนติเมตรของเขาจึงไม่ลำบากที่จะนั่งท่านี้ จับเรียวขาขาวแยกออกกว้างเกือบ 180 องศา มองกลีบเนื้ออวบอูมของคนบนเตียงคนไข้ด้วยสายตาอ่อนโยนระคนกระหายอยาก กระซิบบอกเธอปลดปล่อยออกมาเลย เขาจะเป็นคนดื่มกินเอง ธาดาจุมพิตที่หัวเข่าเล็กของอีกฝ่ายไล้เรียวปากลงมาที่ต้นขาอ่อน อ่าซ์.... หอมไปทั้งตัวเลยแม่คุณทูนหัว ยิ่งเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ร่
Read more
1.6 บนเตียงคนไข้
ผู้ป่วยจิตเวชหนีออกจากโรงพยาบาล เขาหาดูจนทั่วทั้งในกรุงเทพฯ อยุธยา ก็ไม่มีเลย ปรางคุณเป็นใครมาจากไหนกันนะ ชื่อจริง นามสกุล บัตรประชาชน ไม่มีอะไรสักอย่าง! แล้วจะพากลับบ้านยังไงธาดาให้เพื่อนที่เป็นตำรวจช่วยสืบข้อมูลบุคคลสูญหาย ที่อายุไล่เลี่ยกับปราง เขาอยากรู้ว่าเธอเป็นใครมาจากไหน จะได้รู้ว่าควรจะจัดการเธออย่างไรดี อีกภพชาติหนึ่ง ร้อนรนใจทนไม่ไหวเมื่อตื่นมารับรู้เรื่องราวว่าบุตรีหายไป เกณฑ์บ่าวไพร่ในเรือนเบี้ยออกตามหา สามวันสามคืนไม่เห็นแม้แต่ข่าวคราว ท่านหญิงเทียนนั่งก้นไม่ติดพื้น กังวลเรื่องบุตรสาวที่เดินหายไปเมื่อเช้าตรู่ อีสอนอีแป้นบ่าวรับใช้ถูกสอบสวนและเฆี่ยนตีปางตาย ที่ปล่อยให้เจ้านายน้อยหลุดลอดจากสายตา"ลูกกูหายไปที่ใด ไยมึงไม่แลอีสอน" ท่านหญิงตวาดด่ากราดบ่าวรับใช้นามว่าสอนที่ละเลยจากหน้าที่พวกมันสองคนทั้งอีสอนอีแป้น นั่งก้มหน้าหมอบคลานจนหัวแทบติดพื้น แผ่นหลังของพวกมันเป็นแผลถลอกยาวจากซ้ายมาขวาเต็มแผ่นหลังทั้งรอยเก่ารอยใหม่ เพราะถูกเฆี่ยนตีทุกวัน อีแป้นสลบคาไม้หวาย ปล่อยให้อีสอนโดนเจ้านายด่าอยู่คนเดียว"โอ๊ย ฮือ ๆ บ่าวผิดไปแล้วเจ้าค่ะท่านหญิง ต่อไปบ่าวจะไม่ปล่อยให้นายหญิงปรางค
Read more
2 พาเข้าบ้าน
การเสียบใส่พรวดในคราเดียวสร้างความเสียวกระสันจนแต้มร้องออกมาเสียงหลง เขาคลึงวนเป็นวงกลม ค่อย ๆ ชักเข้าชักออกช้า ๆ เนิบ ๆ "ไอ้เมฆมึงเห็นไหมวะ หน้าอีแต้มเหมือนขึ้นสวรรค์เลย ฮ่า ๆ" เมฆก้มหน้านิ่ง ไม่ยอมเงยขึ้นมามอง การร่วมรักของทั้งคู่ เมฆต้องนั่งคุกเข่าก้มหน้าทนฟังเสียงร้องเสียงกระแทกกัน ดัง ตับ ๆ วาสนาไอ้เมฆน้อยนิดไม่ได้เชยชมอีแต้มอย่างใจหวัง ได้เพียงมองหญิงที่แอบหลงรักกับบุรุษมีชาติตระกูล ขุนปวรรัชดลเลี้ยงนางแต้มเป็นเมียลับ ๆ เสร็จจากงานราชการ อีแต้มต้องมาปรนนิบัติทุกครั้ง "อ๊ะ อ่าซ์... กูจักเสร็จแล้ว" ปึก ๆ ๆ เสียงเนื้อกระทบกันไม่เป็นจังหวะ เพราะใกล้ถึงปลายทาง ด้วยความเสียวสยิวในร่างกายทำให้ขุนปวรรัชดลก้มงับหัวนมอย่างแรง"อ๊ะ ท่านขุน แต้มเสียวเจ้าค่ะ" เสียงกระเส่าหอบเหนื่อยเหมือนเพิ่งไปหาบน้ำใส่ตุ่มมา อ่าซ์..... น้ำรักขาวข้นทะลักเข้าร่องสวาทของขี้ข้าสาว เป็นอันเสร็จกิจเขาไม่รีรอพักให้หายเหนื่อย ลุกขึ้นผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่ นางแต้มรู้หน้าที่ไม่นอนหมดสภาพอยู่นานรีบลุกสวมผ้าลวก ๆ แล้ววิ่งออกจากห้องไป ขุนปวรรัชดลมองดูเมฆบ่าวที่จงรักภักดีของเขา ที่เข้ามาช่วยแต่งตัวให้เจ้านาย ขุน
Read more
2.1 พาเข้าบ้าน
ร้องไห้อีกแล้ว"อ่ะ ๆ ไม่ต้องร้อง ผมช่วยหนูอยู่แล้ว แต่ผมไม่รู้บ้านหนูอยู่ไหน เท่าที่ผมรู้ก็มีแค่ที่นี่ จำได้ไหมว่าตนเองอยู่อำเภออะไร ตำบลอะไร หรือชื่อหมู่บ้านอะไร" ธาดาจับมือนุ่มนิ่มใช้นิ้วนวดคลึงหลังฝ่ามือเพื่อปลอบประโลม หญิงสาวสะอื้นไห้ยกมือบางเช็ดน้ำตาเบา ๆ "ข้ามิรู้ดอก แต่ชาวบ้านจะเรียกบ้านข้าว่าเรือนท่านพระยาเกรียง" อืม....หมอหนุ่มยกมือลูบหน้าเสยผมตัวเองแรง ๆ เพื่อระงับอารมณ์ เขาอยากโมโหใส่เธอ แต่กลัวว่าจะร้องไห้อีก แล้วจะถูกกล่าวหาว่ารังแกเด็ก ตัดสินใจพาขึ้นรถขับต่อไปอีก จนเวลาล่วงเลยมาสี่โมงเย็น ตะวันเริ่มหมดแสง คิดว่าวันนี้คงไม่ได้พาเธอกลับบ้านแน่ จึงขับรถเข้ากรุงเทพฯ คงต้องหาที่อยู่ให้เธออาศัยอยู่สักพักจนกว่าจะหาบ้านเธอได้ "หิวข้าวไหม" เขาถามขณะขับรถอยู่ "ท่านเพิ่งพาข้ากินเมื่อครู่ ข้าวผัดหมูอร่อย ข้ามิเคยกินเลยเจ้าค่ะ" ลืมไปว่าเพิ่งกินข้าวเที่ยงตอนบ่ายสอง "งั้นใกล้ถึงค่อยแวะซื้อเข้าไปกินที่บ้านแล้วกันนะ" "ท่านจักพาข้าไปที่ใดหรือเจ้าคะ""บ้านผมเอง" หมอหนุ่มหันมายิ้มหวานให้แวบเดียวแล้วหันไปขับรถต่อปรางหญิงสาวกรุงศรี บุตรสาวพระยาเกรียงไกรเดชานุโสธยากับท่านหญิงเทียน บั
Read more
2.2 พาเข้าบ้าน
เขาถอดถอนใบหน้าหล่อออกจากซอกคอขาวเงยหน้าขึ้นมองใบหน้านวลที่เปื้อนน้ำตา ขนตางอนบัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของเจ้าตัว ชายหนุ่มจึงใช้นิ้วเรียวเกลี่ยเช็ดออกให้อย่างเบามือ"ทำไม มากกว่านี้เราก็เคยไม่ใช่รึ หรือคุณลืม?""