All Chapters of สามีขึ้นหิ้ง: Chapter 21 - Chapter 30

แต่ความคิดหนึ่งปรากฏขึ้นมาเมื่อปราดมองไปที่อิ่มอุ่น ซึ่งต่อไปนี้เป็นผู้หญิงในความดูแลของเขา นึกถึงสายตาที่ปลัดจิรายุมองเธอ เหมราชลูบโหนกแก้มสะอาดใสเบา ๆสงสัยต้องมีหนวด มีเคราเอาไว้กันหมาหวนคิดคำพูดของพ่อเลี้ยงพนา เพื่อนสนิทของเขาที่ใบหน้าหล่อเหลา แต่มันกลับชอบไว้หนวดไว้เคราราวกับโจร แต่ก็น่าแปลก เวลาไปเที่ยวผับในตัวเมืองเชียงใหม่ด้วยกัน สาวสวย ๆ ที่พวกเขาหมายตา ไอ้พนาเอาไปกินก่อนทุกที ว่าไปแล้วมันก็เคยพูดใส่หน้าเขา“ไอ้เหมหน้าหล่อไม่ได้แด_ ต้องหน้าแปลก ๆ แบบกูได้ทุกคืน ผู้หญิงเดี๋ยวนี้เขาชอบผู้ชายหน้าตาเถื่อนแบบกูโว้ย ของเถื่อน ของถึก กำลังมาแรง”เหมราชคิดหนัก“สงสัยต่อไปนี้ ต้องลองไว้หนวด ไว้เคราบ้างแล้ว ไอ้ปลัดนั่น...” มันจะได้เกรงใจเขา ไม่กล้าเข้ามาส่งสายตาหวานให้อิ่มอุ่นบ่อย ๆ “เรื่องถึกไม่เป็นรอง แต่หน้าเถื่อน ๆ สงสัยต้องลองบ้างแล้ว”เขาเห็นว่าเธอจัดจานเสร็จแล้วจึงรีบบอก“เธออาบน้ำรอฉันเลยนะ”คนจัดจานรอเรียบร้อยแหงนมองหน้าเขาด้วยความกระดากอาย เวลา

ใช้เวลาไม่นานมากนักก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ อิ่มอุ่นเบ้ปากอย่างเหยียด ๆ ที่แกล้งให้เขาเดินไปมาเพราะอยากถ่วงเวลาเอาไว้ เธออายที่ต้องอาบน้ำแล้วเดินออกมาโดยมีสายตาคนเจ้าเล่ห์นั่นมองตาม ชุดที่สวมใส่เป็นชุดนอนตัวยาวที่ดูเรียบร้อยที่สุด แล้วสายตาต้องเบิกโพลงเมื่อมีเวลาเหลือน้อยนิดก่อนที่เขาจะกลับขึ้นมา มือขวาที่ดึงประตูตู้เสื้อผ้าแล้วจะเอาชุดของตนเข้าไปแขวน กลับเห็นว่าในตู้เสื้อผ้าใบโตมีชุดนอนใหม่ ๆ สไตล์ที่เธอไม่คิดจะใส่ เพราะมันบางราวกับถุงพลาสติกใส่ของ“ชุดนอน...ถ้าใส่แล้วคงไม่ได้นอน”“ใช่ แล้วฉันอยากให้เธอใส่แบบนั้น ไม่ใช่ชุดนอนเด็กประถมที่เธอใส่อยู่ตอนนี้” เสียงนั้นดังมาจากด้านหลังเหมือนบอกว่าไม่เหลือเวลาให้เธอได้คิดอะไรอย่างประเภท...ทางหนีทีไล่อิ่มอุ่นกัดริมฝีปากแล้วนิ่วหน้าลง หันกลับไปมองเจ้าของเสียงที่รู้ดีว่าเขาเป็นใคร“คุณเหมไปซื้อชุดพวกนี้มาเมื่อไหร่ รู้ได้ยังไงว่าอิ่มจะใส่ได้พอดี”เหมราชก้าวท้าวยาว ๆ เข้ามาใกล้กระตุกยิ้มมุมปาก “ก็ฉันไปนอนบ้านเธอคืนนึง เธอนอนหลับ ฉันเลยจับวัดไซส์”

“กินตรงนี้ ลมเย็นดี”คนตัวใหญ่มองหน้าเพื่อนซี้หน้าละอ่อนอย่างขัดใจ “กินในบ้านเถอะ กูหนาว”“กูว่ากินตรงนี้ดีแล้ว นี่บ้านกู กูบอกให้กินตรงไหนก็กินตรงนั้น” เหมราชบอกอย่างวางอำนาจความเป็นเจ้าของบ้านพนามองอย่างจับผิดทันที “มึงซ่อนใครไว้ในบ้าน ใช่เด็กของแม่มึง ที่มึงบอกว่าจะหาผัวให้เขาใช่หรือเปล่า”“มึงอยากรู้ไปทำไม”พ่อเลี้ยงพนาชูมือสูง “กูยังโสดไง”“แต่โฉดเกินไปโว้ย ไม่ได้ ไม่เหมาะกับมึงหรอก” เหมราชบ่ายเบี่ยงทันควัน พูดเนิบ ๆ แต่เฉียบขาด“ก็มึงไม่ชอบกินเด็ก แต่กูชอบกินเด็กนะโว้ย” พ่อเลี้ยงพนายิ้มกริ่ม แววตาแสดงความสนใจอิ่มอุ่นอย่างออกหน้าออกตาแค่เห็นอาการของเพื่อนรัก เหมราชก็กัดฟันแน่น“ถ้ามึงอยากกินเหล้า มึงก็ต้องเก็บปากของมึงไว้กินเหล้า” แล้วเทเหล้าชั้นดีที่เพื่อนหิ้วมาด้วยลงในแก้ว กระแทกลงตรงหน้าเพื่อนซี้ “กิน!”พนากวาดมองเพื่อนสนิทแล้วยิ้มกว้าง ปลายเสียงหาเรื่องยั่วโทสะ “มึงหึง มึงหึงน้อง

