جميع فصول : الفصل -الفصل 140

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ เป็นการบริการของทางโรงพยาบาลของเราพอดี...” “เกรงใจคุณค่ะ คุณจะได้ไปดูคนไข้คนอื่น อีกอย่างฉันก็พอเดินได้แล้ว แต่แค่ยังไม่ถนัดเท่านั้น” “ผมพร้อมบริการคุณเต็มที่อยู่แล้วครับ”ชายหนุ่มบอกแค่นั้นก็ก้มหน้าก้มตานวดเท้าให้กับคนตัวเล็ก ภายในหน้ากากอนามัยคือไคเลอร์ที่เป็นถึงหมอศัลย์ วันนี้เขารู้ว่าหญิงสาวจะต้องมาทำกายภาพที่โรงพยาบาล เลยปลอมตัวเป็นบุรุษพยาบาลเพื่อมาดูแลหญิงสาว และพยายามดัดเสียงเพื่อไม่ให้รมิตาจับได้ แต่ถึงกระนั้นก็ยังแอบกลัวว่าจะแสดงพิรุธอะไรออกมา “กี่เดือนแล้วครับ” เขาว่าพลางมองท้องที่โต และที่ถามแม้จะรู้อยู่แล้วว่าอายุครรภ์ของเธอเท่าไร แต่ชายหนุ่มกำลังหาเรื่องคุยกับหญิงสาว เพราะถ้าเธอรู้ว่าเขาคือไคเลอร์ คงโดนไล่ตะเพิดอีกเป็นแน่ “ห้าเดือนกว่าแล้วค่ะ แต่ท้องฉันดูใหญ่มากเลยใช่ไหมคะ” รมิตาใช้มือเล็ก ๆ ลูบที่หน้าท้องนูนของตัวเองด้วยความสุข ตอนนี้สิ่งเดียวที่สามารถเยียวยาจิตใจของเธอคือเจ้าแฝดที่อยู่ในท้องของเธอ ทุกวันที่รับรู้ถึงแรงดิ้น มันก็ยิ่งทำให้รมิตาพอยิ้มได้บ้าง “ครับ...ดูให

“ฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับเธอตั้งแต่แรกนะมิตา เหมือนเธอจะลืมข้อนี้” “มิตารู้ค่ะ แต่ฝืนใจทำ กลั้นใจแค่วันนี้เท่านั้น ฉันขอแค่นี้ก็พอแล้ว” “ก็ได้ ที่ฉันทำเพราะรักษาหน้าพ่อแม่หรอกนะ” ทั้งสองถ่ายรูปพรีเวดดิงกัน โดยที่ไคเลอร์ไม่เคยมองภาพถ่ายของตัวเองตั้งแต่วันที่ไปรับรูปมา และเขาไม่เคยเห็นรอยยิ้มของรมิตาแบบนี้เลย เธอมีความสุขกับการที่มีเขา แต่เขากลับทำลายความสุขของเธอไม่เหลือชิ้นดี มือหนาลูบไปที่กรอบรูปตรงหน้าทั้งน้ำตา ทั้ง ๆ ที่เขามีโอกาสที่ได้รักกับเธอแล้ว แต่ก็ปล่อยมือของเธอเพียงความเลวของเขาเอง ถ้าเขามีโอกาสอีกครั้งที่จะทำอะไรเพื่อให้ได้รอยยิ้มที่สวยและน่ารักของรมิตากลับมา เขาก็จะทำ “พี่ขอโทษนะครับมิตา พี่สัญญา พี่จะกลับมาทำให้มิตามีความสุขอีกครั้ง พี่จะเอารอยยิ้มสวย ๆ ของมิตากลับคืนมาให้ได้” ไคเลอร์เดินขึ้นไปชั้นบนที่เป็นห้องนอนใหญ่ ซึ่งถูกตกแต่งอย่างดี พ่อบอกว่าในช่วงที่แต่งงานกันแรก ๆ รมิตาแวะมาดูช่างที่กำลังตกแต่งบ้านหลังนี้ เธอเป็นคนเลือกทุกอย่างเองกับมือ โดยที่เขาไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ำว่าหญิงสาวตั้งใจ