...." เธอไม่ได้ลืม แต่แค่ไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก เธอรู้สึกผิดและละอายใจยิ่งนัก หากวันใดวันหนึ่งได้กลับบ้านเกิดเมืองนอน จักมองหน้าหมื่นพรรธน์ยศได้อย่างไร เธอควรจะหักห้ามใจเสียแต่ตอนนี้ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปมากกว่านี้"เอาเถอะ ลุกไปกินข้าวกันเถอะ ผมซื้อข้าวผัดหมูมาให้ แล้วค่อยมาอาบน้ำ"พอได้ยินชื่อเมนูที่เคยลิ้มลองและติดใจจึงเปลี่ยนสีหน้าและแววตาอย่างกะทันหัน ดวงตาสุกสกาวส่องแสงระยิบระยับ ธาดาเห็นแล้วยิ้มตาม เอามือยีผมดำเงางามนั้นแรง ๆ อย่างนึกเอ็นดูเด็กน้อยอาบน้ำ... เขาบอกให้เธอมาอาบน้ำในห้องนี้ ไหนตุ่มใส่น้ำ ไหนขัน แล้วไหนไพรกับขมิ้นเล่า ร่างบางสำรวจห้องสี่เหลี่ยมที่ถูกเรียกว่าห้องน้ำ จนทั่วทุกซอกทุกมุม ขณะอยู่โรงพยาบาลเธอไม่ได้อาบน้ำเอง แต่จะมีนางพยาบาลเข้ามาเช็ดตัวให้ ขณะรออาบน้ำต่อจากหญิงสาวอยู่ในห้องนอน ชาหนุ่มจึงเตรียมเสื้อเชิ้ตที่ตนเองไม่ได้ใส่แล้วให้เธอสวมใส่นอน ส
Read more
3 ในห้องน้ำ
ชายหนุ่มผิวขาว หุ่นนักกีฬา มีกล้ามเนื้อเน้นเห็นชัดสมชายชาตรีชาตินักรบ พี่ชายเธอเองเวลาไม่ได้ไปว่าราชการ มักจะไม่ใส่เสื้อ ภาพชายไม่ใส่เสื้อหญิงสาวเห็นจนชินตา แต่ชายเปลื้องผ้าทั้งตัวนี่สิ เพิ่งประจักษ์แก่สายตา ปลัดขิกของขลังที่ว่ายิ่งใหญ่ยังพ่ายต่อบุรุษตรงหน้า แม้นหลับตาปิดสนิทภาพที่เห็นยังติดตาเวลาผ่านไปไม่ถึงนาทีดี น้ำอุ่นจากฝักบัวรินรดกายสาวที่ยืนตัวสั่น เธอสะดุ้งเล็กน้อย ไม่กล้าที่จะมองลงต่ำเพราะกลัวองคชาต ของบุรุษเพศ ธาดายิ้มขำกับกิริยาคนตรงหน้า เห็นเธอเอียงอายแล้วอยากจะแกล้ง ไม่ใช่แค่ใบหน้าที่แดงระเรื่อ แต่ลามไปทั่วกายสาว เขาใช้มือถูเช็ดคราบสบู่ออกช้า ๆ เน้น ๆ ทุกสัดส่วน"หลับตาทำไม" เขาแกล้งเย้าแหย่เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เห็นหญิงสาวหลับตานิ่ง "คะ คือไม่อยากเห็น" คำพูดติดขัดของอีกฝ่าย ทำธาดาส่งเสียงขบขันในลำคอ เขาเชยคางมนขึ้น จุมพิตจรดแก้มนิ่มเบา ๆ เขาอดทนหักห้ามใจมานาน พอสมควรแล้ว ลากเรียวปากหนาจุมพิตทั้งดวงหน้า ไม่เว้นแม้แต่ใบหูขาว ก่อนจะเลื่อนมาจูบปากนิ่มที่เผยอคอยท่าอยู่ก่อนแล้ว มือที่ว่างตึงท้ายทอยเธอไว้ เพราะคนตัวเล็กกำลังต่อต้าน สติเธอกลับคืนมา หลังเผลอไผลในรสสวาทที่เขาหยิบ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status