พลางครุ่นคิดอย่างสับสน กราบอกสามี กราบแล้วดี กราบแล้วเจริญจริงหรือเปล่า ความเหนื่อยล้าอ่อนเพลียจากการเดินทางทำให้หญิงสาวรู้สึกร่างกายไร้เรี่ยวแรง เมื่อนึกได้ว่าเขาหิ้วเครื่องดื่มชูกำลังขึ้นมาด้วย จึงลุกจากเตียงนอนพาตัวเองไปตามทางที่ทอดยาวเข้าสู่ห้องครัวขนาดพอดีซึ่งตกแต่งแบบบิลต์อินทั้งหมด ทุกอย่างถูกวางเป็นระเบียบดีมือเล็กเปิดตู้เย็นมองเห็นแต่น้ำเปล่า พลันสายตาสะดุดกับเครื่องดื่มขวดแก้ว สีม่วงของน้ำดูเหมือนจะเป็นน้ำองุ่น แล้วเปิดมันกระดกดื่ม รู้สึกว่าชื่นใจก่อนจะเดินกลับเข้าห้องนอน ล้มตัวลงนอนต่อคืนนี้เขาเมาคงทำอะไรแบบนั้นไม่ได้แล้ว พรุ่งนี้ตื่นเช้าค่อยหาวิธีรับมือกับลุงเหมใหม่ หญิงสาวล้มตัวลงนอนสงบนิ่ง ดำดิ่งหลับลึกไปภายในไม่กี่นาทีส่วนคนนอกบ้านกลับทรมานอกทรมานใจ อยากจะกลับเข้าบ้าน หลบหลีกสายลมหนาวที่คืนนี้รู้สึกจะหนาวสะท้านกว่าทุกคืน อยากจะล้มตัวลงนอนบนเตียงอุ่น ๆ ใจแทบขาด แต่ไอ้พนา ไล่ยังไงก็ไม่ยอมกลับไป“ถ้ามึงกลับตอนนี้ กูให้มึงมาพักรีสอร์ตกูฟรีสองคืนเอาไหม พาใครมาพักก็ได้ กูไม่ว่า”พ่อเลี้ยงพนาตอบอย่างขัดใจ “ไอ้เหม มึงมาจ

‘ฟองจันทร์’ สาวใหญ่วัยสี่สิบเจ็ดตกตะลึงระคนประหลาดใจ ที่จู่ ๆ พ่อเลี้ยงเหมก็จูงสาวน้อยหน้าตาซื่อ ๆ คนหนึ่งเข้ามาในออฟฟิศ เธอมองลอดแว่นแล้วคาดคะเนว่าอายุคงไม่เกินยี่สิบห้า แล้วลือกันไปทั่วไร่ว่าพ่อเลี้ยงพาขึ้นไปอยู่ด้วยบนดอย“อิ่ม นี่คุณฟองจันทร์เป็นหัวหน้าบัญชีของไร่ชาเหนือฟ้า คุณฟองจันทร์ครับ อิ่มจะมาช่วยงานด้านบัญชี ผมฝากดูแลและติวเข้มเรื่องงานบัญชีของทางไร่ให้ด้วย”อิ่มอุ่นยกมือไหว้อย่างนอบน้อม ครั้นฟองจันทร์จะตีสีหน้าปั้นปึ่งก็ไม่ได้เพราะพ่อเลี้ยงเหมราชยืนอยู่ตรงนี้“ยินดีต้อนรับค่ะ จบบัญชีสายตรงมาเหรอคะ”อิ่มอุ่นพยักหน้า “ใช่ค่ะ จบสายตรงทางด้านบัญชีมา” แต่อิ่มอุ่นไม่ได้บอกว่าเธอคว้าเกียรตินิยมพ่วงมาด้วยนี่คงเป็นกรณีพิเศษ สัมภาษณ์งานบนเตียงแล้วได้ตำแหน่งอย่างง่าย ๆ แต่กระนั้นฟองจันทร์ก็ทำอะไรไม่ได้ คำสั่งของพ่อเลี้ยงถือเป็นคำสั่งสูงสุดของทุกคนในไร่นี้“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันค่ะ แล้วเคยทำงานที่ไหนมาบ้าง”อิ่มอุ่นตอบเสียงเรียบด้วยท่าทีนอบน้อม “ยังค่ะ