จางเฮ่อไม่พูดอะไรสักคำ เขาเพียงแต่จะรอดูว่านังแพศยาหยางเหมยกำลังคิดจะทำอะไร เธอดึงกางเกงของเขาลง จากนั้นก็จับลำอวบที่อ่อนปวกเปียกขึ้นมาลูบเบา ๆ"ให้ตายเถอะ มันเหมือนตายไปแล้ว พี่เสื่อมสมรรถภาพทางเพศจริง ๆ สินะ"หยางซินได้ยินพี่สาวพูดทุกคำ แน่นอนว่าเธอย่อมสงสัย เมื่อกี้นี้ที่เธออมให้เขามันแข็งยังกะหินนี่นา ทำไมตอนนี้อ่อนแรงแล้วล่ะ หรือว่าแข็งแค่ชั่วคราวจากนั้นก็กลับไปหมดสมรรถภาพดังเดิม ไม่ได้แล้ว ต่อไปเธอต้องเพิ่มยาบำรุงให้เขา และยังต้องยั่วหนัก ๆ เพื่อช่วยรักษาให้หายเร็วขึ้นหยางเหมยเลียริมฝีปากจ้องมองเอ็นนุ่มในมือของเธอ"ฉันคิดถึงของใหญ่ของพี่จริง ๆ นะ ฉันชอบที่พี่เอาแรง ๆ ฉันชอบที่พี่ดูดนมฉัน ชอบที่พี่เลียหอยฉัน และชอบที่พี่ตบก้นฉันตอนที่พี่มีอารมณ์ ทั้ง ๆ ที่ฉันชอบพี่ขนาดนี้ ทำไมพี่ถึงได้พิการล่ะ ไม่ยุติธรรมสำหรับฉันเลยสักนิด ถ้าจะโทษว่าทำไมฉันคบกับพี่เว่ย ก็ต้องโทษพี่ที่เป็นต้นเหตุ"จางเฮ่อยังคงมองหยางเหมยด้วยสายตาราบเรียบ ผู้หญิงคนนี้ไม่คู่ควรแม้แต่กับคำด่าของเขา เขาขยะแขยงเธอแบบนี้ ยังไม่รู้ตัวอีก กระทั่งน้องชายของเขายังไม่ตอบสนองเมื่อหยางเหมยครอบปากลงมาหยางเหมยดูดที่ปลายหัวอ่อน
Read more