All Chapters of มาเฟียเกี้ยวรัก: Chapter 41 - Chapter 50

ชายหนุ่มอมยิ้มที่ทำเมียรักเขิน สมใจเขาแล้วเพราะได้เมียเป็นหมอแบบที่ฝันไว้ พอมองเห็นจุดสีแดงที่อยู่บนผ้าปูที่นอนสีเทาอ่อนก็ยิ่งเน้นย้ำว่าเขาได้ครอบครองอัญมณีที่ล้ำค่าก็ยิ่งภูมิใจ และจะไม่ปล่อยบัวบุษยาให้หลุดมือเป็นอันขาด“ถ้าเขิน ผมไม่พูดแซวก็ได้ แต่เราต่ออีกยกดีไหมนะ นะครับ” จาคอบแกล้งแหย่เมื่อเห็นว่าเมียเอาแต่หลบหน้า“ไม่เอาแล้วค่ะ แค่นี้ฉันก็รู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรงแล้ว” เข้าใจคำว่าขาแขนอ่อนแรงก็วันนี้นิ้วแข็งจิ้มสะกิดแขนขาวเนียนของเมียสาว ใบหน้าหล่อเหลาระบายยิ้มไม่จางหาย“น่า...อีกยกเถอะครับ คราวนี้ผมจะให้คุณหมอเป็นคนคุมเกมบ้าง รับรองว่าถ้าได้ควบขี่ผมแล้วจะตื่นเต้นยิ่งกว่าขับลัมโบร์กินี หรือบูกัตติอีกนะครับ” เขาบอกพร้อมทำหน้าเจ้าเล่ห์ นำเสนอให้เธอเป็นคนควบคุมดูบ้างแต่ถูกบัวบุษยาหยิกหมับเข้าให้ที่หน้าท้องแกร่ง“ฉันบอกว่าไม่ไงล่ะ แค่นี้ก็เหนื่อยจะแย่ ต่อให้น่าตื่นเต้นกว่าการขับลัมโบร์กินีหรือบูกัตติ ฉันก็ไม่นึกอยากจะขับ จะควบ จะขี่อะไรทั้งนั้น ตอนนี้ขาฉันมันอ่อนปวกเปียกหมดเรี่ยวแรงแล้ว แค่แรงเดินจะมีหรือเปล่

“ใครจะมองผมก็ช่างเขาสิครับ แต่ดวงตาผมมองแค่เมียคนเดียว แต่ที่ผมรู้ ถ้าเมียผมสวมชุดเจ้าสาว ผู้ชายทั้งงานต้องมองแน่ๆ และพวกเขาต้องอิจฉาผม เพราะเจ้าสาวของผมไม่ใช่แค่สวย แต่ยังจิตใจดี คุณไม่ใช่แค่นางฟ้าของคนไข้ แต่คุณยังเป็นนางฟ้าในใจของมาเฟียอย่างผมด้วย”“พูดจริงเหรอคะ หรือปากหวาน ทำให้ฉันตายใจ” เธอกระเซ้า ดวงตากลมโตทอดแววหวานซึ้งมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา“ไม่ได้ทำให้ตายใจ อยากให้เชื่อใจมากกว่า”จาคอบยิ้มทรงเสน่ห์ให้เมียสาว มือหนาล้วงหยิบนามบัตรขึ้นมาสามใบ แล้วยื่นมันให้เธอ คุณหมอคนสวยมองกระดาษใบเล็กๆ ในมือเขาด้วยความสงสัย“คุณเอานามบัตรพวกนี้มาให้ฉันทำไมคะ”“ก็ระหว่างที่ผมไปห้องน้ำเมื่อครู่ สาวๆ เขาส่งให้ผม กลัวว่าเมียจะคิดมาก ก็เลยให้คุณจัดการกับนามบัตรพวกนี้เองดีกว่า”บัวบุษยามองนามบัตรทั้งสามใบ ชื่อที่ปรากฏและตำแหน่งนั้น เธอรู้จักทั้งสามคน พวกเธอทั้งสวยทั้งเก่ง แต่จาคอบก็เลือกที่จะเล่าให้เธอฟังอย่างไม่ปิดบังคิดมาถึงตรงนี้ หัวใจดวงน้อยก็เต้นตึ้กตั้ก ใบหน้าหล่อคมคายกับสายตาหวาน