“จะขุดหลุมให้เขาตกบ่วงตัวเอง กลายเป็นตกลงไปเองซะงั้น ตอนนี้หาทางขึ้นได้หรือยัง” ขุนศึกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นท่าทีเศร้าสร้อยของเพื่อน แม้อยากจะซ้ำเติม แต่ดูอาการของมันหนักกว่าใครตรงที่รมิตาไม่แม้แต่จะชายตาแลมันเลยด้วยซ้ำ เท่านั้นไม่พอยังมีคู่แข่งหัวใจที่ทั้งแสนดีและหล่ออยู่เคียงข้างเมียมันอีก แบบนี้เพื่อนรักของเขาจะเอาอะไรไปชนะได้ ทำเลวกับเมียไว้ซะเยอะเลย “ถอนตัวถอนใจไม่ได้ เจ็บจนจะตายอยู่แล้ว” ไคเลอร์มองไปยังร่างเล็กของรมิตาที่มีอิษราอยู่เคียงข้าง จนใจแกร่งอดหดหู่ไม่ได้ เขาอยากได้เธอคืน แต่ตอนนี้หญิงสาวไล่เขาเหมือนหมูเหมือนหมาเลย “เจ็บต่อไปเพื่อน เมียมึงท่าทางจะใจแข็งน่าดู มึงดูพี่ชายกู...พี่วินน่ะ...ตอนนี้ยอมมองไม่เห็นเพื่อที่จะให้คนรักกลับมามองเห็น กูบอกให้ไปผ่าตัดตาก็ไม่เอา บางทีความรักอะ ถ้าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ นะ กูเองก็อยากจะบอกมึงว่าถ้ายังมีโอกาสก็ทำให้มันเต็มที่เถอะ อย่างน้อยมึงก็ยังดีกว่าพี่มึงที่ยังได้เห็นเขามีชีวิต อย่าทำดีให้กันตอนที่ไม่มีชีวิตอยู่เลย มันเจ็บปวดนะไคล์...” ขุนศึกร้องเตือนเพื่อน ซึ่งเขาไม่อยากให้ไคเลอร์

รมิตาเบิกตากว้างอย่างตกใจ เมื่อไคเลอร์จับที่ต้นคอของเธอ จากนั้นชายหนุ่มก็ทำการประกบปากของเขามาที่ปากบอบบางของเธออย่างอุกอาจ สักพักชายหนุ่มก็ค่อย ๆ แทรกลิ้นหนาของตัวเองเข้าไปในปากของหญิงสาวเพื่อกวาดต้อนความหวานจากปากของเธอ “อื้อ...” จ๊วบ!! “อ๊ะ” ตุ้บ!! ตุ้บ!! ตุ้บ!! มือน้อยทั้งสองข้างทุบลงไปที่อกแกร่งของไคเลอร์ เมื่อเขาไม่ยอมปล่อยปากของเธอเสียที แต่ไคเลอร์กลับรู้สึกเคลิบเคลิ้มกับความหวานในโพรงปากนุ่ม ๆ ของรมิตา “อื้อ...พี่คิดถึงมิตานะครับ คิดถึงตลอดเลย พี่รักมิตานะครับ” เขาพูดด้วยเสียงแผ่วเบาแล้วจ้องมองใบหน้าหวาน จากนั้นก็โน้มลงมาจูบเธออีกครั้งด้วยความคะนึงหา การเฝ้ามองเธอแบบนี้มันช่างทรมานเหลือเกิน ทำไมคำว่ารักของเขา เวลาฟังแล้วมันเจ็บเหลือเกิน เจ็บจนเธอแน่นเหมือนหายใจไม่ออก ทั้ง ๆ ที่มันเป็นคำที่อยากได้ยินมาทั้งชีวิต “ยะ...อย่า” จ๊วบ!! จังหวะที่ชายหนุ่มกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่นั้น รมิตาก็ทำการกัดลงไปที่ลิ้นหนาซึ่งกำลังซอกซอนในปากของเธ

น้ำตาของหญิงสาวไหลออกมา แม้เธออยากจะสร้างครอบครัวที่อบอุ่น แต่เธอไม่พร้อมเจ็บ เธอรู้เรื่องทั้งหมดว่าไคเลอร์ทำทุกอย่างไปเพื่ออะไรจากปากของพี่สะใภ้อย่างคาริสา แต่ถึงกระนั้นเธอแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาไม่เคยให้เธอรับรู้อะไรบ้างเลย ปล่อยให้เธอเจ็บเหมือนคนโง่แบบนั้น ไหนจะคำบอกรักที่เขาพูดกับผู้หญิงคนอื่นได้อย่างเต็มปากอีก เธอคือ ‘คู่ชีวิต’ ของเขา แต่เขากลับไม่เคยให้รู้สึกเหมือนคู่ชีวิตเลย เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาอยากจะกันออกจากทุกอย่างในชีวิต “มิตา...อิษขอโทษที่ทำให้มิตาต้องเครียด” “ช่างมันเถอะ มิตากำลังพยายามอยู่ อีกไม่นานมิตาจะต้องลืมเขาให้ได้...ถ้าอิษยังอยากเป็นเพื่อนของมิตา อิษก็ไม่ควรพูดถึงเขาให้มิตาได้ยินอีก!” เธอบอกด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว “โอเค ๆ อิษจะไม่พูดถึงเขาอีกแล้ว” ไคเลอร์เดินทางกลับบ้านเหมือนคนไร้วิญญาณ เขาเหม่อลอยและรู้สึกแย่เหลือเกิน สายตาของรมิตาที่มองมาวันนี้มันทำให้เขารู้ว่าเธอหมดใจที่จะรักเขาอีกต่อไปแล้ว เหมือนเขากำลังจะเสียเธอไปตลอดกาล “ไคล์ กินข้าวมาหรือยังลูก แม่ทำอาหารไว้กิ