“กูจะทำอะไรก็เรื่องของกู มึงไม่ต้องอยากมาเป็นพ่อพระตอนนี้ ในอดีต พวกมึงก็เคยทำเรื่องระยำไม่ต่างจากกลุ่มของกู แต่พออยากมาเป็นคนดี แล้วก็เสือกพาตำรวจมากวาดล้างกูด้วย”“กลุ่มของกูไม่เคยขายยา” จาคอบส่งเสียงกร้าวใส่ทันควัน“แต่ก็ขายอาวุธ ฆ่าคนไม่ต่างกันละว้า”“กูขายอาวุธอย่างถูกกฎหมาย มึงอย่าเหมารวมกับเรื่องชั่วๆ ของพวกมึง แต่ตอนนี้ กูไม่มีเวลาคุย มึงบอกมาว่ามึงกับกูจะเจอกันที่ไหน แล้วมาแลกเปลี่ยนกัน เอาหลานกูมาคืน ห้ามไม่ให้มีแม้แต่รอยขีดข่วน ถ้าหลานกูเป็นอะไรสักนิดเดียว กูจะถล่มมึงให้ยับไม่ให้เหลือแม้แต่โคตรเหง้า!!”ราฟาเอลโล่ยิ้มเยาะคนในสาย ไอ้จาคอบมันคิดว่าตัวเองแน่มากสินะ ถึงขนาดให้เขาเป็นคนกำหนดสถานที่นัดเจอแบบนี้ รนหาที่ตายชัดๆ!!“ดี!! กูก็เบื่อจะเล่นกับมึงแล้ว มึงมาที่ XXXX เวลา yy:yy กูจะรออยู่ที่นั่น อย่าช้าล่ะ กูเป็นประเภทไม่ชอบรออะไรนานๆ ซะด้วย หึหึ”“เออ!! กูไปแน่ มึงล้างคอรอกูไปเชือดได้เลย ไอ้ระยำ!!”น้ำเสียงโหดเหี้ยมฟังดูน่ากลัวก่อนจะกระแทกมือลงไปเพื่อกด

หลังจากนั้นไม่นาน จาคอบก็รีบเข้าไปภายในคอนโดฯ เป้าหมาย และขึ้นไปยังห้องที่ได้รับพิกัดมาจากลูกน้องเมื่อเข้าไปข้างใน มีตำรวจกลุ่มหนึ่งรออยู่แล้ว สายลับสาวที่ยอมเอาตัวแลกเป็นนางบำเรอของไอ้ราฟาเอลโล่ ส่งหลานชายคืนให้เขา ปลาวาฬโผเข้าหาจาคอบทันทีเมื่อเห็นหน้า“แอ้ แอ้”“เจ้าแสบหลานลุง ลุงห่วงเรามากรู้ไหม หลานรัก”ชายหนุ่มอุ้มหลานพลางเขย่าร่างอ้วนกลมเบาๆ ก้มจูบหน้าผากแกด้วยความรัก ก่อนจะขอตัวจากเจ้าหน้าที่ตำรวจสากล พาปลาวาฬว่ายกลับไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัยยิ่งกว่าอยู่กับตัวเองเตชัสและขวัญดาวรีบวิ่งเข้ามารับปลาวาฬทันที เมื่อเห็นจาคอบก้าวลงมาจากรถและอุ้มปลาวาฬ ที่สีหน้าร่าเริงแจ่มใส ราวกับว่า วันนี้ แกได้ไปเล่นสนุกมา“ปลาวาฬ เป็นยังไงบ้างลูก”พอเห็นว่าแกปลอดภัย ร่างกายไม่ได้มีร่องรอย ขวัญดาวและเตชัสก็สบายใจ แล้วรีบหันไปกล่าวขอบคุณจาคอบอีกครั้ง พร้อมกับย้ำว่า ต่อไป พวกเขาจะระมัดระวังในการดูแลปลาวาฬยิ่งกว่าเดิม ทำให้มาเฟียหนุ่มคลี่ยิ้มออกมาได้บ้างจาคอบคุยกับสองสามีภรรยาอีกสักพักจึงบอกลาท

เธอยิ้มน้อยๆ ให้สามี “ไม่ผิดหรอกค่ะ แต่ว่าบัวลาออกจากการเป็นหมอแล้ว อย่าให้บัวต้องว่างงานมากกว่านี้เลยนะคะ ถ้าจะถนอมเมียจนเป็นไข่ในหิน วันๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย บัวเฉาแย่ แค่ชงกาแฟ ทำอาหาร และดูแลคุณเล็กๆ น้อยๆ เอง ไม่ใช่งานหนักค่ะ”“ผมชอบให้บัวอยู่บ้านสบายๆ บัวไม่ชอบหรือครับ มีแต่ผู้หญิงคนอื่นเขาชอบการชี้นิ้วนั่งเป็นคุณนายทั้งนั้น”“ไม่ชอบค่ะ บัวอยากดูแลเอาใจคุณบ้างนี่คะ เดี๋ยวเผื่อคุณไปติดใจสาวนอกบ้านแล้วบัวจะทำยังไง ยิ่งบัวกำลังท้องอยู่ด้วย”จาคอบมองเมียสาวอย่างเอ็นดู สายตาเชื่อมหวาน “โธ่ บัว ยังกลัวอะไรแบบนี้ ทุกวันนี้ในสายตาของผมก็มีแต่บัวคนเดียว สาวที่ไหนไม่เคยอยู่ในสายตาของผมทั้งนั้น”บัวบุษยาซ่อนยิ้ม แล้วแสร้งทำหน้านิ่งเดินไปนั่งที่โซฟา “ว่าได้หรือคะ คุณยังหนุ่มแน่น แถมหล่อ รวย สาวๆ ก็ต้องชอบ” ไม่ว่าเธอพาจาคอบไปร่วมงานไหน ต้องมีสาวๆ ยื่นนามบัตรให้เขามาทุกครั้ง สามีเนื้อหอมแบบนี้จะไม่ให้เธอหวงก็คงไม่ได้“เอาแบบนี้ดีไหมครับ บัวไปที่ทำงานของผมตอนเช้าทุกวัน จะได้ไม่มีสาวที่ไหนกล้ามาย